Broad Breasted White

De breedborstige witte kalkoen is de soort die het grootste deel van de commerciele kalkoenmarkt voorziet. Hij werd in de Verenigde Staten ontwikkeld om snel te groeien, efficiënt gewicht te winnen en na slacht een groot aandeel wit borstspieren te leveren. Het witte verenpak werd bewust geselecteerd: de pluimstoppels laten na het plukken een schone huid achter, in tegenstelling tot de donkere stoppels van gekleurde vogels.

Dit is een grote vogel. Volwassen mannen bereiken gewoonlijk een gewicht van 16-20 kg, vrouwen 8-11 kg. Het lichaam is diep en breed, met een zware borst en korte poten die het meeste gewicht naar voren dragen. Door de omvang van de borst kunnen volwassen breedborstige witte kalkoenen niet op natuurlijke wijze paren; de commerciele lijn wordt vrijwel uitsluitend via kunstmatige inseminatie voortgeplant.

Het temperament is een van de praktische voordelen van het ras. De vogels zijn kalm, goedaardig en gedwee, met een laag energieniveau dat zowel voor opstalling als voor weideboxen geschikt is. Ze verdragen behandeling goed en vertonen zelden de schrikachtigheid die bij traditionele rassen voorkomt.

Voor wie geschikt

De breedborstige witte kalkoen is geschikt voor houders die kalkoenen voor vlees houden binnen een vaste termijn. De vogels bereiken het slachtgewicht in ongeveer 14-20 weken, waardoor ze efficient zijn voor een enkel groeiseizoen. Ze zijn een slechte keuze voor wie een zichzelf in stand houdende koppel wil, omdat de lijn niet op natuurlijke wijze voortplant en niet gefokt is voor een lange levensduur. Houders die een kalkoen willen die jarenlang leeft en zichzelf voortplant, kunnen beter naar traditionele rassen kijken.

De breedborstige witte kalkoen is voortgekomen uit eerder commercieel fokwerk in de Verenigde Staten. In de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw was de Broad Breasted Bronze de standaard marktpulkoen geworden, gewaardeerd om zijn brede borst en zwaar karkas. Het enige nadeel voor slachterijen waren de donkere pluimstoppels, die zichtbare resten achterlieten op het geplukte karkas.

Om dit op te lossen, kruisten fokkers Broad Breasted Bronze-vogels met wit gevederde kalkoenen, waaronder het White Holland-ras, om het breed gebouwde lichaamstype op een wit gevederde basis te brengen. Het doel was een vogel die de vleesopbrengst van de Bronze had, maar schoon geplukt kon worden.

De resulterende breedborstige witte kalkoen werd in de jaren vijftig en zestig verder verfijnd en verdrong de Bronze geleidelijk uit de commerciele productie. In de tweede helft van de twintigste eeuw was hij de dominante kalkoen op de markt geworden, en dat is hij nog steeds. De grote meerderheid van de kalkoenen die voor vlees worden gehouden, zijn breedborstige witte kalkoenen.

Het ras is een commerciele productielijn, geen gestandaardiseerd tentoonstellingsras. Het wordt onderhouden door primaire fokkenbedrijven die het ouderdiermateriaal in bezit hebben en kuikens aan producenten leveren; de lijn wordt grotendeels via kunstmatige inseminatie voortgeplant, omdat volwassen vogels niet op natuurlijke wijze kunnen paren.

De breedborstige witte kalkoen is gebouwd voor vleesproductie. Het lichaam is diep en breed, met een uitgesproken, afgeronde borst die het ras zijn naam geeft. De poten zijn kort en stevig om het zware frame te dragen, met een lage en naar voren hellende houding. Het verenkleed is wit over het hele lichaam, wat na het plukken een schone huid oplevert.

Kop en bovenste nek zijn kaal, met huid die wisselt tussen rood, roze en blauwachtige tinten afhankelijk van de toestand van de vogel. Hanen hebben een vlezige slurftop boven de snavel, een lel onder de keel en een baard van grove zwarte borstelharen op de borst. Hennen zijn merkbaar kleiner en eenvoudiger van uiterlijk, met een kleinere slurftop en minder ontwikkelde carunkels.

Verenkleed en kleuren

Het verenkleed is effen wit, zonder erkende kleurvariëteiten, omdat wit verenkleed de productie-eigenschap is waarvoor het ras is ontwikkeld. De kale huid van kop, slurftop, lellen en carunkels wisselt van kleur met opwinding en temperatuur, van lichtroze via felrood tot blauw. Hanen vertonen deze kenmerken veel uitgesproken dan hennen, zeker tijdens het pronken.

De breedborstige witte kalkoen is een rustige vogel. Selectie op snelle groei en productie in opstalling heeft een kalkoen opgeleverd die kalm, goedaardig en moeilijk te schrikken is. De vogels brengen het grootste deel van de dag door met rusten en eten; hun lage energieniveau maakt dat ze niet ver dwalen en niet vliegen, zelfs niet als ze jong zijn.

Tegenover mensen zijn ze verdraagzaam en gemakkelijk te hanteren, wat routinematige verzorging en slacht overzichtelijk maakt. Binnen de koppel zijn ze over het algemeen vredelievend, al kunnen hanen onderling in botsing komen om een pikorde te bepalen, en verhoogt overbezetting het risico op veerplukken. Met ander pluimvee zijn ze doorgaans rustig, maar hun omvang maakt dat ze niet in krappe ruimte met veel kleinere vogels gehuisvest moeten worden. Ze tonen weinig van het wantrouwen tegenover vreemden dat traditionele rassen vaak laten zien.

Omdat de breedborstige witte kalkoen zo snel groeit en zoveel gewicht draagt, staat de dagelijkse verzorging in het teken van comfort voor de vogels en het beperken van belasting op benen en hart.

Hygiëne

• Zorg voor droog, schoon strooisel om de borstelhuid en poten vrij te houden van bevuiling en drukwonden.
• Controleer kiel en heupen regelmatig op blaren of wonden die door het gewicht van de vogel worden veroorzaakt.
• Houd voerbakken en waterbakken schoon om veer- en huidvervuiling te voorkomen.

Beweging

• Stimuleer lichte dagelijkse activiteit met verspreid geplaatste voer- en waterbakken.
• Vermijd het forceren van zware inspanning; het postuur is niet berekend op langdurige belasting.
• Let op manken of terughoudendheid om te staan, wat duidt op beenbelasting.

Omgeving

Geef elke vogel ruime vloerruimte, omdat overbezetting stress, beenproblemen en veerplukken vergroot. De huisvesting moet goed geventileerd, droog en roofdierveilig zijn, met lage of geen stokken, omdat zware vogels zichzelf bezeren bij het afspringen. Schaduw en goede luchtcirculatie zijn onmisbaar bij warm weer, omdat het zware lichaam slecht warmte afgeeft.

Breedborstige witte kalkoenen zijn gefokt om voer snel in spierweefsel om te zetten, waardoor de voeding zowel de groeisnelheid als de gezondheid bepaalt. Gebruik een kalkoenspecifiek rantsoen in plaats van kippenvoer, omdat jonge kalkoenen meer eiwit nodig hebben. Start kuikens op een eiwitrijke starter en bouw het eiwitgehalte af naarmate de vogels ouder worden. Zorg altijd voor schoon drinkwater; deze zware vogels drinken veel, zeker bij warm weer.

Traktaties en supplementen

Houd traktaties onder ongeveer 10% van de voeding zodat ze het uitgebalanceerde rantsoen niet verdunnen. Bladgroenten, gesneden groenten en kleine hoeveelheden fruit zijn geschikt. Bied onoplosbaar grit aan als de vogels iets anders eten dan volledig kruimel of pellet. Geef een aparte calciumbron alleen aan leggende fokhennen; groeiende vleeskuikens hebben dat niet nodig.

De breedborstige witte kalkoen groeit krachtig, maar is een kortlevend dier. De levensduur is circa 2-5 jaar, en de meeste worden al eerder geslacht, op 14-20 weken. De gezondheidsproblemen van het ras zijn vrijwel uitsluitend terug te voeren op de snelheid en omvang van de groei. Skelet en hart kunnen het spierpakket vaak niet bijhouden, waardoor vogels die langer dan de marktleeftijd gehouden worden, regelmatig been- en hartproblemen ontwikkelen. Gecontroleerd voeren, droge vloering en koele huisvesting verminderen deze risico's.

Preventieve zorg

• Beheer de voeding om groei te vertragen en been- en hartbelasting te verlichten.
• Houd strooisel droog en zorg voor lage of geen stokken om valletselsel te voorkomen.
• Bied schaduw, ventilatie en voldoende water bij warm weer.
• Houd kalkoenen gescheiden van kippen-bevuild terrein om zwarte kop te beperken.
• Houd voer- en waterbakken schoon en observeer de vogels dagelijks.

De huisvesting voor de breedborstige witte kalkoen wordt bepaald door het gewicht en de beperkte beweeglijkheid van de vogel. Ze hebben meer vloerruimte nodig dan lichtere pluimveesoorten, droge ondergrond voor borst- en pootbescherming, en krachtige ventilatie om warmte te beheersen. Stokken moeten laag of afwezig zijn, omdat zware vogels bij het afspringen hun benen bezeren. Het hok moet volledig roofdierveilig zijn, want deze trage, zware kalkoenen kunnen aanvallen niet ontvluchten.

Inrichtingschecklist

• Ruim hok met 0,5-1 m² droge vloer per vogel.
• Lage of geen stokken om valletselsel te voorkomen.
• Roofdierveilige wanden, dak en renomheining.
• Meerdere voer- en waterbakken verspreid om overbezetting te verminderen.
• Schaduwstructuren en kruisventilatie voor warme dagen.
• Schone, goed gedraineerde ren, gehouden van kippen-bevuild terrein.

Het uitbroeden van breedborstige witte kalkoenen heeft een ingebouwde beperking. Volwassen vogels hebben een te grote borst om op natuurlijke wijze te paren, waardoor vruchtbare eieren vrijwel uitsluitend via kunstmatige inseminatie worden geproduceerd; de meeste kuikens worden bij fokkenbedrijven aangeschaft in plaats van op het bedrijf uitgebroed. Waar vruchtbare eieren beschikbaar zijn, volgt de incubatie het gebruikelijke patroon van de soort. Eieren komen na circa 28 dagen uit, langer dan de 21 dagen die bij kippen gebruikelijk zijn. Stabiele temperatuur, gecontroleerde luchtvochtigheid en regelmatig draaien zijn gedurende de hele periode van belang.

Broedstappen

1. Verzamel of schaf schone, vruchtbare eieren aan en bewaar ze met de punt naar beneden onder 15 °C voor maximaal circa een week.
2. Breng eieren op kamertemperatuur en leg ze in een voorverwarmde broedmachine op 37,5 °C.
3. Houd de luchtvochtigheid op 55-60% en draai de eieren minstens 3-5 keer per dag.
4. Schouw rond dag 8-10 en nogmaals rond dag 25, waarbij heldere of dode eieren worden verwijderd.
5. Stop op dag 25 met draaien, verhoog de luchtvochtigheid naar 65-70% en laat de broedmachine gesloten voor lockdown.
6. Laat kuikens volledig uitkomen en drogen voordat ze naar een broedruimte van circa 35 °C worden overgebracht.