Shropshire

De Shropshire is een middelgroot schapenras dat is ontwikkeld in de Engelse Midlands. Het is een tweedoelsras, gefokt voor vlees en voor een dichte wol van gemiddelde fijnheid. Het ras is te herkennen aan de donkere kop en poten, bedekt met zacht zwart of donkerbruin haar in plaats van wol.

Shropshires worden gewaardeerd door zowel hobbyhouders als commerciële kuddes. Ze leveren goed bespierde lammeren met een prima vleesbouw, en de ooien zijn oplettende moeders die zonder veel moeite lammeren. Het ras past zich aan uiteenlopende weiden aan en verdraagt het vochtige klimaat dat in grote delen van Groot-Brittannië gangbaar is.

Het karakter is een van de bepalende eigenschappen van het ras. Shropshires zijn rustig, goedaardig en makkelijk te hanteren, waardoor ze geschikt zijn voor houders die beheersbaar vee willen. Het ras heeft ook een niche gevonden als grazer in boomgaarden en aanplant, omdat de dieren de schors en het blad van volwassen bomen doorgaans laten staan.

Voor wie geschikt

De Shropshire past bij houders die een rustig schaap zonder poespas willen, dat zowel lammeren als een bruikbare vacht oplevert. Het gedweeë karakter maakt het ras een redelijke keuze voor wie nog weinig ervaring heeft met schapen, en het goede moederinstinct scheelt werk tijdens het lammerseizoen. Beheerders van boomgaarden of jong bos zetten het ras soms in om het gras kort te houden zonder schade aan te richten aan volwassen bomen.

Het ras dankt zijn naam aan het graafschap Shropshire in de West Midlands van Engeland, waar het in de eerste helft van de negentiende eeuw werd ontwikkeld. Het werd gefokt uit lokale gehoornde schapen met een donkere kop, die voorkwamen in het grensgebied tussen Shropshire en Staffordshire.

Fokkers verbeterden deze inheemse schapen door ze te kruisen met gevestigde Down-rassen, waaronder de Southdown, aangevuld met Cotswold- en Leicesterbloed. Het doel was een hoornloos schaap met een betere vleesbouw en een dichtere vacht, zonder de hardheid van het oorspronkelijke heidevee te verliezen.

Rond het midden van de negentiende eeuw werd de Shropshire erkend als apart ras, en in Engeland kwam een stamboek tot stand om de afstamming vast te leggen. Tegen het einde van de negentiende eeuw werd het ras op grote schaal geëxporteerd, onder meer naar Noord-Amerika en andere landen, waar het populair werd als schaap voor de gemengde boerderij.

In de loop van de twintigste eeuw liep het aantal terug doordat commerciële systemen andere eindvaderrassen verkozen, maar de Shropshire heeft een aanhang gehouden onder hobbyhouders en houders met belangstelling voor het behoud van het ras. Het moderne gebruik als grazer tussen bomen heeft in sommige streken voor hernieuwde belangstelling gezorgd.

De Shropshire heeft een compact, goed bespierd lichaam op korte, stevige poten. Zowel rammen als ooien zijn hoornloos. De algehele indruk is die van een diep, blokvormig karkas dat de vleesproductie van het ras weerspiegelt.

Het meest kenmerkende onderdeel is de kop. Het gezicht en de poten zijn bedekt met zacht, donker haar, variërend van zwart tot diepbruin, wat contrasteert met de witte wol van het lichaam. De wol loopt door over de schedel en naar beneden richting de ogen, en de oren zijn zacht en donker van kleur.

Vacht en kleuren

De vacht is wit, dicht en behoorlijk fijn voor een wol van gemiddelde kwaliteit, met een stapellengte die eenmaal per jaar wordt geschoren. Het vachtgewicht ligt doorgaans tussen 3 en 5 kg. Het gezicht en de poten zijn bekleed met donker haar in plaats van wol, een kenmerk dat al vroeg in de ontwikkeling van het ras is vastgelegd en nog altijd een kernpunt van de rasstandaard vormt.

De Shropshire staat bekend om zijn rustige en gelijkmatige karakter. Het ras is kalm en gedwee, waardoor routinewerk zoals scheren, bekappen en hanteren minder belastend is voor zowel het dier als de houder. Schapen die regelmatig worden behandeld, raken gewend aan mensen.

Binnen een kudde is het ras stabiel en niet snel schrikachtig. Ooien zijn goedaardig maar oplettende moeders en verdedigen jonge lammeren tegen verstoring. Het ras verdraagt over het algemeen ander vee goed en test afrasteringen niet snel uit, al blijft een deugdelijke, schaapdichte omheining nodig.

Zoals alle schapen zijn Shropshires kuddedieren en gedijen ze het best met soortgenoten. Een geïsoleerd dier raakt gestrest. De werkachtergrond van het ras is ook terug te zien in de standvastigheid: het wordt omschreven als een ijverige grazer die rustig over de weide beweegt.

De Shropshire is een hard ras dat goed gedijt onder de vochtige, gematigde omstandigheden van zijn thuisland. De dagelijkse verzorging volgt de gangbare praktijk voor een schaap met wol van gemiddelde fijnheid, met aandacht voor de vacht, de klauwen en parasietenbestrijding.

Vachtverzorging

• Scheer eenmaal per jaar, meestal in het late voorjaar of vroege zomer.
• Controleer en bekap de klauwen meerdere keren per jaar om overgroei en klauwproblemen te voorkomen.
• Houd de wol rond het achterste schoon (crutchen) om het risico op myiasis in de warme maanden te verminderen.
• Controleer de vacht tijdens het hanteren op tekenen van parasieten of huidirritatie.

Beweging

• Zorg voor toegang tot weidegrond; het ras beweegt vanzelf door te grazen.
• Wissel percelen waar mogelijk om de graskwaliteit op peil te houden en de wormdruk te verlagen.
• Geef de dieren de ruimte om als groep te bewegen, want het ras is een stabiele maar actieve grazer.

Omgeving

Shropshires hebben een deugdelijke, schaapdichte omheining nodig, toegang tot schoon water en beschutting tegen extreem weer en felle zon. Goed doorlatende weidegrond vermindert klauw- en parasietproblemen. Doordat het ras de schors van volwassen bomen met rust laat, is het geschikt om in boomgaarden en jonge aanplant te grazen, al moeten jonge bomen of exemplaren met dunne schors nog wel worden beschermd.

De Shropshire is in de eerste plaats een grazer en doet het het grootste deel van het jaar goed op goede weidegrond. Gras en ruwvoer vormen de basis van het rantsoen. Als herkauwer heeft het schaap voortdurend behoefte aan vezels en schoon water, samen met mineralen die op schapen zijn afgestemd.

De voerbehoefte stijgt op bepaalde momenten in het jaar. Ooien in de late dracht en tijdens de lactatie hebben meer energie en eiwit nodig, en groeiende lammeren hebben goed ruwvoer nodig en soms krachtvoer om op gewicht te komen voor de markt. In de winter, wanneer er weinig gras is, vervangen hooi of kuilvoer de verse weidegang.

Bijvoer en aanvullingen

Geef een mineralenmengsel dat specifiek voor schapen is samengesteld, vooral in gebieden met een bekend tekort in de bodem, zoals een laag selenium- of kobaltgehalte. Verander de hoeveelheid krachtvoer altijd geleidelijk over meerdere dagen om spijsverteringsklachten en pensverzuring te voorkomen. Zout en schoon water moeten altijd beschikbaar zijn.

De Shropshire is een robuust ras zonder wijdverspreide rasgebonden aandoeningen. Bij goede verzorging wordt het dier doorgaans 10 tot 12 jaar oud, al worden fokooien vaak eerder afgevoerd zodra hun productiviteit terugloopt. De meeste gezondheidsproblemen zijn de algemene aandachtspunten die bij grazende schapen horen, en niet specifiek voor dit ras.

Preventieve zorg

• Volg een wormbeheersplan gebaseerd op weiderotatie en mestonderzoek.
• Bekap de klauwen regelmatig en behandel kreupelheid meteen.
• Vaccineer tegen clostridiumziekten volgens lokaal veterinair advies.
• Crutch en scheer op tijd om myiasis te beperken.
• Voer ooien in de late dracht correct om stofwisselingsziekten te voorkomen.

De Shropshire wordt gewaardeerd als moederras. Ooien zijn al in hun eerste levensjaar geslachtsrijp, en veel worden voor het eerst gedekt rond de leeftijd van 18 maanden, al verschilt dit per kudde. Het ras heeft een seizoensgebonden voortplanting, met de meeste dekkingen in de herfst en lammeren die in het voorjaar worden geboren.

De dracht duurt ongeveer vijf maanden, zo'n 147 dagen. Het lammeren verloopt over het algemeen zonder problemen, geholpen door het gematigde geboortegewicht van de lammeren en de goede bekkenbouw van de ooien. Ooien zijn oplettend en geven veel melk, wat de overleving en de vroege groei van de lammeren ten goede komt.

De worpgrootte is doorgaans een of twee lammeren, waarbij tweelingen veel voorkomen bij goed verzorgde ooien. De lammeren zijn levendig en groeien goed op de melk van de ooi en op weidegras. Rammen worden, afhankelijk van het systeem, ingezet als eindvader of als vader voor fokooien, en het gedweeë karakter van het ras is ook bij de lammeren terug te zien, waardoor ze makkelijk te hanteren zijn.