Berkshire
De Berkshire is een gewaardeerd erfgoedvarkenras dat bekendstaat om zijn volgzame aard en de uitzonderlijke gemarmerde smaak van zijn donkere vlees.
- Size
- Groot
- Lifespan
- 6–10 years
- Origin
- Engeland
- Temperament
- Volgzaam
- Standard colors
- Zwart
Characteristics
Berkshire colors and patterns
What each club's breed standard says about every Berkshire color and pattern. Point at a ruling to see the club's own wording.
Breed standards describe the Berkshire in Zwart.
| Color or pattern | BPA | AMERICAN BERKSHIRE |
|---|---|---|
| Zwart | Standaard (“Black”) | Standaard (“black”) |
| Zandkleurig | No ruling | Fout (“sandy colored hair”) |
| Patterns | ||
| Gestippeld | No ruling | Diskwalificerend (“spotted or mottling pattern”) |
| Gegordeld | No ruling | Diskwalificerend (“full or 3⁄4 belting pattern”) |
What the rulings mean
- Standaard
- Described by the club's breed standard.
- Fout
- Named by the club's breed standard as a fault: the animal can be shown but is penalized.
- Diskwalificerend
- The club's breed standard disqualifies an animal of this color or pattern.
Sources
Each ruling comes from the club's published breed standard or color list.
Het Berkshire-varken
Het Berkshire is een groot erfgoedvarkenras uit Engeland, gewaardeerd om zijn rustig temperament en het donkere, goed dooraderde vlees dat het levert.
Het Berkshire is een van de oudst gedocumenteerde varkensrassen in Engeland. Het is een groot varken met een zwarte vacht en witte aftekeningen op snuit, poten en staart. Het wordt tegenwoordig voornamelijk gehouden voor de productie van hoogwaardig varkensvlees. Het ras heeft een lange geschiedenis als boerderij- en hoeveareen blijft populair bij kleine varkenshouders en producenten van streekgebonden vlees.
Berkshire-varkens staan bekend om hun rustige en goedaardige karakter. Ze gedijen goed zowel in huisvesting als in weidegang, wroeten graag en tolereren uiteenlopende klimaten. Volwassen dieren zijn zwaar en langzaam van beweging, wat de omgang met hen eenvoudiger maakt dan bij veel snellere, magere rassen.
De reputatie van het ras berust op de vleeskwaliteit. Berkshire-varkensvlees is doorgaans donkerder, fijner van structuur en sterker dooraderd dan vlees van gangbare commerciële rassen, reden waarom het vaak wordt verkocht onder premium- en specialiteitsmerken.
| Eigenschap | Detail |
|---|---|
| Herkomst | Engeland |
| Formaat | Groot |
| Levensduur | 6-10 jaar |
| Groep/rol | Erfgoedvarken voor vlees en hoeve |
| Geschikt voor | Kleine houders, weidegang en gemengde bedrijven |
Voor wie geschikt
Het Berkshire past bij houders die een rustig, robuust varken willen voor vleesproductie op weidegang of in gemengde systemen. Het is een praktische keuze voor kleine houders en traditionele boerderijen die smaak en hanteerbaarheid boven de snelst mogelijke groeisnelheid stellen. Het is minder geschikt voor wie een klein of weinig ruimte vergende dier zoekt, want volwassen varkens zijn zwaar en hebben stevige omheiningen en beschutte huisvesting nodig.
Geschiedenis en herkomst
Het Berkshire is afkomstig uit het Engelse graafschap Berkshire en behoort tot de oudst gedocumenteerde Britse varkensrassen; het werd later op grote schaal geëxporteerd voor fokkerij en vleesproductie.
Het ras dankt zijn naam aan het graafschap Berkshire in het zuiden van Engeland, waar het gedurende meerdere eeuwen werd ontwikkeld en vastgelegd. Vroege Berkshire-varkens waren groter en gevarieerder van kleur dan het huidige dier; lokale boeren selecteerden ze zowel op vlees als op vet.
In de 18e en 19e eeuw verfi jnden Engelse fokkers het Berkshire tot de kleinere, zwart-witte vorm die vandaag wordt erkend. Kruisingen met Aziatische varkens die in die periode werden geïntroduceerd, worden over het algemeen gecrediteerd voor de verbetering van de lichamsbouw en de vleeskwaliteit.
Het Berkshire werd in de loop van de 19e eeuw naar veel landen geëxporteerd. Het bereikte de Verenigde Staten in het begin van die eeuw en werd ook naar Japan gebracht, waar het de basis vormde van een bekend specialiteitsvarkensvlees. In Engeland werd een stamboek opgericht om afstammingen vast te leggen en de standaard te handhaven.
Durende de 20e eeuw gaf de intensieve commerciële veehouderij de voorkeur aan snelgroeiende, magere rassen, waardoor de aantallen Berkshire-varkens daalden. Hernieuwd interesse in erfgoedrassen en smaakvol varkensvlees heeft sindsdien bijgedragen aan het voortbestaan ervan. Tegenwoordig wordt het gehouden door gespecialiseerde producenten en conservatiegerichte fokkers in verscheidene landen.
Uiterlijk
Het Berkshire is een middelgroot tot groot zwart varken met zes witte aftekeningen op snuit, poten en staart, een omhooggerichte snuit en rechtopstaande oren.
Het Berkshire is een stevig, diep gebouwd varken met een zwarte vacht waarop wit te zien is op de snuit, het onderste deel van elke poot en de punt van de staart. Deze aftekeningen worden vaak omschreven als de zes witte punten van het ras, hoewel hun omvang en de precieze verschijning per dier kunnen variëren. Het gezicht is kort met een omhooggerichte snuit; de oren zijn middelgroot en worden rechtop of licht naar voren gedragen.
| Kenmerk | Standaard |
|---|---|
| Hoogte | Circa 50-70 cm aan de schoft |
| Gewicht | Beren 250-280 kg; zeugen 200-230 kg |
| Vacht | Kort, recht haar over zwarte huid |
| Kleuren | Zwart met witte aftekeningen op snuit, poten en staart |
| Ogen | Donker, in een kort breed gezicht |
Vacht en kleuren
De basiskleur is zwart met de kenmerkende witte aftekeningen. De huid onder de vacht is donker, wat buitenshuis gehouden varkens beschermt tegen zonnebrand. Het haar is kort en recht, niet gekruld. Dieren zonder witte aftekeningen of met grote witte vlekken op het lichaam voldoen niet aan de erkende standaard, hoewel kleine variaties in de aftekeningen gangbaar en geaccepteerd zijn.
Karakter
Berkshire-varkens zijn rustige, volgzame en goedaardige dieren die gemakkelijk te hanteren zijn en zich goed aanpassen aan zowel weidegang als huisvesting.
Het Berkshire heeft de reputatie een van de meer evenwichtige varkensrassen te zijn. Dieren zijn doorgaans rustig in de omgang met mensen en wennen snel aan een dagelijkse routine, wat het dagelijks hanteren en verplaatsen tussen hokken eenvoudig maakt. Zeugen zijn gewoonlijk aandachtige moeders en zijn minder geneigd biggen te verpletten of te verstoten dan sommige opgewondenere rassen.
Zoals alle varkens zijn Berkshires intelligent en nieuwsgierig. Ze wroeten actief, graven in bodem en weiland en reageren op vertrouwde verzorgers. Ze zijn sociale dieren en doen het het best in groepen in plaats van alleen. Bij ander vee zijn ze in het algemeen rustig, hoewel beren en worpende zeugen de gebruikelijke aandacht en het respect vereisen die men elk groot varken verschuldigd is.
| Kenmerk | Beoordeling |
|---|---|
| Genegenheid | 4 |
| Energie | 2 |
| Trainbaarheid | 3 |
| Vocaal gedrag | 3 |
| Verharen | 2 |
Verzorging en beheer
Berkshire-varkens hebben een stevige omheining nodig, koelte en modderpoelen bij warm weer, droge huisvesting en regelmatige toegang tot ruimte om te wroeten en te grazen.
Verzorging
- Zorg bij warm weer voor een modderpoel zodat varkens zich kunnen afkoelen en hun huid kunnen beschermen
- Controleer huid en klauwen regelmatig op snijwonden, parasieten en te lang geworden hoeven
- Kap de hoeven bij als ze te lang worden, in het bijzonder bij varkens in huisvesting
- Verwijder vóór een grondige inspectie dikke modderlagen zodat problemen beter zichtbaar zijn
Beweging
- Zorg dagelijks voor toegang tot een paddock of weiland om te wroeten en te grazen
- Wissel het weiland waar mogelijk af om bodembeschadiging en parasietenopbouw te beperken
- Geef voldoende ruimte om vrij te bewegen; varkens in beperkte ruimte komen snel op gewicht en kunnen kreupel worden
Omgeving
Het Berkshire verdraagt uiteenlopende klimaten, maar heeft bij warm weer schaduw en een modderpoel nodig omdat de donkere vacht warmte absorbeert. In koude omstandigheden is een droge, tochtvrije stal met diep strooisel zoals stro vereist. Omheiningen moeten stevig zijn en laag bij de grond, want varkens wroeten en duwen bij zwakke punten. Elektrische omheiningen worden op weiland veel gebruikt om ze binnen te houden.
Voeding
Berkshire-varkens doen het goed op een gebalanceerd varkensrantsoen aangevuld met weidegang, waarbij de hoeveelheden worden afgestemd op levensfase en lichaamsconditie.
Berkshires gedijen op een gebalanceerd commercieel varkensrantsoen afgestemd op hun levensfase, aangevuld met weidegang en ruwvoer. Als erfgoedras geselecteerd op marmering leggen ze eerder vet aan dan magere commerciële rassen; de voeding moet daarom worden gedoseerd om een goede lichaamsconditie te behouden en niet te veel vet op te bouwen. Vers, schoon drinkwater moet altijd beschikbaar zijn; de opname stijgt sterk bij warm weer en tijdens de lactatie.
| Levensfase | Hoeveelheid per dag | Maaltijden |
|---|---|---|
| Gespeend big | 1-1,5 kg biggenvoeders | 2-3 |
| Groeiend varken | 1,5-2,5 kg groeivoeder | 2 |
| Afmester | 2,5-3 kg afmestvoeder | 2 |
| Droge zeug/beer | 2-2,5 kg onderhoudsrantsoen | 1-2 |
| Zogende zeug | Onderhoud plus circa 0,5 kg per big | 2-3 |
Traktaties en supplementen
Groenten, fruit en overtollige tuinopbrengst mogen met mate worden gegeven als onderdeel van het dagrantsoen, niet als aanvulling daarbovenop. Varkens op weidegang halen veel voedingsstoffen uit gras en wortels. Een mineralen- en vitaminesupplement of een gebalanceerd mengvoeder dekt behoeften die weidegang alleen niet invult; zogende zeugen profiteren in het bijzonder van voeding die de melkproductie ondersteunt.
Gezondheid
Het Berkshire is een robuust ras met een typische levensduur van 6-10 jaar, maar is bij slechte verzorging gevoelig voor kreupelheid, hittestress en parasieten.
Het Berkshire is een solide, eeuwenoud ras met een goede algemene gezondheid mits goed gehouden. Werk- en fokdieren leven doorgaans 6-10 jaar, hoewel varkens die voor vlees worden gehouden veel jonger worden geslacht. De meeste gezondheidsproblemen in het ras houden verband met management en niet met erfelijke aandoeningen; kreupelheid, hittestress, parasieten en huidaandoeningen zijn de meest voorkomende problemen.
| Aandoening | Verschijnselen | Opmerking |
|---|---|---|
| Kreupelheid | Mank lopen, niet willen opstaan, gezwollen gewrichten | Vaak door harde vloeren, letsel of te lang geworden hoeven |
| Hittestress | Hijgen, traagheid, schaduw opzoeken | Donkere vacht absorbeert warmte; zorg voor schaduw en modderpoel |
| Interne/externe parasieten | Slechte conditie, krabben, schilferige huid | Beheersen met weiderotatie en dierenarts-geleid bestrijdingsplan |
| Zonnebrand | Roodgekleurde, schilferende huid op rug en oren | Risico voor buitenvarkens zonder schaduw |
| Mastitis (zeugen) | Warme, harde uier, gebrek aan eetlust, zieke biggen | Treft zogend zeugen; vereist snelle veterinaire zorg |
Preventieve zorg
- Zorg voor droog strooisel, schaduw en een seizoensgebonden modderpoel
- Wissel weiden af en houd huisvesting schoon om parasieten en ziekten te beperken
- Volg een door de dierenarts begeleid vaccinatie- en ontwormingsprogramma voor uw regio
- Controleer poten en hoeven regelmatig en kap ze bij indien nodig
- Bewaak de lichaamsconditie en pas het voer aan om te veel vet te vermijden
Fokkerij
Berkshire-zeugen bereiken de fokrijpheid op circa 7-8 maanden, dragen hun worp gedurende ongeveer 114 dagen en brengen doorgaans 6-10 biggen per worp voort.
Berkshire-zeugen bereiken gewoonlijk fokrijpheid op circa 7-8 maanden; gelten worden vaak iets later gedekt om de lichamelijke ontwikkeling te voltooien. De drachtigheid volgt het typische varkenspatroon van ongeveer 114 dagen, dat vaak wordt onthouden als drie maanden, drie weken en drie dagen. Worpen zijn matig van grootte; het rustige temperament en de goede moedereigenschappen van het ras maken het werpen relatief overzichtelijk.
Zeugen zijn over het algemeen zorgzame moeders en geven goed melk. Biggen worden doorgaans gespeend op circa 6-8 weken; daarna kan de zeug weer in fokconditie worden gebracht. Beren worden op veel kleine bedrijven ingezet voor de natuurlijke dekking, maar kunstmatige inseminatie met Berkshire-genetica is ook beschikbaar. Zoals bij alle varkens verminderen schone, goed ingestrooiselde werpboxen en nauwlettend toezicht rond de geboorte de biggensterfelijkheid.
| Gegeven | Waarde |
|---|---|
| Fokrijpheid (zeug) | Circa 7-8 maanden |
| Drachtigheid | Circa 114 dagen |
| Gemiddelde worpgrootte | 6-10 biggen |
| Speenleeftijd | 6-8 weken |
| Worpen per jaar | Tot 2 |
Veelgestelde vragen
Veelgestelde vragen over het Berkshire-varken, over formaat, karakter, verzorging, levensduur, geschiktheid en beschikbaarheid.
Hoe groot wordt een Berkshire-varken?
Het Berkshire is een groot ras. Beren bereiken gewoonlijk 250-280 kg en zeugen 200-230 kg bij volwassenheid, met een schofthoogte van circa 50-70 cm.
Zijn Berkshire-varkens vriendelijk en gemakkelijk te hanteren?
Ja. Het ras staat bekend om zijn rustige, volgzame en goedaardige karakter, wat de dagelijkse omgang en het verplaatsen eenvoudiger maakt dan bij veel opgewondenere varkensrassen.
Is het Berkshire moeilijk te houden?
Het is een robuust, aanpasbaar ras dat geschikt is voor zowel weidegang als huisvesting. De voornaamste behoeften zijn een stevige omheining, droge huisvesting en bij warm weer schaduw met een modderpoel, omdat de donkere vacht warmte absorbeert.
Hoe oud worden Berkshire-varkens?
Fok- en werkdieren leven doorgaans 6-10 jaar. Varkens die voor vlees worden gehouden, worden op veel jongere leeftijd geslacht.
Is het Berkshire een goed ras voor kleine varkenshouders?
Ja. Het rustige karakter, de robuustheid, de goede moedereigenschappen en het hoogwaardige dooraderde vlees maken het een populaire keuze voor kleine houders en producenten van streekgebonden varkensvlees.
Is het Berkshire-varken gemakkelijk te vinden?
Als erfgoedras zijn de aantallen kleiner dan bij gangbare commerciële varkens, maar het wordt in verscheidene landen gehouden door gespecialiseerde en conservatiegerichte fokkers; fokmateriaal en genetica zijn beschikbaar via rassen registries en toegewijde fokkers.
From the community
Ask about the BerkshireNo questions about the Berkshire yet. Be the first to ask.