American Buff

De Amerikaanse Buff is een huisganzenras dat in de Verenigde Staten is ontwikkeld. Het behoort tot de middelzware tot zware rassen: volwassen ganzen bereiken doorgaans 8,2 kg en gansen ongeveer 7,3 kg. Het meest opvallende kenmerk is de kleur van het verenkleed: een zacht abrikoos-buff dat het ras onderscheidt van de meer gangbare witte en grijze ganzen.

Het ras staat bekend om zijn rustige, inschikkelijke aard. Amerikaanse Buff ganzen verdragen behandeling goed, worden zelden agressief en passen zich aan kleine boerderijen en tuingroepen aan. De buff-kleur is op een geslacht dier minder opvallend dan donkere stompveren, wat heeft bijgedragen aan de interesse in dit ras als veelzijdige gans.

Amerikaanse Buff ganzen worden gehouden voor eieren, vlees, het wieden van onkruid en als sier- of gezelschapsdier. Ze zijn in uiteenlopende klimaatgebieden robuust en hebben schoon water en vrij toegang tot grasland nodig om goed te gedijen.

Voor wie geschikt

De Amerikaanse Buff past bij houders die een rustige, hanteerbare gans willen in plaats van een nerveuze of territoriale. Het zachte karakter maakt het een redelijke keuze voor huishoudens met kinderen, voor beginners en voor kleine bedrijven waar de dieren op weiland lopen. Ze hebben ruimte nodig om te grazen, water om in te badderen en beschutting tegen roofdieren. Opgesloten huisvesting zonder buitenren is niet geschikt.

De Amerikaanse Buff is een ganzenras van Amerikaanse origine. Het stamt af van buff-gekleurde ganzen binnen de bredere groep Europese boerenganzen, waarbij de grauwe gans de wilde voorouder is van de meeste gedomesticeerde Europese rassen. De buff-kleur verscheen als natuurlijke variatie bij grijze ganzen, en Amerikaanse fokkers selecteerden over opeenvolgende generaties op die kleur.

In de eerste helft van de twintigste eeuw werkten fokkers aan het vastleggen van het buff-verenkleed en het zwaardere, tweeledige lichaamstype. De buff-kleur trok aandacht omdat lichte stompveren een schoner ogende karkast geven dan de donkere van grijze vogels, een praktisch voordeel voor tafelgebruik.

De Amerikaanse Buff werd in 1947 opgenomen in de Standard of Perfection van de American Poultry Association, die het erkende type en de kleur voor het ras in de Verenigde Staten vastlegde.

Het ras is nooit talrijk geweest. Het is verschenen op de bewakingslijsten van erfgoedorganisaties voor veehouderij vanwege de kleine fokkerpopulaties, en de interesse van kleinschalige houders heeft de voortdurende aanwezigheid ervan ondersteund.

De Amerikaanse Buff heeft een zwaar, goed afgerond lichaam met een glad, dubbellobbig buik, een matig lange nek en een brede, diepe kiel. De snavel en poten zijn oranje tot oranje-roze, de ogen zijn donker. Over het geheel houdt het dier een horizontale, gedrongen houding aan in plaats van een rechtopstaande.

Verenkleed en kleuren

Het verenkleed is een egaal abrikoos-buff op de rug, borst en flanken. Afzonderlijke lichaamsveren zijn omzoomd met een bleker, roomachtig buff dat een zachte kantachtige uitstraling geeft. De onderkant, staart en vluchtveren gaan richting bijna wit. De snavel en poten zijn oranje en contrasteren met de zachte lichaamskleur. Kuikens worden geboren met een geel-grijs dons en ontwikkelen de volwassen buff-kleur naarmate het verenkleed aangroeit. Omdat er geen wit of grijs geslachtsgebonden veerschil is, zien ganzen en ganders er vrijwel identiek uit en zijn ze vooral te onderscheiden op formaat en gedrag.

De Amerikaanse Buff staat bekend om een gedwee, gemoedelijk karakter. Het behoort tot de kalmere ganzenrassen en is minder geneigd tot agressief of territoriaal gedrag dan veel andere rassen. Dat is een van de redenen waarom het wordt aanbevolen voor gezinnen en beginnende houders.

Bij mensen zijn goed gehandelde Amerikaanse Buff ganzen vriendelijk en verdraagzaam. Ze blijven doorgaans dicht bij hun verzorger en accepteren routinehandelingen zonder veel ophef. Ten opzichte van onbekenden zijn ze waakzaam en roepen ze, zodat ze nog enige alarmwaarde hebben, maar ze zijn niet geneigd te achtervolgen of te bijten zoals sommige lichtere, zenuwachtigere rassen kunnen doen.

Met andere vogels integreren Amerikaanse Buff ganzen doorgaans zonder ernstige conflicten in een gemengde groep. Ganders kunnen tijdens het broedseizoen beschermend worden, vooral in de buurt van een broedende gans, en bewaken dan hun partner en territorium met meer vastberadenheid. Ganzen zijn sociale dieren en moeten in paren of groepen worden gehouden, niet alleen.

Verzorging

• Zorg voor badwater dat diep genoeg is voor het dier om zijn hoofd in te dopen en zich te wassen; dit houdt ogen, neusgaten en veren schoon
• Controleer poten en voeten regelmatig op snijwonden, zwellingen of tekenen van bumblefoot
• Tijdens de jaarlijkse rui zijn losse veren normaal; knippen of trimmen is niet nodig voor een gezelschaps- of weidedier
• Knip nagels alleen als ze te lang worden, wat zelden voorkomt bij dieren met buitentoegang

Beweging

• Geef dagelijks toegang tot open weiland zodat de dieren op gras kunnen grazen
• Zorg voor ruimte om te lopen, zwemmen en poetsen; een vijver, een kleine opblaaspool of een grote drinkbak volstaan
• Houd de groep bij elkaar, want ganzen bewegen en rusten beter in gezelschap

Omgeving

Amerikaanse Buff ganzen zijn robuust en verdragen kou goed, maar ze hebben 's nachts droge, tochtvrijeze en roofdiervrije huisvesting nodig. Een eenvoudige schuur of kippenhok met schoon strooisel volstaat. Zorg bij heet weer voor schaduw en water, want zware ganzen kunnen moeite hebben met extreme hitte. Het hekwerk moet de dieren binnenhouden en grondpredatoren buitsluiten.

Gras is de basis van het dieet van een Amerikaanse Buff gans. Op goed weiland halen volwassen ganzen een groot deel van hun voedsel uit grazen. Aanvullen met een samengesteld watervogel- of pluimveevoer dat past bij de levensfase van het dier, en altijd schoon drinkwater en onoplosbaar kiezel aanbieden ter ondersteuning van de spijsvertering. Vermijd medicamenteus kuikenvoer; dat is niet geschikt voor watervogels.

Traktaties en supplementen

Bladgroenten, paardenbloem, sla en gehakte groenten zijn veilige traktaties met mate. Bied gebroken oesterschelpen vrij aan voor leggende ganzen, voor de kalkbehoefte. Zorg dat er altijd kiezel beschikbaar is voor dieren die gras en hele granen eten. Traktaties mogen slechts een klein deel van het totale dieet uitmaken, zodat de dieren blijven grazen.

De Amerikaanse Buff is een robuust ras met weinig erfelijke gezondheidsproblemen. Bij goede verzorging leven ganzen doorgaans 10-15 jaar, en individuele dieren kunnen langer leven. De meeste problemen die optreden, zijn het gevolg van beheer: nat terrein, vuil water, hittestress of roofdieren, niet van het ras zelf.

Preventieve zorg

• Zorg dagelijks voor schone, droge huisvesting en vers bad- en drinkwater
• Houd de voeding in balans om angel wing bij groeiende kuikens te vermijden
• Bied in de zomer schaduw en voldoende water aan ter voorkoming van hittestress
• Inspecteer poten en veren regelmatig op vroege tekenen van problemen
• Handhaaf veilig hekwerk en nachtverblijf tegen roofdieren

Amerikaanse Buff ganzen gedijen het best met ruimte om overdag over weiland te lopen en een veilig onderdak 's nachts. Ze zijn koudbestendig en hebben weinig verwarming nodig, maar beschutting tegen wind, vocht en roofdieren is noodzakelijk. Een eenvoudige schuur of hok met schoon, droog strooisel voldoet voor de huisvesting. Toegang tot badwater houdt ze gezond en tevreden.

Inrichtingschecklist

• Droog, roofdiervrij nachtverblijf met schoon strooisel
• Badwater buiten de slaapruimte geplaatst
• Vers drinkwater altijd beschikbaar
• Weideland met gras en enige schaduw
• Veilige omheining tegen grondpredatoren
• Schaduw en extra water bij warm weer

Eieren van de Amerikaanse Buff kunnen natuurlijk worden uitgebroed onder een broedende gans of kunstmatig in een incubator. Ganzeneieren hebben ongeveer 28-32 dagen nodig. Ganzeneieren zijn groot en profiteren van afkoeling en licht bevochtigen tijdens de incubatie, wat het gedrag nabootst van een broedende gans die terugkeert van het water. Een natuurlijke uitbroeding onder de gans geeft vaak goede resultaten omdat zij temperatuur, luchtvochtigheid en draaien zelf beheert.

Uitbroeistappen

1. Verzamel schone eieren en bewaar ze met de punt naar beneden niet langer dan ongeveer een week voor het inleggen
2. Leg de eieren in een op temperatuur voorverwarmde incubator of leg ze onder een broedende gans
3. Draai de eieren meerdere keren per dag en laat ze eenmaal daags afkoelen en bevochtigt ze licht
4. Kaarst rond dag 10 en later opnieuw om de ontwikkeling te controleren; verwijder onbevruchte of afgestorven eieren
5. Stop met draaien circa 3 dagen voor de uitkomst (lockdown) en verhoog de luchtvochtigheid
6. Laat kuikens uitkomen en volledig opdrogen in de warme incubator voordat ze naar een broeder worden verplaatst