Faraohond

De Faraohond is een middelgrote windhond van het eiland Malta, waar hij al lange tijd wordt gebruikt om konijnen te jagen over rotsachtig terrein. De Maltese naam, Kelb tal-Fenek, betekent letterlijk "hond van het konijn". Hij jaagt door een combinatie van zicht, geur en geluid, wat hem onderscheidt van veel andere windhonden die vooral op hun ogen afgaan.

Het ras heeft een vachtkleur van tan tot kastanjebruin, grote rechtopstaande oren en een atletische bouw die past bij een snelle achtervolging over ongelijk terrein. Volwassen dieren staan meestal ongeveer 53 tot 63 cm hoog op de schouder en wegen ruwweg 20 tot 25 kg. Een eigenschap die eigenaren vaak noemen is het blozen: als de hond blij of opgewonden is, kleuren zijn neus en het gebied rond zijn oren dieper rozerood.

Binnenshuis is de Faraohond doorgaans rustig en aanhankelijk. Hij hecht zich sterk aan zijn huishouden en is over het algemeen vriendelijk tegen mensen die hij kent. De zelfstandige inslag die jachthonden gemeen hebben, betekent dat hij niet altijd precies doet wat er gevraagd wordt, al reageert hij goed op geduldige, op beloning gerichte begeleiding.

Voor wie geschikt

Dit ras past bij actieve huishoudens die dagelijkse beweging en een veilig omheind terrein om te rennen kunnen bieden. Het is goed geschikt voor eigenaren die van een schone hond met weinig vachtverzorging houden en die geen bezwaar hebben tegen een sterke jachtdrift richting kleine dieren. Wie directe, militaire gehoorzaamheid wil, kan het zelfstandige karakter frustrerend vinden. In huizen met katten of kleine huisdieren moet de kennismaking voorzichtig verlopen, want de jachtdrift is sterk.

De Faraohond is de nationale hond van Malta, waar hij al eeuwenlang wordt gehouden als jachthond onder de plaatselijke naam Kelb tal-Fenek. Op Malta en het naburige eiland Gozo gebruikten jagers hem om konijnen op te sporen en op te jagen tussen stenen muren en op ruw terrein, vaak samenwerkend met fretten en vaak 's nachts.

De moderne rasnaam en een oudere populaire theorie brachten de hond in verband met het oude Egypte, op grond van zijn gelijkenis met honden op Egyptische grafkunst. Latere genetische studies ondersteunden geen directe onafgebroken lijn met honden uit het oude Egypte, en het ras kan het best worden begrepen als een lang gevestigd Maltees type in plaats van een letterlijke overlevende uit de tijd van de farao's.

Het ras werd rond de jaren 1920 en 1930 naar Groot-Brittannie gebracht, en fokprogramma's daar kregen vanaf de jaren 1960 vastere vorm. Britse en Amerikaanse kennelclubs erkenden de Faraohond laat in de twintigste eeuw, wat hielp om zijn verschijning te standaardiseren en hem naar nieuwe landen te verspreiden. De Raad van Beheer en de FCI rekenen het ras tot de windhonden.

Ondanks internationale erkenning blijft de Faraohond buiten Malta relatief zeldzaam. Hij wordt nog steeds sterk geassocieerd met zijn eiland van herkomst, waar de traditie van het jagen op konijnen is voortgezet naast zijn leven als gezelshond.

De Faraohond heeft de slanke, gracieuze omtrek die typerend is voor windhonden. Het lichaam is iets langer dan het hoog is, met een diepe borst, opgetrokken buik en lange, zuivere benen die zijn gebouwd voor snelheid. De kop is lang en gebeiteld, de snuit loopt taps toe en de grote oren staan rechtop en draaien naar voren wanneer de hond alert is.

Vacht en kleuren

De vacht is kort, fijn en ligt plat tegen de huid, zonder ondervacht. Het toegestane kleurbereik loopt van een licht tan via rijker kastanjebruin tot roodgouden tinten. Witte aftekeningen zijn toegestaan op bepaalde plaatsen: een witte punt aan de staart (soms de "vlag" genoemd), wit op de borst, witte tenen en een smalle witte bles op het midden van het gezicht. Zware witte vlekken of spikkels op de achterkant van de nek, de schouders of het lichaam gelden onder de meeste standaarden als fout. De dunne vacht isoleert de hond nauwelijks, dus hij voelt de kou en kan bij koud weer het best worden beschermd.

Thuis is de Faraohond aanhankelijk, speels en vaak sterk gehecht aan zijn mensen. Veel exemplaren genieten zozeer van menselijk gezelschap dat ze graag tegen gezinsleden aanleunen of ernaast opgekruld liggen. Het ras kan doorgaans goed overweg met kinderen waarmee het is opgegroeid, al betekent zijn energie en snelheid dat spel met heel jonge kinderen onder toezicht moet plaatsvinden.

Tegenover vreemden loopt de reactie uiteen van openlijk vriendelijk tot beleefd gereserveerd. Vroege socialisatie helpt de hond ontspannen te blijven bij nieuwe mensen en situaties. Het ras is alert en zal vaak blaffen om bezoekers aan te kondigen, maar het is niet gebouwd voor bewakingswerk en toont zelden agressie.

De sterke jachtdrift bepaalt veel van zijn gedrag buitenshuis. Een Faraohond kan achter een konijn, eekhoorn of kat aan schieten, dus een veilige omheining en discipline aan de lijn zijn belangrijk. Met andere honden is hij meestal sociaal. Bij katten en kleine huisdieren hangt succes af van zorgvuldige kennismaking en toezicht, en sommige exemplaren worden nooit een veilige metgezel voor kleine dieren.

Vachtverzorging

• Borstel de korte vacht ongeveer eens per week met een zachte borstel of verzorgingshandschoen om losse haren te verwijderen.
• Was hem alleen wanneer nodig; de vacht blijft gemakkelijk schoon en heeft weinig hondengeur.
• Knip de nagels om de paar weken en controleer of ze niet tikken op harde vloeren.
• Reinig de grote staande oren regelmatig en let op oorsmeeropbouw of roodheid.
• Poets de tanden meerdere keren per week ter ondersteuning van de gebitsgezondheid.

Beweging

• Bied elke dag minstens 45 tot 60 minuten activiteit, inclusief de kans om te rennen.
• Gebruik een veilig omheind terrein voor loslopend sprinten; de jachtdrift maakt de terugroep onbetrouwbaar in de buurt van kleine dieren.
• Houd dit ras aan de lijn in open of niet-omheinde ruimtes.
• Bied mentaal werk zoals geurspelletjes of trainingssessies, want het ras is intelligent en verveelt zich snel.

Leefomgeving

De Faraohond past bij een huis met toegang tot een veilige, omheinde tuin, al kan hij in kleinere ruimtes leven als hij goed beweging krijgt. De dunne vacht en het ontbreken van ondervacht betekenen dat hij een hekel heeft aan koude en vochtige omstandigheden. Een warm, zacht bed binnen is belangrijk, en een jas of trui helpt bij koude wandelingen. Dit is een binnenhond die niet bij lage temperaturen buiten gehouden moet worden.

De Faraohond doet het goed op een compleet, uitgebalanceerd hondenvoer dat past bij zijn levensfase en activiteitsniveau. Als slank, atletisch ras moet hij zo gevoerd worden dat de ribben gemakkelijk voelbaar maar niet zichtbaar zijn en er van bovenaf een duidelijke taille is. De precieze hoeveelheden hangen af van het voer, het gewicht en de leeftijd van de hond en hoeveel hij beweegt, dus gebruik de richtlijnen op de verpakking als uitgangspunt en pas ze aan op basis van de lichaamsconditie. Vers water moet altijd beschikbaar zijn.

Snacks en supplementen

Houd snacks op niet meer dan ongeveer 10 procent van de dagelijkse calorieen zodat de hond slank blijft. Kleine stukjes gewoon gekookt vlees of commerciele caloriearme snacks werken goed als trainingsbeloning. De meeste Faraohonden op een compleet dieet hebben geen extra supplementen nodig; bespreek eventuele gewrichts- of huidsupplementen met een dierenarts voordat u ze toevoegt, want onnodige supplementen kunnen schade aanrichten.

De Faraohond geldt als een relatief gezond en robuust ras, met een gebruikelijke levensduur van 12 tot 14 jaar. Hij heeft minder erfelijke aandoeningen dan veel rassen, deels door zijn lange geschiedenis als werkende jachthond. Zoals bij alle windhonden beinvloedt zijn lage lichaamsvet hoe hij bepaalde medicijnen en narcose verwerkt, dus het veterinaire team moet voor elke ingreep op de hoogte zijn van het ras.

Preventieve zorg

• Houd vaccinaties en parasietenbestrijding up-to-date.
• Plan jaarlijkse veterinaire controles, voor senioren tweemaal per jaar.
• Houd een slank lichaamsgewicht aan om de gewrichten te beschermen.
• Poets de tanden regelmatig en regel professionele gebitsverzorging zoals geadviseerd.
• Informeer elke dierenarts voor ingrepen over de gevoeligheid van het ras voor medicijnen en narcose.

De Faraohond is intelligent en in staat een breed scala aan commando's te leren, maar zijn windhond-zelfstandigheid betekent dat hij afweegt of een verzoek de moeite van het opvolgen waard is. Hij is ook gevoelig en reageert niet goed op harde correcties, die hem meestal doen dichtklappen of de begeleider laten ontwijken. Korte, opgewekte sessies met beloningen van voer en spel werken het best. De terugroep is de moeilijkste vaardigheid om betrouwbaar te maken, want een bewegend konijn of kat kan de training overstemmen, dus de meeste eigenaren houden de hond aan de lijn of in een omheind terrein wanneer loslopen riskant is.

Basis

1. Begin vroeg met socialisatie en stel de puppy bloot aan mensen, plaatsen, geluiden en andere honden.
2. Leer naamherkenning en een markeerwoord of clicker aan om correct gedrag te markeren.
3. Bouw de kerncommando's een voor een op: zit, af en blijf, in korte sessies.
4. Train de terugroep intensief vanaf de puppytijd, beloon de hond altijd voor het komen en oefen eerst in veilige, afgesloten ruimtes.
5. Voeg lijnmanieren toe en introduceer geleidelijk afleiding naarmate de hond vordert.

Verantwoord fokken van Faraohonden richt zich op gezondheid, een gezond karakter en het naleven van de rasstandaard in plaats van op aantallen. Hoewel honden zich eerder kunnen voortplanten, wachten fokkers doorgaans tot volledige volwassenheid, rond 18 tot 24 maanden, voor een eerste nest, zodat de hond lichamelijk en geestelijk ontwikkeld is en de gezondheidsscreening voltooid is. De dekking wordt afgestemd op de loopsheid van de teef, en de dracht duurt ruwweg 63 dagen vanaf de conceptie.

Nesten tellen doorgaans zes tot acht pups, al komen kleinere en grotere nesten voor. Pasgeborenen zijn hulpeloos en afhankelijk van de moeder voor warmte en melk, wat een schone, warme werpplek belangrijk maakt. Pups openen hun ogen rond twee weken en beginnen tussen vier en zes weken met spenen. Vroege hantering en zachte blootstelling aan huishoudelijke beelden en geluiden in de eerste weken helpen zelfverzekerde, evenwichtige volwassenen te vormen.

Pups gaan meestal vanaf ongeveer acht weken naar hun nieuwe huis, na de eerste vaccinaties en veterinaire controles. Omdat het ras zeldzaam is, komen aspirant-eigenaren vaak op een wachtlijst bij een betrouwbare fokker.

Zo registreert u een Faraohond in Nederland

Voor honden geldt in Nederland al een wettelijke identificatie- en registratieplicht; dat regelt de fokker of dierenarts. Wat de I&R-database niet doet, is uw actuele nummer wereldwijd vindbaar houden. Daarvoor is het gratis profiel van United Pet Club: foto, gegevens en uw contactgegevens, opvraagbaar uit elke kliniek, voor een Faraohond zijn leven lang. De registratie regelt u eenmalig.

De dierenarts plaatst de chip, maar het registreren doet niemand voor u, en een niet-geregistreerde chip wijst naar niemand. Registreer de microchip gratis in het levenslange plan: elk merk dat een Nederlandse dierenarts plaatst telt mee, wijzigingen na een verhuizing kosten niets en het dossier blijft dag en nacht doorzoekbaar. Maak uw gratis account aan en rond beide stappen vanavond af.