Pekinees

De Pekingees is een kleine gezelschapshond die ontstond in het keizerlijke China, waar hij als paleishond leefde. Hij beweegt zich met een zelfverzekerde, bedachtzame houding die veel eigenaren als vorstelijk omschrijven. Het ras is compact en zwaar voor zijn formaat, met een brede borst, korte poten en een volle dubbele vacht die het gezicht als een manen omlijst.

Ondanks zijn kleine gestalte is de Pekingees moedig en zelfbewust. Hij bindt zich sterk aan een of twee mensen en is meestal terughoudend tegenover vreemden. Het ras is aanhankelijk binnen het gezin, maar houdt een zekere onafhankelijkheid en beslist vaak zelf wanneer het aandacht wil.

Dit is een hond die past bij het leven binnenshuis. Hij heeft matige beweging en geregelde vachtverzorging nodig, en door zijn platte snuit verdraagt hij warmte slecht. De Pekingees past bij rustige huishoudens en bij eigenaren die van een toegewijde, kalme metgezel houden.

Voor wie geschikt

De Pekingees past goed bij bewoners van appartementen, gepensioneerden en iedereen die een metgezel wil die dicht bij huis blijft. Hij is geen goede keuze voor zeer actieve gezinnen of huizen met ruwe jonge kinderen, en de vacht vraagt een eigenaar die bereid is meerdere keren per week te borstelen.

De Pekingees is een van de oudste gezelschapsrassen, met wortels in China die meer dan duizend jaar teruggaan. De honden werden aan het keizerlijke hof gehouden en werden geassocieerd met de Chinese adel. Hun leeuwachtige uiterlijk verbond hen met boeddhistische symboliek, en bezit buiten het paleis was lange tijd beperkt.

Eeuwenlang bleef het ras vrijwel onbekend buiten China. De honden werden gefokt op een klein formaat en een platte snuit die paste bij de smaak aan het hof, en ze werden behandeld als kostbare paleisdieren in plaats van werkhonden.

De Pekingees bereikte Europa in 1860, toen Britse en Franse troepen tijdens de Tweede Opiumoorlog de keizerlijke paleizen in Peking binnentrokken. Enkele honden werden meegenomen naar Groot-Brittannie, en een ervan werd aan koningin Victoria geschonken. Deze honden vormden de basis van de westerse fokpopulatie.

Het ras kreeg aanhang in Groot-Brittannie en daarna in de Verenigde Staten aan het einde van de negentiende en het begin van de twintigste eeuw. Het werd rond de eeuwwisseling door de grote kennelclubs erkend en is sindsdien een gewilde gezelschapshond gebleven. Vandaag valt het ras onder de normen van de FCI en wordt het in Nederland vertegenwoordigd via de Raad van Beheer.

De Pekingees heeft een compact, peervormig lichaam dat aan de voorkant zwaarder is dan aan de achterkant. De kop is breed en vlak tussen de oren, met een korte, gerimpelde snuit en een zwarte neus. De grote, donkere, ronde ogen staan ver uit elkaar en geven het ras zijn open uitdrukking. De oren zijn hartvormig, worden dicht tegen de kop gedragen en zijn bevederd met lang haar.

Het lichaam staat laag bij de grond en is iets langer dan hoog. Het ras beweegt met een rollende, ongehaaste gang die voortkomt uit zijn bouw. De staart is hoog aangezet, wordt over de rug gedragen en is met lang haar omzoomd.

Vacht en kleuren

De bovenvacht is lang en ruw, met een zachte, dichte ondervacht eronder. Bevedering komt voor op de oren, poten, staart en voeten, en een zwaardere kraag omlijst de hals. De meeste kleuren zijn toegestaan, waarbij rood, reekleur en creme tot de meest voorkomende horen. Een donker masker op het gezicht is gebruikelijk bij veel van de lichtere vachten.

De Pekingees hecht zich sterk aan zijn huishouden en is trouw en aanhankelijk tegenover de mensen die hij kent. Hij kiest vaak een favoriet persoon en volgt die van kamer naar kamer. Tegelijk houdt hij een onafhankelijke inslag en is hij tevreden om lange tijd op zichzelf te rusten.

Tegenover vreemden is het ras terughoudend en oplettend. Het blaft vaak om bezoekers aan te kondigen, wat er een alerte zij het kleine waakhond van maakt. Vroege socialisatie helpt hem nieuwe mensen en situaties met minder achterdocht te aanvaarden.

Met kinderen doet de Pekingees het het beste in de buurt van oudere, zachtaardige kinderen die begrijpen dat een kleine hond gewond kan raken door ruwe behandeling. Hij verdraagt plagen niet altijd. Met andere huisdieren kan hij selectief zijn en houdt hij ondanks zijn formaat vaak zijn poot stijf, dus rustige kennismakingen zijn belangrijk. Het zelfvertrouwen en de eigenzinnigheid van het ras kunnen tijdens de training overkomen als koppigheid.

Vachtverzorging

De lange dubbele vacht vraagt geregelde aandacht om vrij van klitten en knopen te blijven.

• Borstel de vacht minstens drie tot vier keer per week, vaker tijdens het seizoensmatige verharen
• Reinig de gezichtsplooien en de omgeving van de ogen regelmatig om vochtophoping te voorkomen
• Knip het haar rond de achterhand en de voeten kort voor de hygiene
• Was de hond elke drie tot vier weken of wanneer nodig
• Controleer en reinig de oren en knip de nagels volgens een vast schema

Beweging

De Pekingees heeft bescheiden behoefte aan beweging die past bij het leven binnenshuis.

• Een of twee korte wandelingen per dag zijn meestal genoeg
• Spel binnenshuis dekt een groot deel van de bewegingsbehoefte af
• Vermijd inspanning bij warmte en vochtigheid
• Houd wandelingen rustig bij warm weer en laat de hond bewegen op de koelere momenten van de dag

Leefomgeving

De Pekingees is gebouwd voor het leven binnenshuis en doet het het beste in een koel huis met een gereguleerd klimaat. Zijn platte snuit beperkt zijn vermogen om af te koelen door te hijgen, waardoor hij snel oververhit kan raken. Hij past zich goed aan appartementen en kleine ruimtes aan en heeft geen tuin nodig.

De Pekingees gedijt op een compleet, uitgebalanceerd hondenvoer dat is samengesteld voor kleine of dwergrassen. Omdat het ras compact en weinig actief is, komt het gemakkelijk aan, dus de porties horen afgemeten te worden in plaats van onbeperkt aangeboden. Overgewicht belast de gewrichten extra en verergert ademhalingsproblemen bij een hond met een platte snuit.

Kleine brokken of voer dat de hond gemakkelijk kan oppakken passen bij de korte snuit. Vers water hoort altijd beschikbaar te zijn.

Snoepjes en supplementen

Houd snoepjes op een klein aandeel van de dagelijkse calorieen om gewichtstoename te voorkomen. De meeste Pekingezen op een compleet dieet hebben geen supplementen nodig, maar een dierenarts kan voor individuele honden ondersteuning voor gewrichten of vacht aanraden. Introduceer nieuw voer geleidelijk om spijsverteringsklachten te vermijden.

De Pekingees leeft doorgaans 12 tot 14 jaar. Het is een stevig ras voor zijn formaat, maar de bouw brengt enkele voorspelbare gezondheidszorgen met zich mee. De platte snuit ligt aan de basis van brachycefale luchtwegproblemen, en de uitpuilende ogen en lange rug brengen hun eigen risico's mee. Verantwoord fokken en een gezond gewicht verminderen de ernst van veel van deze problemen.

Preventieve zorg

• Houd de hond op een gezond gewicht om gewrichten, rug en ademhaling te ontlasten
• Reinig de gezichtsplooien en de omgeving van de ogen regelmatig
• Plan jaarlijkse controles bij de dierenarts en houd de vaccinaties actueel
• Onderhoud de gebitsverzorging, want kleine rassen zijn gevoelig voor gebitsproblemen
• Vermijd warmte en overmatige inspanning

De Pekingees is een slimme hond met een sterke onafhankelijke inslag. Hij kan commando's goed leren, maar weegt vaak af of hij wil gehoorzamen, wat op koppigheid kan lijken. Harde methoden zorgen er eerder voor dat het ras dichtklapt of zich vastbijt. Kalme, consistente training met beloningen levert veel betere resultaten op. Zindelijkheidstraining kan geduld vragen, en een bench kan daarbij vaak helpen.

Vroege socialisatie is belangrijk. De puppy laten wennen aan uiteenlopende mensen, geluiden en situaties vermindert de natuurlijke achterdocht van het ras en beperkt overmatig blaffen op latere leeftijd.

Basis

1. Begin vroeg met socialisatie en stel de hond voor aan nieuwe mensen, plaatsen en zachte hantering
2. Houd de sessies kort, ongeveer vijf tot tien minuten, om de aandacht vast te houden
3. Gebruik voerbeloningen en lof om correct gedrag te markeren
4. Leer basiscommando's aan zoals reageren op de naam, zit en hier
5. Wees consistent met de regels binnen het hele huishouden
6. Pak blaffen aan met rustige afleiding in plaats van straf

Het fokken van de Pekingees vraagt ervaring en betrokkenheid van een dierenarts. Teven worden in hun eerste jaar geslachtsrijp, maar verantwoorde fokkers wachten tot een teef lichamelijk volgroeid en op gezondheid onderzocht is voordat er wordt gedekt. De lichaamsvorm van het ras kan natuurlijke dekking bemoeilijken, en de grote kop van de pups in verhouding tot de teef betekent dat de bevalling zwaar kan zijn.

De dracht duurt ongeveer 63 dagen. De nesten zijn klein, doorgaans een tot vier pups. Vanwege het risico op moeizame bevallingen worden veel geboortes bij de Pekingees begeleid door een dierenarts, en een keizersnede is niet ongebruikelijk. Pasgeborenen zijn heel klein en hebben in de eerste weken een warme, schone omgeving en nauwlettende bewaking nodig.

Verantwoord fokken houdt in dat de ouderdieren worden onderzocht op oog-, knie- en ademhalingsproblemen en dat de meest extreme kenmerken van de platte snuit, die de gezondheid van het ras verslechteren, worden vermeden. Pups horen bij de teef en het nest te blijven tot minstens acht weken en zachte socialisatie te beginnen voordat ze naar hun nieuwe huis gaan.

Zo registreert u een Pekinees in Nederland

Vul de naam van uw Pekinees in, de geboortedatum en een scherpe foto, zet uw telefoonnummer erbij en sla op. Dat is alles, en het kost nooit iets. De hondenregistratie werkt met of zonder chip, dus wachten op de dierenarts hoeft niet.

De 15 cijfers onder de vacht van uw Pekinees zeggen niets zolang geen register ze aan uw nummer koppelt. United Pet Club legt die koppeling gratis en voorgoed: alle chipmerken, kosteloze wijzigingen en een dossier dat overal antwoordt, ook buiten Nederland. Eerst de chip, dan het account, klaar.