Mastiff

De mastiff, ook wel Engelse mastiff of old english mastiff genoemd, is qua gewicht een van de grootste hondenrassen. Volwassen reuen wegen meestal tussen de 70 en 100 kg (150 tot 220 lb), en het ras verenigt formaat met een evenwichtig, gelijkmatig gestemd karakter. De mastiff is in Engeland ontwikkeld als bewaker van huis en vee, en draagt nog steeds de oplettende, beschermende instincten van die taak in zich.

Ondanks zijn imposante bouw is de mastiff thuis zachtaardig en geduldig. Het ras is doorgaans rustig, niet snel kwaad te krijgen en sterk gehecht aan de mensen om zich heen. De mastiff is van nature wantrouwig tegenover vreemden en plaatst zich tussen het gezin en alles wat hij als dreiging opvat, waarbij hij meestal vertrouwt op formaat en aanwezigheid in plaats van op agressie.

Een mastiff is een serieuze verantwoordelijkheid. Het formaat betekent hogere voerkosten, groter materiaal en een kortere gemiddelde levensduur dan bij kleinere honden. Eigenaren die deze afwegingen begrijpen, krijgen er een rustige, trouwe metgezel voor terug die om matige beweging en veel gezelschap vraagt.

Voor wie de mastiff geschikt is

De mastiff past bij eigenaren met ruimte, een vast ritme en tijd thuis. Hij gedijt het best in een huis met bewegingsruimte en bij een eigenaar die een zeer grote, sterke hond rustig kan begeleiden. Het ras is minder geschikt voor beginnende eigenaren die een energieke beweegmaat zoeken, voor kleine appartementen of voor huishoudens die langdurig afwezig zijn. Houd rekening met kosten voor voer voor grote rassen, dierenartszorg en materiaal op maat van een hond van 70 kg.

Grote honden van het mastifftype leven al heel lang in Groot-Brittannie. Romeinse schrijvers vermeldden krachtige oorlogs- en waakhonden op de Britse eilanden, en vergelijkbare breedkoppige waakhonden komen in Engelse bronnen voor tot in de middeleeuwen. Deze honden werden gehouden om bezit en vee te bewaken en om groot wild te beheersen of te bevechten, werk waarbij formaat, kracht en bedaardheid in het voordeel waren.

Door de eeuwen heen werd het type op Engelse landgoederen gehouden als waak- en jachtopzienershond. Tegen de negentiende eeuw begonnen fokkers in Engeland de mastiff te standaardiseren naar de vorm die we vandaag kennen, waarbij ze selecteerden op de zware kop, brede snuit en grote bouw. Vroege rasverenigingen en hondenshows in het Victoriaanse Engeland hielpen het type vast te leggen en stambomen te registreren.

De twee wereldoorlogen brachten het ras in Groot-Brittannie aan de rand van uitsterven. Voedseltekorten maakten het moeilijk om zeer grote honden te houden, en de fokdieren slonken tot een zeer laag aantal. Na de Tweede Wereldoorlog bouwden fokkers de mastiff in Engeland opnieuw op, deels met behulp van honden die in eerdere decennia naar Noord-Amerika en elders waren geexporteerd.

Vandaag wordt de mastiff vooral gehouden als gezelschaps- en waakhond en niet meer als werkhond op een landgoed. Het ras blijft erkend door de grote nationale kennelclubs zoals de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied en de FCI, en de moderne rol draait om gezinsbescherming en de showring.

De mastiff is gebouwd op massa en substantie. Het lichaam is lang, diep in de borst en krachtig gespierd, gedragen op zware, rechte benen. De kop is een van de bepalende kenmerken van het ras: groot en breed, met een korte, stompe snuit, een duidelijke stop en losse huid die plooien en een zekere keelhuid vormt. De uitdrukking is rustig en oplettend in plaats van fel.

Vacht en kleuren

De vacht is kort en aanliggend, met een ruwe buitenlaag over een fijnere ondervacht. Toegestane kleuren zijn fawn, abrikoos en gestroomd, waarbij gestroomd fawn of abrikoos als basis toont met donkere strepen. Een zwart masker over de snuit en rond de ogen is bij alle kleuren een standaardkenmerk, en de oren en neus zijn donker. De korte vacht is gemakkelijk te onderhouden, maar het ras verhaart gestaag, met zwaardere rui tijdens de seizoenswisselingen.

De mastiff staat bekend om een stabiel, goedaardig karakter. Thuis is hij rustig en aanhankelijk, tevreden om dicht bij zijn mensen te blijven en vaak omschreven als een stille metgezel die in dezelfde kamer als het gezin wil zijn. Met kinderen in zijn eigen huishouden is hij doorgaans geduldig, al betekent zijn formaat dat jonge kinderen altijd onder toezicht bij hem moeten zijn.

Tegenover vreemden is het ras gereserveerd en oplettend. Een goed gesocialiseerde mastiff is niet onnodig agressief; hij beoordeelt situaties en gebruikt zijn aanwezigheid om dreigingen af te schrikken. Vroege en blijvende socialisatie is belangrijk, zodat het natuurlijke wantrouwen niet omslaat in angst of ongewenst bewakingsgedrag.

Met andere huisdieren is een mastiff die ermee opgroeit over het algemeen verdraagzaam. Tussen niet-gecastreerde honden van hetzelfde geslacht kan agressie voorkomen, en kennismaking met onbekende dieren moet zorgvuldig gebeuren. Het ras is gevoelig voor de sfeer in huis en reageert beter op rustige, consequente begeleiding dan op harde correctie.

Vachtverzorging

• Borstel de korte vacht een tot twee keer per week, vaker tijdens de seizoensrui, om los haar te verwijderen.
• Reinig de gezichtsplooien en eventuele rimpels regelmatig om ze droog te houden en huidirritatie te voorkomen.
• Veeg kwijl van de snuit en de wangen weg wanneer nodig; het ras kwijlt, vooral na het eten en drinken.
• Controleer en reinig de oren, knip de nagels om de paar weken en poets regelmatig de tanden.

Beweging

• Bied matige dagelijkse beweging, zoals twee wandelingen van samen ongeveer 30 tot 60 minuten voor een volwassen hond.
• Houd de activiteit licht belastend en vermijd hard rennen of springen bij groeiende pups om de zich ontwikkelende gewrichten te sparen.
• Laat de hond bewegen tijdens de koelere delen van de dag; de korte snuit en zware bouw maken oververhitting een reeel risico.

Leefomgeving

De mastiff past het best in een huis met genoeg binnenruimte voor een zeer grote hond om comfortabel te bewegen en te rusten, idealiter met toegang tot een omheinde tuin. Hij verdraagt kou beter dan hitte en moet bij warm weer altijd schaduw, vers water en een koele plek hebben om te liggen. Het is een huishond die bij het gezin hoort te leven en niet buiten moet worden gehouden.

De mastiff gedijt het best op een compleet voer dat is samengesteld voor grote of reuzenrassen, dat de calorieendichtheid beheerst en een gelijkmatige groei ondersteunt. Vooral pups hebben baat bij puppyvoer voor grote rassen, omdat snelle groei en overgewicht het risico op gewrichts- en botproblemen vergroten. Omdat het ras gevoelig is voor maagdraaiing worden de maaltijden meestal over de dag verdeeld en wordt voeren rond zware inspanning vermeden.

Houd de hond slank. Overgewicht belast de gewrichten en verkort de levensduur. Pas de hoeveelheden aan op de individuele hond op basis van leeftijd, activiteit en conditie, en vertrouw niet alleen op de cijfers hieronder.

Snacks en supplementen

Houd snacks beperkt tot een klein deel van de dagelijkse calorieen, zodat ze het dieet niet uit balans brengen of gewicht toevoegen. Gewrichtssupplementen zoals glucosamine worden bij grote rassen soms gebruikt, maar voeg een supplement alleen toe op advies van de dierenarts. Zorg altijd voor onbeperkte toegang tot vers water.

De mastiff is over het algemeen een robuust ras, maar zijn formaat brengt de gezondheidsproblemen met zich mee die bij reuzenrassen voorkomen, en zijn gemiddelde levensduur van 6 tot 10 jaar is korter dan die van kleinere rassen. De hond slank houden, de gewrichten tijdens de groei ondersteunen en letten op vroege ziektesignalen helpen allemaal om de levenskwaliteit te beschermen. Kopen bij fokkers die hun fokdieren onderzoeken op gewrichts-, hart- en oogproblemen verkleint het risico op erfelijke aandoeningen.

Preventieve zorg

• Houd de hond slank en voer afgemeten maaltijden voor grote rassen.
• Houd de basisvaccinaties en parasietenbestrijding aan op een schema van de dierenarts.
• Plan regelmatige controles, met gewrichts- en hartmonitoring naarmate de hond ouder wordt.
• Bescherm groeiende pups tegen harde belasting en overmatige beweging.
• Leer de signalen van maagdraaiing herkennen zodat u meteen kunt handelen.

De mastiff is intelligent en capabel, maar heeft een onafhankelijke, soms koppige inslag. Hij is gevoelig voor zijn begeleider en reageert niet goed op harde methoden, die hem teruggetrokken of weerspannig kunnen maken. Training werkt het best als ze rustig, consequent en belonend is, en als ze begint in de puppyfase terwijl de hond nog een hanteerbaar formaat heeft. Goede lijnmanieren en betrouwbare basiscommando's vroeg vastleggen is belangrijk, want een volwassen mastiff is veel te sterk om met kracht te corrigeren.

Basis

1. Begin met socialisatie in de vroege puppyfase en stel de hond rustig bloot aan mensen, plaatsen, geluiden en andere dieren.
2. Leer losse-lijn wandelen aan voordat de pup groot en sterk wordt.
3. Bouw een betrouwbare terugroep op en de kerncommando's zit, af, blijf en laat los.
4. Houd de sessies kort, positief en consequent voor iedereen in het huishouden.
5. Beloon rustig gedrag rond bezoekers zodat het natuurlijke bewaken onder controle blijft.

Mastiffs fokken is een serieuze onderneming die aan ervaren, verantwoordelijke fokkers moet worden overgelaten. Beide ouderdieren moeten op gezondheid getest zijn op heup- en elleboogdysplasie, hartziekte en oogaandoeningen, en moeten een degelijk, stabiel karakter hebben. Teven worden meestal pas gedekt nadat ze volledig volgroeid zijn, zodat de groei voltooid is en het lichaam de dracht aankan.

De dracht bij honden duurt ongeveer 63 dagen. Mastiffnesten zijn vaak groot, en door de omvang van de pups en de moederhond kan het werpen moeilijk verlopen en soms dierenartshulp of een keizersnede vereisen. De moederhond en de pups hebben nauwgezet toezicht nodig, een warme en schone werpruimte en zorgvuldige gewichtscontrole in de eerste weken.

Pups groeien snel en hebben een gecontroleerd dieet voor grote rassen nodig, voorzichtige vroege socialisatie en bescherming tegen zware inspanning terwijl hun gewrichten zich ontwikkelen. Verantwoordelijke fokkers plaatsen pups in geschikte huizen en beoordelen kopers op de ruimte, tijd en het budget die een reusachtig waakras vraagt.

Zo registreert u een Mastiff in Nederland

Uw Mastiff kan vandaag nog een gratis profiel krijgen in het register van United Pet Club, met of zonder chip. Het profiel koppelt uw telefoonnummer en adres aan de hond, en juist die koppeling maakt van een scan bij het asiel een telefoontje naar huis. Uw hond registreren duurt een paar minuten en blijft zijn hele leven gratis.

De dierenarts plaatst de chip, maar het registreren doet niemand voor u, en een niet-geregistreerde chip wijst naar niemand. Registreer de microchip gratis in het levenslange plan: elk merk dat een Nederlandse dierenarts plaatst telt mee, wijzigingen na een verhuizing kosten niets en het dossier blijft dag en nacht doorzoekbaar. Maak uw gratis account aan en rond beide stappen vanavond af.