Pyreneese berghond

De Great Pyrenees is een reusachtige werkende hond die zijn oorsprong vindt in de Pyreneeën op de grens van Frankrijk en Spanje. Eeuwenlang leefde het ras bij herders en kuddes op grote hoogte en bewakte het schapen en geiten tegen wolven en beren. Die achtergrond heeft een hond gevormd die het grootste deel van de tijd geduldig en standvastig is, maar vastberaden ingrijpt zodra het iets onraad vermoedt.

Volwassenen behoren tot de grootste honden ter wereld en dragen een dikke witte vacht die hen beschermt tegen kou. Ondanks het formaat staat het ras bekend om zijn zachte, vriendelijke omgang met de mensen en dieren die het als zijn zorg beschouwt. Het hecht zich sterk aan het gezin en is doorgaans verdraagzaam tegenover kinderen.

De bewakingsinstinct brengt ook zelfstandigheid mee. De Great Pyrenees werd gefokt om zelfstandig beslissingen te nemen op een bergweide, ver van een begeleider. Het denkt dan ook liever na voor het gehoorzaamt. Eigenaren beschrijven een hond die binnenshuis hartelijk en rustig is, maar 's nachts blaft en op eigen initiatief de omgeving patrouillleert.

Voor wie is dit ras geschikt

Dit ras past bij eigenaren met voldoende ruimte, bij voorkeur een goed omheinde tuin of een kleine boerderij, die een rustige metgezel en een natuurlijke waakhond willen. Het gedijt het best bij mensen die veel haaruitval, regelmatig blaffen en een hond die niet altijd terugkomt op roep kunnen accepteren. Het ras is ongeschikt voor een appartement, voor vrij loslopen in open gebieden, of voor iedereen die snelle, militaire gehoorzaamheid verwacht.

De Great Pyrenees, in Frankrijk bekend als de Chien de Montagne des Pyrénées, ontleent zijn naam aan het gebergte op de grens van Frankrijk en Spanje. Grote witte bewakershonden van dit type zijn zeer oud. Resten van vergelijkbare bergdogs uit de regio dateren duizenden jaren terug, en het werkende ras zoals we dat vandaag kennen was bij herders in de Franse Pyreneeën al stevig gevestigd.

Generaties lang leefden de honden het hele jaar buiten bij de kuddes. Ze werkten in paren of kleine groepen en hielden wolven en beren in de gaten terwijl de herders en drijfhonden de kudde dirigeerden. De witte vacht stelde herders in staat hun bewakershonden op afstand van roofdieren te onderscheiden.

In de zeventiende eeuw won het ras aanzien buiten de bergen. Het werd mode aan het Franse hof en de hond werd door de adel uitgeroepen tot bewaker van het kasteel. Die koninklijke belangstelling hielp het ras door Frankrijk te verspreiden en zijn bekendheid te vergroten.

In de negentiende en twintigste eeuw verwierf het ras ook internationaal erkenning. Werkexemplaren bewaakten nog altijd vee in de bergen, terwijl er tegelijkertijd showlijnen werden ontwikkeld. Vandaag de dag wordt de Great Pyrenees gehouden als gezelschapshond en in veel regio's nog steeds als werkende bewakershond op boerderijen en ranches.

De Great Pyrenees is groot en krachtig gebouwd zonder zwaar of lomp over te komen. Het lichaam is iets langer dan hoog en de hond beweegt zich met een rustige, gelijkmatige tred. De kop is wigvormig met een licht gewelfd schedeldak, middelgrote driehoekige oren die dicht tegen de kop hangen, en een zwarte neus en lippenrand. Een duidelijk rasmerk zijn de dubbele dewklauwen aan beide achterbenen.

Vacht en kleuren

De vacht is het meest opvallende kenmerk. De buitenste laag is lang, vlak en ruw, terwijl de ondervacht zacht en dicht is voor isolatie. Reuen dragen vaak een vollere mane om nek en schouders. De basiskleur is wit. Aftekeningen in grijs, beige, roodbruin of das-kleur kunnen voorkomen op de kop, oren en aan de basis van de staart, en zijn toegestaan binnen de rasstandaard. De vacht raakt minder snel in de war dan de lengte doet vermoeden, maar verliest veel haar, vooral tijdens de seizoensgebonden rui.

Binnenshuis is de Great Pyrenees rustig en teruggetrokken, vaak tevreden om dicht bij zijn gezin te liggen en het huishouden te observeren. Het is doorgaans zachtaardig met kinderen en geduldig met dieren waarmee het is opgegroeid. Het ras hecht zich sterk en is toegewijd aan de mensen die het bewaakt.

Tegenover vreemden is de hond terughoudend in plaats van vriendelijk. Het beoordeelt een nieuwe persoon alvorens hem te accepteren en is van nature argwanend tegenover iedereen die zijn territorium nadert. Dat maakt hem een doeltreffende waakhond, maar vroege en voortdurende socialisatie is daardoor ook noodzakelijk.

Het bewakingsinstinct kleurt het dagelijks gedrag. Een Great Pyrenees blaft om vermeende bedreigingen te verjagen, vooral 's nachts, en patrouillleert op eigen initiatief het territorium. Het is ook zelfstandig en werd gefokt om zonder aanwijzingen te handelen, waardoor het niet altijd gehoor geeft aan commando's. Bij kleine, onbekende dieren kan het prooigedrag vertonen of eenvoudigweg op zijn hoede zijn, dus introducties dienen onder toezicht te verlopen.

Verzorging

• Borstel de vacht minimaal een of twee keer per week, en dagelijks tijdens de seizoensgebonden rui
• Gebruik een ondervachthark en een slickerborstel om de dichte ondervacht te bereiken
• Controleer en reinig de oren regelmatig, omdat ze dicht tegen de kop hangen
• Knip de nagels elke paar weken, inclusief de dubbele dewklauwen aan de achterpoten
• Bad de hond af en toe; de vacht stoot vuil redelijk goed af tussen beurten door

Beweging

• Zorg voor een dagelijkse wandeling en toegang tot een goed omheinde tuin
• Streef naar matige activiteit; dit is een gestage werkende hond, geen high-energy renner
• Houd de hond aan de lijn of achter een hek, want de terugroepcommando is onbetrouwbaar en hij zal gaan zwerven
• Vermijd intensieve inspanning bij warmte, zeker bij puppy's wier gewrichten nog in ontwikkeling zijn

Leefomgeving

De Great Pyrenees is gebouwd voor de kou en heeft het bij hoge temperaturen moeilijk. Schaduw, vers water en koele rustplekken zijn in warme klimaten noodzakelijk. Het ras gedijt het best met buitenruimte om te patrouilleren en is niet geschikt voor een appartement. Een stevig hek is onmisbaar, want het ras zwerft en zal proberen zijn territorium uit te breiden. Nachtelijk blaffen is normaal gedrag en verdient vooraf overweging als er buren in de buurt zijn.

Een Great Pyrenees hoort een complete, uitgebalanceerde voeding te krijgen die is samengesteld voor grote of reusachtige rassen. Ondanks het formaat is het ras niet erg actief, waardoor het minder calorieën per kilogram nodig heeft dan een werkende sporthond en gemakkelijk te zwaar wordt bij teveel voer. De portiegrootte hangt af van leeftijd, gewicht en activiteit. Gebruik het voeradvies op de verpakking als uitgangspunt en pas het aan om de hond slank te houden.

Puppy's van reusachtige rassen vragen extra aandacht. Ze moeten langzaam groeien op een voeding voor grote rassen met gecontroleerd calcium en energiegehalte, want te snelle groei vergroot het risico op gewrichts- en botproblemen. Meerdere kleinere maaltijden per dag worden aangeraden in plaats van één grote portie.

Snacks en supplementen

Houd snacks beperkt tot een klein deel van de dagelijkse calorie-inname om gewichtstoename te voorkomen bij een hond die al veel massa draagt. Veel eigenaren en dierenartsen overwegen gewrichtsondersteuning zoals glucosamine voor een reusachtig ras, maar supplementen horen in overleg met de dierenarts te worden toegevoegd, niet op goed geluk. Zorg altijd voor vrije toegang tot vers water, zeker bij warm weer.

De Great Pyrenees leeft doorgaans 10 tot 12 jaar, wat gebruikelijk is voor een reusachtig ras. De meeste honden zijn gezond bij goede verzorging, maar het grote gestel brengt risico's mee die bij grote honden vaker voorkomen, met name rond de gewrichten en de maag. Kopen bij fokkers die hun dieren screenen en de hond op een gezond gewicht houden, vermindert beide risico's.

Preventieve zorg

• Houd reguliere dierenartsconsulten en kernvaccinaties bij
• Handhaaf een gezond gewicht om de belasting op de gewrichten te verminderen
• Geef afgemeten maaltijden en vermijd zware inspanning direct na het eten om het risico op maagkantel te verlagen
• Zorg voor regelmatige tandverzorging en parasietenpreventie
• Vraag de fokker naar heup-, elleboog- en andere gezondheidsscreeningen van de ouderdieren

De Great Pyrenees is intelligent, maar werd gefokt om zelfstandig te werken en eigen beslissingen te nemen. Het traint dan ook anders dan een volgzame drijf- of sporthond. Het kan een commando begrijpen en toch zelf bepalen of het er gehoor aan geeft. Training vraagt geduld en consequentie; harde correcties zorgen er juist voor dat het ras afsluit of tegenwerkt. Vroege, brede socialisatie is het nuttigste wat een eigenaar kan doen, want het tempert de aangeboren terughoudendheid tegenover vreemden.

Terugroepen is een bijzonder zwak punt. Veel Great Pyrenees honden worden nooit betrouwbaar vrij-uitgelopen, waardoor een goed hek en aanlijnen veiliger zijn dan vertrouwen op een getraind terugroepcommando.

Basisprincipes

1. Begin vroeg met socialisatie en stel de puppy bloot aan veel mensen, plekken en dieren
2. Leer naamsherkenning en zitten voordat moeilijkere vaardigheden worden geoefend
3. Houd trainingssessies kort en sluit af met een succesmoment om de interesse van de hond vast te houden
4. Beloon rustig, ontspannen gedrag, want dat past bij het karakter van het ras
5. Beheers zwerf- en blafgedrag met afschermingen en vaste routines, niet alleen met commando's

Fokken met een reusachtig bewakersras is een serieuze verantwoordelijkheid en hoort te worden overgelaten aan ervaren fokkers die op gezondheid screenen. Teven worden doorgaans pas gedekt nadat ze lichamelijk volgroeid zijn, wat bij reusachtige rassen later is dan bij kleinere honden. Verantwoorde fokkers testen de ouderdieren op heup, elleboog en andere erfelijke aandoeningen voor de paring plaatsvindt.

De draagtijd bij honden bedraagt ongeveer 63 dagen. De Great Pyrenees brengt vaak grote nesten voort en de puppy's groeien snel uit tot zeer grote honden. Omdat te snelle groei het risico op gewrichts- en botproblemen vergroot, horen puppy's te worden grootgebracht op een gecontroleerde voeding voor reusachtige rassen in plaats van op maximale groei te worden gevoerd.

Vroeg aanwennen en socialiseren weegt zwaar. Bewakerspuppy's die in hun eerste maanden veel mensen en situaties leren kennen, hebben een grotere kans om stabiele, handelbare volwassen honden te worden. Puppy's blijven doorgaans tot minimaal acht weken bij het nest, zodat ze normaal gedrag van de moeder en nestgenoten kunnen leren.

Zo registreert u een Pyreneese berghond in Nederland

Voor honden geldt in Nederland al een wettelijke identificatie- en registratieplicht; dat regelt de fokker of dierenarts. Wat de I&R-database niet doet, is uw actuele nummer wereldwijd vindbaar houden. Daarvoor is het gratis profiel van United Pet Club: foto, gegevens en uw contactgegevens, opvraagbaar uit elke kliniek, voor een Pyreneese berghond zijn leven lang. De registratie regelt u eenmalig.

De dierenarts plaatst de chip, maar het registreren doet niemand voor u, en een niet-geregistreerde chip wijst naar niemand. Registreer de microchip gratis in het levenslange plan: elk merk dat een Nederlandse dierenarts plaatst telt mee, wijzigingen na een verhuizing kosten niets en het dossier blijft dag en nacht doorzoekbaar. Maak uw gratis account aan en rond beide stappen vanavond af.