Field spaniël

De Field Spaniel is een middelgrote jachthond uit Engeland. Het ras werd in de 19e eeuw gefokt om wild op te sporen en te apporteren in dichte begroeiing. Tegenwoordig wordt hij veel vaker als gezinshond gehouden dan als werkhond, al heeft hij het evenwichtige werkkarakter behouden waarvoor hij is gefokt.

Het ras heeft een lang, laag op de grond gebouwd lichaam, een glanzende vacht in één kleur of schimmel, en een rustige, bedachtzame uitdrukking. Het is een van de minder algemene spanielrassen, met jaarlijks relatief weinig registraties vergeleken met de Cocker of Springer Spaniel.

Field Spaniels zijn zacht en gevoelig. Ze binden zich sterk aan hun gezin en blijven liever in de buurt van hun mensen dan dat ze op afstand werken. Ze reageren slecht op een harde aanpak en gedijen het best bij geduldige, consequente eigenaren.

Voor wie het ras geschikt is

De Field Spaniel past in huizen die hem dagelijkse beweging en vaste gezelschap kunnen bieden. Hij doet het goed bij gezinnen, oudere kinderen en mensen die een hond willen die dicht bij hen blijft. Door zijn gevoeligheid is hij geen goede keuze voor huishoudens die luidruchtig of chaotisch zijn, of waar lange tijd niemand thuis is. Onervaren eigenaren kunnen het ras aan, mits ze bereid zijn zacht en consequent te zijn.

De Field Spaniel komt uit Engeland. In het begin tot midden van de 19e eeuw werden landspaniels vaak op grootte ingedeeld binnen één nest, in plaats van op ras. Kleinere pups werden Cockers genoemd, grotere werden voor het veldwerk gebruikt. De Field Spaniel is uit deze grotere landspaniels voortgekomen en werd in de tweede helft van de 19e eeuw als apart type onderscheiden.

Het ras werd in Engeland in de jaren 1890 erkend en er werd een rasvereniging opgericht om het te bevorderen. Vroege Field Spaniels werden gefokt naar een zwarte vacht in één kleur, om ze te onderscheiden van de bonte spaniels van die tijd.

In de late Victoriaanse periode dreven fokkers het type naar een uiterste. Honden werden langer in lichaam en korter in been gefokt, deels door kruisingen met de Sussex Spaniel en de Basset Hound. Het resultaat was een zwaar, laag gebouwd dier dat moeite had met het veldwerk waarnaar het was vernoemd. De populariteit daalde daardoor.

In het begin en midden van de 20e eeuw werkten fokkers om deze schade ongedaan te maken. Ze brachten opnieuw bloed van de Engelse Springer Spaniel in om beenlengte, balans en werkvermogen te herstellen. De moderne Field Spaniel is een gematigde, rechtopstaande hond in plaats van het overdreven Victoriaanse type. De aantallen blijven laag, en verschillende kennelclubs rekenen hem tot hun zeldzamere inheemse rassen.

De Field Spaniel is gebouwd op balans, niet op uitersten. Hij is iets langer dan hoog, met een rechte bovenlijn, matig bot en goed ontwikkelde spieren. De kop is lang en droog met een duidelijke stop en lange, laag aangezette oren die dicht tegen de kop hangen. De algehele indruk is die van een waardige, evenwichtige jachthond. De gangen zijn soepel en gronddekkend.

Vacht en kleuren

De vacht bestaat uit één laag, dus het ras heeft niet de dichte ondervacht die je bij sommige andere jachthonden ziet. De vacht ligt vlak of met een lichte golf en vormt langere bevedering op de oren, borst, achterzijde van de benen en buik. Toegestane kleuren zijn zwart, lever en schimmel, en elk daarvan kan tan-aftekening dragen boven de ogen, op de wangen en op de benen. Een kleine hoeveelheid wit op de borst is toegestaan. De vacht heeft regelmatig borstelen nodig om de bevedering klitvrij te houden.

De Field Spaniel staat bekend om zijn rustige, gelijkmatige temperament. Thuis is hij kalm en aanhankelijk en bouwt hij een sterke band op met zijn gezin. Hij volgt zijn mensen vaak van kamer naar kamer en is het gelukkigst als hij betrokken wordt bij het dagelijks leven. Wordt hij lang alleen gelaten, dan kan hij angstig of onrustig worden.

Bij vreemden is het ras vaak beleefd maar in eerste instantie terughoudend, om los te komen zodra het zich op zijn gemak voelt. Het is geen waakhond, al kan hij blaffen om bezoek aan te kondigen. Vroege en blijvende socialisatie helpt een van nature voorzichtige hond zelfverzekerd te blijven.

Met kinderen is de Field Spaniel geduldig en zacht, en hij past meestal in huishoudens met oudere kinderen die rustig met hem omgaan. Doordat het ras gevoelig is, kunnen ruw spel en luid, plotseling handelen hem van slag brengen. Hij kan over het algemeen goed overweg met andere honden en met katten of kleinere huisdieren waarmee hij samen opgroeit, al kan hij door zijn jachtachtergrond buiten interesse tonen in vogels en kleine dieren.

Vachtverzorging

• Borstel de vacht twee of drie keer per week om klitten te voorkomen, met aandacht voor de bevedering op de oren, benen en borst.
• Knip om de paar weken losse haren rond de poten, oren en onderzijde bij om de lijn netjes te houden.
• Controleer en reinig de lange oren wekelijks, omdat de hangoren vocht kunnen vasthouden en ontstekingen kunnen veroorzaken.
• Was de hond om de paar weken of wanneer nodig, en droog de vacht en oren daarna goed af.
• Knip de nagels om de paar weken en poets de tanden meerdere keren per week.

Beweging

• Bied dagelijks ongeveer 45 tot 60 minuten activiteit verdeeld over een of twee uitstapjes.
• Combineer wandelingen met loslooptijd in een veilige omgeving waar de hond kan verkennen en zijn neus kan gebruiken.
• Voeg speurspelletjes of eenvoudig apporteren toe om het ras het geestelijke werk te geven waar het van houdt.
• Vermijd hard, herhalend bewegen bij jonge pups zolang de gewrichten nog in ontwikkeling zijn.

Leefomgeving

De Field Spaniel past zich aan de meeste huizen aan, waaronder huizen met een tuin en, met voldoende beweging, kleinere woningen. Het is een binnenhond die bij zijn gezin wil wonen en niet buiten gehouden wil worden. Doordat hij zich sterk hecht en niet tegen eenzaamheid kan, past hij bij huishoudens waar iemand een groot deel van de dag thuis is of waar gezelschap geregeld kan worden bij afwezigheid.

Geef een compleet, gebalanceerd voer dat is afgestemd op de levensfase van de hond. Pups hebben een voer nodig dat is gemaakt voor groei, terwijl volwassen honden het goed doen op een standaard onderhoudsvoer. De hoeveelheden hieronder zijn algemene uitgangspunten; de juiste portie hangt af van het caloriegehalte van het voer, het gewicht van de hond en hoe actief hij is. Pas de hoeveelheid aan op de lichaamsconditie, waarbij de taille zichtbaar blijft en de ribben gemakkelijk voelbaar zijn. Het ras kan aankomen bij te veel voer, dus meet de maaltijden af in plaats van voer onbeperkt beschikbaar te stellen.

Snacks en supplementen

Houd snacks beperkt tot maximaal ongeveer 10 procent van de dagelijkse calorieën en trek ze af van de maaltijdporties. Eenvoudige opties zoals kleine stukjes wortel of kant-en-klare trainingssnacks werken goed. De meeste Field Spaniels op een compleet voer hebben geen supplementen nodig. Overleg met een dierenarts voordat je supplementen voor gewrichten, huid of andere doeleinden toevoegt, want extra's zijn niet nodig voor een hond die al gebalanceerd voer eet.

De Field Spaniel is een redelijk gezond ras met een gebruikelijke levensduur van 12 tot 13 jaar. Net als de meeste rashonden draagt hij enkele erfelijke risico's, en verantwoorde fokkers screenen hun dieren om die te beperken. De lange, hangende oren maken oorverzorging tot een vast onderdeel van het gezond houden van de hond. Kopers doen er goed aan fokkers te vragen om de heup- en ooguitslagen van de ouderdieren.

Preventieve zorg

• Houd de basisvaccinaties en parasietenbestrijding up-to-date.
• Plan jaarlijks een dierenartscontrole, bij oudere honden twee keer per jaar.
• Reinig en controleer de oren wekelijks om ontstekingen vroeg op te merken.
• Poets de tanden meerdere keren per week en regel gebitscontroles.
• Houd de hond op een gezond gewicht om de gewrichten te beschermen.

De Field Spaniel leert snel en wil graag met zijn begeleider samenwerken. Hij reageert het best op rustige, positieve training en kan zich terugtrekken of onzeker worden bij harde correcties of geschreeuw. Korte, consequente sessies houden zijn aandacht beter vast dan lange oefeningen. Door zijn jachtachtergrond houdt het ras van speurwerk en apporteren, wat zowel als beweging als als beloning kan dienen.

Basis

1. Begin in de puppytijd met socialisatie, waarbij je de hond zacht laat kennismaken met nieuwe mensen, plekken, geluiden en andere dieren.
2. Leer hem vroeg op zijn naam te reageren en betrouwbaar terug te komen, met voer en lof.
3. Bouw basiscommando's op zoals zit, af, blijf en netjes aan de losse lijn lopen in korte dagelijkse sessies.
4. Bouw van jongs af aan geleidelijk alleen-zijn op om verlatingsangst te voorkomen.
5. Blijf oefenen in nieuwe omgevingen zodat de vaardigheden standhouden te midden van afleiding.

Teven hebben hun eerste loopsheid meestal tussen 6 en 12 maanden, maar verantwoorde fokkers wachten tot een hond minstens twee jaar oud is, zodat hij gezondheidsgetest kan worden en volledig volwassen is. Voor de dekking moeten beide ouderdieren de heup- en oogscreening doorstaan en in goede gezondheid en met een goed karakter bevestigd zijn.

De dracht duurt ongeveer 63 dagen vanaf de bevruchting. Nesten tellen gemiddeld vier tot zes pups, al varieert het aantal. De teef werpt meestal zonder hulp, maar een schone, rustige ruimte en toegang tot dierenartsondersteuning moeten klaar staan voor het geval er problemen ontstaan.

Pups worden blind en doof geboren en zijn de eerste weken volledig afhankelijk van de teef. De ogen openen rond twee weken, en het spenen begint rond vier weken. De periode van ongeveer drie tot twaalf weken is belangrijk voor socialisatie, dus pups moeten zacht worden gehanteerd en kennismaken met huishoudelijke geluiden en nieuwe ervaringen voordat ze naar hun nieuwe huis gaan, meestal op acht weken of later.

Zo registreert u een Field spaniël in Nederland

Uw Field spaniël kan vandaag nog een gratis profiel krijgen in het register van United Pet Club, met of zonder chip. Het profiel koppelt uw telefoonnummer en adres aan de hond, en juist die koppeling maakt van een scan bij het asiel een telefoontje naar huis. Uw hond registreren duurt een paar minuten en blijft zijn hele leven gratis.

De dierenarts plaatst de chip, maar het registreren doet niemand voor u, en een niet-geregistreerde chip wijst naar niemand. Registreer de microchip gratis in het levenslange plan: elk merk dat een Nederlandse dierenarts plaatst telt mee, wijzigingen na een verhuizing kosten niets en het dossier blijft dag en nacht doorzoekbaar. Maak uw gratis account aan en rond beide stappen vanavond af.