De Border Terrier is een vrolijke, goedaardige werkterriër die bekendstaat om zijn relaxte genegenheid en onvermoeibare liefde voor activiteit.
Hoe de vacht van de Borderterriër is opgebouwd en wat dat betekent voor de verzorging.
Let op: De vacht van een Borderterriër hoort geplukt te worden in plaats van geschoren.
Een draadharige vacht hoort bij de wortel uitgetrokken te worden zodra het haar rijp is om los te laten. Een tondeuse knipt het in plaats daarvan halverwege af en laat de zachte ondervacht staan. Het resultaat is een vacht die slap en verbleekt terugkomt; de weerbestendige structuur keert pas terug nadat het haar opnieuw is geplukt.
A few of the Borderterriër profiles members have added to United Pet Club.
De Border Terrier is een kleine werkterrier uit Engeland, goedaardig en aanhankelijk, met een sterke behoefte aan beweging en bezigheid.
De Border Terrier is een kleine, stevige werkterrier die ontstond in het grensgebied tussen Engeland en Schotland. Het ras werd gefokt om te paard de meute bij te houden en vervolgens onder de grond op vossen te jagen. Zo verenigt de hond het formaat van een klein dier met de uithouding en het lef van een veel groter exemplaar. Volwassen honden wegen doorgaans tussen 5 en 7 kg (ongeveer 11 tot 16 lb), waardoor het ras goed samen te leven is en toch taai genoeg blijft voor een hele dag buiten.
De vacht is een draadharige, weerbestendige dubbele vacht over een dikke, losse huid. De kop heeft een kenmerkende vorm die aan een otter doet denken en het ras onderscheidt van andere terriers. Ondanks de werkachtergrond is het karakter ongewoon rustig voor een terrier. Border Terriers zijn aanhankelijk, speels en goedaardig, en gaan doorgaans goed om met andere huisdieren als ze daarmee opgroeien.
Dit is een actief ras dat een taak wil, of op zijn minst dagelijkse beweging. Een Border Terrier die wordt uitgelaten, met wie wordt gespeeld en die geestelijk bezig wordt gehouden, is thuis rustig en gezellig. Een hond die alleen wordt gelaten en te weinig beweegt, zoekt zelf vermaak, vaak door te graven of te kauwen.
| Kenmerk | Detail |
|---|---|
| Herkomst | Engeland |
| Formaat | Klein (ongeveer 5 tot 7 kg / 11 tot 16 lb) |
| Levensduur | 12 tot 15 jaar |
| Groep / rol | Terrier; oorspronkelijk een vossenwerkhond |
| Gaat goed samen met | Gezinnen, kinderen en andere huisdieren mits gesocialiseerd |
De Border Terrier past bij actieve baasjes en gezinnen die hem een dagelijkse wandeling plus speeltijd kunnen bieden en die een hond waarderen die overal bij betrokken wil zijn. Hij past in huizen met een veilige tuin en went aan kleinere woningen als aan zijn beweegbehoefte wordt voldaan. Huishoudens met katten of kleine huisdieren doen er goed aan de kennismaking zorgvuldig aan te pakken, want het ras houdt een jachtinstinct tegenover kleine, rennende dieren die het niet kent.
De Border Terrier ontwikkelde zich in het heuvelland tussen Engeland en Schotland als vossenwerkhond, gefokt om met de meute mee te rennen en onder de grond te gaan.
Het ras dankt zijn naam aan de grensstreek tussen Engeland en Schotland, in het bijzonder het gebied rond de Cheviot Hills in Northumberland. Boeren en jachtgezelschappen in dit land hadden een terrier nodig die grote afstanden kon afleggen met een roedel vossenhonden over ruw terrein, en die zich vervolgens in een hol kon wringen om een vos te verjagen of te trotseren die het vee bedreigde. Het resultaat was een kleine terrier gebouwd voor uithouding in plaats van voor de tentoonstellingsring.
Honden van dit type werkten al generaties lang in de heuvels voordat het ras officieel werd vastgelegd. Vroege benamingen verbonden de terriers met de plaatselijke jachtgezelschappen, en de vorm die vandaag bekend is, werd vastgelegd door boerenfamilies die werkvermogen boven uiterlijk stelden. De poten bleven lang genoeg om paarden en honden bij te houden, en de borstkas was smal genoeg om de prooi onder de grond te volgen.
De Kennel Club in Groot-Brittannie erkende de Border Terrier in 1920, en de rasstandaard legde de werkbouw vast die de liefhebbers wilden behouden. De internationale erkenning verliep later langs de FCI, terwijl de Raad van Beheer het ras in Nederland onder zijn hoede kreeg. Gedurende deze periode werkten fokkers eraan de hond functioneel te houden en weerstonden zij het zwaardere of overdreven uiterlijk dat bij sommige andere terriers te zien is.
Vandaag wordt de Border Terrier veel vaker gehouden als gezelschapshond dan als jachthond, maar het werkkarakter is gebleven. De eigenschappen die hem in de heuvels bruikbaar maakten, te weten uithouding, een evenwichtig humeur en het vermogen om naast honden te leven, zijn dezelfde eigenschappen die hem nu tot een stabiele gezinshond maken.
De Border Terrier is een kleine terrier met een smal lichaam, een draadharige dubbele vacht en een kenmerkende kop in ottervorm.
De Border Terrier heeft een werkzaam, onopgesmukt uiterlijk. Het lichaam is smal en de hond moet achter de schouder met twee handen kunnen worden omspannen, een controle die de behoefte weerspiegelt om de prooi tot in een hol te volgen. De poten zijn matig lang voor het lichaamsformaat, de rug is vrij lang en de algehele lijn is rank in plaats van gedrongen. Het meest herkenbare kenmerk is de kop, die vaak wordt beschreven als de vorm van een otter, met een korte, sterke snuit en een matige stop.
| Kenmerk | Standaard |
|---|---|
| Schofthoogte | Ongeveer 28 tot 40 cm (11 tot 16 in) |
| Gewicht | Reuen 6 tot 7 kg (13 tot 15,5 lb); teven 5 tot 6,4 kg (11,5 tot 14 lb) |
| Vacht | Ruwe, dichte, draadharige bovenvacht over een zachte, aanliggende ondervacht; dikke, losse huid |
| Kleuren | Rood, grizzle met tan, blauw met tan, of tarwekleur |
| Ogen | Donker, alerte uitdrukking, met een matige stand |
De dubbele vacht vormt de belangrijkste weerbescherming van het ras. Een ruwe buitenlaag laat regen en vuil afglijden, terwijl de dichte ondervacht warmte vasthoudt. De erkende kleuren zijn rood, grizzle met tan, blauw met tan en tarwekleur, en veel honden dragen een kleine hoeveelheid wit op de borst. De vachtkleur kan met de leeftijd veranderen, en grizzle in het bijzonder verschiet van tint naarmate de hond ouder wordt. Om textuur en beschermende werking te behouden wordt de vacht getript in plaats van geschoren, wat dood haar verwijdert en de ruwe nieuwe vacht laat doorkomen.
De Border Terrier is aanhankelijk, speels en goedaardig, vriendelijk met mensen en meestal sociaal met andere honden, al houdt hij een terrierdrang tegenover kleine dieren.
De Border Terrier heeft een gemakkelijk, goedaardig karakter dat minder fel is dan dat van veel terriers. Hij is aanhankelijk met zijn gezin en geniet ervan deel uit te maken van het dagelijks leven, volgt mensen van kamer naar kamer en doet mee aan spelletjes. Met kinderen is hij doorgaans geduldig en speels, en hij verdraagt de drukte van een levendig huishouden goed, al hoort spel met heel jonge kinderen altijd onder toezicht te staan.
Tegenover vreemden is het ras meestal vriendelijk of beleefd terughoudend in plaats van agressief, wat hem tot een slechte waakhond maar een prettige metgezel maakt. Omdat hij gefokt werd om in roedels met honden te leven en te werken, gaat hij doorgaans goed om met andere honden en kan hij een huis delen met andere huisdieren als hij daarmee opgroeit. De uitzondering zijn kleine, rennende dieren zoals knaagdieren, konijnen en soms onbekende katten, want het jachtinstinct is nog altijd sterk.
Dit is een alerte, energieke hond die een uitlaatklep nodig heeft. Een Border Terrier met genoeg beweging en gezelschap is binnenshuis rustig en aanpasbaar. Zonder dat kan het ras uit verveling gaan graven, kauwen of blaffen, en sommige honden ontwikkelen scheidingsgedrag als ze lang alleen worden gelaten.
| Eigenschap | Score |
|---|---|
| Aanhankelijkheid | 5 |
| Energie | 5 |
| Trainbaarheid | 4 |
| Geluidsniveau | 3 |
| Haarverlies | 2 |
De Border Terrier heeft een paar keer per jaar trimwerk nodig, dagelijkse beweging en gezelschap, en doet het goed in de meeste huizen met een veilige tuin.
De Border Terrier is in de meeste opzichten een onderhoudsarme hond, maar zowel zijn vacht als zijn activiteitsniveau vragen aandacht. Het wekelijkse vachtonderhoud is eenvoudig, terwijl beweging en geestelijke prikkeling de onderdelen zijn waaraan baasjes zich dagelijks moeten committeren.
De Border Terrier past zich aan flats of huizen aan mits aan zijn beweegbehoefte wordt voldaan, maar hij is het gelukkigst met toegang tot een veilige tuin. De omheining moet stevig en graafbestendig zijn, want het ras is een enthousiaste graver en ontsnappingskunstenaar. De hond geeft de voorkeur aan gezelschap en is niet geschikt om lange werkdagen alleen te worden gelaten zonder plan voor zijn tijd.
De Border Terrier gedijt op een compleet, uitgebalanceerd voer afgestemd op gewicht en activiteit, verdeeld over twee maaltijden per dag, met porties bewaakt tegen overgewicht.
Geef een compleet, uitgebalanceerd hondenvoer dat past bij het formaat en de levensfase van het ras. Omdat de Border Terrier klein maar actief is, verschilt de energiebehoefte sterk tussen een werkende hond en een bankmaatje, dus de portie moet passen bij het individu in plaats van bij het gemiddelde op de verpakking. Het ras heeft een gezonde eetlust en komt snel aan, dus de dagelijkse hoeveelheid kun je beter afmeten dan onbeperkt aanbieden.
| Levensfase | Hoeveelheid per dag | Maaltijden |
|---|---|---|
| Puppy (2 tot 6 maanden) | Volgens etiket, verdeeld over de dag | 3 tot 4 |
| Junior (6 tot 12 maanden) | Volgens etiket voor groeiende honden | 2 tot 3 |
| Volwassen | Ongeveer 100 tot 160 g compleet droogvoer | 2 |
| Senior / minder actief | Kleinere portie om een slank gewicht te houden | 2 |
Houd snacks op ten hoogste zo'n 10 procent van de dagelijkse calorieen en trek ze af van de maaltijden om overgewicht te voorkomen. Kleine, magere snacks werken goed voor training. Een hond op een compleet, uitgebalanceerd voer heeft normaal geen supplementen nodig; introduceer die alleen op advies van een dierenarts. Zorg altijd voor vers water, vooral na beweging.
De Border Terrier is over het algemeen een gezond, sterk ras met een levensduur van 12 tot 15 jaar, met enkele erfelijke aandoeningen die screening waard zijn.
De Border Terrier is een van de sterkere terrierrassen en wordt vaak tussen de 12 en 15 jaar oud. De werkachtergrond bevoordeelde fitte, functionele honden, en het ras vermijdt veel van de bouwproblemen die bij overdreven types voorkomen. Toch draagt het, zoals alle rassen, enkele erfelijke risico's, en verantwoorde fokkers screenen hun dieren en delen de uitslagen.
| Aandoening | Signalen | Opmerking |
|---|---|---|
| Canine epileptoid cramping syndrome (CECS) | Episodes van kramp, wankelen of spierspasme | Ook Spike's disease genoemd; reageert vaak op dieet |
| Heupdysplasie | Stijfheid, mank lopen, onwil om te springen | Beperkt door screening van fokdieren |
| Patellaluxatie | Huppelende gang, af en toe kreupelheid van de achterpoot | Varieert van mild tot operatief |
| Hartruis / hartafwijkingen | Snel vermoeid, hoest, flauwvallen | Opgespoord bij routinematig dierenartsonderzoek |
De Border Terrier is intelligent en leergierig en dus trainbaar, maar heeft een eigenzinnige inslag en een sterke jachtdrang die vroeg, consequent werk vragen.
De Border Terrier is pienter en gewillig, en pikt commando's snel op wanneer de training belonend is. Hij is doorgaans volgzamer dan veel terriers, deels door het cooperatieve, roedelvriendelijke karakter dat in hem is gefokt. De grootste uitdagingen zijn een eigenzinnige inslag die hij aan zijn werkverleden dankt en een krachtig instinct om kleine dieren te achtervolgen, wat de terugroep kan ondermijnen. Beide beheers je met vroege, consequente training en goede socialisatie in plaats van met dwang.
Begin met socialisatie in de puppytijd door de hond op een kalme, positieve manier te laten wennen aan mensen, andere honden, verkeer en huisgeluiden. Houd de sessies kort en gevarieerd, want het ras verveelt zich snel bij herhaling. De terugroep verdient bijzondere aandacht: oefen die vanaf jonge leeftijd met hoogwaardige beloningen en bouw hem geleidelijk op tussen afleidingen voordat je de hond loslaat in de buurt van wegen of wild.
De Border Terrier bereikt de fokrijpheid rond een tot twee jaar, draagt nesten van ongeveer vier tot zes pups, en gebaat is bij gezondheidsscreening van beide ouders.
Verantwoord fokken van Border Terriers richt zich op karakter, werkbaarheid en gezondheid in plaats van alleen op uiterlijk. Teven horen niet bij hun eerste loopsheid te worden gedekt; wachten tot lichamelijke en geestelijke rijpheid, meestal rond twee jaar, geeft gezondere resultaten. Beide ouders horen te worden beoordeeld op bekende erfelijke problemen waar screening beschikbaar is, en fokkers horen open te zijn over de uitslagen.
De dracht duurt ongeveer 63 dagen. Nesten zijn doorgaans klein tot matig, vaak vier tot zes pups. Border Terriers zijn over het algemeen goede moeders en werpen in de meeste gevallen zonder problemen, al hoort een dierenarts beschikbaar te zijn voor advies. Pups worden vanaf ongeveer drie tot vier weken geleidelijk gespeend en zijn gebaat bij vroeg, zacht hanteren en blootstelling aan het gewone huishoudelijke leven.
Pups horen bij de moeder en nestgenoten te blijven tot minstens acht weken, wat de sociale ontwikkeling ondersteunt. Vroege socialisatie in deze periode vormt het zelfverzekerde, evenwichtige karakter waar het ras om wordt gewaardeerd. Kopers mogen verwachten dat fokkers vragen stellen over het thuis, want dit ras heeft actieve baasjes nodig die aan zijn beweeg- en gezelschapsbehoefte kunnen voldoen.
| Gegeven | Waarde |
|---|---|
| Geslachtsrijpheid | Ongeveer 6 tot 12 maanden (later fokken, rond 2 jaar) |
| Dracht | Ongeveer 63 dagen |
| Gemiddelde nestgrootte | 4 tot 6 pups |
| Spenen | Vanaf ongeveer 3 tot 4 weken |
| Naar nieuw huis | Niet voor 8 weken |
Een gratis profiel voor het leven voor uw Borderterriër bij United Pet Club, met de chip geregistreerd en niets om te verlengen.
Voor honden geldt in Nederland al een wettelijke identificatie- en registratieplicht; dat regelt de fokker of dierenarts. Wat de I&R-database niet doet, is uw actuele nummer wereldwijd vindbaar houden. Daarvoor is het gratis profiel van United Pet Club: foto, gegevens en uw contactgegevens, opvraagbaar uit elke kliniek, voor een Borderterriër zijn leven lang. De registratie regelt u eenmalig.
De 15 cijfers onder de vacht van uw Borderterriër zeggen niets zolang geen register ze aan uw nummer koppelt. United Pet Club legt die koppeling gratis en voorgoed: alle chipmerken, kosteloze wijzigingen en een dossier dat overal antwoordt, ook buiten Nederland. Eerst de chip, dan het account, klaar.
Maak een gratis account aan bij United Pet Club, vul de gegevens van uw Borderterriër met een foto in en sla het profiel op. Het blijft zijn hele leven gratis, en het chipnummer voegt u toe zodra u het heeft.
Voer het 15-cijferige chipnummer in uw gratis account in, samen met uw adres en telefoonnummer. Het levenslange plan accepteert elk chipmerk en rekent nooit iets voor wijzigingen.
Ja, honden vallen onder de wettelijke identificatie- en registratieplicht; de chip wordt meestal al bij de fokker gezet. Wat de wet niet voor u regelt, is een wereldwijd doorzoekbaar dossier met uw actuele nummer; dat deel is bij United Pet Club gratis.
Niets. Het gratis levenslange plan dekt het profiel, de chipregistratie en elke latere wijziging, zonder verlengingskosten.
Veelgestelde vragen over het formaat, karakter, de verzorging, levensduur en geschiktheid van de Border Terrier als gezinshond.
Het is een klein ras. Volwassen honden hebben een schofthoogte van ongeveer 28 tot 40 cm en wegen doorgaans 5 tot 7 kg (ongeveer 11 tot 16 lb), waarbij reuen iets groter zijn dan teven.
Ja. Het ras is aanhankelijk, speels en goedaardig, en is doorgaans geduldig en verdraagzaam met kinderen. Houd spel met heel jonge kinderen onder toezicht, zoals bij elke hond.
Meestal doet hij het goed met andere honden en kan hij met katten leven als ze samen opgroeien. Hij houdt een sterke jachtdrang tegenover kleine dieren die hij niet kent, zoals knaagdieren en konijnen, dus de kennismaking moet zorgvuldig zijn.
Het vachtonderhoud is eenvoudig, met wekelijks borstelen plus een paar keer per jaar trimmen. De grotere verplichting is beweging en gezelschap: dit is een actieve hond die dagelijkse activiteit nodig heeft en niet graag lang alleen wordt gelaten.
Doorgaans 12 tot 15 jaar. Het is een van de sterkere terrierrassen, en een gezond gewicht, goede preventieve zorg en gescreende fokdieren dragen alle bij aan een lang leven.
Dat kan, voor actieve baasjes die bereid zijn dagelijkse beweging en consequente, op beloning gebaseerde training te bieden. Baasjes die de hele dag weg zijn of een rustig schoothondje willen, vinden hem een slechte match.
Het haarverlies is licht vergeleken met veel rassen, vooral wanneer de draadharige vacht volgens schema wordt getript. Regelmatig vachtonderhoud houdt los haar onder controle.
