De Berner Sennenhond is een goedaardig, aanhankelijk Zwitsers werkras dat gekoesterd wordt om zijn zachtaardige toewijding aan het gezin.
Hoe de vacht van de Berner sennenhond is opgebouwd en wat dat betekent voor de verzorging.
Kritiek: Een Berner sennenhond mag niet geschoren worden.
De ondervacht houdt hitte net zo goed buiten als kou, en de bovenvacht beschermt de huid tegen zon en insectenbeten. Wie de hele vacht afscheert, haalt allebei weg. Hij groeit vaak vlekkerig, zacht of in een andere kleur terug, en bij sommige dieren komt het dekhaar nooit meer goed terug. Borstel de ondervacht eruit in plaats van hem af te knippen.
Let op: De vacht van een Berner sennenhond klit snel.
Fijn of lang haar raakt onderin de vacht in de knoop, uit het zicht, waar de klitten strak trekken aan de huid. Borstelen moet in banen tot op de huid gaan, niet alleen over het oppervlak.
Ter informatie: Een Berner sennenhond laat zijn ondervacht in zware golven los.
De ondervacht komt er in enkele weken in zware golven uit. Een ondervachtharke, of een bad gevolgd door goed droogföhnen, haalt hem er veel sneller uit dan dagelijks borstelen. De vacht kort scheren is hiervoor geen sluiproute.
A few of the Berner sennenhond profiles members have added to United Pet Club.
De Berner Sennenhond is een groot, goedaardig werkras uit Zwitserland, bekend om zijn kalme toewijding aan het gezin en zijn geduld met kinderen.
De Berner Sennenhond is een van de vier Zwitserse bergrassenrassen. Het is een groot, robuust hond die oorspronkelijk werd gefokt voor boerenwerk in het kanton Bern, waar hij karren trok, vee dreef en erven bewaakte. De driekleursmantel van zwart, wit en roestbruin is het kenmerk dat de meeste mensen als eerste herkennen.
Ondanks zijn formaat heeft het ras een evenwichtig, hartelijk temperament. Volwassen honden wegen doorgaans tussen de 30 en 52 kg, maar gedragen zich binnenshuis doorgaans rustig en geduldig tegenover alle gezinsleden. Ze vormen sterke banden en blijven liever in de buurt van hun mensen dan dat ze lange perioden alleen doorbrengen.
Toekomstige eigenaren moeten rekening houden met een relatief korte levensduur van ongeveer 7 tot 10 jaar en voorbereid zijn op de kosten van verzorging, ruimte en beweging die een werkras van dit formaat vraagt.
| Kenmerk | Detail |
|---|---|
| Herkomst | Zwitserland |
| Formaat | Groot (30 tot 52 kg) |
| Levensduur | 7 tot 10 jaar |
| Groep / functie | Werkras (trek- en boerenwerkhond) |
| Geschikt voor | Kinderen en gezin; over het algemeen vriendelijk tegenover andere huisdieren |
Dit ras past bij een huishouden met ruimte om te bewegen, tijd voor dagelijkse verzorging en mensen die vaak thuis zijn. Het doet het goed in gezinnen met kinderen en kan worden gehouden door beginnende eigenaren die bereid zijn te investeren in training en vachtonderhoud. Het is minder geschikt voor kleine appartementen, warme klimaten of huizen waar de hond de hele werkdag alleen is.
De Berner Sennenhond ontwikkelde zich als boerderij- en trekhond in het Berner kanton en werd begin twintigste eeuw als erkend ras nieuw leven ingeblazen.
Het ras is afkomstig uit het Zwitserse kanton Bern, waar boeren grote driekleurige honden hielden om karren te trekken, melkvee te drijven en erven te bewaken. Het waren werkdieren die gewaardeerd werden om hun kracht en rustige aard, niet om hun uiterlijk. Een van de traditionele namen voor dit type was Durrbachler, naar het dorp Durrbach waar veel van deze honden werden gevonden.
Aan het einde van de negentiende eeuw slonk de populatie doordat mechanisering van de landbouw de behoefte aan trekhonden deed afnemen. Zwitserse liefhebbers begonnen rond de eeuwwisseling georganiseerde inspanningen te leveren om het type te bewaren. Professor Albert Heim, geoloog en hondenkennner, wordt erkend voor zijn bijdrage aan de promotie en standaardisering van de Zwitserse bergrassenrassen, waaronder de Berner, in het begin van de twintigste eeuw.
De Zwitserse rassenclub werd in 1907 opgericht, waarna het rasstandaard werd vastgelegd en consistent fokken werd gestimuleerd. De hond kreeg de naam Berner Sennenhund, wat 'alpenherderershond uit Bern' betekent.
Het ras bereikte de Verenigde Staten in de jaren twintig van de vorige eeuw. In Nederland en Belgie wordt het ras erkend door de Raad van Beheer, en op internationaal niveau door de FCI onder groep 2 (sectie 3, trekhonden). Het blijft een van de vier verwante Zwitserse bergrassenrassen, naast de Groot Zwitserse Sennenhond, de Appenzeller en de Entleboucher.
De Berner Sennenhond is een groot, evenwichtig gebouwd hond met een lange, matig dikke driekleursvacht van zwart, wit en roestbruin.
De Berner Sennenhond is groot en stevig gebouwd, met een brede borst, een rechte rug en een lichaam dat iets langer is dan hoog. De kop is breed met een matige stop, en de donkerbruine ogen geven een vriendelijke uitdrukking. De oren zijn middelgroot, driehoekig en hoog aangezet, hangend dicht langs de kop. De staart is pluimachtig en wordt in rust laag gedragen.
| Kenmerk | Standaard |
|---|---|
| Schofthoogte | Reuen 64 tot 70 cm; teven 58 tot 66 cm |
| Gewicht | Reuen 36 tot 52 kg; teven 32 tot 43 kg |
| Vacht | Lang, dik dubbele vacht, licht golvend of recht |
| Kleuren | Driekleur: gitzwart met roestbruin en witte aftekeningen |
| Ogen | Donkerbruin, ovaal, vriendelijke uitdrukking |
De vacht is het meest kenmerkende aspect van het ras. De basiskleur is gitzwart. Roestbruine of bruingele aftekeningen verschijnen boven beide ogen, op de wangen, aan de zijkanten van de borst, op alle vier de benen en onder de staart. Wit is zichtbaar als een blaze over de snuit en het voorhoofd, een borstaftekening die vaak de vorm heeft van een omgekeerd kruis, en veelal ook op de voeten en de staartpunt. De dubbele vacht verliest het hele jaar door haren en gedurende de wisselperioden aanzienlijk meer.
Het ras is hartelijk, rustig en loyaal, geduldig met kinderen en doorgaans vriendelijk tegenover vreemden en andere huisdieren bij goede socialisatie.
De Berner Sennenhond is goedaardig en toegewijd. Hij vormt sterke banden met zijn gezin en houdt ervan in dezelfde ruimte te zijn als zijn mensen, wat soms de 'klittenband-tendens' wordt genoemd. Met kinderen is hij geduldig en zacht, al is toezicht bij zeer jonge kinderen verstandig vanwege het formaat van de hond.
Tegenover vreemden is het ras doorgaans kalm en terughoudend, niet agressief. Veel honden zijn waakzaam en geven een seintje bij bezoekers, maar tonen na kennismaking geen problemen. Vroege socialisatie helpt een van nature voorzichtige hond uit te groeien tot een zelfverzekerde volwassene. Met andere honden en huisdieren gaat het ras over het algemeen goed overweg, zeker wanneer hij daarmee is opgegroeid.
Het temperament is stabiel en het activiteitsniveau ligt laag tot gemiddeld. Deze honden zijn niet nerveus en verdragen huishoudelijke routines en drukte doorgaans goed. Omdat ze gevoelig van aard zijn, reageren ze het best op rustige, consequente begeleiding en kunnen ze terugvallen bij harde correctie.
| Kenmerk | Score |
|---|---|
| Genegenheid | 5 |
| Energie | 3 |
| Trainbaarheid | 4 |
| Blafneiging | 2 |
| Haaruitval | 4 |
Het ras heeft regelmatig borstelen van zijn zware dubbele vacht nodig, dagelijkse matige beweging en een koele leefomgeving.
Het ras gedijt het best in een woning met ruimte en een koel klimaat. De zware vacht maakt heet, vochtig weer belastend, dus airconditioning binnenshuis en schaduw zijn in de zomer belangrijk. Deze honden willen graag binnenshuis bij het gezin zijn en zijn niet geschikt om buiten alleen gehouden te worden. Een huis met tuin is ideaal, al kan het rustige volwassen temperament zich aanpassen aan minder ruimte, mits er dagelijks voldoende beweging is.
Een grootrasdieet met gecontroleerde groei in de puppyfase ondersteunt gezonde gewrichten en een stabiel gewicht bij de Berner Sennenhond.
De Berner Sennenhond doet het goed op een complete voeding die specifiek is samengesteld voor grote rassen. Tijdens de groei helpt puppyvoeding voor grote rassen met gecontroleerde calcium- en energiewaarden het skelet in een geleidelijk tempo te ontwikkelen. Dit is belangrijk voor een hond die 30 kilogram of meer zal wegen. Volwassen honden hebben een voeding nodig die een slanke lichaamsconditie ondersteunt, want overgewicht belast de gewrichten waar dit ras al gevoelig voor is.
| Levensfase | Hoeveelheid per dag | Maaltijden |
|---|---|---|
| Pup (2 tot 6 mnd) | Volgens de dosering op grootras-puppyvoer, verdeeld | 3 tot 4 |
| Junior (6 tot 18 mnd) | Circa 400 tot 600 g, afhankelijk van groei | 2 tot 3 |
| Volwassen | Circa 350 tot 600 g, afhankelijk van formaat en activiteit | 2 |
| Senior | Aangepast naar beneden bij verminderde activiteit | 2 |
Houd snacks op circa 10 procent van de dagelijkse caloriebehoefte om het gewicht te bewaken. Sommige eigenaren en dierenartsen gebruiken gewrichtssupplementen zoals glucosamine en chondroitine of omega-3-vetzuren ter ondersteuning van de gewrichten. Bespreek dit altijd eerst met een dierenarts. Vers water moet altijd beschikbaar zijn, zeker bij warm weer.
Het ras heeft een gemiddelde levensduur van 7 tot 10 jaar en is vatbaar voor gewrichtsproblemen, bepaalde vormen van kanker en maagdilatatie.
De Berner Sennenhond heeft een gemiddelde levensduur van ongeveer 7 tot 10 jaar. Dat is korter dan bij veel andere rassen en hangt samen met een hogere frequentie van bepaalde kankervormen in de populatie. Verantwoord fokken, gezondheidsscreening van de ouderdieren en goede veterinaire zorg kunnen de kwaliteit van leven verbeteren. Kopers doen er goed aan te vragen naar heup-, elleboog- en andere gezondheidskeuringen van de ouderdieren.
| Aandoening | Kenmerken | Opmerking |
|---|---|---|
| Heup- en elleboogdysplasie | Kreupelheid, stijfheid, moeite met opstaan | Screen ouderdieren; houd gewicht onder controle |
| Kanker | Knobbels, gewichtsverlies, verminderde energie | Hogere frequentie dan bij veel andere rassen |
| Maagdilatatie/-torsie (bloat) | Opgezwollen buik, onproductief kokhalzen, onrust | Levensbedreigende noodsituatie; direct handelen |
| Progressieve retinale atrofie | Nachtblindheid, verlies van gezichtsvermogen | Erfelijk; ouderdieren kunnen worden getest |
Het ras is intelligent en werkt graag mee, en reageert goed op vroege, rustige training op basis van beloning.
De Berner Sennenhond is intelligent en toont graag bereidwilligheid, waardoor hij voor de meeste eigenaren goed te trainen is. Het ras is tegelijk gevoelig, dus rustige en consistente methoden werken aanzienlijk beter dan harde aanpak. Begin met training en socialisatie vroeg, terwijl de hond nog klein genoeg is om goed te begeleiden. Een ongetrainde volwassene van dit formaat is moeilijk in de hand te houden. Korte, positieve sessies houden de aandacht beter vast dan lange oefeningen.
Teven zijn fokrijp rond de leeftijd van twee jaar, dragen een nest ongeveer 63 dagen en werpen doorgaans grote nesten die zorgvuldige vroege verzorging vragen.
Verantwoord fokken van de Berner Sennenhond richt zich op gezondheidsscreening en temperament, gezien de bekende risico's op gewrichtsaandoeningen en kanker bij dit ras. Fokkers wachten doorgaans tot een hond fysiek en mentaal volgroeid is, meestal rond de leeftijd van twee jaar, en bevestigen heup-, elleboog- en oogkeuringen voordat er gedekt wordt. De korte gemiddelde levensduur maakt de keuze van gezonde, goed gedocumenteerde ouderdieren extra belangrijk.
De draagtijd bedraagt ongeveer 63 dagen. Nesten zijn voor het ras doorgaans groot, en de teef heeft een rustige, warme welpplaats nodig en verhoogde voeding in de laatste fase van de dracht en tijdens de zoogperiode. Pups worden blind en doof geboren en zijn de eerste weken volledig afhankelijk van de moeder. Vroege gewenning en socialisatie vanaf een paar weken leeftijd helpen zelfverzekerde volwassenen te vormen. Pups gaan normaal gesproken rond de leeftijd van acht weken naar hun nieuwe thuis.
| Gegeven | Waarde |
|---|---|
| Fokrijpheid | Circa 2 jaar |
| Draagtijd | Circa 63 dagen |
| Gemiddelde nestgrootte | Circa 5 tot 8 pups |
| Ogen en oren open | Rond 10 tot 14 dagen |
| Spenen | Circa 6 tot 8 weken |
| Naar nieuwe eigenaar | Circa 8 weken |
Een gratis profiel voor het leven voor uw Berner sennenhond bij United Pet Club, met de chip geregistreerd en niets om te verlengen.
Uw Berner sennenhond kan vandaag nog een gratis profiel krijgen in het register van United Pet Club, met of zonder chip. Het profiel koppelt uw telefoonnummer en adres aan de hond, en juist die koppeling maakt van een scan bij het asiel een telefoontje naar huis. Uw hond registreren duurt een paar minuten en blijft zijn hele leven gratis.
De 15 cijfers onder de vacht van uw Berner sennenhond zeggen niets zolang geen register ze aan uw nummer koppelt. United Pet Club legt die koppeling gratis en voorgoed: alle chipmerken, kosteloze wijzigingen en een dossier dat overal antwoordt, ook buiten Nederland. Eerst de chip, dan het account, klaar.
Maak een gratis account aan bij United Pet Club, vul de gegevens van uw Berner sennenhond met een foto in en sla het profiel op. Het blijft zijn hele leven gratis, en het chipnummer voegt u toe zodra u het heeft.
Voer het 15-cijferige chipnummer in uw gratis account in, samen met uw adres en telefoonnummer. Het levenslange plan accepteert elk chipmerk en rekent nooit iets voor wijzigingen.
Ja, honden vallen onder de wettelijke identificatie- en registratieplicht; de chip wordt meestal al bij de fokker gezet. Wat de wet niet voor u regelt, is een wereldwijd doorzoekbaar dossier met uw actuele nummer; dat deel is bij United Pet Club gratis.
Niets. Het gratis levenslange plan dekt het profiel, de chipregistratie en elke latere wijziging, zonder verlengingskosten.
Veelgestelde vragen over de Berner Sennenhond gaan over formaat, temperament, verzorgingsbehoeften, levensduur, geschiktheid en beschikbaarheid.
Het is een groot ras. Reuen staan ongeveer 64 tot 70 cm op de schoft en wegen ruwweg 36 tot 52 kg, teven zijn iets kleiner met een schofthoogte van circa 58 tot 66 cm en een gewicht van 32 tot 43 kg.
Ja. Het ras is hartelijk, kalm en geduldig, wat het een goede gezinshond maakt. Houd vanwege het formaat toezicht bij contact met zeer jonge kinderen om ongewilde botsingen te voorkomen.
De verzorging is gematigd maar vraagt regelmaat. De dikke dubbele vacht moet twee tot drie keer per week worden geborsteld, de hond heeft 30 tot 60 minuten beweging per dag nodig en moet koel worden gehouden bij warm weer.
Ongeveer 7 tot 10 jaar, wat korter is dan bij veel andere rassen. Dat hangt samen met een hogere frequentie van bepaalde kankervormen, waardoor gezondheidsgeselecteerde ouderdieren en goede veterinaire zorg extra belangrijk zijn.
Dat kan, voor eigenaren die de ruimte hebben, tijd voor verzorging, en bereid zijn vroeg te trainen en te socialiseren. Het ras is minder geschikt voor kleine appartementen, warme klimaten of huizen waar de hond de hele dag alleen is.
Ja. Het ras verliest het hele jaar door haar en aanzienlijk meer tijdens de wisselperioden. Regelmatig borstelen houdt losse haren en klitten onder controle.
Het ras is redelijk populair in Nederland, dus pups zijn beschikbaar bij toegewijde fokkers die zijn aangesloten bij de Raad van Beheer, al zijn wachtlijsten gebruikelijk. Kies een fokker die gedocumenteerde heup-, elleboog- en oogkeuringen kan overleggen.
