De Alaskan Malamute is een aanhankelijke, krachtige arctische sledehond die bekendstaat om zijn kracht, uithoudingsvermogen en vriendelijke roedelgeest.
Hoe de vacht van de Alaska-malamute is opgebouwd en wat dat betekent voor de verzorging.
Kritiek: Een Alaska-malamute mag niet geschoren worden.
De ondervacht houdt hitte net zo goed buiten als kou, en de bovenvacht beschermt de huid tegen zon en insectenbeten. Wie de hele vacht afscheert, haalt allebei weg. Hij groeit vaak vlekkerig, zacht of in een andere kleur terug, en bij sommige dieren komt het dekhaar nooit meer goed terug. Borstel de ondervacht eruit in plaats van hem af te knippen.
Ter informatie: Een Alaska-malamute laat zijn ondervacht in zware golven los.
De ondervacht komt er in enkele weken in zware golven uit. Een ondervachtharke, of een bad gevolgd door goed droogföhnen, haalt hem er veel sneller uit dan dagelijks borstelen. De vacht kort scheren is hiervoor geen sluiproute.
A few of the Alaska-malamute profiles members have added to United Pet Club.
De Alaskan Malamute is een groot Arctisch sledehondenras uit de Verenigde Staten, gebouwd voor kracht en uithoudingsvermogen, met een aanhankelijk en sociaal karakter.
De Alaskan Malamute is een groot werkras dat in de Arctische gebieden van Noord-Amerika is ontwikkeld om zwaar vracht over lange afstanden te trekken. Het is een van de oudere sledehondentypen, gefokt op trekkracht en uithoudingsvermogen in plaats van snelheid. Volwassen exemplaren hebben een zware dubbele vacht, een diepe borst en een fors skelet, waardoor het ras zijn kenmerkende compacte, vierkante bouw heeft.
In karakter is de Malamute aanhankelijk, speels en trouw. Het ras is groot gebracht om als onderdeel van een team te leven en te werken, waardoor het over het algemeen sociaal is met mensen en op zijn gemak in het gezelschap van hem bekende honden. Diezelfde roedelachtergrond maakt het een slechte waakhond: de meeste Malamutes begroeten vreemdelingen met interesse in plaats van wantrouwen.
Dit is een hard werkend ras dat behoefte heeft aan een taak, dagelijkse activiteit en consequente begeleiding. Eigenaren die structuur, beweging en voldoende aandacht bieden voor de verzorging, worden doorgaans beloond met een evenwichtige en goedaardige metgezel.
| Kenmerk | Detail |
|---|---|
| Herkomst | Verenigde Staten |
| Grootte | Groot |
| Levensduur | 10 tot 14 jaar |
| Groep / functie | Werkend ras, vrachtsleeën trekken |
| Geschikt voor | Gezinnen en andere honden bij goede socialisatie; toezicht vereist bij kleine huisdieren |
De Malamute past bij actieve huishoudens met ruimte, tijd voor dagelijkse beweging en tolerantie voor flinke seizoensgewijs haaruitval. Hij doet het het best bij eigenaren die van buitenactiviteiten in koel weer houden en die bereid zijn vroeg te beginnen met training. Voor mensen die voor het eerst een hond houden of die in een warm klimaat of een kleine flat wonen, is dit een veeleisende keuze.
De Alaskan Malamute is ontwikkeld door het Mahlemut-volk in noordwest-Alaska als vrachtsledehond en werd later in de Verenigde Staten als zelfstandig ras erkend.
Het ras dankt zijn naam aan de Mahlemut, een Inupiaq-volk dat langs het Kotzebue Sound in noordwest-Alaska leefde. Zij hielden grote sledehonden om zware lasten te trekken, voorraden te dragen en mee te helpen bij de jacht over grote Arctische afstanden. Deze honden werden gewaardeerd om hun trekkracht en uithoudingsvermogen in extreme kou, niet om racesnelheid.
De Klondike Gold Rush van de late negentiende eeuw zorgde voor een grote vraag naar sledehonden in Alaska. In die periode werden veel inheemse honden met ingevoerde rassen gekruist, waardoor het aantal zuivere vrachttypen afnam en de oorspronkelijke populatie onder druk kwam te staan.
In het begin van de twintigste eeuw zetten fokkers in de Verenigde Staten zich in om het vrachttype te herstellen en te standaardiseren. De Alaskan Malamute werd in 1935 erkend door de American Kennel Club, waarmee de moderne standaard voor afmetingen, vacht en bouw werd vastgelegd.
Malamutes dienden als pak- en sleedieren bij poolexpeditties en militaire operaties in koude gebieden. Na deze werkperiode bleef het ras voornamelijk als gezelschaps- en recreatiesleedieр gebruikt, waarbij de bouw en vacht van zijn vrachtsledende voorouders behouden zijn gebleven.
De Alaskan Malamute is een grote, zwaar gebouwde hond met een dichte dubbele vacht, een pluimstaart gedragen over de rug en een brede kop met rechtopstaande oren.
De Malamute heeft een krachtig, compact lichaam dat gebouwd is voor het trekken. De borst is diep, de rug is recht en sterk, en de benen zijn fors gebotst met grote, goed beremde voeten die geschikt zijn voor sneeuw. De kop is breed met een matige stop, de snuit is fors en de oren zijn rechtopstaand en driehoekig. De dicht behaarde staart wordt over de rug gedragen in een losse boog, zodat de hond zijn neus in koud weer kan bedekken tijdens het rusten.
| Kenmerk | Standaard |
|---|---|
| Hoogte | Reuen circa 64 cm; teven circa 58 cm schofthoogte |
| Gewicht | Reuen circa 39 kg; teven circa 34 kg |
| Vacht | Dikke dubbele vacht: grof dekhaar over een dichte, vette, wollige ondervacht |
| Kleuren | Wit met grijs, zwart, sabel of rood; gezicht vaak getekend met een kap of masker |
| Ogen | Amandelvormig, bruin; blauwe ogen zijn een fout volgens de rasstandaard |
De ondervacht is twee tot vijf centimeter dik en zorgt voor isolatie, terwijl het langere dekhaar water en wind afhoudt. Erkende kleuren lopen van lichtgrijs via zwart, sabel en tinten rood, altijd gecombineerd met wit op de buikzijde, de benen, de voeten en een deel van het gezicht. De enige effen kleur die is toegestaan, is volledig wit. De tekening op het gezicht bestaat uit een kap over de kop of een kap met een balk, wat veel Malamutes hun karakteristieke expressie geeft.
De Alaskan Malamute is aanhankelijk, speels en trouw, vriendelijk jegens mensen en bekende honden, maar eigenwijs en geen betrouwbare waakhond.
De Malamute is gefokt om in een team te werken en nauw met mensen samen te leven, wat zichtbaar is in zijn sociale, aanhankelijke natuur. De meeste zijn vriendelijk met familieleden en genieten van gezelschap. Ze begroeten vreemdelingen doorgaans hartelijk in plaats van achterdochtig, waardoor ze, ondanks hun formaat, slechte waakhonden zijn.
Met andere honden kan het ras sociaal zijn, hoewel sommige individuen assertief zijn tegenover honden van hetzelfde geslacht. Vroege socialisatie helpt daarbij. De sterke prooijaagdrift, geerfde van hun jacht- en vrachtverleden, betekent dat veel Malamutes niet veilig zijn bij katten, konijnen of andere kleine dieren; toezicht blijft altijd nodig.
Dit is een intelligent en zelfstandig ras. Het leert snel, maar beoordeelt regelmatig of een opdracht het opvolgen waard is, waardoor het koppig kan lijken. Malamutes zijn ook erg vocaal: ze gebruiken een reeks gehuil en "pratende" geluiden eerder dan veel blaffen. Ze gedijen bij activiteit en aandacht, en een verveelde of onvoldoende bewegende Malamute kan gaan graven, kauwen of ontsnappen.
| Kenmerk | Score |
|---|---|
| Aanhankelijkheid | 5 |
| Energie | 5 |
| Trainbaarheid | 3 |
| Vocaliteit | 4 |
| Haaruitval | 5 |
De Alaskan Malamute heeft regelmatig borstelen van zijn zware dubbele vacht nodig, veel dagelijkse beweging en een koele omgeving om gezond en tevreden te blijven.
De Malamute is gebouwd voor de kou en verdraagt de winter goed, maar kan snel oververhit raken bij warm weer en heeft schaduw, vers water en een koele rustplek nodig. Een afgesloten tuin met een hoog hek en graafbeveiliging past goed bij dit ras, omdat veel Malamutes fervent graven en weten te ontsnappen. Ze zijn niet geschikt voor lange uren alleen of voor appartementsleven zonder uitgebreide dagelijkse activiteit.
De Alaskan Malamute heeft een volledig, eiwitrijk dieet nodig dat is afgestemd op zijn activiteitsniveau, omdat het ras bij onvoldoende beweging snel aankomt.
Geef een compleet en gebalanceerd hondenvoer voor grote rassen, afgestemd op de levensfase van de hond. Malamutes zijn zuinige eters die vaak minder calorieen nodig hebben dan hun omvang doet vermoeden, dus porties moeten worden afgemeten en aangepast om een zichtbare taille en goed voelbare ribben te behouden. Werk- of sleedehonden in koud weer hebben meer voeding nodig dan huisdieren, terwijl een weinig actieve volwassene merkbaar minder nodig heeft.
Verdeel de dagelijkse hoeveelheid over twee maaltijden voor een betere spijsvertering en een lager risico op maagdraaiing bij dit ras met diepe borst. Vers water moet altijd beschikbaar zijn, zeker rondom inspanning.
| Levensfase | Hoeveelheid per dag | Maaltijden |
|---|---|---|
| Pup (2 tot 6 maanden) | Volgens de aanbeveling op het puppyvoer voor grote rassen, verdeeld | 3 tot 4 |
| Junior (6 tot 12 maanden) | Circa 3 tot 4 cups | 2 tot 3 |
| Volwassen (gezelschapshond) | Circa 3 tot 4 cups | 2 |
| Volwassen (werkend, koud klimaat) | Circa 4 tot 6 cups | 2 |
| Senior | Circa 2,5 tot 3,5 cups | 2 |
Houd snacks op circa tien procent van de dagelijkse caloriebehoefte om gewichtstoename te vermijden. Een volledig en gebalanceerd dieet heeft gewoonlijk geen supplementen nodig. Bespreek eventuele gewricts-, huid- of vachtsupplementen altijd eerst met een dierenarts, omdat grote rassen gevoelig zijn voor overdosering van vetoplosbare vitaminen.
De Alaskan Malamute leeft doorgaans 10 tot 14 jaar en is over het algemeen robuust, maar heeft aanleg voor heupdysplasie, oogaandoeningen en enkele erfelijke aandoeningen.
De Malamute is over het algemeen een robuust ras met een gemiddelde levensduur van 10 tot 14 jaar. Verantwoordelijke fokkers screenen op de erfelijke aandoeningen die het ras kunnen treffen, en de meeste gezondheidsproblemen zijn beter beheersbaar als ze vroeg worden opgespoord. Als grote hond met een diepe borst heeft de Malamute ook een basisrisico op maagdraaiing.
| Aandoening | Signalen | Toelichting |
|---|---|---|
| Heupdysplasie | Stijfheid, kreupelheid, terughoudendheid om op te staan of te rennen | Gewrichtsafwijking; screen fokdieren, controleer gewicht |
| Erfelijke staar en andere oogaandoeningen | Troebele ogen, visusveranderingen, ergens tegenaan lopen | Jaarlijkse oogcontrole aanbevolen voor het ras |
| Chondrodysplasie (dwerggroei) | Verkorte, gebogen ledematen bij pups | Erfelijk; dragertest beschikbaar |
| Hypothyreodie | Gewichtstoename, haaruitval, weinig energie | Diagnose via bloedtest, behandeling met medicatie |
| Maagdraaiing (GDV) | Opgezette buik, kolken zonder braken, onrust | Levensbedreigende noodsituatie bij honden met diepe borst |
De Alaskan Malamute is intelligent maar zelfstandig en traint het best met vroege, consequente, beloningsgerichte methoden en een geleider die duidelijke grenzen stelt.
De Malamute leert snel, maar is gefokt om zelfstandig beslissingen te nemen op het spoor en gehoorzaamt opdrachten dan ook niet simpelweg om te plezieren. Training werkt het best als ze consequent, motiverend en al in de puppytijd wordt gestart. Korte, gevarieerde sessies houden de aandacht beter vast dan lange herhalingsdrills, en een betrouwbaar terugroepen is belangrijk omdat de prooijaagdrift en zwerflust van het ras het van de eigenaar weg kunnen trekken. Vroege socialisatie met mensen, andere honden en gewenning aan aanraking legt de basis voor het evenwichtige volwassen karakter waarvoor het ras bekendstaat.
Alaskan Malamutes bereiken fokrijpheid rond de twee jaar, dragen nesten van circa vier tot acht pups na een draagtijd van ongeveer negen weken, en vereisen gezondheidsscreening voor de dekking.
Verantwoord fokken van Malamutes begint met ouders die op gezondheid zijn gescreend en zowel lichamelijk als gedragsmatig volwassen zijn. Hoewel honden eerder kunnen voortplanten, wachten fokkers doorgaans tot ongeveer twee jaar, zodat heup-, oog- en andere screeningsresultaten beschikbaar zijn. De dekking wordt afgestemd op de loopsheid van de teef, die gewoonlijk circa twee keer per jaar optreedt.
De dracht duurt ongeveer 63 dagen. Nesten tellen doorgaans vier tot acht pups, al komen grotere nesten voor. De teef heeft in de late dracht en tijdens de zoogperiode meer, hoogwaardig voedsel nodig, evenals een rustige, warme werpplaats.
Pups worden blind en doof geboren en zijn in de eerste weken volledig afhankelijk van de teef. De ogen openen zich rond twee weken, en spenen begint rond vier weken. De periode van drie tot veertien weken is het cruciale socialiseringsvenster: zorgvuldige blootstelling aan mensen, geluiden en voorzichtige aanraking vormt een zelfverzekerd volwassen dier. Pups gaan doorgaans op acht weken of later naar hun nieuwe thuis.
| Gegeven | Waarde |
|---|---|
| Fokrijpheid | Circa 2 jaar (na gezondheidsscreening) |
| Loopsheidscyclus | Circa twee keer per jaar |
| Draagtijd | Circa 63 dagen (rond 9 weken) |
| Nestgrootte | Circa 4 tot 8 pups |
| Ogen open | Circa 14 dagen |
| Spenen | Rond 4 tot 7 weken |
| Naar nieuw huis | 8 weken of later |
Een gratis profiel voor het leven voor uw Alaska-malamute bij United Pet Club, met de chip geregistreerd en niets om te verlengen.
Voor honden geldt in Nederland al een wettelijke identificatie- en registratieplicht; dat regelt de fokker of dierenarts. Wat de I&R-database niet doet, is uw actuele nummer wereldwijd vindbaar houden. Daarvoor is het gratis profiel van United Pet Club: foto, gegevens en uw contactgegevens, opvraagbaar uit elke kliniek, voor een Alaska-malamute zijn leven lang. De registratie regelt u eenmalig.
De dierenarts plaatst de chip, maar het registreren doet niemand voor u, en een niet-geregistreerde chip wijst naar niemand. Registreer de microchip gratis in het levenslange plan: elk merk dat een Nederlandse dierenarts plaatst telt mee, wijzigingen na een verhuizing kosten niets en het dossier blijft dag en nacht doorzoekbaar. Maak uw gratis account aan en rond beide stappen vanavond af.
Maak een gratis account aan bij United Pet Club, vul de gegevens van uw Alaska-malamute met een foto in en sla het profiel op. Het blijft zijn hele leven gratis, en het chipnummer voegt u toe zodra u het heeft.
Voer het 15-cijferige chipnummer in uw gratis account in, samen met uw adres en telefoonnummer. Het levenslange plan accepteert elk chipmerk en rekent nooit iets voor wijzigingen.
Ja, honden vallen onder de wettelijke identificatie- en registratieplicht; de chip wordt meestal al bij de fokker gezet. Wat de wet niet voor u regelt, is een wereldwijd doorzoekbaar dossier met uw actuele nummer; dat deel is bij United Pet Club gratis.
Niets. Het gratis levenslange plan dekt het profiel, de chipregistratie en elke latere wijziging, zonder verlengingskosten.
Veelgestelde vragen over de Alaskan Malamute gaan over zijn formaat, karakter, verzorgingsbehoeften, levensduur, geschiktheid en verkrijgbaarheid.
Het is een groot ras. Reuen staan op de schoft op ongeveer 64 cm en wegen circa 39 kg, teven staan op circa 58 cm en wegen circa 34 kg.
Met mensen zeker. Het ras is aanhankelijk en sociaal, en de meeste Malamutes doen het goed bij kinderen als ze er mee zijn opgegroeid. Ze kunnen samenleven met honden die ze kennen, maar door de sterke prooijaagdrift hebben katten en kleine huisdieren altijd toezicht nodig.
Het is een intensief ras. Het heeft dagelijks een tot twee uur beweging nodig, regelmatig borstelen met flinke seizoensuitval, een koele omgeving en consequente training. Voor mensen die voor het eerst een hond houden is dit een veeleisende keuze.
De gemiddelde levensduur is 10 tot 14 jaar. Gewichtsbeheersing, heup- en oogscreening en regelmatige dierenartszorg ondersteunen een lang en gezond leven.
Ze blaffen minder dan veel andere rassen, maar zijn op andere manieren erg vocaal: ze gebruiken gehuil en een reeks pratende geluiden. Ze zijn slechte waakhonden omdat ze doorgaans vriendelijk zijn tegenover vreemdelingen.
Warme klimaten zijn een uitdaging omdat de zware dubbele vacht oververhitting in de hand werkt; schaduw, water en koele rustplaatsen zijn onmisbaar. Appartementsleven is moeilijk zonder uitgebreide dagelijkse beweging en wordt over het algemeen afgeraden.
Malamutes zijn verkrijgbaar via fokkers die gezondheidsscreening uitvoeren en via rasspecifieke herplaatsingsorganisaties. Kies altijd een bron die screent op heup-, oog- en erfelijke aandoeningen en die pups goed socialiseert. In Nederland kunt u informeren bij de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied en bij de FCI-erkende rasvereniging.
