Airedaleterriër

De Airedale Terrier is het grootste lid van de terriergroep en dankt daaraan zijn bijnaam koning der terriers. Hij is groter dan de meeste andere terriers; volwassen reuen bereiken doorgaans een schofthoogte van 58 cm. Het ras verbindt de alertheid en vasthoudendheid van een terrier met de omvang en de rust die nodig zijn voor uiteenlopend werk, van jagen tot bewaken tot gezelschap.

Het ras ontstond in het Aire-dal in Yorkshire, Engeland, waar de Airedale werd gefokt om ratten en otters langs de oevers te jagen. Later kreeg hij taken bij de jacht op groot wild, bij de politie en in het leger. Die brede inzet vormde een hond die zich aanpast en snel leert. De Airedale is intelligent, zelfverzekerd en moedig, met een eigenzinnige inslag waar de eigenaar rekening mee moet houden.

Airedales zijn actief en hebben regelmatig werk voor lichaam en geest nodig. Ze binden zich sterk aan hun gezin en kunnen gereserveerd zijn tegenover vreemden. Met consequente training en voldoende beweging groeien ze uit tot een rustige, betrouwbare huisgenoot.

Voor wie geschikt

De Airedale past bij actieve eigenaren die dagelijkse beweging en doorlopende training kunnen bieden. Hij doet het goed in huizen met een veilige buitenruimte en mensen die een groot deel van de dag aanwezig zijn. Beginnende eigenaren kunnen het ras aan als ze zich inzetten voor vroege socialisatie en een vaste, consequente aanpak. Voor huishoudens die een hond met weinig energie of weinig onderhoud zoeken, sluit het ras met zijn drang en vachtverzorging niet aan.

De Airedale Terrier ontstond in het midden van de 19e eeuw in het dal van de rivier de Aire in Yorkshire, Engeland. Jagers uit de arbeidersklasse in het gebied wilden een hond die zowel op het land als in het water kon jagen. Ze kruisten de oude Engelse black-and-tan terrier met de otterhond en waarschijnlijk andere terriers, en zo ontstond een grotere hond met een scherpe neus, zwemvaardigheid en de vasthoudendheid van een terrier.

Vroege exemplaren van het type stonden bekend onder namen als de Waterside Terrier en de Bingley Terrier. Vanaf de jaren 1860 werd het ras op plaatselijke landbouwtentoonstellingen getoond. De naam Airedale Terrier raakte omstreeks 1879 in algemeen gebruik, ontleend aan het dal van de Aire waar de honden werden gefokt.

In de decennia daarna kreeg het ras bredere erkenning. De Engelse Kennel Club registreerde de Airedale, en het ras bereikte Noord-Amerika nog voor het einde van de eeuw. Zijn omvang en leerbare aard leidden tot werk buiten de jacht.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog dienden Airedales als koeriers- en wachthonden; ze brachten berichten over en spoorden gewonde soldaten op. Het ras werd ook ingezet bij vroeg politiewerk en bij de jacht op groot wild in Afrika en India. Deze staat van dienst hielp de reputatie van de Airedale als bekwame werkhond voor alle doeleinden te verspreiden.

De Airedale Terrier heeft een stevige, vierkante bouw met een rechte rug en een lange, platte schedel. De voorsnuit is diep en krachtig, waardoor de kop een uitgesproken rechthoekige vorm krijgt. De oren zijn klein en V-vormig, opzij gevouwen, en de staart wordt rechtop gedragen. De algemene indruk is die van een lange, alerte hond, gebouwd voor uithoudingsvermogen in plaats van snelheid.

Vacht en kleuren

De bovenvacht is hard en draadhaar, met een zachtere ondervacht eronder. Het standaard kleurpatroon is tan op de kop, oren, benen en onderzijde, met een zwart of donker grijzend zadel dat de rug en de bovenzijden bedekt. De draadharige structuur helpt vuil af te stoten en water te weren, wat paste bij het oorspronkelijke werk van het ras bij rivieren. De vacht wordt bij showhonden vaak met de hand geplukt (trimmen) om de juiste structuur te behouden, terwijl veel huiseigenaren hem in plaats daarvan knippen. Knippen maakt de vacht na verloop van tijd zachter en kan de kleur lichter maken.

De Airedale Terrier is zelfverzekerd en intelligent, met een speelse en soms ondeugende kant. Hij bindt zich hecht aan zijn gezin en is meestal geduldig en beschermend met kinderen, al vragen zijn omvang en energie om toezicht bij spel met jonge kinderen. Het ras is alert en een goede waakhond, vaak gereserveerd of oplettend tegenover vreemden totdat het hen als veilig inschat.

Tegenover andere honden kan de Airedale dominant zijn, vooral bij honden van hetzelfde geslacht, en zijn terrierafkomst geeft hem een sterke jachtdrift naar kleine dieren. Vroege socialisatie met andere huisdieren beperkt conflicten, maar voorzichtigheid blijft verstandig rond kleine gezelschapsdieren. Het ras is eigenzinnig en kan koppig zijn, dus het reageert het best op eigenaren die duidelijke, consequente grenzen stellen. Een Airedale die zich verveelt of te weinig beweging krijgt, gaat mogelijk graven, kauwen of blaffen, en heeft daarom zowel lichamelijke activiteit als geestelijk werk nodig om tevreden te blijven.

De Airedale Terrier verhaart weinig, maar zijn draadharige vacht vraagt gestage verzorging om gezond te blijven en zijn structuur te behouden.

Vachtverzorging

• Borstel de vacht twee tot drie keer per week om los haar te verwijderen en klitten te voorkomen
• Pluk de vacht een paar keer per jaar met de hand om de draadharige structuur te behouden, of knip hem elke 6 tot 8 weken voor een zachtere, onderhoudsvriendelijkere afwerking
• Knip zo nodig rond de ogen, oren en poten bij
• Controleer en reinig de oren regelmatig, want de gevouwen oren kunnen vocht vasthouden
• Poets de tanden meerdere keren per week en knip de nagels om de paar weken

Beweging

• Zorg voor minstens 60 tot 90 minuten activiteit per dag
• Combineer wandelingen met loslopend rennen in een veilige ruimte waar dat is toegestaan
• Voeg apporteren, zwemmen of trekspel toe om de drang van het ras te benutten
• Voeg trainingsspelletjes en speurwerk toe voor mentale inspanning

Leefomgeving

De Airedale past zich aan aan huizen in de voorstad en op het platteland met een goed omheinde tuin. Hij kan in een appartement wonen als hij genoeg dagelijkse beweging krijgt, maar zijn energie en neiging tot blaffen maken een rustigere, ruimere omgeving eenvoudiger. De omheining moet stevig en hoog zijn, want het ras kan graven en is atletisch genoeg om over lage barrieres te klimmen.

De Airedale Terrier heeft een compleet en uitgebalanceerd dieet nodig dat is afgestemd op zijn omvang en activiteitsniveau. Een actieve volwassen hond doet het goed op een voer van goede kwaliteit met voldoende eiwit om de spieren te ondersteunen. De portiegrootte hangt af van leeftijd, gewicht en de hoeveelheid beweging, dus pas de hoeveelheden aan om de hond in een slanke, fitte conditie te houden. Je moet de ribben kunnen voelen zonder hard te drukken.

Snoepjes en supplementen

Houd snoepjes op ongeveer 10 procent van de dagelijkse calorieen om gewichtstoename te voorkomen. Gebruik kleine, vetarme snoepjes voor training. De meeste Airedales op een compleet commercieel dieet hebben geen supplementen nodig, maar een dierenarts kan gewrichtsondersteuning aanraden voor oudere of grote, actieve honden. Zorg altijd voor vers water, vooral na inspanning.

De Airedale Terrier is een over het algemeen gezond ras met een gemiddelde levensverwachting van 11 tot 14 jaar. Zoals bij de meeste grote honden kan hij gewrichts- en spijsverteringsproblemen krijgen, en de draadharige vacht kan huidaandoeningen ontwikkelen. Kopen bij een fokker die het fokmateriaal laat onderzoeken en het bijhouden van regelmatige dierenartsbezoeken verlagen het risico op erfelijke aandoeningen.

Preventieve zorg

• Houd de kernvaccinaties en parasietpreventie actueel
• Plan jaarlijkse dierenartsonderzoeken, en twee keer per jaar voor seniorhonden
• Houd een slank lichaamsgewicht aan om de gewrichten te ontzien
• Poets de tanden regelmatig en regel gebitscontroles
• Kies een fokker die op heup- en oogaandoeningen laat onderzoeken

De Airedale Terrier leert snel en heeft graag een taak, wat hem bekwaam maakt in gehoorzaamheid, behendigheid, speurwerk en andere activiteiten. Diezelfde intelligentie gaat gepaard met een eigenzinnige en soms koppige inslag, waardoor hij grenzen kan opzoeken en de interesse in herhaalde oefeningen kan verliezen. Korte, gevarieerde en positieve sessies houden zijn aandacht het best vast. Vroege socialisatie met mensen, andere honden en alledaagse situaties is belangrijk, omdat het ras dominant en wantrouwig kan worden als het jong niet aan uiteenlopende ervaringen wordt blootgesteld.

Basis

1. Begin met socialisatie en basismanieren in de puppytijd
2. Leer de kerncommando's aan: zit, blijf, hier en aan de lijn lopen
3. Houd de sessies kort en eindig met een succes
4. Hanteer voor iedereen in het huishouden dezelfde regels
5. Bouw een betrouwbaar terugkomen op voordat je losloopvrijheid toestaat
6. Voeg gevorderd werk toe zoals behendigheid of speurspellen om de energie van de hond te benutten

Verantwoord fokken van de Airedale Terrier begint met op gezondheid onderzochte ouderdieren met een stabiel temperament die aan de rasstandaard voldoen. Honden moeten lichamelijk en gedragsmatig volwassen zijn voordat er wordt gefokt, doorgaans rond 18 tot 24 maanden, in plaats van bij de eerste loopsheid. Gezondheidsonderzoek naar heup- en oogaandoeningen en schildklierfunctie helpt erfelijke problemen in het nest te beperken.

De dracht duurt ongeveer 63 dagen. Airedale-nesten zijn vaak groot, meestal 7 tot 9 pups, al varieert dit per dier. De teef heeft in de late dracht en de zoogperiode meer en hoogwaardige voeding nodig. Het werpen hoort plaats te vinden in een schone, rustige ruimte, en gezien de nestgrootte moet een dierenarts oproepbaar zijn voor het geval van complicaties.

Pups horen tot ten minste 8 weken bij de teef en de nestgenoten te blijven. Vroeg hanteren, voorzichtige blootstelling aan huishoudgeluiden en geleidelijke socialisatie in de eerste weken helpen zelfverzekerde, evenwichtige volwassen honden te vormen. Wie wil fokken, moet voorbereid zijn op de tijd, de kosten en de verantwoordelijkheid van het grootbrengen van een groot terriernest en het plaatsen van pups in geschikte huizen.

Zo registreert u een Airedaleterriër in Nederland

Vul de naam van uw Airedaleterriër in, de geboortedatum en een scherpe foto, zet uw telefoonnummer erbij en sla op. Dat is alles, en het kost nooit iets. De hondenregistratie werkt met of zonder chip, dus wachten op de dierenarts hoeft niet.

De 15 cijfers onder de vacht van uw Airedaleterriër zeggen niets zolang geen register ze aan uw nummer koppelt. United Pet Club legt die koppeling gratis en voorgoed: alle chipmerken, kosteloze wijzigingen en een dossier dat overal antwoordt, ook buiten Nederland. Eerst de chip, dan het account, klaar.