Dorking

De Dorking is een middelgroot tweeledig gebruiksras uit Engeland, vooral gehouden voor het vlees maar ook een redelijke legger van witte eieren. Het is een van de oudst gedocumenteerde rassen van Groot-Brittannië, met een lange geschiedenis als tafelvogel. Het ras is gemakkelijk te herkennen aan de korte poten en de vijfde teen aan elke voet, een kenmerk dat slechts een klein aantal kippenrassen deelt.

De Dorking heeft een brede, rechthoekige romp die laag bij de grond staat. Het karkas levert een groot aandeel fijnvezelig wit vlees, en dat is precies waarom het ras eeuwenlang werd gewaardeerd voor de tafel. De dieren bewegen zich rustig en ongehaast en zijn doorgaans stil in het ren.

Het karakter is vriendelijk, kalm en volgzaam. Dorkings laten zich goed hanteren en voegen zich zonder veel gedoe bij een gemengde kippengroep in de tuin. Het ras past bij houders die een historisch ras met een stabiel karakter zoeken, en niet per se een hoogproductieve legkip.

Voor wie is de Dorking geschikt

De Dorking past bij houders die een rustig, traditioneel tafelras willen en geen hoge eierproductie nodig hebben. Het zachtaardige karakter maakt het ras goed te managen voor gezinnen en beginnende pluimveehouders. Door de korte poten doet de Dorking het beter op droge, vlakke grond dan in een modderig of steil aflopend ren.

De Dorking dankt zijn naam aan de plaats Dorking in Surrey, in het zuiden van Engeland, ooit een centrum voor de handel in fijn tafelgevogelte. Het ras behoort tot de oudste van Groot-Brittannië en werd al voor de tafel gehouden lang voordat er moderne pluimveestandaarden bestonden.

Vijftenig pluimvee dat overeenkomt met het Dorking-type werd al in de Romeinse tijd in Groot-Brittannië beschreven. De Romeinse schrijver Columella noteerde in de eerste eeuw vierkant gebouwde kippen met vijf tenen, en deze dieren worden algemeen gezien als de voorouders van de moderne Dorking. Het ras ontwikkelde zich over vele eeuwen op Engelse boerderijen.

In de achttiende en negentiende eeuw gold de Dorking als een van de belangrijkste tafelrassen van Engeland en leverde het markten in Londen en het zuiden van het land. De witte huid en het fijne witte vlees maakten het een gewild karkas voor de tafelhandel.

Het ras behoorde tot de eerste kippenrassen die werden erkend toen in de negentiende eeuw formele standaarden werden opgesteld. Er ontstonden verschillende kleurslagen, waaronder zilverpatrijs (Silver Grey), donker (Dark), rood (Red), koekoek (Cuckoo) en wit (White). De Dorking wordt tegenwoordig vooral gehouden door liefhebbers van historische rassen en geldt in verschillende landen als zeldzaam of als aandachtsras. In Nederland volgen fokkers doorgaans de rasstandaard zoals vastgelegd door Kleindier Liefhebbers Nederland (KLN).

De Dorking heeft een lange, brede, rechthoekige romp die laag bij de grond staat op korte poten. De borst is diep en vol, wat het doel van het ras als tafelvogel weerspiegelt. Het meest kenmerkende onderdeel is de vijfde teen: elke voet draagt een extra achterteen boven de gebruikelijke vier. De poten en de huid zijn wit.

De kam kan enkel of roos zijn, afhankelijk van de kleurslag. De enkele kam is groot en rechtop bij de haan en kan bij de hen wat omvallen. De oorlellen zijn wit en de lellen zijn goed ontwikkeld.

Verenkleed en kleurslagen

Het verenkleed is glad en strak tegen het lichaam. Zilverpatrijs is de bekendste kleurslag, met een zilverwitte hals en zadel bij de haan en een grijze borst. De donkere kleurslag heeft een donkerder, fijner getekend verenpak. Andere erkende kleuren zijn rood, koekoek (gebandeerd) en wit. Bij alle kleurslagen blijven de witte poten, de witte huid en de vijf tenen gelijk.

De Dorking heeft een zachtaardig, goedmoedig karakter. De dieren zijn kalm en ongehaast, zelden schichtig, en laten zich beter hanteren dan veel andere rassen. Dat maakt ze goed geschikt voor tuinen en voor houders die kippen willen die eenvoudig te managen zijn.

Bij gezinsleden is de Dorking benaderbaar en tam, zeker wanneer de dieren van jongs af aan worden gehanteerd. Het ras is niet agressief naar mensen toe. Hennen zijn het grootste deel van het jaar stil, met de gebruikelijke toename in geluid rond het leggen.

In een gemengde groep staat de Dorking door zijn rustige aard vaak laag in de pikorde, waardoor de dieren gepest kunnen worden door assertievere rassen. Over het algemeen kunnen ze goed overweg met andere rustige kippen. Hennen worden vaak broeds en zijn oplettende, betrouwbare moeders, een nuttige eigenschap voor houders die zelf willen broeden op hun eigen koppel.

De Dorking is een robuust historisch ras, maar de korte poten en het laagbouwende lichaam maken droge, schone grond belangrijk. Een nat of modderig ren kan leiden tot vervuild verenkleed en problemen aan de poten. Het ras scharrelt graag en brengt tijd door op gras.

Verzorging van veren en poten

• Controleer de poten regelmatig, met extra aandacht voor de vijfde teen, die gevoelig kan zijn voor beschadiging of kalkpoot.
• Inspecteer het verenkleed op mijten en luizen, vooral rond de cloaca.
• Knip nagels en de extra teen bij als ze te lang worden of gaan krullen.
• Zorg voor een droge stofbadplek zodat de dieren zelf uitwendige parasieten kunnen bestrijden.

Beweging

• Geef dagelijks toegang tot een ren of begeleide vrije uitloop om te scharrelen.
• Zorg voor vlakke grond; vermijd steile hellingen die de korte poten belasten.
• Gebruik lage zitstokken zodat zware dieren niet van grote hoogte hoeven te springen.
• Strooi graan of groenvoer om het natuurlijke scharrelgedrag te stimuleren.

Omgeving

Dorkings verdragen kou redelijk goed, maar de grote enkele kam van sommige kleurslagen is gevoelig voor bevriezing, dus een tochtvrij, goed geventileerd hok is belangrijk in de winter. Houd het strooisel droog en zorg voor schaduw bij warm weer. Omdat de dieren laag bij de grond lopen, hebben ze baat bij een schoon, goed gedraineerd ren, zeker in het vochtige Nederlandse klimaat met natte winters.

Dorkings hebben een uitgebalanceerd, compleet pluimveevoer nodig dat past bij hun leeftijd en functie. Kuikens beginnen met opfokkorrel, dieren in de groeifase krijgen groeivoer, en volwassen dieren krijgen legvoer of onderhoudsvoer. Omdat het ras een langzamer groeiend tafeltype is, telt gelijkmatige voeding zwaarder dan het forceren van snelle groei. Zorg altijd voor schoon, vers water en bied onoplosbaar grit aan zodat de dieren hun voer kunnen malen, plus oesterschelpgrit als calciumbron voor leggende hennen.

Lekkernijen en aanvullingen

Lekkernijen zoals bladgroenten, groente en een beetje scharrelgraan zijn in kleine hoeveelheden prima en moeten onder ongeveer 10 procent van de totale voeropname blijven. Leggende hennen hebben baat bij onbeperkt oesterschelpgrit voor een stevige eierschaal. Grit is nodig voor elke kip die gras, keukenresten of hele granen eet, zodat het voer in de spiermaag kan worden vermalen.

De Dorking is over het algemeen een robuust ras met een gemiddelde levensduur van 6 tot 8 jaar. De meeste gezondheidsproblemen zijn dezelfde parasieten en kwalen die bij pluimvee in de achtertuin vaak voorkomen, met een paar aandachtspunten die samenhangen met de bouw van het ras. De korte poten en de laagbouwende houding maken dat de gezondheid van voeten en poten extra aandacht verdient, en de grote enkele kam van sommige kleurslagen kan last hebben van vorst.

Preventieve zorg

• Zorg voor een droog, tochtvrij, goed geventileerd hok.
• Controleer wekelijks de poten, de vijfde teen en de voetzolen.
• Bied een stofbadplek aan om mijten en luizen onder controle te houden.
• Houd voer- en drinkbakken schoon en ongediertevrij.
• Zet nieuwe dieren in quarantaine voordat ze bij de groep komen.
• Volg een vast ontworm- en parasietenschema in overleg met een dierenarts.

Dorkings worden gehouden zoals andere standaardkippen, maar hun bouw vraagt om een paar aanpassingen. Omdat de dieren laag bij de grond lopen en korte poten hebben, moeten zitstokken laag zijn en het ren vlak en goed gedraineerd. Het hok moet droog, tochtvrij en goed geventileerd zijn om luchtwegproblemen te voorkomen en bevriezing van de kam bij koud weer te beperken, wat in het vochtige Nederlandse klimaat extra belangrijk is. Bied ruime vloer- en renoppervlakte, want het ras is middelgroot tot groot en scharrelt actief.

Checklist voor de inrichting

• Droog, vlak, goed gedraineerd ren.
• Lage, brede zitstokken ter bescherming van zware dieren en korte poten.
• Schoon, droog strooisel dat regelmatig wordt ververst.
• Een legnest per drie tot vier hennen.
• Een beschutte stofbadplek.
• Predatorwerend hekwerk en een veilig nachthok.
• Schaduw in de zomer en een tochtvrije zitstok in de winter.

Dorking-eieren broeden ongeveer 21 dagen, net als bij andere kippenrassen. Het ras staat bekend om broeds worden, en de hennen zijn oplettende, betrouwbare broeders en moeders, waardoor natuurlijk broeden onder een broedse hen een praktische optie is. Bij kunstmatig broeden houd je de standaard temperatuur en luchtvochtigheid aan en keer je de eieren regelmatig tot het uitkomstmoment in de laatste dagen.

Stappen bij het broeden

1. Kies schone, goedgevormde eieren en bewaar ze niet langer dan 7 dagen, met de punt naar beneden.
2. Verwarm de broedmachine tot een stabiele temperatuur en luchtvochtigheid voordat je de eieren erin legt.
3. Leg de eieren in en noteer de datum; markeer elke kant als je met de hand keert.
4. Keer de eieren minstens 3 tot 5 keer per dag tot en met dag 18.
5. Schouw rond dag 7 tot 10 om de ontwikkeling te controleren en verwijder onbevruchte eieren.
6. Stop op dag 18 (uitkomstfase) met keren en verhoog de luchtvochtigheid voor het uitkomen.
7. Laat de kuikens in de broedmachine tot ze droog en donzig zijn, en verplaats ze dan naar een warme kunstmoeder.