Maine Coon

De Maine Coon is een groot halflangharig kattenras dat zich ontwikkelde in de staat Maine in de Verenigde Staten. Het is een van de oudste natuurlijke rassen van Noord-Amerika en wordt vaak de officiële kat van de staat Maine genoemd.

Volwassen dieren vallen op door hun formaat. Katers wegen doorgaans 5,9 tot 8,2 kg (13 tot 18 lb) en poezen 3,6 tot 5,4 kg (8 tot 12 lb). Het lichaam is lang en gespierd, de staart is lang en dik behaard, en de oren dragen aan de punten vaak plukjes haar.

Ondanks het formaat staat het ras bekend als vriendelijk en gemoedelijk. Veel eigenaren noemen het karakter hondachtig, omdat de katten hun mensen graag door het huis volgen en tot op volwassen leeftijd gezelschap blijven zoeken.

Voor wie het ras geschikt is

De Maine Coon past bij huishoudens die een aanhankelijke, contactzoekende kat willen en een groter dier aankunnen. De lange vacht vraagt om regelmatige verzorging, dus het ras is vooral geschikt voor eigenaren die bereid zijn een paar keer per week te borstelen. Door zijn sociale aard doet hij het het best in een huis waar hij gezelschap krijgt en niet lang alleen zit.

De exacte oorsprong van de Maine Coon is niet gedocumenteerd, maar algemeen wordt aangenomen dat het ras zich in en rond de staat Maine ontwikkelde in de 19e eeuw. Langharige katten die door Europese zeelieden naar Noord-Amerika werden gebracht, kruisten zich vermoedelijk met lokale kortharige katten, wat een gehard dier opleverde dat bestand was tegen strenge winters.

Rond het ras hangen verschillende volksverhalen, waaronder de bewering dat het afstamt van een kruising tussen een kat en een wasbeer. Dat is biologisch onmogelijk en wordt verworpen, al verklaart het misschien het deel "coon" in de naam en de bruine tabbyvacht met geringde staart die bij veel vroege exemplaren te zien was.

Maine Coons werkten als muizenvangers op boerderijen en schepen en werden getoond op landbouwbeurzen in New England. Een bruine tabby genaamd Cosey won in 1895 een prijs op een grote kattenshow in New York, een vroeg teken van de positie van het ras in de Verenigde Staten.

De populariteit van het ras daalde in het begin van de 20e eeuw, toen ingevoerde langharige katten zoals de Pers in de gunst kwamen. Vanaf de jaren vijftig groeide de belangstelling weer en werden rasverenigingen opgericht om een standaard vast te leggen. De Maine Coon is nu een van de populairste rassen met stamboom in Noord-Amerika en Europa.

De Maine Coon heeft een lang, stevig, rechthoekig lichaam op poten van middelmatige lengte, met grote, ronde, goed geplukte voeten. De kop is iets langer dan breed, met hoge jukbeenderen en grote oren die aan de punten vaak lynxachtige plukken dragen. De staart is lang en wordt met volle, golvende vacht gedragen. Het geheel oogt fors zonder zwaar of gedrongen te zijn.

Vacht en kleuren

De dubbele vacht is ongelijk van lengte, met een kraag rond de hals en een dichte ondervacht die bij kou beschermt. De meeste kleuren en patronen worden door de grote rasverenigingen erkend, waarbij de klassieke en de gestroomde bruine tabby het bekendst zijn. Chocolade, lila en het pointpatroon (in siamese stijl) horen niet bij de traditionele rasstandaard. De vacht bereikt zijn volle lengte en dichtheid pas als de kat volgroeid is, wat drie tot vier jaar kan duren.

De Maine Coon heeft een rustig en vriendelijk karakter. Hij blijft graag dicht bij zijn eigenaren en doet mee met wat er in huis gebeurt, en daarom wordt het ras vaak hondachtig genoemd. Veel dieren zijn graag in de buurt van mensen zonder voortdurend op schoot te willen, en ze passen zich meestal goed aan een druk huishouden aan.

Binnen het gezin is het ras aanhankelijk en geduldig, en het verdraagt het optillen door kinderen doorgaans beter dan veel andere katten. Tegenover onbekenden is de kat meestal zelfverzekerd in plaats van schuw, al verschillen de dieren onderling. Maine Coons leven meestal goed samen met andere katten en met honden die katten accepteren, zeker als de kennismaking geleidelijk verloopt.

Het ras staat bekend om zijn stem. In plaats van luid te miauwen tjilpen en trilleren Maine Coons vaak. Veel dieren tonen belangstelling voor water en spelen graag met kranen of drinkbakken. Ze houden tot ver in hun volwassen leven een speelse, kittenachtige manier van doen en reageren goed op interactief speelgoed en spelletjes.

Vachtverzorging

• Borstel de vacht twee tot drie keer per week, en vaker tijdens de seizoensverharing, om klitten en knopen te voorkomen.
• Let op de langere vacht op de buik, achter de poten en rond de kraag, waar zich het snelst klitten vormen.
• Knip de nagels om de paar weken en controleer de oren op vuil of oorsmeer.
• Poets de tanden regelmatig met tandpasta die voor katten geschikt is, om gebitsproblemen te beperken.
• Een bad zo nu en dan kan helpen tijdens zware rui, want de vacht is waterafstotend en de shampoo moet er goed in worden gewerkt.

Beweging

• Zorg voor dagelijks interactief spel met hengelspeeltjes, ballen of voerpuzzels om de energie van de kat kwijt te kunnen.
• Bied stevige klimbomen en planken; grote katten hebben meubels nodig die hun gewicht dragen.
• Wissel het speelgoed af om de kat betrokken te houden, want het ras blijft tot op volwassen leeftijd speels.

Leefomgeving

Een Maine Coon heeft meer ruimte nodig dan een gemiddelde kat. Een grote kattenbak, een stevige krabpaal en een hoge kattenboom passen alle bij het formaat van het ras. Veel dieren worden voor hun veiligheid binnen gehouden, en ze passen zich meestal goed aan zolang ze ruimte hebben om te bewegen en overdag gezelschap krijgen.

Katten zijn echte carnivoren, dus het dieet van een Maine Coon draait om dierlijk eiwit. Een compleet commercieel kattenvoer dat aan erkende voedingsnormen voldoet, dekt de basisbehoeften van de meeste katten. Door hun formaat eten Maine Coons soms wat meer dan een gemiddelde kat, maar de porties moeten nog steeds afgestemd zijn op het gewicht en de activiteit van het individuele dier om overgewicht te vermijden. Vers water moet altijd beschikbaar zijn, en veel van deze katten drinken vlotter uit een drinkfontein.

Snoepjes en supplementen

Snoepjes mogen maar een klein deel van de dagelijkse calorieën uitmaken, in de regel niet meer dan ongeveer 10 procent. Een kat op een compleet, gebalanceerd dieet heeft meestal geen supplementen nodig. Een toevoeging, zoals gewrichtsondersteuning voor een oudere of grote kat, bespreek je eerst met een dierenarts.

De Maine Coon is over het algemeen een gezond, langlevend ras, met een gebruikelijke levensverwachting van 12 tot 15 jaar en veel katten die met goede zorg ouder worden. Door zijn formaat en populariteit zijn enkele erfelijke aandoeningen goed gedocumenteerd, en verantwoorde fokkers screenen hun katten op verschillende daarvan. De signalen kennen helpt eigenaren om problemen vroeg op te sporen.

Preventieve zorg

• Houd vaccinaties en parasietenbestrijding actueel volgens het schema dat je dierenarts adviseert.
• Plan jaarlijkse controles, met vaker bezoek voor oudere katten.
• Houd een gezond gewicht aan om gewrichten en hart te ontzien.
• Poets de tanden en laat het gebit controleren om tandvleesziekte te beperken.
• Vraag fokkers om bewijs van HCM-, SMA- en PKD-screening bij de ouderdieren.

De intelligentie van de Maine Coon en zijn behoefte aan contact met mensen maken hem tot een van de gemakkelijker te trainen kattenrassen. Veel dieren leren op hun naam te reageren, te komen als je roept, te apporteren en aan een tuig te lopen. Training werkt het best als spel, in korte sessies, met beloningen die de kat waardeert. Straf werkt niet bij katten en schaadt meestal het vertrouwen.

De basis

1. Begin met zindelijkheidstraining; de meeste kittens pikken dit snel op als de bak schoon en goed bereikbaar is.
2. Leer de kat zijn naam met iets prettigs verbinden door hem te noemen voor het voeren of een snoepje.
3. Introduceer vroeg een krabpaal en beloon het gebruik ervan om meubels te sparen.
4. Gebruik een clicker of een markeerwoord om het exacte moment van gewenst gedrag aan te geven en geef dan een beloning.
5. Laat de kat voor het tuigje lopen eerst het tuig binnen dragen, en voeg pas korte sessies buiten toe als hij zich op zijn gemak voelt.

Maine Coons rijpen lichamelijk traag en bereiken hun volle formaat vaak pas op drie- tot vierjarige leeftijd, al komt de geslachtsrijpheid eerder. Net als bij andere katten duurt de dracht ongeveer negen weken. De nesten zijn doorgaans van gemiddelde grootte, en de kittens worden meestal rond acht tot twaalf weken gespeend. Verantwoord fokken houdt genetische screening van de ouderdieren op HCM, SMA en PKD in, en goede fokkers geven kittens over het algemeen niet weg voor ongeveer twaalf weken, zodat ze goed gesocialiseerd en volledig gespeend zijn. Het fokken van grote katten vraagt ervaring en dierenartsbegeleiding, en achteloos fokken wordt afgeraden.

Een Maine Coon registreren in Nederland

Ook een binnenkat als de Maine Coon staat zomaar buiten: een openstaande deur of een gescheurde hor is genoeg. Het gratis profiel van United Pet Club koppelt uw gegevens aan uw kat, zodat een scan bij het asiel of de dierenarts bij u uitkomt in plaats van op een doodlopend spoor. Uw kat registreren is levenslang gratis.

Op het papier van de dierenarts staan 15 cijfers die nog nergens naartoe wijzen. Registreer ze gratis bij United Pet Club en ze wijzen naar uw telefoon: registratie zonder einddatum, alle merken, kosteloze wijzigingen zolang uw Maine Coon leeft. De chipregistratie duurt twee minuten.