Burmilla

De Burmilla is een middelgrote huiskat afkomstig uit het Verenigd Koninkrijk. Het ras ontstond door een toevallige kruising tussen een Burmees en een Chinchilla Pers, en draagt kenmerken van beide. Het lichaam heeft het gespierde, compacte postuur van de Burmees, terwijl de vacht het zilverkleurige getipte patroon toont dat afkomstig is van de Chinchilla-kant.

Het ras is gespierd maar niet zwaar, met een vacht die in de korthaarvariant dicht tegen het lichaam ligt. De ogen zijn groot en expressief, meestal groen, omlijst door een donkerdere rand die het gezicht een getekend uiterlijk geeft. De meeste katten wegen tussen de 3 en 6 kg.

De Burmilla is sociaal en mensgericht. Hij behoudt een speelse, nieuwsgierige inslag tot ver in de volwassenheid en blijft graag in de buurt van zijn huishouden. Het temperament is zacht en goedaardig, geschikt voor gezinnen met kinderen en andere huisdieren.

Voor wie is hij geschikt

De Burmilla past bij huishoudens die een aanhankelijke kat willen met een rustig maar speels karakter. Hij doet het goed bij gezinnen, bij mensen die vaak thuis zijn en in huishoudens met meerdere huisdieren. Het is geen kat die lange periodes alleen aankan, dus hij past bij eigenaren die hem dagelijks gezelschap en interactie kunnen bieden.

De Burmilla gaat terug op een enkele toevallige paring in Engeland in 1981. Een Lila Burmese vrouwtje van barones Miranda von Kirchberg paarde met een Chinchilla Perzische kater in hetzelfde huishouden. De paring was onbedoeld, maar de vier kittens die eruit voortkwamen waren opvallende kortharige katten met een zilverkleurige, getipte vacht.

De kwaliteit van die eerste kittens bracht fokkers ertoe de kruising bewust voort te zetten. Er werd een fokprogramma opgezet om het type en de zilverkleurige vacht vast te leggen, terwijl het Burmese postuur en het zachte temperament behouden bleven. Het ras kreeg de naam Burmilla, een samenstelling van Burmese en Chinchilla.

Durende de jaren tachtig en negentig werd het ras verder ontwikkeld in het Verenigd Koninkrijk en verspreidde het zich naar andere landen. Er werden rasverenigingen opgericht om een standaard vast te stellen en terugkruisingen naar de Burmees te begeleiden waar nodig voor de genetische variatie.

Governing bodies erkenden de Burmilla in de loop der jaren, en hij is nu geregistreerd bij verscheidene grote kattenverenigingen. Hij blijft minder gewoon dan veel oudere rassen, maar heeft een vaste schare liefhebbers.

De Burmilla heeft een middelbouw die gespierd en goed geproportioneerd is, niet smal en niet gedrongen. Het hoofd is zacht afgerond met een korte snuit en middelgrote oren die goed uiteen staan. De ogen zijn groot, enigszins wijd geplaatst en meestal groen, met een donkere omlijsting rond ogen, neus en lippen die het gezicht definieert. De poten zijn van gemiddelde lengte en de staart is middel tot lang, licht toelopend.

Vacht en kleuren

Het kenmerkende is de zilverkleurige ondervacht met donkerdere tippen of schaduwing op de haarpunten. Bij een getipte kat dragen alleen de uiterste punten kleur, wat een licht, fonkelend uiterlijk geeft. Bij een geschaduwde kat loopt de kleur dieper in het haar, wat een diepere toon oplevert. De basiskleur onder het zilver kan zwart, bruin, blauw, chocolade, lila of rood en crème zijn, wat een reeks algehele tinten oplevert. Er bestaat ook een langhaarvariant die door sommige registraties wordt erkend.

De Burmilla is een aanhankelijke en goedaardige kat die gehecht blijft aan zijn mensen. Hij loopt de leden van het huishouden graag van kamer naar kamer achterna en zoekt schoot en gezelschap, hoewel hij over het algemeen minder veeleisend en minder lawaaierig is dan de Burmees waarvan hij afstamt. De speelse, nieuwsgierige trek uit de kittentijd houdt jarenlang aan.

Met het gezin is de Burmilla zacht en geduldig, waardoor hij een goede match is voor huishoudens met kinderen die katten vriendelijk behandelen. Tegenover vreemden is hij over het algemeen ontspannen en nieuwsgierig in plaats van verlegen, en velen zullen bezoekers begroeten. Met andere huisdieren is hij sociaal en past hij zich goed aan andere katten en kattenliefhebbende honden aan.

Het ras is intelligent en houdt van interactie. Als hij lang alleen wordt gelaten zonder gezelschap of stimulatie, kan hij zich gaan vervelen, dus hij gedijt het best waar hij menselijke aandacht of een ander huisdier voor gezelschap heeft.

Grooming

• Borstel de korthaarvacht eenmaal per week om losse haren te verwijderen en de glans te behouden.
• Borstel de halflanghaarvariant twee of drie keer per week om klitten te voorkomen.
• Controleer en reinig de oren indien nodig en knip de nagels elke paar weken.
• Poets de tanden regelmatig ter ondersteuning van de tandgezondheid.

Beweging

• Zorg voor dagelijks interactief spel met hengelspeelgoed, ballen of puzzelvoerbakken.
• Bied klimgelegenheid zoals een krabpaal aan om de beweeglijkheid van het ras te benutten.
• Wissel speelgoed af om de nieuwsgierige geest bezig te houden.

Omgeving

De Burmilla past bij binnenshuis leven of een huis met veilige, begeleide buitentoegang. Hij stelt gezelschap op prijs en doet het best wanneer hij niet lang alleen wordt gelaten. Een tweede huisdier kan helpen als eigenaren overdag weg zijn. Zorg voor krabpalen, rustplaatsen bij ramen en rustige plekken om zich terug te trekken.

De Burmilla is een obligaat vleesetende dier zoals alle katten en heeft een dieet nodig dat is opgebouwd rond dierlijk eiwit. Kies een volledig commercieel voer dat voldoet aan erkende voedingsnormen voor de levensfase van de kat. Nat en droog voer werken beide, en veel eigenaren geven een combinatie. Zorg altijd voor vers water. Portioneer het voer om een slank lichaam te behouden, want overgewicht verhoogt het risico op gewrichts- en stofwisselingsproblemen.

Snacks en supplementen

Houd snacks op ongeveer 10 procent van de dagelijkse calorie-inname en pas de hoofdmaaltijd dienovereenkomstig aan. Een kat op volledig, uitgebalanceerd voer heeft normaal geen supplementen nodig. Raadpleeg een dierenarts voordat je een supplement toevoegt, en vraag advies over dieetwijzigingen voor kittens, drachtige of zogende vrouwtjes en senioren.

De Burmilla is over het algemeen een gezond ras met een typische levensduur van 12 tot 15 jaar, en sommige katten leven langer met goede zorg. Als ras dat is ontwikkeld vanuit een kleine groep grondleggers, kan het enkele erfelijke aandoeningen dragen, dus kopen bij fokkers die hun katten screenen verlaagt het risico. Regelmatige veterinaire zorg, vaccinatie, parasietenbestrijding en gewichtsbeheersing ondersteunen een lang leven.

Preventieve zorg

• Houd kernvaccinaties en parasietenpreventie actueel.
• Plan een jaarlijkse veterinaire controle, tweemaal per jaar voor senioren.
• Vraag de fokker naar PKD-testen van de ouders.
• Handhaaf een gezond lichaamsgewicht en zorg voor tandverzorging.
• Houd waterinname en kattenbakgebruik in de gaten naarmate de kat ouder wordt.

De Burmilla is intelligent en let goed op zijn mensen, waardoor hij makkelijker te trainen is dan veel katten. Hij kan leren te komen als hij geroepen wordt, een krabpaal te gebruiken en zelfs eenvoudige trucjes uit te voeren als de training kort, positief en consistent is. Katten reageren niet op straf, dus het doel is het gewenste gedrag te belonen en het ongewenste te ombuigen.

Basisstappen

1. Zet een schone kattenbak op een rustige plek en laat die consequent op dezelfde plek staan.
2. Plaats krabpalen bij favoriete plekken en beloon het gebruik ervan.
3. Leer de kat zijn naam door elke keer een traktatie te geven als hij reageert.
4. Gebruik korte speelsessies om een routine op te bouwen en energie te verbranden.
5. Stel de kat vroeg in aan een vervoersbox met traktaties zodat dierenartbezoeken rustiger verlopen.

Burmilla-vrouwtjes bereiken doorgaans geslachtsrijpheid tussen ongeveer 7 en 12 maanden, maar verantwoorde fokkers wachten totdat het vrouwtje fysiek volwassen is voor het fokken. De dracht duurt ongeveer 63 tot 67 dagen. Nesten tellen gemiddeld ongeveer vier kittens, overeenkomstig de eerste stichtingsnesten, hoewel de aantallen variëren.

Kittens worden geboren met het zilverkleurige vachtpatroon dat al zichtbaar is in een lichtere vorm, en de tippen verdiepen naarmate ze groeien. De moeder kweekt de kittens bij een normale bevalling op met weinig ingrijpen, maar fokkers bewaken de gewichtstoename in de eerste weken. Kittens moeten bij de moeder en het nest blijven tot ongeveer 12 tot 13 weken zodat ze gespeend, gesocialiseerd en klaar voor vaccinatie zijn voordat ze naar een nieuw huis gaan.

Omdat het ras is voortgekomen uit een kleine groep grondleggers, kruisen fokkers terug naar de Burmees waar de registratie dit toestaat, wat de genpool gevarieerd houdt. Het screenen van ouders op erfelijke nieraandoening vóór het fokken maakt deel uit van verantwoorde praktijk.

Een Burmilla registreren in Nederland

De landelijke chipplicht geldt in Nederland voor honden, niet voor katten. Het dossier van uw Burmilla bestaat dus alleen als u het zelf aanmaakt. Doe dat gratis: naam, vachtkleur, foto en uw telefoonnummer, voorgoed bewaard en overal opvraagbaar. De kattenregistratie is in een paar minuten rond.

Op het papier van de dierenarts staan 15 cijfers die nog nergens naartoe wijzen. Registreer ze gratis bij United Pet Club en ze wijzen naar uw telefoon: registratie zonder einddatum, alle merken, kosteloze wijzigingen zolang uw Burmilla leeft. De chipregistratie duurt twee minuten.