Labrador retriever

De labrador retriever is een middelgrote tot grote hond die oorspronkelijk werd gefokt om wild en vis op te halen uit koud water. Het is in veel landen een van de meest geregistreerde rassen, waaronder de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk.

Labradors staan bekend om een gelijkmatig karakter, een sterke werklust en de bereidheid om met mensen samen te werken. Door die eigenschappen worden ze veel gehouden als gezinshond, assistentiehond en speurhond.

Het ras heeft een korte, dichte dubbele vacht die het hele jaar door verhaart, met zwaardere verharing in de wisselseizoenen. De meeste standaarden erkennen drie vachtkleuren: zwart, geel en bruin (chocolade).

Voor wie het ras geschikt is

Labradors passen bij actieve huishoudens die dagelijks beweging en consequente training kunnen bieden. Ze zijn een goede match voor beginnende eigenaren die er tijd in willen steken, en voor gezinnen met kinderen. Ze zijn minder geschikt voor mensen die een rustige hond of een hond die weinig verhaart zoeken, of die lange tijd van huis zijn, want labradors zijn sociaal en raken zonder voldoende beweging snel te zwaar.

Het ras gaat terug op Newfoundland, waar lokale waterhonden, bekend als de St. John's hond (of kleine Newfoundlander), naast vissers werkten. Deze honden apporteerden vis, sleepten netten en hielpen lijnen binnenhalen in het koude water van de Atlantische Oceaan in de 18e en vroege 19e eeuw.

Britse bezoekers en handelaren brachten enkele van deze honden in het begin van de 19e eeuw naar Engeland. Engelse landgoederen, waaronder die van de graaf van Malmesbury en de hertog van Buccleuch, hielden en fokten ze voor het apporteren van wild op jachtgronden. De naam "Labrador" raakte in deze periode in gebruik, hoewel de honden van Newfoundland kwamen en niet uit de regio Labrador zelf.

De fokkerij in Groot-Brittannie versmalde het type tot de moderne labrador. Quarantaineregels en een belasting op teven in Newfoundland verminderden de invoer na verloop van tijd, waardoor de Britse lijnen de basis van het ras werden.

The Kennel Club in het Verenigd Koninkrijk erkende de labrador retriever in 1903. De American Kennel Club registreerde het ras in 1917. Gele en bruine vachten werden al vroeg in de officiele geschiedenis van het ras vastgelegd naast zwart, waarbij zwart in de vroegste stam het meest voorkwam.

De labrador retriever heeft een evenwichtige, gespierde bouw met een diepe borst en een rechte ruglijn. De kop is breed met een matige stop, en de oren hangen dicht tegen de kop aan. Een kenmerkend punt is de otterstaart: dik aan de basis, rond en bedekt met een dichte vacht. De vacht is kort, glad en waterafstotend over een zachte ondervacht.

Vacht en kleuren

De drie standaardkleuren zijn zwart, geel en bruin. Geel varieert van licht crème tot vosrood. Kleine witte aftekeningen op de borst zijn in veel standaarden toegestaan, maar niet de voorkeur. Door de dubbele vacht verhaart het ras zwaar in de wisselseizoenen, meestal tweemaal per jaar, met gestage verharing de rest van het jaar. Sommige labradors worden aangeprezen als "zilver", een verdunde tint van bruin die door de grote stamboeken niet als aparte kleur wordt erkend.

Labradors staan bekend om een stabiel, vriendelijk karakter. Naar gezinsleden zijn ze aanhankelijk en mensgericht, en ze blijven graag in de buurt van hun eigenaar. Meestal gaan ze goed om met kinderen, al betekenen hun formaat en energie dat jonge kinderen tijdens het spelen onder toezicht moeten staan.

De meeste labradors begroeten vreemden eerder vriendelijk dan wantrouwig, dus ze zijn slechte waakhonden maar goede metgezellen in een druk huishouden. Ze kunnen doorgaans goed overweg met andere honden en vaak ook met katten, vooral wanneer ze daarmee opgroeien.

Het ras heeft een sterke apporteer- en kauwdrang. Zonder voldoende beweging en mentaal werk kan een labrador gaan kauwen, graven of lastig te hanteren worden. Ze reageren goed op training en gedijen bij regelmatige activiteit en duidelijke routines.

Vachtverzorging

• Borstel wekelijks, en vaker tijdens de seizoensverharing om losse ondervacht te verwijderen.
• Was om de paar maanden of wanneer de vacht vuil is; te vaak wassen tast de natuurlijke huidvetten aan.
• Controleer en reinig de oren regelmatig, want hangoren kunnen vocht vasthouden en tot ontsteking leiden.
• Knip de nagels om de paar weken en poets de tanden meerdere keren per week.

Beweging

• Bied minstens 60 minuten activiteit per dag, verdeeld over wandelingen, rennen of spel.
• Gebruik apporteerspelletjes en zwemmen, die beide aansluiten op de instincten van het ras.
• Voeg trainingssessies of voederpuzzels toe voor mentaal werk.
• Bouw de activiteit voor pups geleidelijk op om de groeiende gewrichten te ontzien.

Leefomgeving

Labradors passen zich aan een huis of appartement aan zolang ze dagelijks voldoende beweging krijgen, maar ze doen het het beste met toegang tot een tuin of open ruimte. Het zijn sociale honden die slecht tegen langdurig alleen zijn kunnen. Een goed omheinde ruimte is handig, want de neus en de drang van het ras kunnen de hond doen zwerven.

Geef een compleet en uitgebalanceerd hondenvoer dat past bij de leeftijd, het formaat en het activiteitenniveau van de hond. Labradors hebben de neiging te veel te eten en zwaar te worden, dus porties moeten worden afgemeten in plaats van vrij te voeren. De hoeveelheid varieert met de calorische waarde van het voer, het gewicht van de hond en hoe actief deze is, dus gebruik de richtlijnen op de verpakking als uitgangspunt en stem af op de lichaamsconditie. Zorg voor altijd vers water.

Snacks en supplementen

Houd snacks op maximaal ongeveer 10 procent van de dagelijkse calorieen, en trek ze af van de maaltijdporties. Veel eigenaren gebruiken een deel van de afgemeten brok als trainingsbeloning. Supplementen zoals gewrichtsondersteuning of visolie worden soms gebruikt, maar een compleet voer voorziet meestal in de behoefte van een gezonde hond. Vraag een dierenarts om advies voordat je een supplement toevoegt.

Labradors zijn over het algemeen gezonde honden met een typische levensverwachting van ongeveer 11 tot 13 jaar. Hun neiging om aan te komen is een van de grootste praktische gezondheidszorgen, omdat overgewicht gewrichtsproblemen verergert en het leven verkort. Verantwoorde fokkers onderzoeken de ouderdieren op erfelijke aandoeningen voordat ze gaan fokken.

Preventieve zorg

• Houd vaccinaties en parasietenbestrijding actueel.
• Houd een gezond gewicht aan met afgemeten voer en regelmatige beweging.
• Plan jaarlijkse controles bij de dierenarts, vaker voor oudere honden.
• Reinig de oren en controleer de huid regelmatig.
• Kies pups van fokkers die onderzoeken op heup-, elleboog-, oog- en genetische aandoeningen.

Labradors leren snel en werken gewillig samen met mensen, en daarom worden ze zo vaak ingezet als geleidehond en speurhond. Ze reageren het best op beloningsgerichte training met voer, speelgoed of lof. De grootste uitdagingen zijn het kanaliseren van hun energie en het beheersen van hun gewoonte om voorwerpen in de bek te nemen en vast te pakken. Begin vroeg met trainen en houd de sessies kort en consequent.

Basis

1. Begin in de eerste maanden met socialisatie en rustig hanteren, en stel de pup bloot aan mensen, plaatsen en andere dieren.
2. Leer kerncommando's zoals zit, blijf, hier komen en laat los met kleine voerbeloningen.
3. Werk vroeg aan los aan de lijn lopen, want volwassen labradors trekken stevig.
4. Leid het happen om naar kauwspeelgoed en beloon rustig gedrag.
5. Voeg taken toe zoals apporteren of zoekspelletjes om de drang van de hond te benutten.
6. Oefen in verschillende omgevingen om betrouwbare reacties bij afleiding op te bouwen.

Teven van het ras labrador worden meestal voor het eerst loops tussen 6 en 12 maanden, maar verantwoord fokken wordt uitgesteld tot de hond lichamelijk volgroeid is en geslaagd is voor het gezondheidsonderzoek op heup-, elleboog-, oog- en genetische aandoeningen. Teven zijn ongeveer twee keer per jaar loops.

De dracht duurt ongeveer 63 dagen vanaf de bevruchting. De nestgrootte is gewoonlijk 6 tot 8 pups, al komen grotere en kleinere nesten voor. Pups worden blind en doof geboren en zijn de eerste weken volledig afhankelijk van de moeder.

Pups drinken enkele weken bij de moeder en beginnen rond 3 tot 4 weken met spenen naar vast voer. Vroege hantering en socialisatie bij de fokker thuis vormen het latere karakter. Pups gaan meestal rond 8 weken naar hun nieuwe huis, zodra ze gespeend zijn en aan een vaccinatieschema zijn begonnen.

Zo registreert u een Labrador retriever in Nederland

Uw Labrador retriever kan vandaag nog een gratis profiel krijgen in het register van United Pet Club, met of zonder chip. Het profiel koppelt uw telefoonnummer en adres aan de hond, en juist die koppeling maakt van een scan bij het asiel een telefoontje naar huis. Uw hond registreren duurt een paar minuten en blijft zijn hele leven gratis.

De 15 cijfers onder de vacht van uw Labrador retriever zeggen niets zolang geen register ze aan uw nummer koppelt. United Pet Club legt die koppeling gratis en voorgoed: alle chipmerken, kosteloze wijzigingen en een dossier dat overal antwoordt, ook buiten Nederland. Eerst de chip, dan het account, klaar.