Egyptian

Angsa Mesir (Alopochen aegyptiaca) tergolong dalam kumpulan bebek shelduck, bukan angsa sejati, walaupun membawa nama yang sedemikian. Burung ini berasal dari Afrika sub-Sahara dan Lembah Nil, mendiami kawasan tepi sungai, tasik, dan dataran banjir. Saiznya agak kompak untuk seekor angsa, dengan bulu berwarna coklat kekuningan dan coklat kemerahan, kepala pucat, serta bercak coklat gelap yang tersendiri mengelilingi setiap mata.

Spesies ini telah dipelihara sebagai burung hiasan selama ribuan tahun dan muncul dalam seni Mesir purba. Pada zaman moden, burung ini telah membentuk populasi liar di sebahagian Eropah, daripada burung taman yang terlepas dan membiak di alam semula jadi. Sama ada di air atau di darat, burung ini berwaspada dan yakin diri, dan pasangan jantan-betina mempertahankan kawasan bersarang yang dipilih daripada burung lain.

Penternak menghargai angsa Mesir terutamanya kerana penampilannya dan kehadirannya di kolam atau tasik. Burung ini berisik, terutama semasa musim pembiakan, dan jantan mengeluarkan bunyi garau yang berulang apabila mempertahankan wilayah.

Siapa yang sesuai memeliharanya

Angsa Mesir sesuai untuk penternak yang mempunyai kolam atau tasik dan mahukan burung hiasan dengan tanda yang menonjol. Burung ini paling sesuai untuk mereka yang boleh memberi ruang yang cukup, kerana pasangan menjadi teritorial dan agresif semasa bersarang. Pilihan ini kurang baik untuk koleksi pelbagai spesies yang sesak, di mana sepasang yang sedang membiak boleh mencederakan burung air yang lebih kecil.

Angsa Mesir merupakan haiwan asal benua Afrika, dengan julat utama di sepanjang Sungai Nil dan sebahagian besar Afrika sub-Sahara. Burung ini hidup berhampiran air tawar di kawasan terbuka, daripada tepi sungai hingga tasik dan tanah pertanian yang berair.

Burung ini mempunyai makna tersendiri dalam tamadun Mesir purba, muncul dalam lukisan makam dan seni hiasan. Adegan lukisan angsa yang terkenal dari Meidum, bertarikh dari zaman Kerajaan Lama, merangkumi burung yang lama dikaitkan dengan spesies ini. Orang Mesir memelihara angsa ini dalam peranan hiasan dan simbolik, bukan sebagai sumber makanan utama.

Minat orang Eropah meningkat setelah spesies ini dibawa masuk ke koleksi burung air persendirian dan taman hiasan. Burung yang dipelihara di tasik ladang di Britain dan sebahagian Eropah Barat terlepas atau dilepaskan, dan populasi yang hidup bebas pun terbentuk. Britain dan Belanda kini mempunyai populasi liar yang ketara yang berasal daripada burung koleksi tersebut.

Spesies ini dinamakan secara saintifik oleh Linnaeus pada abad ke-18. Ia dikelaskan dalam kumpulan shelduck dan sheldgoose, yang menempatkannya lebih dekat dengan itik daripada angsa kelabu yang penampilannya hampir serupa.

Angsa Mesir mempunyai postur tegak, kaki panjang, dan leher yang agak panjang. Bulu secara keseluruhan merupakan perpaduan warna kelabu kekuningan dan coklat kemerahan, lebih pucat di kepala dan leher serta lebih hangat di belakang dan sisi badan. Terdapat bercak coklat kemerahan di tengah dada, dan bercak gelap yang serupa mengelilingi setiap mata sebagai tanda pengenalan yang paling jelas. Semasa terbang, sayap menunjukkan panel putih besar dengan jalur hijau, kontras dengan badan yang lebih gelap.

Jantan dan betina kelihatan serupa, walaupun jantan biasanya sedikit lebih besar. Kedua-dua jantina mempunyai kaki merah jambu dan paruh merah jambu dengan corak gelap.

Bulu dan warna

Warna asas berkisar daripada coklat pasir di bahagian bawah badan hingga warna kelabu di bahagian atas. Terdapat dua bentuk warna, satu lebih kelabu dan satu lebih coklat kemerahan, tetapi kedua-duanya mempunyai bercak mata, bercak dada, dan panel sayap putih yang sama. Burung muda berwarna lebih malap, belum mempunyai bercak mata dan bercak dada yang jelas sehingga dewasa.

Angsa Mesir ialah burung yang berani dan sentiasa berwaspada. Pasangan membentuk ikatan yang kuat dan kekal bersama sepanjang tahun. Di luar musim pembiakan, burung boleh agak tenang dan akan meragut rumput berhampiran air, tetapi sifatnya berubah dengan ketara apabila berpasangan untuk bersarang.

Semasa musim pembiakan, burung menjadi sangat teritorial. Pasangan yang sedang mempertahankan kawasan akan mengejar, mengancam, dan menyerang secara fizikal burung air lain, kadangkala termasuk burung yang jauh lebih besar. Hal ini menyukarkan pemeliharaan bersama spesies yang lebih kecil atau lebih penakut dalam ruang yang sama. Terhadap manusia, burung ini lebih berwaspada daripada jinak, walaupun burung yang dibesarkan berhampiran manusia boleh menerima pendekatan jarak dekat.

Spesies ini agak vokal. Jantan mengeluarkan bunyi serak yang berulang, sementara betina menghasilkan bunyi yang lebih kuat dan lebih kasar. Bunyi meningkat pada waktu subuh, semasa pertikaian, dan sepanjang tempoh bersarang.

Angsa Mesir tahan lasak dan boleh menyesuaikan diri dengan pelbagai iklim, tetapi mereka memerlukan ruang, air, dan rumput untuk berkembang dengan baik dalam penangkaran.

Penjagaan bulu

• Tidak perlu menjaga bulu dengan tangan; burung menjaga bulunya sendiri
• Sediakan air mandi dan berenang yang bersih supaya bulu kekal kalis air
• Jangkakan mabung yang lebih berat setahun sekali, apabila bulu-bulu yang gugur perlu dikemas dari kandang

Aktiviti fizikal

• Beri kawasan tanah terbuka untuk meragut, iaitu aktiviti semula jadi utama mereka
• Sediakan kolam atau paya yang cukup besar untuk berenang dan mandi
• Beri pasangan ruang untuk menjauhkan diri daripada burung lain bagi mengurangkan pergaduhan

Persekitaran

Kandang berumput di sebelah kolam sangat sesuai untuk spesies ini. Pagar perlu kukuh menahan musang dan pemangsa darat lain, dan burung memerlukan tempat teduh serta perlindungan daripada cuaca buruk. Oleh sebab sepasang burung yang sedang membiak mempertahankan kawasan yang luas, rancangkan kepadatan penternakan yang rendah dan elakkan daripada menggabungkan beberapa pasang dalam satu tempat.

Di alam liar, angsa Mesir sebahagian besarnya makan dengan cara meragut rumput, daun, dan pucuk, bersama biji-bijian, bijirin, dan beberapa tumbuhan akuatik. Burung ini juga boleh memakan invertebrata kecil. Dalam penangkaran, pelet burung air atau ternakan ayam yang seimbang menjadi pakan asas, dengan rumput untuk meragut dan bijirin tambahan sebagai pelengkap.

Air minum bersih mesti sentiasa tersedia, terpisah daripada air mandi jika boleh. Gosling memerlukan makanan permulaan berprotein tinggi sebelum beralih kepada ransum penyelenggaraan. Semua pakan hendaklah dipastikan halal dan bebas daripada bahan terbitan babi.

Makanan ringan dan suplemen

Jagung campuran dan sayur-sayuran berdaun hijau merupakan makanan ringan sesekali yang sesuai. Sediakan grit supaya burung boleh menggiling makanan tumbuhan di dalam geruk, dan berikan sumber kalsium seperti cangkerang tiram kepada betina yang sedang bertelur.

Angsa Mesir ialah spesies yang teguh dengan jangka hayat berpotensi yang panjang, iaitu 18 hingga 25 tahun dalam keadaan yang baik. Kebanyakan masalah kesihatan berpunca daripada pengurusan pemeliharaan, bukan daripada kelemahan khas baka. Air kotor, kepadatan berlebihan, dan kecederaan akibat pergaduhan semasa musim pembiakan merupakan punca masalah yang biasa.

Penjagaan pencegahan

• Jaga air mandi dan air minum sentiasa bersih dan diperbaharui
• Beri ubat cacing dan periksa parasit mengikut jadual berkala
• Kekalkan kepadatan penternakan rendah untuk mengurangkan pergaduhan
• Sediakan kawasan berdiri yang kering dan lembut untuk melindungi kaki
• Ikuti panduan biosekuriti tempatan semasa amaran selesema burung

Di alam liar, angsa Mesir hidup di kawasan terbuka berhampiran air tawar, termasuk tebing sungai, tepi tasik, paya, dan tanah pertanian yang berpaya. Burung ini bersarang di pelbagai lokasi, daripada litupan tanah hingga lubang pokok dan sarang lama burung lain, kadangkala di tebing batu.

Dalam penangkaran, burung memerlukan kawasan berumput untuk meragut di sebelah kolam atau paya yang cukup besar untuk berenang. Oleh sebab sepasang mempertahankan wilayah yang luas, kandang perlu luas dan diisi dengan kepadatan rendah.

Senarai semak persediaan

• Air mandi dan minum yang bersih dan sentiasa diperbaharui
• Rumput untuk meragut dan kawasan berehat yang terbuka
• Lokasi bersarang yang berteduh, seperti kotak yang ditinggikan atau sudut beratap
• Pagar keliling anti-pemangsa
• Pengasingan antara pasangan membiak dan burung air yang lebih kecil

Angsa Mesir lazimnya bertelur satu kelompok berisi 5 hingga 11 biji telur, yang diinkubasi oleh betina sementara jantan menjaga kawasan sarang. Inkubasi berlangsung lebih kurang 28 hingga 30 hari. Telur juga boleh ditetaskan dalam inkubator apabila keadaan yang terkawal dijaga dengan stabil, dengan perhatian kepada suhu, kelembapan, dan pemutaran yang kerap.

Langkah-langkah penetasan

1. Masukkan telur yang bersih dan subur ke dalam inkubator yang stabil pada suhu sasaran
2. Kekalkan kelembapan lebih kurang 50 hingga 55 peratus sepanjang tempoh inkubasi utama
3. Putar telur beberapa kali setiap hari untuk mencegah embrio melekat
4. Teropong telur pada pertengahan proses untuk memeriksa perkembangan
5. Hentikan pemutaran lebih kurang 3 hari sebelum tarikh jangkaan dan tingkatkan kelembapan untuk penetasan
6. Biarkan gosling yang menetas kering dan bulunya mengembang di dalam inkubator yang hangat sebelum dipindahkan