Buckeye

Buckeye ialah ayam dwiguna dari Amerika Syarikat yang diternak untuk daging dan telur. Namanya diambil daripada negeri Ohio, dikenali sebagai Buckeye State, tempat baka ini dibangunkan. Bulunya berwarna merah mahogani pekat dengan warna dasar kelabu batu tulis, dan balungnya jenis kacang yang membantu ayam ini tahan menghadapi cuaca sejuk.

Ayam Buckeye bersaiz sederhana dengan badan berisi dan bulat penuh. Ayam betina bertelur warna coklat dan kadangkala mengeram. Baka ini antara sedikit ayam Amerika yang mempunyai balung kacang, ciri yang mengurangkan risiko kudis beku semasa musim sejuk di kawasan utara.

Ayam Buckeye suka meragut dan mencari makanan sendiri, sesuai dibela secara bebas di padang kerana ia rajin memburu serangga sambil merayau mencari makanan. Perangainya tenang dan baik, sama ada dikurung dalam reban mahupun dilepas bebas, walaupun ia lebih suka ruang untuk bergerak.

Sesuai untuk siapa

Ayam Buckeye sesuai untuk penternak di kawasan beriklim sejuk yang mahukan ayam tahan lasak dan boleh berdikari mencari makanan sendiri. Sifatnya yang rajin meragut menjadikannya pilihan baik untuk sistem ternakan bebas atau padang ragut, manakala perangainya yang tenang sesuai untuk kawanan ayam keluarga. Penternak yang mencari baka warisan dwiguna, iaitu boleh membekalkan daging meja serta bekalan telur coklat yang tetap, akan mendapati Buckeye praktikal untuk dibela.

Ayam Buckeye dicipta oleh Nettie Metcalf dari Warren, Ohio, pada akhir tahun 1890-an dan awal tahun 1900-an. Metcalf mahukan seekor ayam ladang yang praktikal, mampu bertahan dalam cuaca sejuk Ohio dan tetap menghasilkan daging serta telur. Beliau diiktiraf sebagai satu-satunya wanita yang membangunkan baka ayam piawai Amerika.

Metcalf mengacukan ayam Barred Plymouth Rock, Buff Cochin, dan beberapa ayam laga dada merah hitam untuk membentuk baka ini. Matlamatnya ialah menghasilkan ayam tahan lasak dan produktif, berwarna merah pekat, dengan tubuh yang sesuai untuk cuaca sejuk serta suka meragut secara aktif.

Baka ini diterima masuk ke dalam American Poultry Association Standard of Perfection pada tahun 1904. Ayam Buckeye dihargai di ladang kecil sepanjang awal abad kedua puluh kerana sifat dwigunanya dan keupayaannya mencari sebahagian besar makanan sendiri.

Bilangannya merosot apabila pengeluaran ayam secara komersial mengambil alih pada pertengahan abad kedua puluh, dan Buckeye menjadi semakin jarang ditemui. Usaha pemuliharaan oleh penternak ayam warisan dan pertubuhan baka sejak itu membantu memulihkan populasinya daripada hampir pupus.

Ayam Buckeye mempunyai badan lebar dan dalam, belakang rata, dan dada penuh yang mencerminkan tujuan penternakannya untuk daging. Bulunya berwarna merah mahogani sekata di seluruh badan, dengan warna dasar kelabu batu tulis serta warna hitam pada ekor dan bulu bahagian bawah. Balung jenis kacang terletak rendah di kepala, yang mengurangkan pendedahan kepada suhu beku.

Muka, balung, gelambir, dan cuping telinganya berwarna merah. Paruhnya berwarna tanduk hingga kuning, matanya berwarna kekuningan gelap (bay), manakala kaki dan kulitnya berwarna kuning. Rupa keseluruhannya padat dan berotot, bukan tinggi dan bertulang.

Bulu dan warna

Ayam Buckeye hanya mempunyai satu warna yang diiktiraf, iaitu merah mahogani pekat. Warnanya lebih gelap berbanding Rhode Island Red, dan bulunya rapat serta kemas berbanding longgar. Warna dasar kelabu batu tulis kelihatan apabila bulu diselak, dan ekornya membawa warna hitam berkilau kehijauan. Kaki dan kulit kuning memberi kontras dengan badan yang merah.

Ayam Buckeye mempunyai perangai yang baik dan stabil. Ia ingin tahu dan aktif, dan menghabiskan sebahagian besar hari meragut apabila diberi ruang bebas. Ramai penternak melaporkan baka ini jinak terhadap manusia dan tahan dipegang, menjadikannya sesuai untuk kawanan ayam keluarga serta penternak yang mempunyai kanak-kanak.

Terhadap ayam lain, Buckeye umumnya aman, walaupun ayam jantan boleh bersikap agresif semasa musim mengawan. Baka ini dikenali sebagai pemburu serangga dan mangsa kecil yang rajin, termasuk tikus, satu tingkah laku yang membezakannya daripada kebanyakan baka dwiguna yang lebih tenang. Ayam betina kadangkala mengeram dan menjadi ibu yang penyayang. Buckeye tidak terlalu bising, tetapi ia peka dan akan menjerit apabila terdapat gangguan.

Ayam Buckeye ialah baka tahan lasak yang tidak menuntut banyak selain penjagaan ayam yang standard. Balung kacang dan bulunya yang ketat menjadikannya amat sesuai untuk kawasan beriklim sejuk, dan ia lebih tahan menghadapi musim sejuk berbanding kebanyakan baka lain. Dalam cuaca panas, ia memerlukan tempat teduh dan air yang berterusan.

Penjagaan bulu

• Periksa bulu dan kulit untuk kutu dan hama semasa mengendalikan ayam secara rutin
• Sediakan kawasan mandi debu yang kering supaya ayam boleh membersihkan bulu sendiri
• Potong kuku atau paruh hanya jika terlalu panjang, keadaan yang jarang berlaku pada ayam yang meragut bebas
• Periksa kawasan dubur dan kaki dari semasa ke semasa untuk kesan parasit

Senaman

• Benarkan akses harian ke kawasan ragutan atau ruang luas untuk meragut
• Sediakan sekurang-kurangnya 8 hingga 10 kaki persegi ruang luar setiap ekor jika boleh
• Tukar-tukar kawasan ragutan untuk mengekalkan penutup tanah dan mengurangkan penumpuan parasit
• Sediakan tempat bertenggek dan medan yang pelbagai untuk menggalakkan pergerakan semula jadi

Persekitaran

Sediakan reban yang kering, bebas angin masuk, dan berpengudaraan baik di atas paras ayam. Berikan lebih kurang 4 kaki persegi ruang lantai reban setiap ekor dan satu kotak sarang untuk setiap tiga hingga empat ekor ayam betina. Tempat bertenggek perlu berada tinggi daripada lantai. Baka ini tahan sejuk dengan baik tetapi tetap memerlukan perlindungan daripada angin, hujan, dan salji.

Berikan ayam Buckeye makanan ayam lengkap mengikut peringkat hidup masing-masing. Anak ayam memerlukan makanan starter, ayam yang sedang membesar memerlukan makanan grower, dan ayam bertelur memerlukan makanan layer dengan tambahan kalsium. Oleh sebab Buckeye rajin meragut, ayam yang dilepas bebas akan menambah pemakanan mereka dengan serangga, biji benih, dan sayuran hijau, tetapi makanan berimbang perlu kekal sebagai asas diet. Sediakan air bersih pada setiap masa dan grit yang tidak larut untuk ayam yang makan bijirin utuh atau meragut.

Snek dan tambahan

Berikan snek secara sederhana supaya kekal di bawah lebih kurang 10 peratus daripada diet keseluruhan. Sayuran hijau, jagung pecah, dan ulat mealworm biasanya digemari. Sediakan cengkerang tiram yang dihancurkan secara bebas sebagai sumber kalsium untuk ayam bertelur, dan berikan grit untuk ayam yang makan bijirin utuh atau bahan ragutan. Elakkan bergantung pada bijirin scratch sebagai makanan utama kerana kandungan proteinnya rendah dan boleh menjejaskan keseimbangan diet.

Ayam Buckeye ialah baka kukuh tanpa gangguan genetik yang meluas. Balung kacangnya tahan kudis beku, dan tabiatnya yang aktif mengekalkan kecergasannya. Dengan penjagaan yang baik, ayam Buckeye biasanya hidup 6 hingga 10 tahun. Kebanyakan masalah kesihatan berpunca daripada keadaan ayam secara umum berbanding baka itu sendiri, jadi kawalan parasit dan reban yang bersih lebih penting berbanding rawatan khusus baka.

Penjagaan pencegahan

• Pastikan reban kering, berpengudaraan, dan bersih untuk mengehadkan penyakit
• Periksa ayam secara berkala untuk parasit dan masalah kaki
• Sediakan kawasan mandi debu untuk kawalan parasit secara semula jadi
• Kuarantin ayam baharu sebelum dimasukkan ke dalam kawanan
• Bekalkan makanan berimbang, grit, dan air bersih sepanjang tahun

Ayam Buckeye boleh menyesuaikan diri dengan pelbagai jenis reban selagi ia kering dan selamat daripada pemangsa. Ia sesuai untuk kawasan terkurung mahupun ternakan bebas, tetapi berkembang maju apabila dibenarkan meragut di kawasan terbuka. Ketahanannya terhadap sejuk bermakna pemanasan jarang diperlukan pada musim sejuk, walaupun perlindungan daripada angin dan lembap tetap penting. Di kawasan beriklim panas, keutamaan beralih kepada tempat teduh dan pengudaraan.

Senarai semak persediaan

• Reban yang kering, bebas angin masuk, dengan pengudaraan di atas paras bertenggek
• Dinding, lantai, dan kawasan luar yang kalis pemangsa, termasuk jaring tertanam atau apron di sekeliling reban
• Tempat bertenggek yang dinaikkan daripada lantai
• Kotak sarang di bahagian reban yang tenang dan lebih gelap
• Air bersih dan tempat makanan yang dilindungi daripada hujan
• Kawasan mandi debu yang teduh di dalam ruang luar

Telur Buckeye mengambil masa lebih kurang 21 hari untuk menetas, tempoh standard bagi ayam. Penetasan boleh berlaku di bawah ayam betina yang mengeram atau di dalam inkubator. Ayam betina Buckeye cenderung mengeram dan biasanya menjadi ibu yang penyayang, jadi pengeraman secara semula jadi selalunya menjadi pilihan. Untuk penetasan menggunakan inkubator, pastikan suhu dan kelembapan kekal stabil dan pusingkan telur secara berkala sehingga beberapa hari terakhir sebelum menetas.

Langkah penetasan

1. Pilih telur yang bersih dan berbentuk baik, simpan dengan hujung tirus menghadap bawah tidak lebih daripada 7 hingga 10 hari sebelum dieramkan
2. Panaskan inkubator dan pastikan suhu serta kelembapan stabil sebelum memasukkan telur
3. Masukkan telur dan mula memusingkannya, tandakan setiap bahagian untuk mengesan pusingan
4. Suluh telur dengan cahaya pada hari ke-7 hingga ke-10 untuk memeriksa perkembangan dan buang telur yang kosong atau tidak berdaya maju
5. Berhenti memusingkan telur pada hari ke-18 dan naikkan kelembapan untuk hari-hari terakhir
6. Biarkan anak ayam menetas dan kering sepenuhnya di dalam inkubator sebelum dipindahkan ke tempat pengeraman yang hangat