خوک

خوک پستانداری اهلی از خانواده Suidae است. خوک‌ها حیواناتی همه‌چیزخوار هستند با حس بویایی قوی، حافظه خوب و توانایی یادگیری بالا که آن‌ها را در میان توانمندترین حیوانات مزرعه از نظر شناختی قرار می‌دهد. بیشتر جهان آن‌ها را برای گوشت پرورش می‌دهد، اما نژادهای کوچک‌تر در خانه‌ها و مزارع کوچک نیز به‌عنوان حیوان خانگی نگه داشته می‌شوند.

خوک‌ها به‌شدت اجتماعی‌اند. در محیط طبیعی و آزاد به صورت گله زندگی می‌کنند، از طریق طیف گسترده‌ای از صداهای غرغر و جیغ ارتباط برقرار می‌کنند، و روابط پایداری تشکیل می‌دهند. با پوزه صاف و متحرک خود در خاک می‌گردند تا غذا پیدا کنند، رفتاری که چه در مزرعه و چه در حیاط خانه ادامه می‌یابد. چون غدد عرق مؤثری در بیشتر بدنشان ندارند، در گل یا آب می‌غلطند تا خنک شوند و پوستشان را محافظت کنند.

به‌عنوان حیوان خانگی، خوک‌ها به فضا، توجه روزانه و برنامه منظم نیاز دارند. در مقایسه با بسیاری از حیوانات مزرعه‌ای طول عمر بیشتری دارند و با انسان‌ها پیوند عاطفی برقرار می‌کنند، اما اندازه، قدرت و غریزه حفاری‌شان آن‌ها را تعهدی جدی می‌کند نه حیوانی کم‌دردسر.

این حیوان برای چه کسی مناسب است؟

خوک برای کسانی مناسب است که می‌توانند فضای بیرونی امن، برنامه منظم تغذیه و تمیزکاری، و دسترسی به دامپزشک برای دام را فراهم کنند. برای آپارتمان‌های کوچک یا صاحبانی که انتظار حیوانی آرام و کم‌نیاز دارند گزینه خوبی نیست. هوش آن‌ها به این معناست که به تحریک ذهنی و مرزهای روشن نیاز دارند، و اندازه بالقوه بالغ را باید پیش از آوردن هر خوکی به خانه برنامه‌ریزی کرد.

نژادهای خوک از جهات مختلف با هم فرق دارند: اندازه بدن، نرخ رشد، نسبت چربی به گوشت، رنگ و نقش پوشش، مقاومت در شرایط بیرونی، و مناسب بودن به‌عنوان حیوان خانگی. حدود ۱۷ نژاد به‌طور معمول شناخته می‌شود. نژادهای بزرگ تجاری برای رشد سریع و بازده گوشت کم‌چرب توسعه یافته‌اند، در حالی که نژادهای میراثی برای مقاومت، توانایی چرا و طعم گوشت نگهداری می‌شوند. نژادهای کوچک با اندازه بالغ کمتر و خلق‌وخوی آرام‌تر انتخاب شده‌اند که آن‌ها را به گزینه‌ای عملی‌تر برای نگهداری در خانه تبدیل می‌کند.

نژادها معمولاً بر اساس هدف و منشأ گروه‌بندی می‌شوند: نژادهای گوشتی تجاری، نژادهای میراثی یا سنتی که برای مقاومت و طعم نگه داشته می‌شوند، و نژادهای کوچک یا خانگی مانند پات‌بلید و کونه‌کونه. رنگ و پوشش، از سفید و سیاه تا قرمز، لکه‌دار یا پشم‌کرکی، اغلب با نژاد گره خورده و به شناسایی کمک می‌کند.

خوک اهلی از گراز وحشی، Sus scrofa، نشأت می‌گیرد که زمانی در سراسر اروپا و آسیا پراکنده بود. شواهد باستان‌شناختی و ژنتیکی نشان می‌دهد که اهلی‌سازی مستقل در حداقل دو منطقه اتفاق افتاده است: خاورمیانه، در حدود آناتولی امروزی، تقریباً ۹۰۰۰ سال پیش، و شرق آسیا در منطقه چین کنونی، در زمانی مشابه. این خوک‌های اولیه در نزدیکی سکونتگاه‌ها نگهداری می‌شدند و از پسماند غذایی و زمین‌های اطراف تغذیه می‌کردند.

خوک‌ها همراه با جوامع کشاورزی اولیه به غرب اروپا گسترش یافتند و در دوران کلاسیک بخش رایجی از زندگی روستایی در سراسر قاره بودند. توانایی آن‌ها در تبدیل پسماند و علوفه به گوشت برای خانوارها و روستاها بسیار کاربردی بود. در طول قرن‌ها، انواع منطقه‌ای در پاسخ به شرایط محلی، تغذیه و ترجیح انسانی توسعه یافتند و بسیاری از نژادهای سنتی که امروز شناخته می‌شوند پدید آمدند.

از قرن شانزدهم به بعد، خوک‌ها در سفرهای دریایی اروپاییان به آمریکا برده شدند و به سرعت در محیط‌های جدید جایگاه خود را یافتند. در قرون هجدهم و نوزدهم، پرورش‌دهندگان در بریتانیا و سایر نقاط خوک‌های محلی را با نژادهای آسیایی وارداتی تلاقی دادند که سرعت رشد و شکل بدن را بهبود بخشید و پایه چندین نژاد امروزی را گذاشت.

قرن بیستم انتخاب فشرده برای رشد سریع و گوشت کم‌چرب را به همراه داشت که تولید را در تعداد کمتری از نژادهای تجاری متمرکز کرد. در همین دوره، علاقه به نژادهای میراثی و نگهداری خوک‌های کوچک‌تر به‌عنوان حیوان خانگی رشد کرده و به حفظ انواع قدیمی‌تر کمک کرده است.

خوک‌ها بدنی سنگین و استوانه‌ای دارند که روی پاهای کوتاه قرار گرفته، با سر بزرگ و پوزه مسطح مشخص که برای حفاری در خاک به کار می‌رود. پوست ضخیم است و پوشش معمولاً تُنُک و سخت، هرچند برخی نژادها موهای انبوه‌تر یا فر دارند. چشم‌ها نسبت به سر کوچک هستند و گوش‌ها بسته به نژاد ممکن است راست یا به جلو تاشده باشند. اندازه بدن بالغ بسیار متفاوت است، از نژادهای خانگی فشرده تا نژادهای گوشتی بسیار بزرگ.

ظاهر بین نژادها تفاوت چشمگیری دارد. نژادهای تجاری بزرگ بلندقد و عضلانی هستند، در حالی که نژادهای خانگی مانند پات‌بلید کوچک با شکم آویزان و پاهای کوتاه هستند. پوشش از سفیدی صاف یورکشایر تا موهای زنجبیلی سخت تمورث و پشم فرفری مانگالیتسا متفاوت است. نقوش رنگی مانند کمربند هَمپشایر یا لکه‌های گلاسترشایر اولد اسپات معرف نژاد به شمار می‌روند.

خوک‌ها از باهوش‌ترین حیوانات اهلی هستند. با پوزه، حس بویایی و حافظه‌شان محیط را کاوش می‌کنند و مکان‌های غذا را به خاطر می‌سپارند. حفاری (هل دادن و کندن با پوزه) غریزه‌ای قوی و طبیعی است که به یافتن غذا و کاوش کمک می‌کند و در همه شرایط، چه مزرعه چه خانه، ادامه می‌یابد.

از نظر اجتماعی، خوک‌ها در گله زندگی می‌کنند و سلسله‌مراتب تشکیل می‌دهند، با روابط پایدار بین افراد آشنا. ماده‌ها و توله‌هایشان پیوند نزدیکی دارند و اعضای گله یکدیگر را می‌شناسند. از طریق طیف گسترده‌ای از غرغرها، جیغ‌ها و سایر صداها ارتباط برقرار می‌کنند که رضایت، هشدار، گرسنگی یا ناراحتی را نشان می‌دهند. غلتیدن در گل یا آب برای تنظیم دمای بدن رفتاری کاملاً طبیعی است نه نشانه‌ای از کثیفی. خوک‌ها وقتی فضای کافی داشته باشند در انتخاب محل خواب و توالت معمولاً تمیز هستند.

مراقبت روزانه

• آب تازه را همیشه در دسترس بگذارید و هر روز یک جیره متعادل و اندازه‌گیری‌شده بدهید
• حیوان را از نظر آسیب‌دیدگی، لنگیدن و تغییر در اشتها یا رفتار بررسی کنید
• محل خواب و توالت را تمیز کنید و بستر آلوده را بردارید
• فرصت حفاری و چرا برای پاسخ به غرایز طبیعی فراهم کنید

محیط

• حصارکشی امن و فرارناپذیر، چون خوک‌ها قوی هستند و می‌توانند موانع را بلند کنند یا هل دهند
• سرپناهی خشک و بدون کوران با بستر تمیز مانند کاه
• منطقه‌ای برای غلتیدن در گل یا سایه برای خنک شدن، چون خوک‌ها به‌راحتی گرمازده می‌شوند
• منطقه‌ای که حفاری در آن مجاز باشد، چون به هر حال اتفاق می‌افتد

آراستن و مدیریت

خوک‌ها به آراستن پوشش زیادی نیاز ندارند، اما پوست باید از نظر خشکی، آفتاب‌سوختگی، انگل‌ها و آسیب بررسی شود. سم‌ها و دندان‌های نیش ممکن است به توجه دوره‌ای از سوی نگهدار یا دامپزشک نیاز داشته باشند. از سنین پایین، خوک‌ها را با آرامش و ثبات مدیریت کنید، چون بالغ‌ها سنگین و قوی هستند و به برخورد خشن یا ناپیوسته واکنش خوبی نشان نمی‌دهند.

خوک‌ها همه‌چیزخوار هستند و طیف گسترده‌ای از مواد غذایی می‌خورند، اما برای سالم ماندن و جلوگیری از چاقی به رژیم غذایی متعادل نیاز دارند. بیشتر خوک‌ها با جیره فرموله‌شده یا خوراک دانه‌ای متناسب با سنشان تغذیه می‌شوند و علوفه، چمن و سبزیجات مناسب نیز اضافه می‌شود. خوک‌های خانگی به‌ویژه مستعد پرخوری هستند، بنابراین وعده‌ها باید اندازه‌گیری شود و وضعیت بدنی پایش شود. کیفیت و تعادل خوراک از مقدار آن مهم‌تر است.

تنقلاتی مانند مقادیر کمی میوه یا سبزیجات را می‌توان برای آموزش و تحریک ذهنی به کار برد، اما باید بخش جزئی رژیم غذایی باشند. هر تغییر در خوراک باید به تدریج انجام شود. آب تمیز و تازه باید همیشه در دسترس باشد و مصرف آن در هوای گرم و دوران شیردهی به‌شدت افزایش می‌یابد.

خوک‌ها به طور کلی حیواناتی مقاوم هستند، اما سلامتشان به شدت به رژیم غذایی، مسکن و مراقبت منظم بستگی دارد. چاقی مشکل رایجی در خوک‌های خانگی است و به مشکلات مفصل، سم و حتی بینایی دامن می‌زند. خوک‌ها همچنین در برابر بیماری‌های پوستی، آفتاب‌سوختگی، انگل‌های داخلی و خارجی و بیماری تنفسی آسیب‌پذیر هستند، به‌ویژه در مسکن مرطوب یا شلوغ. با مراقبت خوب، خوک‌های نوع خانگی معمولاً ۱۲ تا ۱۸ سال زندگی می‌کنند.

مراقبت پیشگیرانه

• رژیم غذایی اندازه‌گیری‌شده و متعادل بدهید و وضعیت بدنی را در حد مناسب نگه دارید
• مسکن تمیز و خشک با تهویه مناسب فراهم کنید
• برنامه کنترل انگل را با راهنمایی دامپزشک اجرا کنید
• مراقبت از سم و دندان‌های نیش و معاینات منظم سلامت را پیگیری کنید
• الزامات واکسیناسیون و سوابق جابجایی محلی را رعایت کنید

خوک‌ها تقریباً در ۵ تا ۸ ماهگی به بلوغ جنسی می‌رسند، هرچند معمولاً تا رشد کامل‌تر، جفت‌گیری به تعویق می‌افتد. ماده‌ها در یک چرخه منظم حدود سه هفته‌ای به فحل می‌آیند و در بازه کوتاهی درون آن پذیرا هستند. پس از جفت‌گیری، دوره آبستنی حدود ۱۱۴ روز است که اغلب به‌صورت سه ماه، سه هفته و سه روز به خاطر سپرده می‌شود.

تعداد توله معمولاً ۸ تا ۱۲ است، هرچند بر اساس نژاد و ماده متفاوت است. توله‌ها قادر به حرکت هستند و سریع شیر می‌خورند و در مراحل اولیه به شیر و گرمای ماده وابسته‌اند. معمولاً چند هفته بعد از شیر گرفته می‌شوند و به خوراک جامد روی می‌آورند. پرورش مسئولانه خوک نیازمند برنامه‌ریزی برای مراقبت از ماده، هزینه و فضا برای پرورش جوان‌ها، و تعیین خانه یا هدف برای حیوانات حاصل است.

آیا خوک برای شما مناسب است؟

خوک تعهد بزرگی است. نژادهای خانگی می‌توانند ۱۲ تا ۱۸ سال زندگی کنند، پس گرفتن یکی به معنای برنامه‌ریزی برای بیش از یک دهه مراقبت روزانه است. خوک‌ها به فضای بیرونی امن و حصار مستحکم نیاز دارند، چون حتی نژادهای کوچک قوی و مصمم هستند. هر روز به وقت برای تغذیه، تمیزکاری و توجه نیاز دارند و باید به دامپزشکی که خوک یا دام درمان می‌کند دسترسی داشته باشند. هزینه‌های جاری شامل خوراک، بستر، حصار و مراقبت دامپزشکی است و این هزینه‌ها در طول عمر حیوان ادامه می‌یابد. بسیاری از مناطق همچنین قوانینی درباره نگهداری خوک دارند، از جمله ثبت‌نام و سوابق جابجایی، که باید پیش از گرفتن یکی بررسی شود.

از کجا خوک بگیریم

خوک‌ها را می‌توان از پرورش‌دهندگان مسئول، مزارع و مراکز نجات یا پناهگاه‌ها تهیه کرد. منبعی انتخاب کنید که اجازه می‌دهد شرایط نگهداری حیوانات را ببینید، اطلاعات صادقانه‌ای درباره اندازه و خلق‌وخوی بالغ ارائه می‌دهد، و جزئیات سلامت و پیشینه را فراهم می‌کند. مراکز نجات و پناهگاه‌ها اغلب خوک‌هایی دارند که نیاز به خانه دارند، به‌ویژه نژادهای خانگی که از انتظارات صاحبانشان بزرگ‌تر شده‌اند. از منابعی که اندازه بالقوه خوک را دست کم می‌گیرند اجتناب کنید.