میجت وایت

بوقلمون کوتوله سفید یکی از کوچک‌ترین واریته‌های استاندارد بوقلمون است. نرهای بالغ معمولاً بین شش تا نه کیلوگرم و ماده‌ها بین سه و نیم تا پنج و نیم کیلوگرم وزن دارند، که تقریباً نصف اندازه یک پرنده تجاری پرسینه است. پوشش پر سفید است و این نژاد توانایی طبیعی جفت‌گیری، خوابیدن روی تخم و پرورش جوجه‌های خود را حفظ کرده، ویژگی‌هایی که بسیاری از بوقلمون‌های تجاری بزرگ‌تر از دست داده‌اند.

این نژاد خلق‌وخویی آرام و خوش‌طبع دارد. پرندگان تمایل دارند به دنبال نگهدارنده‌شان بمانند و در حیاط یا چراگاه فعالانه به دنبال خوراک بگردند. ماده‌ها به خوبی تخم می‌گذارند و تمایل به خوابیدن روی تخم دارند، که این نژاد را در میان مزارع کوچک و روستایی محبوب می‌کند.

به دلیل اندازه کوچک، بوقلمون کوتوله سفید پرنده‌ای مناسب برای کباب‌کردن در خانه‌های کوچک است. اغلب برای هر دو منظور گوشت و نگهداری اصلاح نژاد نگه داشته می‌شود، نه صرفاً برای نمایش.

مناسب برای چه کسی است

بوقلمون کوتوله سفید برای نگهدارندگانی مناسب است که بوقلمونی با دو کاربرد و قابل تولیدمثل به صورت طبیعی می‌خواهند. اندام کوچک آن نسبت به نژادهای تجاری بزرگ راحت‌تر نگهداری و پردازش می‌شود، و خلق‌وخوی رام آن آن را برای اولین‌بار نگهدارندگان بوقلمون با فضای کافی و حفاظت از شکارگران گزینه معقولی می‌کند.

بوقلمون کوتوله سفید در دهه ۱۹۶۰ از طریق کار اصلاح نژادی به رهبری استاد جی. رابرت اسمیث در دانشگاه ماساچوستس ایجاد شد. هدف ایجاد یک بوقلمون سفید بازاری کوچک مناسب برای خانوارهای کوچک‌تر بود، در زمانی که تولید تجاری به سمت پرندگان بزرگ‌تر و پرسینه‌تر پیش می‌رفت.

مواد پایه‌ای اولیه یک نوع تجاری سفید فشرده را با Royal Palm ترکیب کرد، یک واریته تزئینی کوچک‌تر. نتیجه پرنده‌ای سفید در تقریباً نصف وزن بوقلمون‌های تجاری استاندارد بود اما با بازدهی گوشت خوب برای اندازه‌اش.

این نژاد هرگز به مقیاس تجاری نرسید، چون صنعت طیور لاشه‌های بزرگ‌تر را ترجیح می‌داد، و تعداد پرندگان در اواخر قرن بیستم به شدت کاهش یافت. تا دهه ۱۹۹۰ جمعیت به سطوح بسیار پایینی رسیده بود و این واریته در معرض خطر انقراض قرار داشت.

اصلاح‌نژادگران حفاظتی و سازمان‌های طیور میراثی برای بازسازی گله‌ها از موجودی باقیمانده تلاش کردند. بوقلمون کوتوله سفید امروز همچنان نادر است و توسط گروه‌های حفاظت دام به عنوان یک واریته میراثی دنبال می‌شود، که عمدتاً توسط تولیدکنندگان کوچک و علاقه‌مندان نگهداری می‌شود نه عملیات صنعتی.

بوقلمون کوتوله سفید شبیه یک بوقلمون سفید در اندازه کوچک است. بدن پهن و گرد برای اندازه‌اش است، بر روی پاهای محکم قرار دارد. پوشش پر خالص سفید است، گاهی با ریش کوچک تیره روی سینه نر. سر و گردن برهنه رنگ قرمز و آبی-سفید نشان می‌دهد که هنگام هیجان یا نمایش پرنده روشن‌تر می‌شود. نرها دارای زائده گوشتی، آویزه‌ها و چین‌های پوستی معمول هستند و دم کاملی هنگام نمایش باز می‌کنند.

پرها و رنگ

این واریته فقط سفید است. پوشش سفید پس از کندن پر لاشه تمیزتری به جا می‌گذارد چون پرهای تاریک کوتاه وجود ندارند، که یکی از دلایلی است که بوقلمون‌های سفید بازاری محبوب بودند. منقار و ساق پا روشن است. ساق‌ها صورتی تا سفید هستند و نرها مهمیزهایی دارند که با افزایش سن بلندتر می‌شوند.

بوقلمون کوتوله سفید به خلق‌وخوی آرام و خوش‌طبع شناخته می‌شود. پرندگان کنجکاو هستند و اغلب به دنبال نگهدارندگان‌شان در حیاط می‌گردند. آنها فعالانه به دنبال حشرات و سبزیجات می‌گردند و به خوبی در گله جا می‌افتند. این نژاد سخت‌کوش است به این معنا که ماده‌ها به طور مطمئن روی تخم می‌خوابند و جوجه‌ها را بزرگ می‌کنند، و بزرگسالان به اندازه کافی چابک هستند که مسافت‌های کوتاه پرواز کنند و روی زمین نخوابند.

با انسان‌ها، این واریته عموماً ملایم و آسان برای دستکاری است، هرچند نرها در فصل تولیدمثل بهار ممکن است جسورتر شوند و نمایش دهند یا حالت‌هایی به خود بگیرند. پرندگان به طور معقولی با مرغ‌ها و سایر طیور در صورت وجود فضا ترکیب می‌شوند، اما بوقلمون‌ها و مرغ‌ها نباید برای مدت طولانی در یک خانه مشترک باشند به خاطر خطر بیماری. صدای متوسطی دارند: ماده‌ها صداهای ملایم می‌دهند و نرها غرغر می‌کنند، به خصوص در بهار.

آرایش

• بوقلمون‌ها پرهای خود را مرتب نگه می‌دارند؛ نیازی به برس‌کشی یا حمام نیست
• پاها و ساق‌ها را از نظر کنه‌های پولکی پا و آسیب‌دیدگی بررسی کنید
• ناخن‌های بلند را فقط در صورتی کوتاه کنید که مانع راه رفتن شوند
• مناطق حمام خاکی را فراهم کنید تا پرندگان بتوانند انگل‌ها را به طور طبیعی کنترل کنند

ورزش

• دسترسی روزانه به محوطه حصاربندی‌شده یا چراگاه برای چرا فراهم کنید
• فضایی برای راه رفتن، بال‌زدن و دویدن بدهید؛ این نژاد فعال است
• جاخواب‌های پایین بگذارید چون پرندگان پرواز می‌کنند و روی زمین می‌نشینند
• در صورت امکان مناطق چرا را برگردانید تا زمین تمیز بماند

محیط

بوقلمون کوتوله سفید طیف وسیعی از آب‌وهوا را تحمل می‌کند اما به مسکن خشک، بدون کوران و با تهویه خوب و سایه در هوای گرم نیاز دارد. حصارکشی محکم و مسکن شبانه فراهم کنید، زیرا بوقلمون‌ها در برابر روباه‌ها، راکون‌ها، سگ‌ها و پرندگان شکاری آسیب‌پذیر هستند. بستر را خشک نگه دارید و بستر مرطوب را برای محدود کردن بیماری بردارید.

بوقلمون‌ها به پروتئین بیشتری نسبت به مرغ‌ها نیاز دارند، به خصوص به عنوان جوجه. جوجه‌ها را با خوراک استارتر مخصوص بوقلمون یا مرغ شکاری با حدود ۲۸ درصد پروتئین شروع کنید، سپس به گرور با ۲۰ تا ۲۴ درصد کاهش دهید، و بزرگسالان را به جیره نگهداری یا تولیدمثل با حدود ۱۶ تا ۱۸ درصد منتقل کنید. حشرات و سبزیجات چرایی رژیم غذایی را تکمیل می‌کنند اما نباید جایگزین خوراک متعادل شوند. برای پرندگانی که چرا می‌کنند و غلات کامل می‌خورند ماسه نامحلول فراهم کنید، و کلسیم اضافی برای ماده‌های تخم‌گذار بدهید.

خوراکی‌های تکمیلی و مکمل‌ها

کرم‌های آردی، سبزیجات برگدار و مقادیر کمی غلات خوراکی‌های مفید هستند و به اهلی شدن کمک می‌کنند، اما آنها را زیر حدود ۱۰ درصد رژیم غذایی نگه دارید تا جیره متعادل بماند. آب تازه و تمیز همیشه در دسترس باشد، و در استرس گرمایی یا بعد از حمل‌ونقل مکمل ویتامین یا الکترولیت طیور اضافه کنید.

به عنوان یک نژاد میراثی انتخاب‌شده برای تولیدمثل طبیعی و چرا، بوقلمون کوتوله سفید به طور کلی مقاوم است و از بسیاری از مشکلات پا و قلب دیده‌شده در بوقلمون‌های تجاری با رشد سریع اجتناب می‌کند. با مدیریت خوب، پرندگان می‌توانند ۵ تا ۱۰ سال زندگی کنند، هرچند آنهایی که برای گوشت نگه داشته می‌شوند خیلی زودتر ذبح می‌شوند. اکثر مشکلات سلامتی از مسکن مرطوب، ازدحام، انگل‌ها یا تماس با مرغ‌ها ناشی می‌شوند.

مراقبت پیشگیرانه

• بوقلمون‌ها و مرغ‌ها را جدا نگه دارید
• بستر خشک و تهویه خوب حفظ کنید
• آب تمیز فراهم کنید و چرخش چرا را برای شکستن چرخه انگل انجام دهید
• برنامه استارتر دارودار یا به‌خوبی‌مدیریت‌شده برای جوجه‌ها استفاده کنید
• پرندگان جدید را قبل از اضافه کردن به گله قرنطینه کنید

بوقلمون کوتوله سفید یک چراگر فعال است و ترجیح می‌دهد در طول روز به زمین باز دسترسی داشته باشد، با پناهگاهی امن و خشک برای شب‌ها و هوای بد. از آنجایی که این پرندگان بهتر از بوقلمون‌های تجاری سنگین پرواز می‌کنند، حصارکشی باید بلند باشد و جاخواب‌هایی فراهم شود تا پرندگان بتوانند روی زمین بنشینند. تهویه خوب بدون کوران مهم است، چون بوقلمون‌ها به هوای مرطوب و کهنه حساس هستند.

چک‌لیست راه‌اندازی

• مرغدانی ضد شکارگر با قفل‌های محکم
• میله‌های جاخواب متناسب با گله
• محل آشیانه سایه‌دار و تهویه‌شده برای ماده‌ها
• آبخوری‌ها و دان‌خوری‌های تمیز بالاتر از زمین
• سایه در تابستان و بادشکن در زمستان
• حصارکشی بلند یا پوشش‌دار برای محوطه

ماده‌های بوقلمون کوتوله سفید اغلب روی تخم می‌خوابند و می‌توانند جوجه‌های خود را هچ کنند و بزرگ کنند، که یکی از مزایای عملی این نژاد است. تخم‌ها را می‌توان به صورت مصنوعی نیز جوجه‌کشی کرد. تخم‌های بوقلمون حدود ۲۸ روز طول می‌کشد تا هچ شوند، چند روز بیشتر از تخم‌های مرغ. تخم‌های تمیز جمع‌آوری کنید، آنها را با سر تیز به سمت پایین در دمای اتاق خنک نگهداری کنید و نه بیشتر از حدود یک هفته قبل از گذاشتن در دستگاه، و قبل از انکوباسیون آنها را به دمای اتاق برسانید.

مراحل هچ

1. تخم‌های تمیز و خوش‌شکل را انتخاب کنید و نه بیشتر از یک هفته نگه دارید
2. تخم‌ها را به دمای اتاق برسانید، سپس در دستگاه از پیش گرم‌شده بگذارید
3. دما و رطوبت را ثابت نگه دارید و تخم‌ها را روزانه بچرخانید
4. حدود روزهای ۱۰ و ۲۵ تخم‌ها را با نور بررسی کنید
5. در روز ۲۵ (قفل)، چرخش را متوقف کنید و رطوبت را افزایش دهید
6. جوجه‌های تازه‌هچ‌شده را در دستگاه نگه دارید تا خشک شوند، سپس به جوجه‌خانه گرم منتقل کنید