لستر لانگوول گوسفند پشم‌بلند تاریخی‌ای است که به‌خاطر پشم براق و مجعدش و خلقوخوی آرام و آسان‌گیرش ارزشمند است.
لستر لانگوول نژادی بزرگ و تاریخی از گوسفندان پشم‌بلند انگلیسی است که به دلیل پشم مواج و براق و خلقوخوی آرام شناخته میشود.
لستر لانگوول نژادی بزرگ از گوسفند اهلی است که خاستگاه آن انگلستان است و بیشتر برای پشم بلند و براق خود و به عنوان حیوانی دومنظوره که گوشت نیز تولید می‌کند، نگهداری میشود. این نژاد به گروه گوسفندان پشم‌بلند تعلق دارد، خانواده‌ای از گوسفندان بریتانیایی که با پشم سنگین و تار بلند و مواج شناخته میشوند. خلقوخوی آرام و ملایم این نژاد باعث شده در گلههای کوچک خانگی و همچنین مزارع بزرگ به‌راحتی قابل نگهداری باشد.
گوسفندان بالغ استخوان‌بندی سنگین و بدنی پهن دارند و پشم آنها به شکل حلقه‌های مشخص روی بدن فرومی‌ریزد. پشم سریع رشد می‌کند و به طول تار بلندی می‌رسد؛ همین ویژگی شهرت این نژاد را در میان ریسندگان دستی و کارخانه‌های پشمی قدیمی رقم زده است. میشها مادرانی دقیق و مراقب هستند و قوچها معمولاً با توجه به اندازه‌شان رام و کم‌دردسرند.
امروزه این نژاد در چند کشور به عنوان نژادی میراثی یا کمیاب شناخته میشود. پرورشدهندگان خرد، تولیدکنندگان الیاف و گلههای حفاظتی که هدفشان نگهداری از رگه‌های خونی قدیمی‌تر است، این گوسفند را نگه می‌دارند. خلقوخوی آرام و پشم کاربردی آن، تقاضا برای این نژاد را در میان کسانی که خودشان پشم‌ریسی، بافندگی یا نمدمالی می‌کنند، زنده نگه داشته است.
| ویژگی | جزئیات |
|---|---|
| خاستگاه | انگلستان |
| اندازه | بزرگ |
| طول عمر | ۱۰ تا ۱۲ سال |
| گروه / نقش | گوسفند پشم‌بلند، دومنظوره (پشم و گوشت) |
| مناسب برای | پرورشدهندگان خرد، تولیدکنندگان الیاف، گلههای میراثی |
لستر لانگوول گزینه‌ای مناسب برای پرورشدهندگانی است که برای کیفیت پشم و حیوانی باثبات و کم‌دردسر ارزش قائل‌اند. اندازه بزرگ این گوسفند یعنی به حصارکشی محکم و امکانات نگهداری متناسب با یک گوسفند سنگین نیاز دارد، بنابراین برای کسانی که چراگاه و سرپناه کافی دارند مناسبتر است. ریسندگان دستی و کسب‌وکارهای کوچک الیاف به تار بلند و مواج پشم این نژاد علاقه‌مندند. خلقوخوی آرام آن همچنین می‌تواند گزینه‌ای معقول برای چوپانان تازه‌کار باشد، به شرط آنکه بتوانند از پس نیازهای آرایش پشم و پشمچینی یک پوشش سنگین برآیند.
لستر لانگوول در انگلستان قرن هجدهم و از طریق کار اصلاح نژاد هدفمند رابرت بیک‌وِل شکل گرفت و سپس به آمریکای شمالی و استرالیا راه یافت.
ریشه این نژاد به لسترشایر در مرکز انگلستان بازمی‌گردد، جایی که گوسفندان پشم‌بلند بومی قرن‌ها در آن پرورش می‌یافتند. در قرن هجدهم، رابرت بیک‌وِل، کشاورز مزرعه دیشلی گرنج، اصلاح نژاد گزینشی و نظام‌مندی را روی این حیوانات به کار گرفت و رشد سریع‌تر، اسکلت فشرده‌تر و پشمی سنگین و یکدست را هدف گرفت. گوسفندان اصلاح‌شده او به نام دیشلی یا نیو لستر شناخته شدند و پایه نژاد امروزی لستر لانگوول را تشکیل دادند.
روش‌های بیک‌وِل، از جمله آزمون فرزندان و رسم اجاره دادن قوچها برای سنجش کیفیت نتاج آنها، تأثیری فراتر از دنیای گوسفندداری داشت. از نژاد لستر اصلاح‌شده برای بهبود بسیاری از گلههای پشم‌بلند و دورگه دیگر در سراسر بریتانیا و در خارج از آن استفاده شد و ژنتیک آن در پس‌زمینه چند نژاد بعدی نیز دیده میشود.
این نژاد در طول قرن نوزدهم به‌طور گسترده صادر شد و به آمریکای شمالی و استرالیا رسید. آن را در مزرعه مونت ورنون نیز نگه می‌داشتند و جرج واشنگتن علاقه‌اش به این نوع گوسفند را ثبت کرده بود؛ همین موضوع یکی از دلایلی است که گلههای میراثی در ایالات متحده بر پیوند این نژاد با دوران استعماری تأکید می‌کنند.
با گرایش دامداری تجاری در قرن بیستم به سمت نژادهایی با پشم کوتاه‌تر و رشد سریع‌تر، جمعیت لستر لانگوول به‌شدت کاهش یافت و این نژاد به گوسفندی کمیاب بدل شد. سازمان‌های حفاظتی و پرورشدهندگان متعهد از آن زمان تاکنون رگه‌های خونی باقی‌مانده را حفظ کرده‌اند.
لستر لانگوول گوسفندی بزرگ و پهن‌پیکر است با پوششی سنگین از پشم که در حلقه‌های بلند و براق آویزان میشود؛ رنگ آن معمولاً سفید و گاهی طبیعی‌رنگ است.
لستر لانگوول بر بدنه‌ای بلند و عمیق با پشتی پهن و دنده‌هایی به‌خوبی قوس‌دار شکل گرفته است. هم میشها و هم قوچها به‌طور طبیعی بی‌شاخ هستند، یعنی هیچ‌کدام از دو جنس شاخ ندارند. سر و پاها از پشم سنگین خالی‌اند و صورت معمولاً سفید یا خاکستری مایل به آبی با حالتی آرام است. برجسته‌ترین ویژگی این نژاد پشم آن است که به شکل فرهای بلند و مشخص در دو طرف بدن آویزان میشود.
| ویژگی | محدوده معمول |
|---|---|
| قد | تقریباً ۷۵ تا ۹۰ سانتیمتر در ناحیه شانه |
| وزن | قوچها حدود ۱۱۰ تا ۱۵۰ کیلوگرم؛ میشها حدود ۸۰ تا ۱۱۰ کیلوگرم |
| پوشش | پشم بلند، براق و فردار با تار بلند |
| رنگ‌ها | معمولاً سفید؛ رگه‌های رنگ طبیعی (از نقره‌ای تا مشکی) نیز وجود دارد |
| چشم‌ها | تیره، در صورتی تمیز و هوشیار |
پشم مهم‌ترین ویژگی این نژاد است. رشد آن سریع است، تار بلندی دارد و درخشندگی بالایی به نخ ریسیده‌شده میدهد که ظاهری براق به آن می‌بخشد. پشم به‌صورت حلقه‌ها یا فرهای مشخص فرو می‌ریزد، نه صاف روی بدن، و رشد یک سال آن پشمچینی سنگینی به دنبال دارد. بیشتر گوسفندان سفیدند که این امکان را میدهد پشم آزادانه رنگ‌آمیزی شود. گلههای رنگ طبیعی نیز وجود دارند، با طیفی از نقره‌ای خاکستری تا نزدیک به مشکی، و این پشم‌های تیره‌تر مورد توجه ریسندگان دستی است که رنگ رنگ‌نشده میخواهند. صورت و پاهای تمیز، پشمچینی و بازرسی را با وجود حجم پشم بدن ساده می‌کند.
لستر لانگوول گوسفندی ملایم، آرام و مطیع است که نگهداری آن را آسان می‌کند و برای گلههای کوچک و چوپانانی که مستقیم با گله کار می‌کنند مناسب است.
این نژاد به خلقوخوی یکدست خود شناخته میشود. حیوانات عموماً آرام‌اند، دیر دستپاچه میشوند و جابه‌جایی و مدیریت آنها ساده است؛ ویژگی‌هایی که در گوسفندی با این اندازه اهمیت دارند. میشها خوش‌خلق‌اند و به‌سرعت با روال گله سازگار میشوند. قوچها معمولاً در مقایسه با بسیاری از نژادهای دیگر رام‌ترند، هرچند باید با هر قوچ اخته‌نشده همچنان با احتیاط معمول رفتار کرد.
لستر لانگ‌وول‌هایی که به‌خوبی با آنها کار شده، به تماس منظم با انسان عادت می‌کنند و نزدیک شدن لازم برای آرایش پشم و پشمچینی را تحمل می‌کنند. در برابر غریبه‌ها معمولاً آرام‌اند تا رمنده. آنها به‌راحتی گله تشکیل میدهند و در صورت مدیریت درست معرفی، در کنار سایر گوسفندان و دام‌های دیگر مانند بز یا گاو با آرامش زندگی می‌کنند. طبع ملایم این نژاد یکی از دلایل اصلی انتخاب آن از سوی پرورشدهندگان خرد و علاقهمندان به الیاف است.
| ویژگی | امتیاز |
|---|---|
| محبت (نسبت به نگهدارنده) | ۳ |
| انرژی | ۲ |
| آموزش‌پذیری | ۳ |
| میزان صدا | ۲ |
| ریزش پشم | ۱ |
مراقبت از این نژاد بر مدیریت پشم سنگین از طریق پشمچینی و اصلاح منظم، تأمین چراگاه خوب، و سرپناه به‌همراه بررسی دوره‌ای سم و انگل تمرکز دارد.
این نژاد در چراگاه‌های خوب و شرایط آب‌وهوایی معتدل عملکرد خوبی دارد. پشم سنگین آن در برابر سرما و باران محافظت ایجاد می‌کند، بنابراین نگرانی اصلی از نظر محیطی گرما و رطوبت است، جایی که پشم بلند پیش از پشمچینی می‌تواند باعث فشار گرمایی شود. سایه، آب تمیز به‌صورت دائم و سرپناه خشک برای زایمان و آب‌وهوای شدید فراهم کنید. حصارکشی محکم متناسب با یک گوسفند بزرگ اهمیت دارد، همراه با فضایی برای مدیریت که یک نفر بتواند پشمچینی، مراقبت از سم و درمان‌های معمول را با ایمنی انجام دهد.
لستر لانگوول با چراگاه و یونجه خوب رشد می‌کند و در دوره‌های جفت‌گیری، اواخر آبستنی و شیردهی به خوراک و مواد معدنی مکمل نیاز دارد.
این نژاد نشخوارکننده‌ای علفخوار است و پایه رژیم غذایی آن باید علوفه باکیفیت باشد. در فصل رشد و روی چراگاه خوب، گوسفندان بالغ میتوانند بیشتر نیازشان را تنها از علف تأمین کنند. یونجه در زمستان یا خشکسالی جایگزین چرا میشود. خوراک متراکم در مراحل پرنیاز مانند اواخر آبستنی، شیردهی و پیش از جفت‌گیری، و همچنین برای گوسفندان جوان در حال رشد افزوده میشود. دسترسی همیشگی به آب تمیز ضروری است، به‌ویژه برای حیوانی سنگین و برای میش‌های شیرده.
| مرحله زندگی | مقدار روزانه | تعداد وعده |
|---|---|---|
| نگهداری (بالغ خشک) | چراگاه خوب، یا حدود ۱.۵ تا ۲ کیلوگرم یونجه | چرای آزاد |
| اواخر آبستنی | علوفه به‌همراه حدود ۰.۳ تا ۰.۷ کیلوگرم خوراک متراکم | ۱ تا ۲ |
| میش شیرده | علوفه به‌همراه حدود ۰.۵ تا ۱ کیلوگرم خوراک متراکم | ۲ |
| بره در حال رشد | علوفه به‌همراه خوراک آغازین یا متراکم اندازه‌گیری‌شده | ۲ |
یک مکمل معدنی شل یا بلوک معدنی مخصوص گوسفند فراهم کنید که نمک و عناصر کمیاب تأمین می‌کند و در عین حال مس را در سطح پایین نگه می‌دارد. در خاک‌هایی که کمبود دارند، ممکن است سلنیوم و سایر عناصر کمیاب زیر نظر دامپزشک لازم باشد. مقادیر کمی از محصولات مناسب را می‌توان به‌عنوان تنقلات داد، اما بخش عمده رژیم غذایی باید علوفه باقی بماند. هر خوراک جدید را به‌تدریج معرفی کنید تا از ناراحتی گوارشی مانند اسیدوز یا نفخ جلوگیری شود.
لستر لانگوول عموماً گوسفندی سالم است و حدود ۱۰ تا ۱۲ سال عمر می‌کند؛ مهم‌ترین خطرها انگل‌های داخلی، مشکلات سم و بیماری‌های مرتبط با پشم مانند میازیس هستند.
این نژاد نوعی قدیمی و تثبیت‌شده و نسبتاً مقاوم است و اختلال شناخته‌شده‌ی خاص نژادی گسترده‌ای ندارد؛ طول عمر معمول آن ۱۰ تا ۱۲ سال است. مانند همه گوسفندان، بیشتر مشکلات سلامتی از نحوه مدیریت ناشی میشود نه از ژنتیک. پشم سنگین توجه ویژه‌ای به میازیس و بهداشت می‌طلبد و اندازه بزرگ این نژاد، سلامت سم را با اهمیت می‌کند.
| بیماری | نشانه‌ها | نکته |
|---|---|---|
| انگل‌های داخلی (کرم) | کاهش وزن، اسهال، کم‌خونی، پشم ضعیف | از شمارش تخم انگل در مدفوع و چرای چرخشی استفاده کنید |
| پوسیدگی سم / سوختگی سم | لنگش، بو، جدایی شاخ سم | کوتاه کنید، درمان کنید و زمین را خشک نگه دارید |
| میازیس | بی‌قراری، پشم مرطوب و آلوده، لارو مگس | بیشترین خطر در ماه‌های گرم؛ ناحیه عقب را تمیز نگه دارید |
| ورم پستان | پستان داغ یا سفت، بی‌اشتهایی، بره بیمار | میش‌های شیرده را درگیر می‌کند؛ فوری درمان کنید |
| مسمومیت آبستنی | ضعف، بی‌اشتهایی در اواخر آبستنی | به تغذیه در اواخر آبستنی مرتبط است |
میش‌های لستر لانگوول فصلی جفت‌گیری می‌کنند و پس از حدود پنج ماه آبستنی می‌زایند و معمولاً یک یا دو بره به دنیا می‌آورند که به‌خوبی از آنها مراقبت می‌کنند.
این نژاد در سال اول زندگی به سن باروری می‌رسد، هرچند بسیاری از پرورشدهندگان صبر می‌کنند تا میشها پیش از اولین جفت‌گیری کاملاً رشد کنند. جفت‌گیری فصلی است؛ میشها در پاییز فحل میشوند و پس از حدود پنج ماه آبستنی، در بهار می‌زایند. قوچها برای دوره‌ای مشخص با گله میشها همراه میشوند تا زمان زایمان‌ها متمرکز شود.
اندازه معمول تولد یک یا دو بره است و دوقلوزایی در میش‌های با وضعیت بدنی خوب رایج است. میشها مادرانی دقیق با شیر خوب هستند و بره‌ها پرتحرک به دنیا می‌آیند. بره‌ها معمولاً در چند ماهگی، وقتی به‌طور پایدار علوفه و خوراک متراکم می‌خورند، از شیر گرفته میشوند. چون این نژاد بزرگ است، توجه به وضعیت بدنی میش در دوران آبستنی به زایمان آسان و بره‌های قوی کمک می‌کند. پرورشدهندگان حفاظتی سوابق شجره‌نامه را با دقت نگه می‌دارند تا رگه‌های خونی محدود این نژاد کمیاب حفظ شود.
| شاخص | مقدار |
|---|---|
| فصل جفت‌گیری | فصلی، جفت‌گیری در پاییز برای بره‌های بهاری |
| سن اولین جفت‌گیری | معمولاً حدود ۱ سالگی، در صورت رشد کافی |
| دوره آبستنی | تقریباً ۱۴۵ تا ۱۵۰ روز (حدود ۵ ماه) |
| اندازه تولد | معمولاً ۱ تا ۲ بره |
| سن از شیرگیری | حدود ۳ تا ۴ ماه |
| مادری | قوی؛ شیر خوب و میش‌های دقیق و مراقب |
پرسش‌های رایج درباره لستر لانگوول اندازه، خلق‌وخو، نیازهای مراقبتی، طول عمر، تناسب نگهداری و در دسترس بودن این نژاد را پوشش میدهند.
این گوسفندی بزرگ است. قوچها معمولاً حدود ۱۱۰ تا ۱۵۰ کیلوگرم و میشها حدود ۸۰ تا ۱۱۰ کیلوگرم وزن دارند و قد آنها در ناحیه شانه تقریباً ۷۵ تا ۹۰ سانتیمتر است.
ملایم، آرام و مطیع است. این نژاد خوشخلق و کنترلش آسان است، یکی از دلایلی که پرورشدهندگان خرد و علاقهمندان به الیاف آن را ترجیح میدهند.
کار اضافه اصلی، مدیریت پشم سنگین از طریق پشمچینی منظم و تمیز نگهداشتن آن برای پیشگیری از میازیس است. مراقبت منظم سم، کنترل انگل و چراگاه خوب بقیه نیازها را پوشش میدهد، بنابراین برای پرورشدهندگانی که میتوانند به مدیریت عملی متعهد شوند مناسب است.
با مدیریت خوب، طول عمر معمول آن حدود ۱۰ تا ۱۲ سال است.
برای پرورشدهندگان خرد، ریسندگان دستی و تولیدکنندگان الیاف که پشم بلند و براق و حیوانی آرام میخواهند و حصار و سرپناه محکم متناسب با گوسفندی بزرگ دارند، مناسب است.
در چند کشور نژادی میراثی یا کمیاب بهشمار میرود، بنابراین دسترسی به آن محدود است. این گوسفندان معمولاً از پرورشدهندگان متخصص و گلههای حفاظتی تهیه میشوند، نه از بازار تجاری عمومی.
پشم بلند، فردار و براق آن مورد توجه ریسندگان دستی، بافندگان و نمدمالان است و برای نخ سفید و رنگ طبیعی هر دو ارزشمند است.
