لستر پشمبلند
لستر لانگوول گوسفند پشمبلند تاریخیای است که بهخاطر پشم براق و مجعدش و خلقوخوی آرام و آسانگیرش ارزشمند است.
- اندازه
- بزرگ
- طول عمر
- 10–12 سال
- مبدأ
- انگلستان
- خلقوخو
- آرام
- رنگهای استاندارد
- سیاه، سفید، و خاکستری
ویژگیها
پوشش مو و نگهداری آن
پوشش موی لستر پشمبلند چگونه است و این در نگهداری چه معنایی دارد.
- لایههای پوشش مو
- پوشش پشمی
رنگها و طرحهای لستر پشمبلند
استاندارد نژاد هر باشگاه درباره هر رنگ و طرح در لستر پشمبلند چه میگوید. برای دیدن عبارت اصلی باشگاه، اشارهگر را روی حکم ببرید یا روی آن بزنید.
استانداردهای نژاد، لستر پشمبلند را با این رنگها توصیف میکنند: سیاه، سفید، و خاکستری.
| رنگ یا طرح | LLSBA US |
|---|---|
| سیاه | استاندارد (“black”) |
| سفید | استاندارد (“clean and white”) |
| خاکستری | استاندارد (“"English Blue," which is a shaded gray”) |
| قهوهای تیره | بدون حکم |
| طرحها | |
| خالخالی | عیب (“Colored spots in white fleeces are objectionable”) |
| رنگ یا طرح | LLSBA US |
|---|---|
| آبی | استاندارد (“appearance of blue”) |
| صورتی | استاندارد (“healthy pink color”) |
| رنگ یا طرح |
|---|
| سیاه |
| رنگ یا طرح | LLSBA US |
|---|---|
| سیاه | استاندارد (“black”) |
معنای حکمها
- استاندارد
- Described by the club's breed standard.
- عیب
- Named by the club's breed standard as a fault: the animal can be shown but is penalized.
تغییر رنگ
رنگهای لستر پشمبلند در طول زندگی چگونه میتوانند تغییر کنند.
سیاهتبدیل میشود بهخاکستری
پوشش مو · با افزایش سن
سیاهتبدیل میشود بهقهوهای تیره
پوشش مو · با افزایش سن · از هفته 0 تا هفته 52
سیاهتبدیل میشود بهخاکستری
پوشش مو · پیشرونده
سیاهتبدیل میشود بهقهوهای
پوشش مو · در آفتاب · میتواند برگردد
سفیدتبدیل میشود بهخالخالی
پوشش مو · پیشرونده
سیاهتبدیل میشود بهسفید
پوشش مو · با وضعیت بدن · میتواند برگردد
منابع
هر حکم از استاندارد نژاد منتشرشده یا فهرست رنگهای باشگاه گرفته شده است.
استاندارد نژاد لستر پشمبلند
استاندارد هر باشگاه از نژاد لستر پشمبلند چه میخواهد: اندازه، ساختار بدن و فرمها. هر باشگاه فقط از طرف خودش سخن میگوید و عددی که هیچ باشگاهی منتشر نکرده باشد اینجا نیامده است.
عبارتبندی هر باشگاه با ترجمهٔ ماشینی ارائه شده است.
اندازهها
ساختار بدن
شکل سر
گوهای
“صورت شکل گُوِهای دارد”
حالت گوش
افقی
“در کنار سر نشسته و افقی حمل میشود”
اندازهٔ گوش
بزرگ
“ظریف و نسبتاً بلند”
شاخها
بیشاخ (طبیعی)
“نباید هیچ نشانهای از شاخ یا شاخهای کوتاه و سست وجود داشته باشد.”
طول گردن
کوتاه
“گردن کوتاه تا طول متوسط است”
طول گردن
متوسط
“گردن کوتاه تا طول متوسط است”
شیب بخلو
ایستاده
“بخش پایین دست و پای ایستاده بدون آنکه بیش از حد تند باشد”
خط پشت
همتراز
“پشت پهن و تراز است.”
سینه
پهن
“سینه باید عمیق و پهن باشد”
سینه
عمیق
“سینه باید عمیق و پهن باشد”
نشانهها
- خالهاجایگزین“لکههای منفرد و ناچیز موی سیاه روی صورت و گوشها ناپسند نیست”
بریدن گوش و دم و اقدامات دیگر
- دمبری (دام): استاندارد “دمها ایدهآل بریده میشوند و بریدن بیش از حد کوتاه توصیه نمیشود.”
اجزای بدن
درباره نژاد لستر لانگوول
لستر لانگوول نژادی بزرگ و تاریخی از گوسفندان پشمبلند انگلیسی است که به دلیل پشم مواج و براق و خلقوخوی آرام شناخته میشود.
لستر لانگوول نژادی بزرگ از گوسفند اهلی است که خاستگاه آن انگلستان است و بیشتر برای پشم بلند و براق خود و به عنوان حیوانی دومنظوره که گوشت نیز تولید میکند، نگهداری میشود. این نژاد به گروه گوسفندان پشمبلند تعلق دارد، خانوادهای از گوسفندان بریتانیایی که با پشم سنگین و تار بلند و مواج شناخته میشوند. خلقوخوی آرام و ملایم این نژاد باعث شده در گلههای کوچک خانگی و همچنین مزارع بزرگ بهراحتی قابل نگهداری باشد.
گوسفندان بالغ استخوانبندی سنگین و بدنی پهن دارند و پشم آنها به شکل حلقههای مشخص روی بدن فرومیریزد. پشم سریع رشد میکند و به طول تار بلندی میرسد؛ همین ویژگی شهرت این نژاد را در میان ریسندگان دستی و کارخانههای پشمی قدیمی رقم زده است. میشها مادرانی دقیق و مراقب هستند و قوچها معمولاً با توجه به اندازهشان رام و کمدردسرند.
امروزه این نژاد در چند کشور به عنوان نژادی میراثی یا کمیاب شناخته میشود. پرورشدهندگان خرد، تولیدکنندگان الیاف و گلههای حفاظتی که هدفشان نگهداری از رگههای خونی قدیمیتر است، این گوسفند را نگه میدارند. خلقوخوی آرام و پشم کاربردی آن، تقاضا برای این نژاد را در میان کسانی که خودشان پشمریسی، بافندگی یا نمدمالی میکنند، زنده نگه داشته است.
| ویژگی | جزئیات |
|---|---|
| خاستگاه | انگلستان |
| اندازه | بزرگ |
| طول عمر | ۱۰ تا ۱۲ سال |
| گروه / نقش | گوسفند پشمبلند، دومنظوره (پشم و گوشت) |
| مناسب برای | پرورشدهندگان خرد، تولیدکنندگان الیاف، گلههای میراثی |
این نژاد مناسب چه کسانی است
لستر لانگوول گزینهای مناسب برای پرورشدهندگانی است که برای کیفیت پشم و حیوانی باثبات و کمدردسر ارزش قائلاند. اندازه بزرگ این گوسفند یعنی به حصارکشی محکم و امکانات نگهداری متناسب با یک گوسفند سنگین نیاز دارد، بنابراین برای کسانی که چراگاه و سرپناه کافی دارند مناسبتر است. ریسندگان دستی و کسبوکارهای کوچک الیاف به تار بلند و مواج پشم این نژاد علاقهمندند. خلقوخوی آرام آن همچنین میتواند گزینهای معقول برای چوپانان تازهکار باشد، به شرط آنکه بتوانند از پس نیازهای آرایش پشم و پشمچینی یک پوشش سنگین برآیند.
تاریخچه و خاستگاه
لستر لانگوول در انگلستان قرن هجدهم و از طریق کار اصلاح نژاد هدفمند رابرت بیکوِل شکل گرفت و سپس به آمریکای شمالی و استرالیا راه یافت.
ریشه این نژاد به لسترشایر در مرکز انگلستان بازمیگردد، جایی که گوسفندان پشمبلند بومی قرنها در آن پرورش مییافتند. در قرن هجدهم، رابرت بیکوِل، کشاورز مزرعه دیشلی گرنج، اصلاح نژاد گزینشی و نظاممندی را روی این حیوانات به کار گرفت و رشد سریعتر، اسکلت فشردهتر و پشمی سنگین و یکدست را هدف گرفت. گوسفندان اصلاحشده او به نام دیشلی یا نیو لستر شناخته شدند و پایه نژاد امروزی لستر لانگوول را تشکیل دادند.
روشهای بیکوِل، از جمله آزمون فرزندان و رسم اجاره دادن قوچها برای سنجش کیفیت نتاج آنها، تأثیری فراتر از دنیای گوسفندداری داشت. از نژاد لستر اصلاحشده برای بهبود بسیاری از گلههای پشمبلند و دورگه دیگر در سراسر بریتانیا و در خارج از آن استفاده شد و ژنتیک آن در پسزمینه چند نژاد بعدی نیز دیده میشود.
این نژاد در طول قرن نوزدهم بهطور گسترده صادر شد و به آمریکای شمالی و استرالیا رسید. آن را در مزرعه مونت ورنون نیز نگه میداشتند و جرج واشنگتن علاقهاش به این نوع گوسفند را ثبت کرده بود؛ همین موضوع یکی از دلایلی است که گلههای میراثی در ایالات متحده بر پیوند این نژاد با دوران استعماری تأکید میکنند.
با گرایش دامداری تجاری در قرن بیستم به سمت نژادهایی با پشم کوتاهتر و رشد سریعتر، جمعیت لستر لانگوول بهشدت کاهش یافت و این نژاد به گوسفندی کمیاب بدل شد. سازمانهای حفاظتی و پرورشدهندگان متعهد از آن زمان تاکنون رگههای خونی باقیمانده را حفظ کردهاند.
ظاهر
لستر لانگوول گوسفندی بزرگ و پهنپیکر است با پوششی سنگین از پشم که در حلقههای بلند و براق آویزان میشود؛ رنگ آن معمولاً سفید و گاهی طبیعیرنگ است.
لستر لانگوول بر بدنهای بلند و عمیق با پشتی پهن و دندههایی بهخوبی قوسدار شکل گرفته است. هم میشها و هم قوچها بهطور طبیعی بیشاخ هستند، یعنی هیچکدام از دو جنس شاخ ندارند. سر و پاها از پشم سنگین خالیاند و صورت معمولاً سفید یا خاکستری مایل به آبی با حالتی آرام است. برجستهترین ویژگی این نژاد پشم آن است که به شکل فرهای بلند و مشخص در دو طرف بدن آویزان میشود.
| ویژگی | محدوده معمول |
|---|---|
| قد | تقریباً ۷۵ تا ۹۰ سانتیمتر در ناحیه شانه |
| وزن | قوچها حدود ۱۱۰ تا ۱۵۰ کیلوگرم؛ میشها حدود ۸۰ تا ۱۱۰ کیلوگرم |
| پوشش | پشم بلند، براق و فردار با تار بلند |
| رنگها | معمولاً سفید؛ رگههای رنگ طبیعی (از نقرهای تا مشکی) نیز وجود دارد |
| چشمها | تیره، در صورتی تمیز و هوشیار |
پوشش و رنگها
پشم مهمترین ویژگی این نژاد است. رشد آن سریع است، تار بلندی دارد و درخشندگی بالایی به نخ ریسیدهشده میدهد که ظاهری براق به آن میبخشد. پشم بهصورت حلقهها یا فرهای مشخص فرو میریزد، نه صاف روی بدن، و رشد یک سال آن پشمچینی سنگینی به دنبال دارد. بیشتر گوسفندان سفیدند که این امکان را میدهد پشم آزادانه رنگآمیزی شود. گلههای رنگ طبیعی نیز وجود دارند، با طیفی از نقرهای خاکستری تا نزدیک به مشکی، و این پشمهای تیرهتر مورد توجه ریسندگان دستی است که رنگ رنگنشده میخواهند. صورت و پاهای تمیز، پشمچینی و بازرسی را با وجود حجم پشم بدن ساده میکند.
استاندارد هر باشگاه درباره نژاد لستر پشمبلند چه میگوید
وزن برای نژاد لستر پشمبلند: LLSBA US 63.5-149.7 kg؛ NZSBA 73-93 kg.
باشگاهها عددهای خود را برای نژاد لستر پشمبلند تعیین میکنند. این عددها از استاندارد منتشرشده هر باشگاه آمدهاند: LLSBA UK، LLSBA US، NZSBA.
اندازه
- وزن، نر: LLSBA US 63.5-149.7 kg؛ NZSBA 73-93 kg
- وزن، ماده: LLSBA US 49.9-99.8 kg؛ NZSBA 55-70 kg
- طول دستهٔ پشم: LLSBA US 127-355.6 mm؛ NZSBA 150-200 mm
- قطر الیاف: LLSBA US 32-38 um؛ NZSBA 37-40 um
ساختار بدن و فرمها
هر یک از این موارد را دستکم یک باشگاه میپذیرد:
- شکل سر: گوهای
- حالت گوش: افقی
- اندازهٔ گوش: بزرگ
- شاخها: بیشاخ (طبیعی)
- طول گردن: کوتاه، متوسط
- شیب بخلو: ایستاده
- طول پاها: متوسط
- خط پشت: همتراز
- سینه: پهن، عمیق
- نوع پوشش پشمی: پشم بلند
بریدن گوش و دم و اقدامات دیگر
- دمبری (دام): استاندارد (LLSBA US)
این موضع هر باشگاه در رینگ نمایش است، نه قانون. قانون این اقدامات در هر کشور فرق دارد.
نشانهها
رأی هر باشگاه درباره نشانههای نامدار نژاد:
- خالها: جایگزین (LLSBA US)
همه موارد را کنار هم ببینید: باشگاهها را مقایسه کنید.
این رأیها از استاندارد نژاد منتشرشده هر باشگاه گرفته شدهاند و باشگاهها استانداردهای خود را بازبینی میکنند. پیش از نمایش یا ثبت، متن فعلی را از باشگاه جویا شوید.
هر باشگاه برای «وزن» در نژاد لستر پشمبلند چه عددی میدهد؟
وزن، نر: LLSBA US 63.5-149.7 kg؛ NZSBA 73-93 kg؛ وزن، ماده: LLSBA US 49.9-99.8 kg؛ NZSBA 55-70 kg.
باشگاهها کدام رنگهای نژاد لستر پشمبلند را میپذیرند
رنگهای استاندارد نژاد لستر پشمبلند در فهرست LLSBA US: سیاه، سفید، خاکستری.
فعلاً رأی تنها یک باشگاه را برای نژاد لستر پشمبلند دنبال میکنیم. باشگاه LLSBA US این رنگها را میپذیرد: سیاه، سفید، خاکستری.
رنگهای نامطلوب در رینگ نمایش
نقص یا رد صلاحیت، داوری بر پایه استاندارد نمایش است. این داوری میتواند بر رتبهها و در برخی باشگاهها بر ثبت اثر بگذارد.
- عیب: خالخالی (LLSBA US)
فراتر از رنگ اصلی
استانداردها فقط درباره رنگ اصلی رأی نمیدهند. این موارد بهعنوان استاندارد فهرست شدهاند:
- پوست و فلس: آبی، صورتی
- سُمها: سیاه
این رأیها از استاندارد نژاد منتشرشده هر باشگاه گرفته شدهاند و باشگاهها استانداردهای خود را بازبینی میکنند. پیش از نمایش یا ثبت، متن فعلی را از باشگاه جویا شوید.
کدام رنگهای نژاد لستر پشمبلند نقص یا دلیل رد صلاحیت به شمار میروند؟
عیب: خالخالی (LLSBA US).
خلقوخو
لستر لانگوول گوسفندی ملایم، آرام و مطیع است که نگهداری آن را آسان میکند و برای گلههای کوچک و چوپانانی که مستقیم با گله کار میکنند مناسب است.
این نژاد به خلقوخوی یکدست خود شناخته میشود. حیوانات عموماً آراماند، دیر دستپاچه میشوند و جابهجایی و مدیریت آنها ساده است؛ ویژگیهایی که در گوسفندی با این اندازه اهمیت دارند. میشها خوشخلقاند و بهسرعت با روال گله سازگار میشوند. قوچها معمولاً در مقایسه با بسیاری از نژادهای دیگر رامترند، هرچند باید با هر قوچ اختهنشده همچنان با احتیاط معمول رفتار کرد.
لستر لانگوولهایی که بهخوبی با آنها کار شده، به تماس منظم با انسان عادت میکنند و نزدیک شدن لازم برای آرایش پشم و پشمچینی را تحمل میکنند. در برابر غریبهها معمولاً آراماند تا رمنده. آنها بهراحتی گله تشکیل میدهند و در صورت مدیریت درست معرفی، در کنار سایر گوسفندان و دامهای دیگر مانند بز یا گاو با آرامش زندگی میکنند. طبع ملایم این نژاد یکی از دلایل اصلی انتخاب آن از سوی پرورشدهندگان خرد و علاقهمندان به الیاف است.
| ویژگی | امتیاز |
|---|---|
| محبت (نسبت به نگهدارنده) | ۳ |
| انرژی | ۲ |
| آموزشپذیری | ۳ |
| میزان صدا | ۲ |
| ریزش پشم | ۱ |
مراقبت و آرایش
مراقبت از این نژاد بر مدیریت پشم سنگین از طریق پشمچینی و اصلاح منظم، تأمین چراگاه خوب، و سرپناه بههمراه بررسی دورهای سم و انگل تمرکز دارد.
آرایش پشم
- دستکم سالی یکبار پشمچینی کنید؛ برخی پرورشدهندگان برای مدیریت بهتر طول تار در ریسندگی، دو بار در سال این کار را انجام میدهند.
- پشم را منظم اصلاح و تمیز نگه دارید، زیرا فرهای بلند آن بهراحتی گیاه، گل و خاشاک را در خود گیر میاندازند.
- گرهخوردگی پشم در ناحیه پشت و شکم را بررسی کنید و در صورت نیاز پشم آلوده اطراف دم را برای رعایت بهداشت کوتاه کنید.
- سمها را طبق برنامهای منظم کوتاه کنید تا از رشد بیشازحد و لنگش پیشگیری شود.
فعالیت بدنی
- چراگاه کافی برای چرا و حرکت روزانه فراهم کنید.
- در صورت امکان، آغلها و مراتع را بهنوبت تغییر دهید تا کیفیت علوفه حفظ شود و بار انگلی کاهش یابد.
- فضای کافی برای حرکت آزادانه گله فراهم کنید، چون این کار نژادی بزرگ را در وضعیت بدنی مناسب نگه میدارد.
محیط نگهداری
این نژاد در چراگاههای خوب و شرایط آبوهوایی معتدل عملکرد خوبی دارد. پشم سنگین آن در برابر سرما و باران محافظت ایجاد میکند، بنابراین نگرانی اصلی از نظر محیطی گرما و رطوبت است، جایی که پشم بلند پیش از پشمچینی میتواند باعث فشار گرمایی شود. سایه، آب تمیز بهصورت دائم و سرپناه خشک برای زایمان و آبوهوای شدید فراهم کنید. حصارکشی محکم متناسب با یک گوسفند بزرگ اهمیت دارد، همراه با فضایی برای مدیریت که یک نفر بتواند پشمچینی، مراقبت از سم و درمانهای معمول را با ایمنی انجام دهد.
آراستگی نژاد لستر پشمبلند
پوشش موی نژاد لستر پشمبلند: پوشش پشمی.
بیشتر آنچه نژاد لستر پشمبلند از آراستگی نیاز دارد به پوشش مویش برمیگردد.
- لایههای پوشش مو: پوشش پشمی
این پوشش مو از شما چه میخواهد
- پوشش پشمی مدام رشد میکند و زود نمد میشود، پس شانه زدن منظم و با گذشت زمان کوتاه کردن یا پشمچینی میخواهد.
آرایشگری که این نژاد را میشناسد میتواند همه اینها را با حیوان شما تطبیق دهد. پوست دردناک، گرههای چسبیده به پوست یا تغییر ناگهانی پوشش مو را بهتر است به دامپزشک نشان دهید.
پوشش موی نژاد لستر پشمبلند چگونه است؟
طبق سوابق ما: لایههای پوشش مو: پوشش پشمی.
تغذیه و خوراک
لستر لانگوول با چراگاه و یونجه خوب رشد میکند و در دورههای جفتگیری، اواخر آبستنی و شیردهی به خوراک و مواد معدنی مکمل نیاز دارد.
این نژاد نشخوارکنندهای علفخوار است و پایه رژیم غذایی آن باید علوفه باکیفیت باشد. در فصل رشد و روی چراگاه خوب، گوسفندان بالغ میتوانند بیشتر نیازشان را تنها از علف تأمین کنند. یونجه در زمستان یا خشکسالی جایگزین چرا میشود. خوراک متراکم در مراحل پرنیاز مانند اواخر آبستنی، شیردهی و پیش از جفتگیری، و همچنین برای گوسفندان جوان در حال رشد افزوده میشود. دسترسی همیشگی به آب تمیز ضروری است، بهویژه برای حیوانی سنگین و برای میشهای شیرده.
| مرحله زندگی | مقدار روزانه | تعداد وعده |
|---|---|---|
| نگهداری (بالغ خشک) | چراگاه خوب، یا حدود ۱.۵ تا ۲ کیلوگرم یونجه | چرای آزاد |
| اواخر آبستنی | علوفه بههمراه حدود ۰.۳ تا ۰.۷ کیلوگرم خوراک متراکم | ۱ تا ۲ |
| میش شیرده | علوفه بههمراه حدود ۰.۵ تا ۱ کیلوگرم خوراک متراکم | ۲ |
| بره در حال رشد | علوفه بههمراه خوراک آغازین یا متراکم اندازهگیریشده | ۲ |
تنقلات و مکملها
یک مکمل معدنی شل یا بلوک معدنی مخصوص گوسفند فراهم کنید که نمک و عناصر کمیاب تأمین میکند و در عین حال مس را در سطح پایین نگه میدارد. در خاکهایی که کمبود دارند، ممکن است سلنیوم و سایر عناصر کمیاب زیر نظر دامپزشک لازم باشد. مقادیر کمی از محصولات مناسب را میتوان بهعنوان تنقلات داد، اما بخش عمده رژیم غذایی باید علوفه باقی بماند. هر خوراک جدید را بهتدریج معرفی کنید تا از ناراحتی گوارشی مانند اسیدوز یا نفخ جلوگیری شود.
سلامت و طول عمر
لستر لانگوول عموماً گوسفندی سالم است و حدود ۱۰ تا ۱۲ سال عمر میکند؛ مهمترین خطرها انگلهای داخلی، مشکلات سم و بیماریهای مرتبط با پشم مانند میازیس هستند.
این نژاد نوعی قدیمی و تثبیتشده و نسبتاً مقاوم است و اختلال شناختهشدهی خاص نژادی گستردهای ندارد؛ طول عمر معمول آن ۱۰ تا ۱۲ سال است. مانند همه گوسفندان، بیشتر مشکلات سلامتی از نحوه مدیریت ناشی میشود نه از ژنتیک. پشم سنگین توجه ویژهای به میازیس و بهداشت میطلبد و اندازه بزرگ این نژاد، سلامت سم را با اهمیت میکند.
| بیماری | نشانهها | نکته |
|---|---|---|
| انگلهای داخلی (کرم) | کاهش وزن، اسهال، کمخونی، پشم ضعیف | از شمارش تخم انگل در مدفوع و چرای چرخشی استفاده کنید |
| پوسیدگی سم / سوختگی سم | لنگش، بو، جدایی شاخ سم | کوتاه کنید، درمان کنید و زمین را خشک نگه دارید |
| میازیس | بیقراری، پشم مرطوب و آلوده، لارو مگس | بیشترین خطر در ماههای گرم؛ ناحیه عقب را تمیز نگه دارید |
| ورم پستان | پستان داغ یا سفت، بیاشتهایی، بره بیمار | میشهای شیرده را درگیر میکند؛ فوری درمان کنید |
| مسمومیت آبستنی | ضعف، بیاشتهایی در اواخر آبستنی | به تغذیه در اواخر آبستنی مرتبط است |
مراقبت پیشگیرانه
- برنامه کنترل انگل را بر پایه شمارش تخم انگل در مدفوع دنبال کنید، نه دوزدهی یکسان و بدون بررسی.
- سمها را طبق برنامهای منظم کوتاه و بازرسی کنید و پوسیدگی سم را زود درمان کنید.
- ناحیه عقب بدن را تمیز نگه دارید و پیش از فصل پرخطر میازیس، پشمچینی یا داگینگ کنید.
- برنامه واکسیناسیون متناسب با منطقه را حفظ کنید، مانند پوشش واکسن کلستریدیایی.
- در اواخر آبستنی تغذیه درست فراهم کنید تا از بیماریهای متابولیک پیشگیری شود.
- دامهای تازهوارد را پیش از افزودن به گله قرنطینه کنید.
تولیدمثل
میشهای لستر لانگوول فصلی جفتگیری میکنند و پس از حدود پنج ماه آبستنی میزایند و معمولاً یک یا دو بره به دنیا میآورند که بهخوبی از آنها مراقبت میکنند.
این نژاد در سال اول زندگی به سن باروری میرسد، هرچند بسیاری از پرورشدهندگان صبر میکنند تا میشها پیش از اولین جفتگیری کاملاً رشد کنند. جفتگیری فصلی است؛ میشها در پاییز فحل میشوند و پس از حدود پنج ماه آبستنی، در بهار میزایند. قوچها برای دورهای مشخص با گله میشها همراه میشوند تا زمان زایمانها متمرکز شود.
اندازه معمول تولد یک یا دو بره است و دوقلوزایی در میشهای با وضعیت بدنی خوب رایج است. میشها مادرانی دقیق با شیر خوب هستند و برهها پرتحرک به دنیا میآیند. برهها معمولاً در چند ماهگی، وقتی بهطور پایدار علوفه و خوراک متراکم میخورند، از شیر گرفته میشوند. چون این نژاد بزرگ است، توجه به وضعیت بدنی میش در دوران آبستنی به زایمان آسان و برههای قوی کمک میکند. پرورشدهندگان حفاظتی سوابق شجرهنامه را با دقت نگه میدارند تا رگههای خونی محدود این نژاد کمیاب حفظ شود.
| شاخص | مقدار |
|---|---|
| فصل جفتگیری | فصلی، جفتگیری در پاییز برای برههای بهاری |
| سن اولین جفتگیری | معمولاً حدود ۱ سالگی، در صورت رشد کافی |
| دوره آبستنی | تقریباً ۱۴۵ تا ۱۵۰ روز (حدود ۵ ماه) |
| اندازه تولد | معمولاً ۱ تا ۲ بره |
| سن از شیرگیری | حدود ۳ تا ۴ ماه |
| مادری | قوی؛ شیر خوب و میشهای دقیق و مراقب |
پرسشهای متداول
پرسشهای رایج درباره لستر لانگوول اندازه، خلقوخو، نیازهای مراقبتی، طول عمر، تناسب نگهداری و در دسترس بودن این نژاد را پوشش میدهند.
لستر لانگوول چقدر بزرگ میشود؟
این گوسفندی بزرگ است. قوچها معمولاً حدود ۱۱۰ تا ۱۵۰ کیلوگرم و میشها حدود ۸۰ تا ۱۱۰ کیلوگرم وزن دارند و قد آنها در ناحیه شانه تقریباً ۷۵ تا ۹۰ سانتیمتر است.
خلقوخوی این نژاد چگونه است؟
ملایم، آرام و مطیع است. این نژاد خوشخلق و کنترلش آسان است، یکی از دلایلی که پرورشدهندگان خرد و علاقهمندان به الیاف آن را ترجیح میدهند.
نگهداری از لستر لانگوول سخت است؟
کار اضافه اصلی، مدیریت پشم سنگین از طریق پشمچینی منظم و تمیز نگهداشتن آن برای پیشگیری از میازیس است. مراقبت منظم سم، کنترل انگل و چراگاه خوب بقیه نیازها را پوشش میدهد، بنابراین برای پرورشدهندگانی که میتوانند به مدیریت عملی متعهد شوند مناسب است.
لستر لانگوول چند سال عمر میکند؟
با مدیریت خوب، طول عمر معمول آن حدود ۱۰ تا ۱۲ سال است.
این نژاد برای چه کسانی مناسبتر است؟
برای پرورشدهندگان خرد، ریسندگان دستی و تولیدکنندگان الیاف که پشم بلند و براق و حیوانی آرام میخواهند و حصار و سرپناه محکم متناسب با گوسفندی بزرگ دارند، مناسب است.
پیدا کردن لستر لانگوول آسان است؟
در چند کشور نژادی میراثی یا کمیاب بهشمار میرود، بنابراین دسترسی به آن محدود است. این گوسفندان معمولاً از پرورشدهندگان متخصص و گلههای حفاظتی تهیه میشوند، نه از بازار تجاری عمومی.
پشم این نژاد برای چه مصرفی دارد؟
پشم بلند، فردار و براق آن مورد توجه ریسندگان دستی، بافندگان و نمدمالان است و برای نخ سفید و رنگ طبیعی هر دو ارزشمند است.
از جامعه
درباره لستر پشمبلند بپرسیدهنوز پرسشی درباره لستر پشمبلند نیست. اولین نفری باشید که میپرسد.