مینی لوپ

مینی لوپ خرگوش خانگی کوچکی است که با گوش‌های افتاده‌اش شناخته می‌شود؛ گوش‌هایی که به‌جای ایستادن، در دو سوی سر آویزان می‌شوند. خرگوش‌های بالغ جمع‌وجور و ستبر هستند و معمولاً بین ۱٫۴ تا ۲٫۷ کیلوگرم وزن دارند. این نژاد به دلیل اندازه قابل‌مدیریت و خوی متعادلش در میان محبوب‌ترین خرگوش‌های همدم قرار دارد.

مینی لوپ‌ها دوستانه، مهربان و بازیگوش‌اند. آن‌ها معمولاً با افرادی که مرتب با آن‌ها سروکار دارند اجتماعی می‌شوند و عموماً در خانه‌های دارای کودک به‌خوبی کنار می‌آیند، به شرط آنکه نگهداری ملایم و تحت نظارت باشد. سرشت آرامشان آن‌ها را به گزینه‌ای رایج برای نخستین خرگوش خانواده‌ها تبدیل کرده است.

این نژاد از آلمان سرچشمه گرفته و از انواع لوپ بزرگ‌تر که به اندازه کوچک‌تر پرورش یافته‌اند نسب می‌برد. طول عمر آن حدود ۵ تا ۱۰ سال است که با بسیاری از خرگوش‌های همدم کوچک قابل‌مقایسه و بیش از انتظار برخی نگهدارندگان است.

مناسب چه کسانی است

مینی لوپ برای خانه‌هایی مناسب است که می‌توانند به خرگوش تعامل روزانه و زمان بیرون از محفظه بدهند. این نژاد با خانواده‌های دارای کودکانی که به‌قدر کافی بزرگ‌اند تا حیوانی را آرام نگه دارند، و نیز با نگهدارندگان مجرد و زوج‌هایی که حیوان کوچک اجتماعی می‌خواهند، جور درمی‌آید. به فضای کمتری از خرگوش بزرگ نیاز دارد اما همچنان به جا برای پریدن، ایستادن و دراز کشیدن نیاز دارد. کسانی که زیاد سفر می‌کنند یا نمی‌توانند به رابطه‌ای پنج تا ده‌ساله متعهد شوند باید این بازه را پیش از انتخاب بسنجند.

مینی لوپ به آلمان بازمی‌گردد، جایی که پرورش‌دهندگان تلاش کردند از پایه خرگوش‌های لوپ بزرگ‌تر، خرگوش لوپ‌گوش کوچک‌تری پدید آورند. خرگوش‌های لوپ به‌عنوان یک گروه، نوعی کهن‌اند و گوش‌های آویزان مشخصشان بیش از یک قرن است که در نگهداری خرگوش در اروپا ثبت شده است.

لوپ‌های آلمانی کوچک‌تر بنیان حیوان جمع‌وجوری شدند که اکنون به‌عنوان مینی لوپ نگهداری می‌شود. پرورش گزینشی اندازه بدن را کاهش داد و در عین حال حالت گوش افتاده و خوی آرامی را که لوپ‌ها را به‌عنوان حیوان خانگی محبوب کرده بود حفظ کرد.

از آلمان این نژاد به کشورهای دیگر گسترش یافت، جایی که پرورش‌دهندگان و باشگاه‌های محلی آن را بیشتر توسعه دادند. استانداردهای اندازه، حالت گوش و نوع بدن با تثبیت نژاد توسط این سازمان‌ها تعیین شد.

امروز مینی لوپ یکی از پرطرفدارترین خرگوش‌های همدم است. هم برای بازار حیوان خانگی و هم برای نمایش پرورش می‌یابد، و محبوبیتش عمدتاً بر ترکیب اندازه کوچک و منش دوستانه‌ای استوار است که پرورش‌دهندگان آلمانی نخستین برای آن گزینش کردند.

مینی لوپ بدنی کوتاه و ستبر دارد که گرد و پرشده به نظر می‌رسد. سر پهن با گونه‌های پر است و گوش‌ها به‌جای ایستادن در دو سوی صورت آویزان می‌شوند. برداشت کلی، خرگوشی کوچک و تنومند است که به دلیل ساختار متراکمش سنگین‌تر از آنچه به نظر می‌رسد احساس می‌شود.

پوشش و رنگ‌ها

پوشش متراکم و نرم با طول کوتاه تا متوسط است که تنها به آراستن معمول نیاز دارد. مینی لوپ‌ها در گستره وسیعی از رنگ‌ها و الگوها دیده می‌شوند. رنگ‌های یکدست مانند سفید، مشکی و نارنجی رایج‌اند، در کنار سایه‌های آگوتی مانند شاه‌بلوطی و چینچیلا. الگوهای شکسته، جایی که سفید با لکه‌هایی از رنگ دوم نشانه‌گذاری شده، نیز بارها دیده می‌شوند. رنگ چشم معمولاً از پوشش پیروی می‌کند، پس خرگوش سفید ممکن است چشمان آبی یا قرمز داشته باشد در حالی که خرگوش‌های رنگی معمولاً چشمان تیره دارند.

مینی لوپ به یکی از خون‌گرم‌ترین خرگوش‌های همدم شهرت دارد. با افرادی که می‌شناسد مهربان است و پس از اعتماد به نگهدارنده اغلب خواهان توجه می‌شود. بسیاری از نوازش لذت می‌برند و کنار نگهدارنده خود می‌نشینند، هرچند مانند همه خرگوش‌ها ترجیح می‌دهند در سطح زمین نوازش شوند تا آنکه بلند شوند.

مینی لوپ در برابر غریبه‌ها ممکن است در آغاز محتاط باشد و برای جا افتادن زمان بخواهد. نگهداری ملایم و پیوسته اعتماد می‌سازد. در کنار کودکان این نژاد عموماً بردبار است، اما کودکان خردسال باید تحت نظارت باشند و آموزش ببینند که خرگوش را درست نگه دارند، زیرا نگهداری خشن می‌تواند آن را بترساند یا آسیب بزند.

در کنار حیوانات دیگر، مینی لوپ می‌تواند با همدم خرگوشی پیوندخورده زندگی کند و بسیاری از خرگوش‌ها به‌صورت جفت شادترند. معرفی به گربه یا سگ باید محتاطانه و تحت نظارت باشد، زیرا خرگوش‌ها طعمه‌اند و می‌توانند از سوی شکارچیان دچار استرس شوند. رفتار بازیگوشانه، مانند پرتاب اسباب‌بازی و دویدن، در خرگوش آرام و خوب‌نگهداری‌شده رایج است.

آراستن

• پوشش را هفته‌ای حدود یک‌بار برس بزنید تا موی شل برداشته شود، و در دوره ریزش بیشتر.
• گوش‌ها را مرتب بررسی کنید، زیرا گوش‌های افتاده بیش از گوش‌های ایستاده موم و آلودگی نگه می‌دارند.
• ناخن‌ها را تقریباً هر چهار تا شش هفته یا هنگام بلند شدن کوتاه کنید.
• ناحیه پشتی و زیرین را روزانه بازرسی کنید تا مطمئن شوید تمیز می‌ماند.

ورزش

• دست‌کم چند ساعت زمان تحت نظارت بیرون از محفظه هر روز بدهید.
• فضای ایمن یا ناحیه خرگوش‌بندی‌شده‌ای فراهم کنید که خرگوش بتواند بپرد، بایستد و کش بیاید.
• تونل، جعبه مقوایی و اسباب‌بازی‌های جویدنی ایمن برای فعال نگه‌داشتن خرگوش ارائه دهید.
• از محبوس نگه‌داشتن خرگوش در قفس کوچک برای مدت طولانی بپرهیزید.

محیط

مینی لوپ‌ها در فضایی تمیز و بدون کوران با دمای معتدل بهترین حال را دارند. خرگوش‌ها سرما را بهتر از گرما تحمل می‌کنند، پس آن‌ها را از آفتاب مستقیم و دمای بالای حدود ۲۶ درجه سانتی‌گراد دور نگه دارید. آن‌ها را در داخل خانه یا در سازه بیرونی سرپوشیده و محافظت‌شده در برابر شکارچیان و هوا نگهداری کنید. روزانه موضعی و هفته‌ای یک‌بار کامل تمیز کنید تا از بو و بیماری پیشگیری شود.

پایه رژیم مینی لوپ یونجه علفی نامحدود است، مانند تیموتی یا علف چمنزار، که باید بخش بزرگی از خوراک خرگوش را تشکیل دهد. یونجه دستگاه گوارش را در حرکت نگه می‌دارد و دندان‌های دائماً در حال رشد را می‌ساید. سهم سنجیده‌ای از پلت ساده و وعده‌ای روزانه از سبزیجات برگ‌دار تازه رژیم را کامل می‌کنند. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد.

خوراکی‌ها و مکمل‌ها

خوراکی‌ها باید کوچک و گاه‌به‌گاه باشند. گزینه‌های مناسب شامل برشی از هویج، تکه‌ای سیب بدون هسته یا چند گیاه مانند جعفری یا ریحان است. میوه شیرین باید محدود شود، زیرا شکر زیاد تعادل روده را به هم می‌زند. خرگوش سالمی که رژیم بر پایه یونجه دارد معمولاً به مکمل نیاز ندارد، پس ویتامین یا مواد معدنی را تنها با توصیه دامپزشک اضافه کنید.

مینی لوپ‌ها عموماً خرگوش‌های نیرومندی با طول عمر معمول ۵ تا ۱۰ سال در صورت نگهداری خوب هستند. مانند همه خرگوش‌ها، سلامت به‌شدت به رژیم، اسکان و توجه روزمره بستگی دارد. حالت گوش افتاده و شکل سر جمع‌وجور برخی بیماری‌ها را در این نژاد شایع‌تر از دیگران می‌کند.

مراقبت پیشگیرانه

• یونجه علفی نامحدود بدهید تا سلامت دندان و روده حفظ شود.
• گوش‌ها، دندان‌ها، ناخن‌ها و ناحیه پشتی را دست‌کم هفتگی بررسی کنید.
• در جاهایی که بیماری‌های منطقه‌ای مانند میکسوماتوز و بیماری خونریزی‌دهنده خرگوش وجود دارد، واکسیناسیون را به‌روز نگه دارید.
• عقیم‌سازی را در نظر بگیرید که می‌تواند برخی مشکلات سلامتی و رفتاری را کاهش دهد.
• ناحیه زندگی را تمیز و در دمای مطلوب نگه دارید.

مینی لوپ به جای بیشتری از آنچه اندازه کوچکش نشان می‌دهد نیاز دارد. محفظه باید به خرگوش اجازه دهد چند پرش پشت سر هم بردارد، کاملاً روی پاهای عقب بایستد و صاف دراز بکشد. قفس یا پن متصل به یک محوطه دویدن، یا فضای داخلی خرگوش‌بندی‌شده، خوب کار می‌کند. کف سفت با بستر نرم برای پاها آسان‌تر از توری سیمی است. چه در داخل و چه بیرون، فضا باید در برابر شکارچیان ایمن و از هوای شدید محافظت‌شده باشد.

فهرست راه‌اندازی

• محفظه جادار با ناحیه خواب سرپوشیده و محصور
• محوطه دویدن متصل یا فضای ورزش روزانه خرگوش‌بندی‌شده
• رک یونجه و کاسه‌های غذا و آب سنگین و مقاوم به واژگونی
• یک سینی دستشویی، زیرا بسیاری از خرگوش‌ها را می‌توان به دستشویی عادت داد
• اسباب‌بازی‌های جویدنی ایمن، تونل و پناهگاه برای غنی‌سازی

مینی لوپ‌ها در سن پایین به بلوغ جنسی می‌رسند، اغلب حدود چهار تا شش ماهگی، هرچند پرورش‌دهندگان مسئول معمولاً صبر می‌کنند تا ماده بالغ و خوب رشدیافته شود. جفت‌گیری کوتاه است؛ ماده به سوی نر برده می‌شود نه برعکس، زیرا ماده‌ها می‌توانند قلمروخواه باشند. بارداری تقریباً ۲۸ تا ۳۱ روز طول می‌کشد.

پیش از زایمان، ماده با بستر و کرکی که از خز خود می‌کند لانه می‌سازد. بچه‌ها معمولاً بین حدود دو تا شش عدد هستند که بی‌مو و با چشمان بسته متولد می‌شوند. ماده به آن‌ها شیر می‌دهد، معمولاً یک یا دو بار در روز، و بچه‌ها سریع رشد می‌کنند.

بچه‌ها حدود ده روزگی چشم می‌گشایند و در هفته‌های پس از آن شروع به ترک لانه و جویدن غذای جامد می‌کنند. معمولاً تا حدود شش تا هشت هفتگی از شیر گرفته می‌شوند. پرورش باید تنها با گله سالم و بالغ و برنامه‌ای برای یافتن خانه برای بچه‌ها انجام شود، با توجه به آنکه شمار زیادی خرگوش پیش‌تر به خانه نیاز دارند.