آنگورای غول‌پیکر

آنگورای غول‌پیکر بزرگ‌ترین عضو گروه خرگوش‌های آنگوراست؛ دسته‌ای از نژادها که به دلیل پشم انبوهی که روی بیشتر بدنشان می‌روید پرورش می‌یابند. خرگوش‌های بالغ این نژاد معمولاً ۹ تا ۱۰ پوند یا بیشتر وزن دارند و همین ویژگی آن را از آنگورای انگلیسی، فرانسوی و ساتن، که کوچک‌ترند، متمایز می‌کند. کرک این نژاد از سه نوع تار تشکیل شده و در سراسر سال به‌طور پیوسته رشد می‌کند، از این رو نیازمند برداشت و شانه‌زدن منظم است.

این نژاد در ایالات متحده و به‌طور خاص برای تولید تجاری پشم پدید آمد. برخلاف برخی آنگوراها که در رنگ‌های متعدد یافت می‌شوند، آنگورای غول‌پیکر تنها در یک رنگ شناخته می‌شود: سفید با چشم یاقوتی. کرک سفید رنگ‌پذیری خوبی دارد و همین یکی از دلایلی است که تولیدکنندگان الیاف آن را ترجیح می‌دهند.

آنگورای غول‌پیکر خرگوشی آرام و خوش‌خلق است. این خرگوش‌ها دست‌گیری را به‌خوبی تحمل می‌کنند، ویژگی‌ای مهم زیرا کرکشان به توجه مکرر نیاز دارد. اندازه‌ی بزرگ و نیاز به مراقبت از کرک، نگهداری از این نژاد را به تعهدی جدی تبدیل می‌کند، اما خلق‌وخوی باثبات آن‌ها این کار را برای نگهدارنده‌ای دقیق و پیگیر قابل مدیریت می‌سازد.

مناسب چه کسانی است

این نژاد برای نگهدارنده‌ای مناسب است که بتواند چند بار در هفته شانه بزند و هر چند ماه یک‌بار پشم را برداشت کند. این نژاد برای علاقه‌مندان به الیاف و ریسندگان گزینه‌ای مناسب است. برای کسی که به دنبال حیوان خانگی کم‌نگهداری است انتخاب ضعیفی است، زیرا کرک نادیده‌گرفته‌شده به‌سرعت کلاف می‌شود و می‌تواند مشکلات سلامتی ایجاد کند.

خرگوش‌های آنگورا به‌عنوان یک گروه پیشینه‌ای طولانی در نگهداری برای پشم دارند و گزارش‌هایی از حضور آن‌ها در اروپا پیش از استانداردسازی نژادهای امروزی وجود دارد. با گذر زمان، انواع جداگانه‌ی آنگورا بر پایه‌ی اندازه، ساختار کرک و کشور پرورش از هم متمایز شدند. آنگورای انگلیسی، فرانسوی و ساتن هر یک به نژادی مستقل با ویژگی‌های خاص خود تبدیل شدند.

آنگورای غول‌پیکر در سده‌ی بیستم در ایالات متحده با هدفی روشن پرورش یافت: تولید پشم بیشتر از هر حیوان نسبت به آنگوراهای موجود. پرورش‌دهندگان در پی خرگوشی بزرگ‌تر و سنگین‌تر با کرکی در سطح تجاری بودند که بتوان آن را به مقدار زیاد برداشت کرد.

این نژاد با تلاقی نژادهای بزرگ‌تر خرگوش با رگه‌های آنگورا پدید آمد تا اندازه‌ی بدن افزایش یابد و در عین حال کرک انبوه و روینده حفظ شود. نتیجه، خرگوشی است که به‌طور محسوس از دیگر آنگوراها بزرگ‌تر است و کرکی متشکل از موی محافظ، کرک اون و زیرپشم دارد.

آنگورای غول‌پیکر از سوی انجمن پرورش‌دهندگان خرگوش آمریکا (ARBA) به‌عنوان نژادی مستقل و در رنگ سفید با چشم یاقوتی پذیرفته شد. این نژاد همچنان بزرگ‌ترین آنگورا به شمار می‌رود و امروزه بیشتر نزد تولیدکنندگان الیاف و علاقه‌مندان نگهداری می‌شود تا به‌عنوان حیوان خانگی متداول.

آنگورای غول‌پیکر بدنی بزرگ و از نوع تجاری دارد که زیر کرکی ضخیم پنهان است و بیشتر بدن حیوان را می‌پوشاند. پشم روی بدن می‌روید و آرایش‌های کرکی روی سر، گوش‌ها و پاها دیده می‌شود. کاکل‌های نوک گوش و ریش پیشانی به چهره ظاهری متمایز و قاب‌گرفته می‌دهد. زیر همه‌ی این پشم، بدن پهن و بیضی‌شکل است.

کرک و رنگ‌ها

کرک ویژگی تعریف‌کننده‌ی این نژاد است. این کرک از سه نوع تار تشکیل شده: زیرپشمی نرم، کرک اون که استحکام بیشتری دارد و موی محافظ که به کرک ساختار می‌دهد. پشم به‌طور پیوسته رشد می‌کند و باید هر چند ماه یک‌بار، معمولاً با پشم‌چینی، برداشت شود. رنگ پذیرفته‌شده برای نمایش، سفید با چشم یاقوتی است؛ کرکی سفید آلبینویی همراه با چشمانی صورتی مایل به قرمز. الیاف سفید ارزشمند است زیرا پس از ریسندگی می‌توان آن را به هر رنگی رنگ کرد.

آنگورای غول‌پیکر به خلق‌وخوی باثبات و رام‌شده شناخته می‌شود. این خرگوش‌ها عموماً آرام هستند و در برابر بغل‌شدن و شانه‌زدن، که با توجه به نیاز مکرر کرکشان به مراقبت ضروری است، تحمل خوبی دارند. آن‌ها معمولاً نسبت به افرادی که به‌طور منظم با آن‌ها سروکار دارند دلبستگی نشان می‌دهند و به‌ندرت پرخاشگری از خود بروز می‌دهند.

با اعضای خانواده، این نژاد ملایم و آسان‌گیر است. در برابر غریبه‌ها معمولاً آرام است تا ترسو، هرچند مانند هر خرگوش دیگری، دست‌گیری آرام و قابل‌پیش‌بینی را به حرکت‌های ناگهانی و صدای بلند ترجیح می‌دهد. در کنار خرگوش‌های دیگر، افراد این نژاد می‌توانند در جفت یا گروه‌های سازگار زندگی کنند، اما آشناسازی باید تدریجی باشد و حیوانات برای کاهش درگیری باید عقیم شوند.

به دلیل اندازه و برنامه‌ی مراقبت از کرک، آنگورای غول‌پیکر برای نگهدارندگانی که مکرراً با آن‌ها ارتباط برقرار می‌کنند مناسب‌ترین گزینه است. دست‌گیری منظم و ملایم آن‌ها را رام نگه می‌دارد و نگهداری از کرک را بسیار آسان‌تر می‌کند.

محور اصلی مراقبت، کرک است. پشم به‌طور پیوسته رشد می‌کند، از این رو شانه‌کشی بزرگ‌ترین تعهد در نگهداری از این نژاد به شمار می‌رود.

شانه‌کشی

• چند بار در هفته، ترجیحاً هر روز، شانه بزنید تا از کلاف‌شدن و گره‌خوردن پشم جلوگیری شود
• از برس اسلیکر و شانه‌ای مناسب پشم بلند استفاده کنید
• پشم را با پشم‌چینی هر حدود ۹۰ روز یک‌بار، یا هنگامی که کرک به طول قابل استفاده می‌رسد، برداشت کنید
• ناحیه‌ی پشت و پاها را از نظر پشم آلوده یا کلاف‌شده بررسی کنید و در صورت نیاز کوتاه کنید
• ناخن‌ها را کوتاه نگه دارید و در حین شانه‌کشی گوش‌ها را بازرسی کنید

ورزش

• روزانه زمانی بیرون از قفس، در فضایی امن و ایمن‌سازی‌شده برای خرگوش فراهم کنید
• فضای کافی برای جهیدن، کش‌وقوس آمدن و ایستادن روی پاهای عقب در اختیارش بگذارید
• اسباب‌بازی‌های ساده و وسایلی برای جویدن ارائه دهید

محیط

خرگوش را در فضایی تمیز، خشک، با تهویه‌ی مناسب و به دور از گرمای مستقیم نگه دارید. کرک انبوه، گرمازدگی را به خطری واقعی تبدیل می‌کند، از این رو این نژاد به محیطی خنک، به‌ویژه در تابستان، نیاز دارد. کف سخت یا زیرانداز استراحت برای محافظت از پاها فراهم کنید.

پایه رژیم غذایی این نژاد علف خشک نامحدود است، مانند علف تیموتی یا علف باغی. علف خشک فیبری تأمین می‌کند که دستگاه گوارش را به حرکت وامی‌دارد، موضوعی که برای نژادی پشمی و مستعد بلعیدن الیاف ریخته‌شده اهمیت ویژه‌ای دارد. پلت و سبزیجات تازه مکمل علف خشک هستند، نه جایگزین آن.

خوراکی‌های جانبی و مکمل‌ها

هر روز مقداری سبزی برگ‌سبز تازه مانند کاهو رومی، گشنیز و جعفری بخشی از رژیم غذایی روزانه باشد. خوراکی‌های شیرین و میوه باید در مقادیر بسیار کم و فقط گاه‌به‌گاه داده شوند. آب تمیز باید همیشه در دسترس باشد. رژیمی سرشار از فیبر هم به گوارش و هم به کیفیت پوشش کرکی کمک می‌کند، پس علف خشک باید همواره بزرگ‌ترین بخش خوراک خرگوش را تشکیل دهد.

با مراقبت مناسب، خرگوش آنگورای غول‌پیکر معمولاً ۵ تا ۸ سال عمر می‌کند. بیشتر نگرانی‌های سلامتی ویژه این نژاد به پوشش کرکی و فیزیولوژی عمومی خرگوش‌ها بازمی‌گردد. مشاهده روزانه غذا خوردن، مدفوع و میزان فعالیت بهترین راه هشدار زودهنگام است.

مراقبت پیشگیرانه

• علف خشک نامحدود برای کمک به حرکت روده و سایش دندان فراهم کنید
• به‌طور مرتب شانه بزنید و پشم را طبق برنامه برداشت کنید
• محیط زندگی را خنک و دارای تهویه مناسب نگه دارید
• ناحیه پشت بدن را به‌ویژه در ماه‌های گرم هر روز بررسی کنید
• پیش از بروز مشکل، دامپزشکی با تجربه در زمینه خرگوش پیدا کنید

به دلیل اندازه بزرگ، خرگوش آنگورای غول‌پیکر به فضای بیشتری نسبت به خرگوش‌های کوچک‌تر نیاز دارد. قفس باید امکان دراز کشیدن کامل، چرخیدن آسان و ایستادن روی پاهای عقب را فراهم کند. کف محکم یا دارای زیرانداز از پاها محافظت می‌کند، زیرا کف توری به‌تنهایی می‌تواند در خرگوشی سنگین و پرپشم باعث زخم کف پا شود. تهویه مناسب و مکانی خنک اهمیت دارد، زیرا پوشش متراکم گرما را به خطری واقعی تبدیل می‌کند.

فهرست آماده‌سازی

• قفسی جادار با سطح استراحت محکم
• قفسه یونجه یا منبع دائمی علف خشک
• ظرف یا بطری آب سنگین که همیشه تمیز نگه داشته شود
• محل دستشویی با بستری مناسب و بی‌خطر برای خرگوش
• پناهگاه یا سرپناه در داخل قفس
• محلی خنک و سایه‌دار، دور از تابش مستقیم آفتاب بعدازظهر

خرگوش‌های آنگورای غول‌پیکر عمدتاً در برنامه‌های تولید الیاف و نمایش تکثیر می‌شوند. مانند دیگر خرگوش‌های بزرگ‌جثه، این نژاد کمی دیرتر از نژادهای کوچک به بلوغ می‌رسد و معمولاً به ماده‌ها فرصت داده می‌شود پیش از جفت‌گیری به اندازه کامل برسند. جفت‌گیری با انتقال ماده به قفس نر انجام می‌شود، نه برعکس. ماده با نزدیک شدن به زمان زایمان، لانه‌ای از علف خشک و پشم بدن خود می‌سازد.

دوره بارداری در خرگوش‌ها حدود ۲۸ تا ۳۱ روز است. ماده در جعبه لانه زایمان می‌کند و معمولاً یک یا دو بار در روز به بچه‌ها شیر می‌دهد. بچه‌خرگوش‌ها بدون پشم و با چشمانی بسته متولد می‌شوند و پس از حدود ۱۰ روز چشمانشان باز می‌شود. شیرگیری معمولاً در حدود ۶ تا ۸ هفتگی انجام می‌شود.

پرورش‌دهندگان از سنین پایین با بچه‌خرگوش‌های آنگورا به‌آرامی رفتار می‌کنند تا با شانه‌زدن مکرری که این نژاد نیاز دارد خو بگیرند. رشد پوشش کرکی از نزدیک زیر نظر گرفته می‌شود، چون کیفیت الیاف یکی از دلایل اصلی پرورش این نژاد است.