لوپ انگلیسی

لوپ انگلیسی یکی از قدیمی‌ترین نژادهای زینتی خرگوش و نخستین نژاد گوش‌آویز است که به دست انسان پرورش یافته است. جانوری بزرگ است و بزرگسالان معمولاً ۹ تا ۱۱ پوند (حدود ۴ تا ۵ کیلوگرم) وزن دارند. این نژاد بیش از هر چیز با گوش‌هایش شناخته می‌شود که تا پایین‌تر از فک آویزان می‌شوند و گستره‌ی نوک تا نوک آنها می‌تواند به ۲۱ اینچ یا بیشتر برسد.

از نظر خلق‌وخو، لوپ انگلیسی ملایم و سازگار است. تمایل دارد آرام بنشیند، دست زدن را تحمل می‌کند و به‌آسانی با کسانی که مرتب به او وقت می‌دهند پیوند می‌گیرد. همان سرشت آرامی که این نژاد را به‌عنوان همدم دلپذیر می‌سازد، به این معنا نیز هست که به‌ندرت فراری پرانرژی است، هرچند همچنان به فعالیت روزانه و فضا نیاز دارد.

ترکیب اندازه، گوش‌های بلند و رفتار آرام، صاحبی می‌طلبد که بتواند محل نگهداری جادار و مراقبت ملایم و پیوسته فراهم کند. گوش‌هایی که روی زمین کشیده می‌شوند نیاز به توجه دارند و حجم این نژاد به این معناست که حیوان جیبی نیست.

مناسب چه کسانی است

لوپ انگلیسی برازنده خانه‌ای است که بتواند محفظه‌ای بزرگ، زمان روزانه بیرون از قفس و صاحبی فراهم کند که مایل به بررسی گوش‌های بلند از نظر پارگی یا آلودگی باشد. سرشت رام او مناسب کسانی است که خرگوشی آرام و قابل‌دست‌گرفتن می‌خواهند نه پرتحرک. خانوارهای دارای کودکان کوچک و شیطان تطابق کمتری دارند، زیرا اندازه نژاد و گوش‌های کشیده مراقبت دقیق در دست گرفتن را می‌طلبند.

لوپ انگلیسی در اوایل دهه ۱۸۰۰ در انگلستان شکل گرفت. پرورش‌دهندگان خرگوش‌هایی را با گوش‌های پیوسته بلندتر و آویزان‌تر برگزیدند و نتیجه، نخستین نژاد گوش‌آویزی شد که آگاهانه پرورش یافت. به همین سبب اغلب آن را نیای همه خرگوش‌های گوش‌آویز می‌نامند.

این نژاد در دوره ویکتوریایی، هنگامی که نگهداری خرگوش برای نمایش در بریتانیا رواج یافت، توجه‌ها را جلب کرد. گوش‌های بلند نکته کانونی داوری بود و جانورانی با بیشترین طول و گستره گوش، بیشترین توجه را در نمایش‌ها به خود جلب می‌کردند. برخی گزارش‌ها شرح می‌دهند که نگهدارندگان برای تشویق رشد گوش در جوانان از شرایط گرم و دست زدن دقیق بهره می‌بردند.

از انگلستان این نژاد با گسترش خرگوش‌پروری به کشورهای دیگر راه یافت. گوش‌های بلند آن بعدها به پیدایش دیگر نژادهای گوش‌آویز یاری رساند و خرگوش‌های گوش‌آویز به‌عنوان یک گروه می‌توانند تبار خود را تا این ذخیره اولیه انگلیسی دنبال کنند.

امروز لوپ انگلیسی بیشتر به‌عنوان جانور نمایشی و همدم نگهداری می‌شود تا برای تولید. همچنان کمتر از نژادهای گوش‌آویز کوچک‌تر رایج است و به‌خاطر جایگاه تاریخی و ظاهر متمایزش ارزشمند شمرده می‌شود.

لوپ انگلیسی به‌خاطر گوش‌هایش اشتباه‌ناپذیر است. آنها به‌آزادی در دو سوی سر آویزان می‌شوند، پایین‌تر از فک می‌افتند و هنگام حرکت خرگوش می‌توانند روی زمین کشیده شوند. اندازه‌گیری گستره (نوک تا نوک از روی سر) ۲۱ اینچ یا بیشتر برای جانوران نمایشی خوب معمول است و طول، ویژگی تعیین‌کننده نژاد است.

بدن بزرگ و تا اندازه‌ای بلند است و بر قابی نسبتاً باریک برای اندازه‌اش نشسته است. سر پهن با پوزه‌ای برجسته و گرد است. پوشش کوتاه و انبوه است و صاف روی بدن می‌خوابد، که نیاز به آرایش را در مقایسه با نژادهای مو بلند اندک نگه می‌دارد.

پوشش و رنگ‌ها

لوپ انگلیسی در گستره‌ای از رنگ‌ها و الگوها یافت می‌شود، از جمله تن‌های یکدست مانند مشکی، آبی و گندمی، الگوهای شکسته که سفید را با رنگ دیگری درمی‌آمیزند و گونه‌های آگوتی و سایه‌دار. مو کوتاه و آسان برای نگهداری است، بنابراین مراقبت از پوشش بر شانه‌زنی معمول و پاکیزه نگه داشتن گوش‌های بلند متمرکز است نه بر مدیریت طول.

لوپ انگلیسی شهرت یکی از آرام‌ترین نژادهای خرگوش را دارد. تمایل دارد کند حرکت کند، در یک نقطه بنشیند و دست زدن را بدون هیاهوی چندان بپذیرد. بسیاری از افراد از توجه لذت می‌برند و پس از آنکه به فرد اعتماد کنند، آرام روی دامان یا کنار او می‌نشینند.

با اعضای خانواده این نژاد مهربان و دوستانه است. با گذشت زمان می‌تواند با غریبه‌ها نیز گرم بگیرد، هرچند مانند بیشتر خرگوش‌ها رویکرد آرام را بر حرکت ناگهانی یا صدای بلند ترجیح می‌دهد. با خرگوش‌های دیگر می‌تواند در کنار همدمان سازگار زندگی کند و معرفی تدریجی و زیر نظر بهترین نتیجه را می‌دهد. در کنار گربه‌ها و سگ‌ها اندازه خرگوش اندکی برتری می‌بخشد، اما تماس باید همچنان زیر نظر باشد.

این نژاد برای کودکان بزرگ‌تری که آموزش دیده‌اند خرگوش را درست در دست بگیرند به‌قدر کافی ملایم است. به‌خاطر گوش‌های بلند و وزنش، بلند کردن بی‌احتیاط می‌تواند به جانور آسیب برساند، بنابراین نظارت هنگام کار با دست‌گیرندگان کوچک‌تر اهمیت دارد.

آرایش

• پوشش کوتاه را هفتگی شانه بزنید و در ریزش‌های فصلی بیشتر، تا موی لخت برداشته شود.
• گوش‌های بلند را روزانه از نظر پارگی، کثیفی یا زخم بررسی کنید، زیرا کشیده می‌شوند و آشغال جمع می‌کنند.
• در صورت تجمع موم یا چرک، درون گوش‌ها را با روشی که دامپزشک شما تأیید می‌کند به‌آرامی پاک کنید.
• ناخن‌ها را هر چند هفته کوتاه کنید، زیرا اندازه نژاد به این معناست که ناخن‌ها می‌توانند بلند شوند.
• پشت و زیرِ بدن را از نظر آلودگی بررسی کنید، به‌ویژه در هوای گرم.

ورزش

• دست‌کم چند ساعت زمان بیرون از قفس در هر روز در فضایی امن و خرگوش‌ایمن بدهید.
• جا برای جهیدن، کش‌وقوس و کاوش فراهم کنید، که وزن و بی‌حوصلگی را مهار می‌کند.
• تونل‌ها و اسباب‌بازی‌های ساده برای فعالیت سبک متناسب با آهنگ آرام نژاد ارائه دهید.

محیط

لوپ انگلیسی به محفظه‌ای بزرگ با کف محکم و صاف نیاز دارد که گوش‌ها را نگیرد. محل نگهداری را پاک و خشک نگه دارید و آن را دور از جریان هوا و آفتاب مستقیم قرار دهید. دمای معتدل مناسب نژاد است و گرما را بد تحمل می‌کند. یک سطح استراحت صاف به محافظت از گوش‌ها در برابر آسیب کمک می‌کند.

علوفه خشک پایه رژیم لوپ انگلیسی است و باید همیشه در دسترس باشد. علوفه‌های گراسی مانند تیموتی یا اورچارد فیبری را فراهم می‌کنند که دستگاه گوارش را در حرکت نگه می‌دارد و به سایش دندان‌های پیوسته‌رشد یاری می‌رساند. مقدار اندازه‌گیری‌شده‌ای پلت ساده و یک وعده روزانه سبزی برگی تازه رژیم را کامل می‌کنند. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد.

خوراکی‌های تشویقی و مکمل‌ها

خوراکی‌های تشویقی باید کوچک و گاه‌به‌گاه باشند. یک برش هویج، چند گیاه یا تکه‌ای کوچک از سیبِ بدون هسته به‌عنوان پاداش کار می‌کنند. خرگوشی که رژیم متعادل علوفه و سبزی دارد معمولاً به مکمل نیازی ندارد، پس پیش از افزودن هر چیزی با دامپزشک مشورت کنید. میوه شیرین را محدود کنید تا وزن پایدار بماند، زیرا نژادی بزرگ در صورت پرخوری می‌تواند وزن بگیرد.

با مراقبت خوب، لوپ انگلیسی معمولاً ۵ تا ۷ سال عمر می‌کند. بیشتر نگرانی‌های سلامتی به گوش‌های بلند و قاب بزرگ آن مربوط است. گوش‌های کشیده به‌آسانی خراشیده یا پاره می‌شوند و می‌توانند کثیفی جمع کنند، که خطر عفونت را بالا می‌برد. مانند همه خرگوش‌ها، این نژاد می‌تواند در صورت سایش ناهموار دندان‌ها دچار بیماری دندانی شود و به گرما حساس است زیرا سطح بزرگ گوش در تنظیم دما نقش دارد.

مراقبت پیشگیرانه

• معاینه‌های منظم را با دامپزشکِ آشنا با خرگوش برنامه‌ریزی کنید.
• گوش‌ها را روزانه بازرسی و طبق توصیه پاک کنید.
• برای پشتیبانی از سلامت دندان و گوارش، علوفه نامحدود بدهید.
• در هوای گرم محل نگهداری را خنک و سایه‌دار نگه دارید.
• عقیم‌سازی یا اخته‌کردن را در نظر بگیرید، که می‌تواند برخی مشکلات سلامتی و رفتاری را کاهش دهد.

محل نگهداری لوپ انگلیسی باید هم اندازه و هم گوش‌هایش را در نظر بگیرد. محفظه باید به‌قدر کافی بزرگ باشد که خرگوش بتواند کاملاً کشیده دراز بکشد و چند جهش بردارد، و کف باید محکم و صاف باشد تا گوش‌ها گیر نکنند. کف توری نامناسب است زیرا می‌تواند به پاها و گوش‌ها آسیب برساند. فضا باید پاک و خشک بماند، با تعویض منظم بستر و لانه‌ای که تازه نگه داشته شود.

نگهداری در فضای بسته به‌خوبی برازنده این نژاد است، زیرا امکان کنترل دقیق دما را می‌دهد و گوش‌ها را از سطوح ناهموار بیرونی محافظت می‌کند. اگر بیرون نگهداری شود، خرگوش به سرپناه محکم، سایه و محافظت در برابر گرما، سرما و شکارچیان نیاز دارد.

فهرست وارسی برپایی

• یک محفظه بزرگ با کف محکم.
• یک سینی توالت با بستر ایمن برای خرگوش.
• دسترسی همیشگی به علوفه و کاسه یا بطری آب سنگین.
• یک تشک استراحت صاف که از گوش‌ها محافظت کند.
• مکانی سایه‌دار و بدون جریان هوا.
• محوطه‌ای خرگوش‌ایمن برای ورزش روزانه.

لوپ‌های انگلیسی در چندماهگی به بلوغ جنسی می‌رسند و نژادهای بزرگ‌تر اغلب اندکی دیرتر از کوچک‌ها جفت‌گیری می‌شوند تا بدن رسیده شود. آبستنی حدود ۳۱ روز طول می‌کشد. پیش از زایمان، ماده لانه‌ای از بستر و کرک می‌سازد و بچه‌ها بدون مو و با چشمان بسته به دنیا می‌آیند.

هر زایش معمولاً حدود ۵ تا ۸ بچه است. ماده جوانان را شیر می‌دهد، که چشمانشان حدود ۱۰ روزگی باز می‌شود و در هفته‌های پس از آن شروع به چشیدن غذای جامد می‌کنند. بچه‌ها معمولاً تا حدود ۶ تا ۸ هفتگی از شیر گرفته می‌شوند. چون نژاد بزرگ است، پرورش‌دهندگان وضعیت ماده را از نزدیک زیر نظر می‌گیرند و جعبه لانه‌ای جادار و پاک فراهم می‌کنند. دست زدن به جوانان باید ملایم باشد، با مراقبت ویژه از گوش‌های در حال رشد.