آنگورای انگلیسی

آنگورای انگلیسی خرگوشی خانگی با اندازه متوسط است که بیشتر برای پشمش نگهداری می‌شود. پوشش پشمی تقریباً تمام بدن، از جمله گوش‌ها و صورت، را می‌پوشاند و همین به حیوان نمای گرد و پرزداری می‌بخشد. بالغ‌ها معمولاً بین ۲ تا ۳٫۵ کیلوگرم (حدود ۴٫۴ تا ۷٫۷ پوند) وزن دارند. پشم پیوسته رشد می‌کند و به مراقبت منظم نیاز دارد، پس این حیوانی کم‌دردسر نیست.

خوی این نژاد یکی از ویژگی‌های شاخص آن است. آنگوراهای انگلیسی مهربان، ملایم و آرام‌اند و بسیاری از آن‌ها تا زمانی که خو بگیرند با غریبه‌ها محتاط رفتار می‌کنند. اگر از سنین پایین به دست‌گرفتن عادت کنند، آن را به‌خوبی تحمل می‌کنند و این اهمیت دارد چون باید مرتب آراسته شوند. سرشت آرام آن‌ها این نژاد را برای خانه‌ای ساکت مناسب‌تر از خانه‌ای پرسروصدا و پررفت‌وآمد می‌کند.

با طول عمر ۷ تا ۱۲ سال، آنگورای انگلیسی تعهدی بلندمدت است. ترکیب آراستن مکرر، رژیم دقیق برای پیشگیری از انسداد پشمی، و فضای زندگی آرام به این معناست که این نژاد به نگهدارندگانی پاداش می‌دهد که بتوانند هر روز مراقبت پیوسته فراهم کنند.

مناسب چه کسی است

آنگورای انگلیسی برای نگهدارنده‌ای مناسب است که از آراستن لذت می‌برد و می‌تواند چند بار در هفته، یا در دوره‌های ریزش سنگین هر روز، وقت بگذارد. این نژاد برای کسانی مناسب است که خرگوشی آرام و مهربان می‌خواهند نه پرتحرک. برای هرکس که نتواند به مراقبت منظم از پوشش متعهد شود انتخاب بدی است، زیرا پشم رهاشده به‌سرعت گره می‌خورد و می‌تواند مشکلات سلامتی ایجاد کند.

خرگوش‌های آنگورا نوعی پشمی کهن‌اند که با ترکیه پیوند دارند. نام از آنکارا می‌آید که در گذشته آنگورا نامیده می‌شد، همان منطقه‌ای که با بز آنگورا و گربه آنگورا نیز مرتبط است. خرگوش‌های بلندموی این ناحیه به‌خاطر الیاف نرمشان مدت‌ها پیش از پیدایش استانداردهای رسمی نژاد ارزشمند بودند.

خرگوش‌های آنگورا در سده‌های بعد به نگهداری گسترده‌تر اروپایی گسترش یافتند و در آنجا برای پشمشان پرورش داده شدند. کشورهای گوناگون خطوط خود را پروراندند و با گذر زمان این خطوط چنان از هم دور شدند که به‌عنوان نژادهای آنگورای جداگانه شناخته شدند. آنگورای انگلیسی یکی از این گونه‌های مجزا بود که به‌سوی اندازه کوچک‌تر و پرزهای پرپشت صورت پرورش یافت.

آنگورای انگلیسی کوچک‌ترین نژاد از میان نژادهای رایج آنگوراست. پرزهای پرپشت روی صورت و گوش‌ها آن را از گونه‌های بزرگ‌تر و صاف‌صورت فرانسوی و غول‌پیکر متمایز می‌کند. گزینش به‌سود حیوانی جمع‌وجور و پرپشم با سرشتی ملایم و مناسب آراستن دستی بوده است.

امروزه این نژاد هم توسط علاقه‌مندانی که پشمش را می‌ریسند و هم توسط صاحبانی که خرگوش همدم می‌خواهند نگهداری می‌شود. پیشینه آن به‌عنوان حیوان الیافی هنوز نیازهای مراقبتی‌اش را شکل می‌دهد، زیرا همان پوششی که آن را ارزشمند کرد نگهداری پیوسته نیز می‌طلبد.

آنگورای انگلیسی بدنی کوتاه و جمع دارد که تقریباً زیر پشم انبوه پنهان است. شاخص‌ترین ویژگی، پشمی است که گوش‌ها و بخش زیادی از صورت را می‌پوشاند و تنها جلوی صورت و بینی را نسبتاً آزاد می‌گذارد. این به خرگوش نمایی نرم و توپ‌مانند می‌دهد. گوش‌ها کوتاه‌اند و اغلب در نوکشان منگوله‌هایی از پشم دارند.

پوشش و رنگ‌ها

پشم نرم و ابریشمی است و الیافی دارد که به‌جای رسیدن به طول معین و توقف، پیوسته رشد می‌کند. در گستره وسیعی از رنگ‌ها و طرح‌ها دیده می‌شود، از سفید یکدست تا سایه‌های مشکی، آبی، شکلاتی و گوزنی. حیوانات سفید رایج‌اند و بسته به خط می‌توانند چشم‌یاقوتی (آلبینو) باشند یا رنگ‌های دیگری داشته باشند. چون پشم پیوسته رشد می‌کند، برای ماندن در وضعیت خوب باید مرتب برداشت یا آراسته شود.

آنگورای انگلیسی خویی ساکت و رام دارد. این خرگوش‌ها عموماً آرام و مهربان‌اند و اغلب با نگهدارنده‌ای که مرتب آن‌ها را در دست می‌گیرد پیوندی پایدار می‌سازند. بسیاری با افراد تازه یا در محیط ناآشنا محتاط‌اند و روال قابل‌پیش‌بینی را بر تغییر ناگهانی ترجیح می‌دهند.

با اعضای خانواده این نژاد ملایم و بردبار است و همین آن را برای خانه‌هایی با کودکان بزرگ‌تر و تحت نظارت که می‌دانند چگونه خرگوش را ایمن نگه دارند مناسب می‌سازد. با غریبه‌ها ممکن است آنگورای انگلیسی به‌جای نزدیک‌شدن، آرام بنشیند یا عقب بکشد. در کنار حیوانات خانگی دیگر می‌تواند با همدمان آرام و آشنا با خرگوش هم‌زیستی کند، اما آشناسازی باید کند و زیر نظارت باشد و باید از سگ‌ها یا گربه‌هایی که ممکن است آن را شکار بپندارند محافظت شود.

چون این نژاد به آراستن مکرر نیاز دارد، خوی بردبار بخشی از ارزش عملی آن است. خرگوش‌هایی که از سنین کم دست‌گرفتن را می‌پذیرند نگهداری‌شان بسیار آسان‌تر است. وقتی که برای عادت‌دادن ملایم یک آنگورای جوان به بغل‌گرفتن و برس‌کشیدن صرف می‌شود در سراسر عمر بلندش جبران می‌شود.

آراستن وظیفه اصلی مراقبت از آنگورای انگلیسی است. پشمی که پیوسته رشد می‌کند بدون توجه منظم گره می‌خورد و در هم می‌پیچد، و پشم گره‌خورده می‌تواند رطوبت را در خود نگه دارد، مشکلات پوستی بسازد و اگر خرگوش هنگام تمیزکردن خودش الیاف رها را ببلعد به انسداد پشمی بینجامد.

آراستن

• پوشش را چند بار در هفته، و در ریزش‌های سنگین هر روز، آراسته کنید
• از برس اسلیکر یا شانه دندانه‌درشت برای بلندکردن و جداکردن پشم تا پوست استفاده کنید
• اطراف عقب، شکم و پشت گوش‌ها را که گره‌ها زودتر شکل می‌گیرند مرتب بررسی کنید
• هر چند ماه پشم را برداشت یا کوتاه کنید تا پوشش قابل‌مدیریت بماند
• ناخن‌ها را کوتاه نگه دارید و دندان‌ها را بررسی کنید، چون دندان خرگوش پیوسته رشد می‌کند

ورزش

• هر روز چند ساعت زمان بیرون از قفس زیر نظارت در فضایی امن و محصور فراهم کنید
• فضایی برای جهیدن، کش‌آمدن و ایستادن بدهید
• از تونل‌ها و اقلام ایمن برای جویدن استفاده کنید تا خرگوش فعال بماند
• از زمین خیس یا گل‌آلود که پشم را کثیف و گره‌دار می‌کند دوری کنید

محیط

خرگوش را در فضایی تمیز، خشک و بدون کوران با تهویه خوب نگه دارید. گرما برای حیوانی که پشم انبوه دارد خطری جدی است، پس آن را از آفتاب مستقیم و اتاق‌های گرم دور نگه دارید. بستر باید خشک و بدون گردوغبار باشد و محفظه باید مرتب تمیز شود تا پشم مدفوع و ادرار برنچیند.

پایه رژیم علف خشک نامحدود مانند تیموتی یا علف مرغزار است که باید بخش بزرگی از دریافت روزانه را تشکیل دهد. علف خشک فیبری را فراهم می‌کند که دستگاه گوارش را در حرکت نگه می‌دارد، دندان‌های پیوسته‌رشد را می‌ساید و به عبور پشم بلعیده‌شده از روده کمک می‌کند. مقدار اندازه‌گیری‌شده پلت ساده خرگوش و یک وعده روزانه سبزی برگی رژیم را کامل می‌کند. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد.

خوراکی‌های تشویقی و مکمل‌ها

خوراکی‌های تشویقی را کم و گاه‌به‌گاه نگه دارید. گزینه‌های مناسب شامل تکه کوچکی هویج، سیب بدون هسته یا سبزی تازه است. رژیم پرفیبر دفاع اصلی در برابر انسداد پشمی است، پس علف را بر خوراکی تشویقی مقدم بدارید. درباره هر مکملی، مانند فرآورده گلوله‌مو یا پاپایا، به‌جای افزودن روزمره با دامپزشک آشنا با خرگوش مشورت کنید.

با آراستن، رژیم و نگهداری درست، آنگورای انگلیسی خرگوشی خوش‌عمر است و معمولاً به ۷ تا ۱۲ سال می‌رسد. بیشتر خطرهای سلامتی ویژه این نژاد به پوشش بازمی‌گردد. پشم بلعیده‌شده می‌تواند در روده انباشته شود و پشم گره‌خورده یا کثیف می‌تواند به عفونت پوستی یا حمله مگس بینجامد. خرگوش‌ها خطرهای عمومی نیز دارند، از جمله رشد بیش‌ازحد دندان و کندی گوارش.

مراقبت پیشگیرانه

• برای پیشگیری از گره و کاهش پشم بلعیده‌شده مرتب آراسته کنید
• رژیم علف‌محور بدهید تا روده در حرکت بماند
• هر روز عقب را بررسی و آن را تمیز و خشک نگه دارید، به‌ویژه در هوای گرم
• اشتها و مدفوع را پایش کنید، چون تغییرها اغلب نخستین نشانه هشدارند
• معاینه‌های منظم با دامپزشک آشنا با خرگوش را برنامه‌ریزی کنید و درباره واکسن‌های موجود در منطقه‌تان بپرسید

محفظه‌ای به‌قدر کافی بزرگ فراهم کنید تا خرگوش بتواند کش بیاید، بایستد و چند جهش بردارد. یک محوطه یا قفس بزرگ داخلی همراه با دسترسی روزانه به میدان دو امن به‌خوبی عمل می‌کند. چون پشم به‌آسانی کثیف و گره‌دار می‌شود، محل زندگی باید تمیز و خشک بماند. از کف مشبک که می‌تواند به پاها آسیب بزند و پشم را گیر بیندازد پرهیز کنید؛ به‌جای آن از کف صاف با بستر خشک و بدون گردوغبار استفاده کنید.

فهرست آماده‌سازی

• محوطه یا قفس با کف صاف و چفت محکم
• بستر خشک و بدون گردوغبار و ناحیه توالت جدا
• تأمین دائم علف و آب تمیز
• نقطه سایه‌دار و خنک دور از آفتاب مستقیم و شوفاژ
• میدان دو امن و محصور برای ورزش روزانه

آنگوراهای انگلیسی در سن کم، اغلب حدود ۴ تا ۶ ماهگی، به بلوغ جنسی می‌رسند، هرچند پرورش‌دهندگان مسئول معمولاً پیش از نخستین جفت‌گیری صبر می‌کنند تا ماده کاملاً رشد کند. خرگوش‌ها تخمک‌گذار القایی‌اند، پس خود جفت‌گیری آزادسازی تخمک را آغاز می‌کند. ماده را برای جفت‌گیری به محفظه نر می‌برند نه برعکس، که درگیری قلمرویی را کاهش می‌دهد.

آبستنی حدود ۲۸ تا ۳۲ روز طول می‌کشد. با نزدیک‌شدن موعد زایمان، ماده با بستر و مویی که از پوشش خود می‌کند لانه می‌سازد. بچه‌ها که کیت نامیده می‌شوند معمولاً ۴ تا ۸ عدد در هر زایمان‌اند و کور، کر و بی‌مو به دنیا می‌آیند. ماده معمولاً یک یا دو بار در روز آن‌ها را شیر می‌دهد و کیت‌ها به‌سرعت رشد می‌کنند.

کیت‌ها حدود ۱۰ روزگی چشم باز می‌کنند و ظرف چند هفته لانه را ترک و شروع به جویدن غذای جامد می‌کنند. از شیر گرفتن معمولاً حدود ۶ تا ۸ هفتگی رخ می‌دهد. چون پوشش پشمی همراه با رشد کیت‌ها شکل می‌گیرد، پرورش‌دهندگان هنگام گزینش حیواناتی که نگه می‌دارند کیفیت پوشش و خو را زیر نظر دارند. تولیدمثل را فقط باید کسانی انجام دهند که آماده مراقبت از بچه‌ها و واگذاری مسئولانه آن‌ها هستند.