بریتانیا پتیت

برتانیا پتیت از کوچک‌ترین نژادهای خرگوش خانگی است. خرگوش‌های بالغ معمولاً بین ۰.۷ تا ۱.۱ کیلوگرم وزن دارند و دارای بدنی فشرده و قوس‌دار، استخوان‌بندی ظریف و حالتی هوشیارانه هستند که سر را بالا نگه می‌دارد. این نژاد از انگلستان سرچشمه گرفته و از نوع «قوس کامل» است؛ یعنی هنگامی که حیوان ایستاده، پشتش از گردن تا دم یک قوس پیوسته می‌سازد.

این خرگوش پرتحرک است و انرژی‌ای تند و تقریباً عصبی دارد. اغلب حرکت می‌کند، محیطش را با دقت زیر نظر دارد و نسبت به هر چیز تازه در فضایش کنجکاوی نشان می‌دهد. اندازه کوچک و سطح فعالیت بالا نگهداری از آن را آسان می‌کند، اما مدیریتش دشوار است؛ زیرا این نژاد تندرو است و همیشه هنگام نوازش آرام نمی‌ماند.

برتانیا پتیت برای کسانی مناسب است که خرگوشی کوچک و تعاملی می‌خواهند و حاضرند برای اجتماعی‌سازی آرام و صبورانه وقت بگذارند. برای کودکان خردسال یا خانواده‌هایی که دنبال خرگوشی آرام برای نشستن روی دامن هستند، گزینه مناسبی نیست.

برای چه کسی مناسب است؟

این نژاد برای بزرگسالان و نوجوانانی که از یک حیوان خانگی پویا و تیزبین لذت می‌برند و می‌توانند هر روز با آن تعامل داشته باشند، ایده‌آل است. کسانی که خرگوشی ساکت و آسان برای نگهداری می‌خواهند، یا مالکان تازه‌کاری که انتظار حیوانی آرام دارند، یک نژاد آرام‌تر را مناسب‌تر خواهند یافت.

ریشه‌های برتانیا پتیت به انگلستان برمی‌گردد، جایی که خرگوش‌های کوچک و ظریف‌استخوان این نوع زیر نام «پولیش» پرورش داده می‌شدند و در نمایشگاه‌ها به نمایش گذاشته می‌شدند. پرورش‌دهندگان انگلیسی برای ساختار بدنی بسیار کوچک با قوس کامل و حالتی صاف و هوشیارانه انتخاب می‌کردند و یکی از کوچک‌ترین خرگوش‌های استانداردشده را در دنیای نمایشگاه‌های پرورش خرگوش خلق کردند.

وقتی این نژاد به آمریکای شمالی آورده شد، مشکل نام‌گذاری پیش آمد. خرگوش کوچک متفاوتی از قبل با نام پولیش در آن منطقه رایج بود و دو نژاد از نظر ساختار بدنی با هم تفاوت داشتند: پولیش آمریکای شمالی خرگوشی فشرده و کوتاه‌بدن است، درحالی‌که نوع انگلیسی قوس کامل خاص خود را دارد.

برای تمایز دو نژاد، خرگوش انگلیسی وارداتی در آمریکا «برتانیا پتیت» نام گرفت. این نام هم به منشأ بریتانیایی آن اشاره دارد و هم به اندازه بسیار کوچکش. این نژاد همچنان نسبتاً نادر است و عمدتاً توسط پرورش‌دهندگان حرفه‌ای نمایشگاهی و علاقه‌مندان جدی نگهداری می‌شود، نه به‌عنوان حیوان خانگی معمول.

از آنجا که انتخاب به‌شدت بر نوع و اندازه کوچک تمرکز دارد، موجودات مولد معمولاً از طریق پرورش‌دهندگان متخصصی تهیه می‌شوند که شجره‌نامه و تطابق با استاندارد را دقیقاً پیگیری می‌کنند.

برتانیا پتیت بدنی کوچک و باریک دارد با قوسی برجسته که از پشت شانه‌ها تا پایه دم ادامه دارد. استخوان‌بندی ظریف است، پاها نسبت به بدن بلند و لاغرند و سر روی گردنی بلند قرار دارد که آن را بالا نگه می‌دارد. تصویر کلی حیوانی کشیده و باوقار است، نه گرد و کوتاه.

پوشش کوتاه، ظریف و از نوع flyback است؛ یعنی وقتی برخلاف جهت پشم کشیده شود، سریع به حالت اول برمی‌گردد. برای مرتب نگه داشتن آن نیاز به مراقبت زیادی نیست.

پوشش و رنگ‌ها

پوشش flyback به بدن چسبیده و خط قوس را به‌خوبی نشان می‌دهد. رنگ‌های تأییدشده بر اساس سازمان ثبت‌نام متفاوت است و معمولاً شامل سفید با چشمان یاقوتی، مشکی و آگوتی شاهبلوطی می‌شود. صرف‌نظر از رنگ، استاندارد پوشش تمیز و یکنواخت و خط واضح و هوشیارانه را بر اندازه یا حجم ترجیح می‌دهد.

برتانیا پتیت خلق‌وخویی شاداب و عصبی دارد. نسبت به هر تغییری در محیطش کنجکاو است و سریع واکنش نشان می‌دهد، و همواره نسبت به حرکات و صداهای اطرافش هوشیار است. صاحبانش اغلب این نژاد را پر از انرژی و به‌ندرت آرام توصیف می‌کنند.

یک برتانیا پتیت خوب اجتماعی‌شده با افرادی که می‌شناسد می‌تواند تعاملی و دلنشین باشد، اگرچه معمولاً فعالیت را به مدت طولانی در آغوش بودن ترجیح می‌دهد. این نژاد تند و واکنشی است، بنابراین مدیریت ناگهانی می‌تواند آن را بترساند. تماس آرام و منظم از سنین پایین کمک می‌کند که به صاحبانش عادت کند.

در مقابل غریبه‌ها ممکن است ابتدا محتاطانه رفتار کند و ترجیح دهد فرار کند تا اینکه بی‌حرکت بماند. با خرگوش‌های دیگر، معرفی‌های دقیق و عقیم‌سازی احتمال همزیستی آرام را افزایش می‌دهد، اما انرژی این نژاد ایجاب می‌کند که هم‌خانه‌ها با دقت انتخاب شوند. به‌طور کلی برای کودکان خردسال گزینه مناسبی نیست، چون ممکن است کودک خرگوش را خیلی تند و زودترسیده برای مدیریت ایمن بیابد.

پوشش کوتاه flyback مراقبت را ساده نگه می‌دارد، اما انرژی این نژاد به این معناست که ورزش و محرک‌های محیطی بسیار بیشتر از شانه‌زدن اهمیت دارند. مراقبت روزانه عمدتاً به دادن فضا برای حرکت و بازی به این خرگوش پرتحرک و ارضای کنجکاوی‌اش تمرکز دارد.

آراستن

• هفته‌ای یک‌بار با برس نرم شانه‌اش کن؛ در طول ریزش‌های فصلی بیشتر شانه‌اش بزن.
• هر چهار تا شش هفته ناخن‌هایش را بررسی و بچین.
• به‌طور منظم گوش‌ها، چشم‌ها و دندان‌هایش را برای نشانه‌های مشکل بررسی کن.
• از حمام دادن بپرهیز؛ فقط در صورت آلودگی پوشش، آن ناحیه را تمیز کن.

ورزش

• هر روز چند ساعت خارج از قفس در محل امنی به او بده.
• تونل، سکو و اسباب‌بازی‌های مطمئن برای هدایت انرژیش فراهم کن.
• هنگام آزادگردی نظارت داشته باش، چون این خرگوش تند است و می‌تواند از شکاف‌های کوچک رد شود.

محیط

خرگوش را در جای آرام اما محرک نگه‌دار، دور از کوران هوا و گرمای مستقیم. یک برتانیا پتیت کسل‌شده ممکن است بی‌قرار شود؛ اسباب‌بازی‌ها را عوض کن و فضا را گاهی تغییر بده تا کنجکاوی‌اش حفظ شود.

رژیم غذایی برتانیا پتیت از تغذیه استاندارد خرگوش پیروی می‌کند و برای بدنی بسیار کوچک تنظیم شده است. پایه اصلی علوفه خشک گراس نامحدود است، مانند تیموتی یا علوفه باغی، که سیستم گوارشی را فعال نگه می‌دارد و دندان‌های دائماً در حال رشد را سایش می‌دهد. پلت و سبزیجات مکمل هستند، نه وعده اصلی.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را با احتیاط بده. یک تکه کوچک میوه یا یک شاخه گیاه برای خرگوشی به این اندازه کافی است. آب تازه و پاک باید همیشه در دسترس باشد، ترجیحاً هم در کاسه و هم در بطری تا خرگوش بتواند به هر شکل که می‌خواهد بنوشد.

با مراقبت خوب، برتانیا پتیت معمولاً بین ۸ تا ۱۰ سال زندگی می‌کند. این نژاد با همان مشکلات بهداشتی اصلی خرگوش‌های دیگر روبروست و اندازه بسیار کوچکش به این معناست که بیماری می‌تواند به‌سرعت پیشرفت کند؛ بنابراین مراقبت دامپزشکی به‌موقع ضروری است.

مراقبت پیشگیرانه

• هر سال با یک دامپزشک باتجربه در زمینه خرگوش ویزیت منظم داشته باش.
• علوفه خشک نامحدود برای حفظ سلامت دندان و دستگاه گوارش بده.
• مکان نگهداری را تمیز و خشک نگه‌دار تا مشکلات تنفسی و پوستی کاهش یابد.
• اشتها و مدفوع روزانه را به‌عنوان نشانه هشدار اولیه پایش کن.
• در مورد واکسیناسیون و کنترل انگل با توجه به شرایط محلی با دامپزشک مشورت کن.

اگرچه برتانیا پتیت ریز است، به دلیل انرژی زیادش به فضای بسیار بیشتری نسبت به آنچه اندازه‌اش نشان می‌دهد نیاز دارد. مکان نگهداری باید پایگاهی امن داشته باشد با دسترسی منظم به یک محوطه تمرین بزرگ‌تر یا اتاقی مناسب‌سازی‌شده برای خرگوش. یک قفس تنگ برای نژادی به این پرتحرکی مناسب نیست.

فهرست تجهیزات

• یک جعبه پناهگاه یا سرپناه برای آرامش و امنیت.
• یک جالویی یا ذخیره روزانه علوفه خشک.
• کاسه و بطری آب.
• یک سینی بهداشتی با بستر کاغذی یا علوفه.
• تونل، سکو و اسباب‌بازی‌های جونده برای محرک محیطی.

تکثیر برتانیا پتیت تجربه می‌طلبد؛ اندازه کوچک و نوع قوس کامل مدیریت این نژاد را دشوارتر از بسیاری از خرگوش‌های بزرگ‌تر می‌کند. حیوانات معمولاً حدود چهار تا پنج ماهگی به بلوغ تولیدمثلی می‌رسند، اگرچه بسیاری از پرورش‌دهندگان تا زمان رشد کامل ماده صبر می‌کنند.

آبستنی تقریباً ۲۸ تا ۳۲ روز طول می‌کشد. کُودَه‌ها کوچک هستند و نوزادان بسیار ریز؛ بنابراین ماده به یک جعبه لانه آرام، علوفه خشک کافی برای لانه‌سازی و محیطی آرام برای پرورش فرزندانش نیاز دارد. استرس می‌تواند ماده عصبی را به بی‌توجهی یا رهاکردن کُودَه وادارد، پس مزاحمت در هفته‌های اول باید به حداقل برسد.

نوزادان حدود شش تا هشت هفتگی از شیر گرفته می‌شوند. مدیریت آرام و زودهنگام به رشد خرگوش‌های جوان به بزرگسالانی آرام‌تر کمک می‌کند، که در نژادی که به خلق‌وخوی عصبی شناخته شده اهمیت دارد. انتخاب والدین آرام و سالم هم خلق‌وخو و هم نوع بدنی بسیار مشخصی که معیار داوری نژاد است را حمایت می‌کند.