بورن

بورن یکی از قدیمی‌تر و بزرگ‌تر نژادهای زینتی خرگوش است. بزرگسالان معمولاً بین ۸ تا ۱۲ پوند وزن دارند، که این نژاد را قاطعانه در رده بزرگ جای می‌دهد. بدن بلند و به‌خوبی عضلانی با پشتی اندکی قوس‌دار است و پوشش انبوه و به‌طور چشمگیری براق است.

نام این نژاد از شهر بورن نزدیک آنتورپ در بلژیک گرفته شده است، جایی که در اواخر سده نوزدهم پرورش یافت. نخست برای هم خز و هم گوشت پرورش داده می‌شد و کیفیت پوششش به گسترش آن به کشورهای دیگر به‌عنوان خرگوش نمایشی و خانگی یاری رساند.

امروز بورن‌ها بیشتر به‌خاطر خلق‌وخو ارزشمندند. تمایل دارند آرام، ملایم و کنجکاو باشند و پس از آنکه به مردم خو بگیرند، به‌خوبی در دست گرفته می‌شوند. اندازه و سرشت باثباتشان آنها را برای صاحبانی مناسب‌تر می‌سازد که بتوانند فضای فراوان و تعامل منظم فراهم کنند.

بورن مناسب چه کسانی است

این نژاد برازنده خانواری است که جا برای محفظه‌ای بزرگ و زمان برای دست زدن و ورزش روزانه دارد. سرشت آرام مناسب نگهدارندگان تازه‌کاری است که برای نیازهای خرگوشی بزرگ آماده‌اند، هرچند اندازه، نژاد را برای خانه‌های کوچک یا کودکان بسیار خردسال که نمی‌توانند وزن را به‌ایمنی نگه دارند کمتر عملی می‌سازد.

بورن در اواخر دهه ۱۸۹۰ در شهر بورن، نزدیک آنتورپ در بلژیک، پرورش یافت. آن را یکی از نژادهای بنیادین بزرگ خزی اروپای قاره‌ای می‌دانند و از ذخیره محلی که هم برای پوست و هم برای سفره نگهداری می‌شد بهره برد.

رنگ اصلی و شناخته‌شده‌ترین رنگ آبی بود، سایه‌ای تمیز و یکنواخت به‌رنگ سنگ لوح که نشان مشخصه نژاد شد. کیفیت انبوه و درخشان پوشش آبی، خرگوش را برای تجارت خز جذاب می‌ساخت و به تثبیت شهرت آن فراتر از بلژیک یاری رساند.

این نژاد در اوایل سده بیستم به بریتانیا رسید، جایی که پرورش‌دهندگان برای تثبیت تیپ و گسترش گستره رنگ کار کردند. گونه‌های سفید، مشکی و قهوه‌ای پس از آن آمدند و باشگاهی تخصصی برای نگهداری استاندارد تشکیل شد. از بریتانیا بورن به دیگر کشورهای انگلیسی‌زبان گسترش یافت.

بورن‌ها بر پیدایش چند نژاد بعدی تأثیر گذاشتند، زیرا پوشش و ساختارشان در برنامه‌های اصلاح‌نژاد جاهای دیگر به کار رفت. این نژاد امروز نسبتاً کمیاب می‌ماند و بیشتر توسط علاقه‌مندان و نمایش‌دهندگان نگهداری می‌شود نه به‌عنوان حیوان خانگی بازار انبوه.

بورن بدنی بلند و به‌خوبی گرد با قوسی اندک روی پشت دارد، که گاه شکل ماندولین توصیف می‌شود. سر پهن است، گوش‌ها بزرگ‌اند و به‌شکل V نگه داشته می‌شوند، و برداشت کلی از خرگوشی تنومند و متوازن است. پوشش ویژگی تعیین‌کننده است: ضخیم، نرم و براق، با کیفیت بازگشتی که هنگام نوازش برخلاف خواب مو به‌آرامی به جای خود بازمی‌گردد.

پوشش و رنگ‌ها

آبی رنگ کلاسیک و اصلی است، لوحی متوسط و یکنواخت با درخششی نیرومند که تا خود پوست کشیده می‌شود. گونه سفید سفیدِ خالص با چشمان آبی است. مشکی، قهوه‌ای و یاسی نیز در برخی استانداردها به‌رسمیت شناخته می‌شوند. در هر رنگ، پوشش باید یکنواخت، انبوه و روشن باشد، با درخششی که بخش زیادی از جذابیت نژاد را می‌بخشد. طول پوشش تقریباً یک اینچ و نیم است، بلندتر از بیشتر خرگوش‌های معمولی.

بورن به خلق‌وخوی باثبات و یکنواخت شهرت دارد. این نژاد ملایم و رام است و معمولاً پس از آنکه به اطرافیانش اعتماد کند، دست زدن را به‌خوبی تحمل می‌کند. در همان حال هوشیار و کنجکاو است و افراد اغلب اشیای تازه را بررسی و فضای خود را با آمادگی کاوش می‌کنند.

با اعضای خانواده‌ای که آرام و مکرر با آنها رفتار می‌کنند، بورن‌ها تمایل دارند بااعتماد و اجتماعی شوند. خرگوش‌های بزرگی هستند، پس کودکان باید زیر نظر باشند و آموخته شوند که بدن را به‌طور کامل نگه دارند نه آنکه از پس‌گردن یا گوش بلند کنند. با غریبه‌ها، بورن ممکن است ابتدا محتاط باشد اما به‌ندرت پرخاشگر است. در کنار خرگوش‌های دیگر، جفت‌های اخته‌شده که به‌تدریج معرفی می‌شوند می‌توانند با هم زندگی کنند؛ مانند بیشتر خرگوش‌ها، جانوران اخته‌نشده هم‌جنس ممکن است بجنگند.

مراقبت روزانه بر محفظه پاک، غذا و آب تازه و زمان بیرون از قفس برای حرکت متمرکز است. پوشش انبوه برای براق ماندن و بدون گره ماندن نیاز به توجه منظم دارد و بدن بزرگ به این معناست که خرگوش به جا و ورزش بیشتری از نژادهای کوچک‌تر نیازمند است.

آرایش

• هفته‌ای یک بار، و در ریزش بیشتر، شانه بزنید تا موی لخت برداشته شود
• ناخن‌ها را هر چند هفته بررسی کنید و هنگام بلند شدن کوتاه کنید
• گوش‌ها و پشت را مرتب از نظر پاکیزگی بازرسی کنید
• از حمام کردن پرهیز کنید؛ به‌جای آن به‌طور موضعی پاک کنید، زیرا حمام کامل به خرگوش‌ها فشار می‌آورد

ورزش

• هر روز دست‌کم سه تا چهار ساعت زمان دویدن زیر نظر بدهید
• محوطه ورزش ایمن یا اتاق خرگوش‌ایمن فراهم کنید
• تونل، جعبه و اسباب‌بازی جویدنی ارائه دهید تا خرگوش فعال بماند
• محفظه‌ای بزرگ بدهید تا خرگوش بتواند در فضای بسته کش‌وقوس کند و بجهد

محیط

بورن را در فضایی بدون جریان هوا با دمای پایدار نگه دارید. خرگوش‌ها گرما را بد تحمل می‌کنند، پس آنها را از آفتاب مستقیم تابستان دور نگه دارید و سایه و تهویه فراهم کنید. محیطی آرام و قابل‌پیش‌بینی مناسب نژاد است و فشار را کاهش می‌دهد.

علوفه خشک پایه رژیم خرگوش است و باید بخش بزرگ آنچه بورن می‌خورد را تشکیل دهد. علوفه گراسی نامحدود مانند تیموتی یا علف مرتع از گوارش پشتیبانی می‌کند و دندان‌های پیوسته‌رشد را می‌ساید. پلت و سبزی تازه مواد مغذی می‌افزایند اما باید اندازه‌گیری شوند نه آزادانه داده شوند، به‌ویژه برای نژادی بزرگ که مستعد افزایش وزن است.

خوراکی‌های تشویقی و مکمل‌ها

هر روز مقادیر کمی سبزی برگی ایمن مانند کاهوی رومی، گیاهان و قاصدک ارائه دهید. میوه و ریشه‌سبزی‌ها را فقط به‌عنوان خوراکی گاه‌به‌گاه در تکه‌های کوچک به‌خاطر قند آنها به کار ببرید. خرگوش سالمی که علوفه خوب و رژیم متعادل دارد به‌ندرت به مکمل نیاز دارد؛ همیشه آب تازه در بطری یا کاسه سنگین فراهم کنید.

بورن نژادی سرسخت به شمار می‌آید و با مراقبت خوب معمولاً ۵ تا ۸ سال عمر می‌کند. بیشتر مشکلات سلامتی همان‌هایی است که همه خرگوش‌ها را درگیر می‌کند نه وضعیت‌های ویژه نژاد. مشاهده روزانه خوردن، فضله و رفتار مطمئن‌ترین راه تشخیص زودهنگام دردسر است.

مراقبت پیشگیرانه

• علوفه نامحدود بدهید تا دندان و روده کار کنند
• در هوای گرم روزانه پشت را برای پیشگیری از حمله مگس بررسی کنید
• در جایی که واکسن میکسوماتوز و RHD در دسترس است، واکسیناسیون را به‌روز نگه دارید
• معاینه دامپزشکی سالانه با دامپزشکِ آشنا با خرگوش برنامه‌ریزی کنید
• برای کاهش سرطان‌های تولیدمثلی و بهبود رفتار، اخته کنید

چون بورن خرگوشی بزرگ است، محل نگهداری‌اش باید بزرگ‌تر از قفس معمولی باشد که برای نژادهای کوچک فروخته می‌شود. محفظه باید به خرگوش اجازه دهد کاملاً کشیده دراز بکشد، روی پاهای عقب بایستد و چند جهش بردارد بی‌آنکه به دیواره‌ها بخورد. محفظه اصلی را با ناحیه‌ای امن برای ورزش روزانه جفت کنید.

فهرست وارسی برپایی

• محفظه بزرگ با کف محکم و بستر عمیق و جاذب
• سینی توالت در گوشه‌ای که خرگوش برمی‌گزیند
• جاعلوفه یا توده علوفه که همیشه پر نگه داشته شود
• بطری آب یا کاسه سنگین که روزانه بررسی و پر شود
• یک پناهگاه یا جعبه سرپوشیده برای پناه و امنیت
• اسباب‌بازی جویدنی و تونل برای غنی‌سازی

بورن‌ها در چندماهگی به بلوغ زادآوری می‌رسند، هرچند به نژادهای بزرگ معمولاً پیش از جفت‌گیری اجازه داده می‌شود رشد خود را کامل کنند. ماده بر چرخه‌ای نسبتاً پیوسته پذیراست نه در فصلی ثابت. پس از جفت‌گیری، آبستنی حدود یک ماه طول می‌کشد و ماده اندکی پیش از زایمان لانه‌ای از علوفه و کرک می‌سازد.

زایش‌ها معمولاً متوسط تا بزرگ‌اند. جوانان، که بچه نامیده می‌شوند، کور و بی‌مو به دنیا می‌آیند و کاملاً به ماده وابسته‌اند. حدود ده روزگی چشم می‌گشایند و در هفته‌های پس از آن شروع به ترک لانه و جویدن غذای جامد می‌کنند. از شیر گرفتن معمولاً میان شش و هشت هفتگی کامل می‌شود. در این دوره برای ماده جعبه لانه آرام، غذای بیشتر و کمترین مزاحمت فراهم کنید. زادآوری باید مسئولانه انجام شود، با توجه به سلامت، خلق‌وخو و یافتن خانه برای زادگان.