فازی لوپ آمریکایی

امریکن فازی لوپ خرگوشی کوچک و مناسب نگهداری در خانه است که کرک پشمی متراکم را با سری گرد و گوش‌های آویزان نژادهای لوپ ترکیب می‌کند. بلوغ‌یافته‌ها معمولاً بین ۳ تا ۴ پوند وزن دارند که این نژاد را در رده اندازه کوچک جای می‌دهد. کرک همان ویژگی است که این نژاد را از نژاد نزدیک به آن، هالند لوپ، متمایز می‌سازد: به‌جای موی معمولی، امریکن فازی لوپ الیاف پشمی مشابه آنگورا دارد.

خلق‌وخوی این نژاد یکی از دلایل اصلی نگهداری آن به‌عنوان حیوان خانگی است. امریکن فازی لوپ‌ها دوستانه، مهربان و بازیگوش هستند و بیشتر به‌جای پنهان شدن، به سراغ انسان می‌روند. بسیاری از آن‌ها به اسباب‌بازی‌های تعاملی، کاوش در فضاهای تازه و نشستن نزدیک صاحب خود علاقه نشان می‌دهند. کنجکاوی و روحیه اجتماعی این نژاد باعث می‌شود در برابر دست‌زدن ملایم و منظم واکنش خوبی نشان دهد.

پوشش پشمی به این معناست که این خرگوش نسبت به نژادهای موکوتاه به مراقبت بیشتری نیاز دارد. صاحبانی که آماده شانه‌زدن منظم و بررسی کرک برای یافتن گره هستند، این نژاد را رضایت‌بخش خواهند یافت. کسانی که به دنبال حیوان خانگی کم‌نگهداری هستند باید پیش از انتخاب این نژاد، میزان تعهد لازم برای مراقبت از کرک را بسنجند.

مناسب چه کسانی است

این نژاد برای صاحبانی مناسب است که به دنبال خرگوشی تعامل‌گرا و علاقه‌مند به انسان هستند و می‌توانند مراقبت هفتگی یا بیشتر از کرک را بر عهده بگیرند. این نژاد در خانه‌هایی که خرگوش هر روز توجه دریافت می‌کند و زمانی بیرون از قفس خود سپری می‌کند، جای مناسبی دارد. برای صاحبانی که زیاد سفر می‌کنند یا حیوانی با نیاز کم به مراقبت از کرک می‌خواهند، گزینه چندان مناسبی نیست.

امریکن فازی لوپ نژادی نسبتاً جوان است که خاستگاه آن ایالات متحده آمریکاست. این نژاد از کار روی هالند لوپ، نژاد کوچک لوپ که در میان علاقه‌مندان آمریکایی محبوبیت یافته بود، شکل گرفت. پرورش‌دهندگان می‌خواستند الگوی رنگی بروکن (خالدار) را به هالند لوپ اضافه کنند و برای این کار از اینگلیش اسپات تلاقی گرفتند که کرک رول‌بک (فروافتاده) را وارد کرد.

برای بازگرداندن کرک متراکم و نرمی که پرورش‌دهندگان می‌پسندیدند، خرگوش‌های فرنچ آنگورا به خطوط تلاقی وارد شدند. آنگورا حامل ژن پشم بود و تلاقی‌ها خرگوش‌های گوش‌آویزی به وجود آوردند که گاهی به‌جای موی معمولی، کرک پشمی نشان می‌دادند. پرورش‌دهندگان دریافتند که این خرگوش‌های پشمی‌گوش‌آویز می‌توانند پایه یک نژاد مستقل باشند.

طی پرورش گزینشی در دهه ۱۹۸۰، کرک پشمی همراه با ساختار بدنی فشرده و گوش‌آویز تثبیت شد. این نژاد به‌گونه‌ای پرورش یافت که اندازه کوچک و خلق‌وخوی دوستانه هالند لوپ را حفظ کند و در عین حال کرک پشمی برگرفته از آنگورا را نیز داشته باشد.

انجمن پرورش‌دهندگان خرگوش آمریکا (ARBA) در سال ۱۹۸۸ امریکن فازی لوپ را به‌طور رسمی به رسمیت شناخت. از آن زمان این نژاد هم به‌عنوان حیوان نمایشی و هم حیوان خانگی نگهداری شده و همچنان یکی از نژادهای پشمی‌گوش‌آویز است که عمدتاً در ایالات متحده پرورش یافته‌اند.

امریکن فازی لوپ بدنی کوتاه، فشرده و عضلانی دارد که به آن ظاهری گرد می‌بخشد. سر پهن و پرحجم است و نزدیک به شانه‌ها قرار می‌گیرد؛ صورت صاف آن به ظاهر متمایز این نژاد کمک می‌کند. گوش‌ها به سبک لوپ در دو طرف سر آویزان‌اند و پوشش کرکی مناسبی دارند. شاخص‌ترین ویژگی این نژاد، کرک پشمی است که بدن را به‌جای موی معمولی با الیاف نرم می‌پوشاند.

کرک و رنگ‌ها

کرک پشمی، ویژگی تعیین‌کننده این نژاد است. باید متراکم و با طولی یکنواخت، حدود ۲ اینچ، باشد و بافتی داشته باشد که به‌جای فرورفتن و صاف‌شدن، حجم خود را حفظ کند. چون این کرک از جنس پشم است، به مراقبت منظم برای جلوگیری از گره‌خوردن نیاز دارد. این نژاد در طیف گسترده‌ای از رنگ‌ها که در گروه‌های استاندارد از جمله آگوتی، بروکن، پوینتد وایت، سلف، شیدد و واید بند دسته‌بندی می‌شوند، به نمایش گذاشته می‌شود. الگوهای بروکن نشانه‌های رنگی روی زمینه سفید دارند، در حالی که رنگ‌های سلف در سراسر بدن یکدست‌اند.

امریکن فازی لوپ به شخصیت ملایم و برون‌گرا شناخته می‌شود. این نژاد دوستانه و مهربان است و بسیاری از افراد این نژاد فعالانه توجه کسانی را که با آن‌ها زندگی می‌کنند، طلب می‌کنند. آن‌ها بازیگوش و کنجکاوند و اغلب اشیای تازه را بررسی می‌کنند و از اسباب‌بازی‌هایی که می‌توانند هل بدهند، پرتاب کنند یا بجوند، لذت می‌برند.

در کنار اعضای خانواده، امریکن فازی لوپی که به‌درستی اجتماعی‌شده باشد، معمولاً آرام است و در صورت ثابت بودن روال روزانه، دست‌زدن به آن را می‌پذیرد. در برخورد با غریبه‌ها، رفتار خرگوش‌ها متفاوت است: برخی با اعتمادبه‌نفس و سریع نزدیک می‌شوند، در حالی که برخی دیگر برای احساس راحتی به زمان نیاز دارند. معرفی آرام و بی‌سروصدا به آرام‌شدن خرگوش‌های مضطرب کمک می‌کند.

در کنار سایر حیوانات خانگی، این نژاد می‌تواند در صورت پیوند صحیح با خرگوش دیگری زندگی کند و بسیاری از آن‌ها با همراهی از نژاد خود بهترین عملکرد را دارند. برهم‌کنش با سگ و گربه همیشه باید تحت نظارت باشد، زیرا حتی حیوانی بزرگ‌تر و دوستانه نیز می‌تواند خرگوشی کوچک را بترساند یا آسیب برساند. کودکان در صورتی که آموزش ببینند خرگوش را ملایم نگه دارند و هنگام بلند کردن از بدن آن حمایت کنند، می‌توانند رابطه خوبی با این نژاد داشته باشند.

مراقبت از امریکن فازی لوپ بر سه محور کرک پشمی، نیاز به فعالیت و فضای زندگی امن متمرکز است. کرک این نژاد را از خرگوش‌های موکوتاه متمایز می‌کند و روالی منظم برای آرایش می‌طلبد.

آرایش کرک

• کرک پشمی را دست‌کم دو تا سه بار در هفته و در دوران ریزش شدید مو، هر روز شانه بزنید تا از گره‌خوردن و کلاف‌شدن آن جلوگیری شود.
• کرک اطراف پشت بدن و شکم را بررسی کنید، جایی که گره‌ها بیشتر شکل می‌گیرند.
• هر گره را پیش از اینکه به پوست بچسبد، کوتاه کنید یا با احتیاط باز کنید.
• ناخن‌ها را هر چند هفته یک‌بار کوتاه کنید.
• گوش‌ها را به‌طور منظم بررسی کنید، زیرا شکل آویزان آن‌ها جریان هوا را کم می‌کند و می‌تواند تجمع موم یا کنه را پنهان کند.

فعالیت بدنی

• هر روز چند ساعت زمان تحت نظارت بیرون از قفس در اختیار خرگوش بگذارید.
• تونل، اسباب‌بازی‌های جویدنی و اشیایی برای هل دادن و کاوش فراهم کنید.
• هر فضایی که خرگوش در آن آزادانه می‌گردد را ایمن‌سازی کنید و کابل‌ها و گیاهان سمی را از آن دور نگه دارید.
• از زمان فعالیت برای ساختن اعتماد از طریق برهم‌کنش ملایم استفاده کنید.

محیط زندگی

نگهداری این نژاد در فضای داخلی، جایی که دما ثابت است و کرک پشمی تمیز و خشک می‌ماند، بهترین گزینه است. خرگوش‌ها به گرما حساس‌اند، بنابراین فضای زندگی را خنک و با تهویه مناسب نگه دارید. قفسی جادار با کف صاف، مخفی‌گاه، یونجه تازه، آب و محل دستشویی برای آن فراهم کنید.

رژیم غذایی درست، دستگاه گوارش خرگوش را فعال نگه می‌دارد و از سلامت پوشش پشمی او پشتیبانی می‌کند. پایه این رژیم علوفه خشک نامحدود است، مانند یونجه تیموتی یا علف باغی، که فیبر مورد نیاز خرگوش را تأمین می‌کند و دندان‌های پیوسته در حال رشد او را سایش می‌دهد. سبزی‌های برگ‌دار تازه تنوع و رطوبت به رژیم می‌افزایند و مقدار کمی دان اندازه‌گیری‌شده، مواد مغذی متمرکز فراهم می‌کند. آب تازه باید همیشه در دسترس خرگوش باشد.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را با احتیاط و کم بدهید. تکه‌های کوچک سبزیجات بی‌خطر یا کمی گیاه معطر پاداش مناسبی هستند و میوه، به دلیل قند بالا، باید تنها گاه‌به‌گاه و به مقدار کم داده شود. خرگوشی که علوفه باکیفیت نامحدود و سبزی مناسب دریافت می‌کند، معمولاً به مکمل اضافه نیازی ندارد. هر خوراک جدید را به‌آرامی وارد رژیم کنید و تغییرات مدفوع یا اشتها را زیر نظر بگیرید.

با نگهداری درست، فازی لوپ آمریکایی معمولاً بین ۵ تا ۸ سال زندگی می‌کند. این نژاد بیماری خاصی ندارد که آن را از دیگر خرگوش‌ها جدا کند، اما گوش‌های افتاده، صورت صاف و پوشش پشمی آن چند نقطه را برای مراقب لازم می‌سازد. رژیمی سرشار از فیبر، شانه‌کشی منظم و قفس تمیز، بیشتر مشکلات رایج را پیشگیری می‌کند.

مراقبت پیشگیرانه

• علوفه خشک نامحدود در اختیار خرگوش بگذارید تا حرکت روده و سایش دندان طبیعی بماند.
• پوشش پشمی را به‌طور منظم شانه بزنید و ناحیه پشت بدن را تمیز نگه دارید.
• در هر جلسه شانه‌کشی، دندان‌ها، گوش‌ها و چشم‌ها را بررسی کنید.
• قفس را تمیز نگه دارید و در هوای گرم خرگوش را خنک نگه دارید.
• معاینات دوره‌ای را با دامپزشکی که با خرگوش کار می‌کند برنامه‌ریزی کنید.

فازی لوپ آمریکایی برای زندگی در فضای داخلی خانه مناسب است، جایی که دما ثابت می‌ماند و پوشش پشمی او تمیز و خشک باقی می‌ماند. قفس باید آن‌قدر بزرگ باشد که خرگوش بتواند در آن کاملاً دراز بکشد، بایستد و چند جهش بزند، و کف آن باید سخت و صاف باشد تا از پاهای او محافظت کند. قفس‌های با کف توری می‌توانند باعث زخم کف پا شوند و توصیه نمی‌شوند. خرگوش همچنین روزانه به زمانی در فضایی بزرگ‌تر و ایمن‌سازی‌شده نیاز دارد تا بتواند حرکت کند و کاوش کند.

فهرست آماده‌سازی محل نگهداری

• قفسی فراخ با کف سخت و بستر نرم.
• علوفه خشک نامحدود و ظرف آب سنگین سرامیکی یا سیفونی.
• مخفیگاه یا جعبه‌ای سرپوشیده که خرگوش بتواند در آن پناه بگیرد.
• سینی مخصوص دفع با خاک‌بستر کاغذی و لایه‌ای از علوفه روی آن.
• اسباب‌بازی‌های جونده امن و وسایلی برای هل دادن و کاوش.
• محلی خنک، سایه‌دار و بدون کوران هوا برای قرار دادن قفس.

فازی لوپ آمریکایی معمولاً در سن ۵ تا ۶ ماهگی به بلوغ جفت‌گیری می‌رسد. مانند دیگر خرگوش‌ها، ماده را برای جفت‌گیری به قفس نر می‌برند نه برعکس، زیرا ماده‌ها می‌توانند نسبت به قلمرو خود حساس شوند. خرگوش‌ها تخمک‌گذاری القایی دارند، یعنی خود عمل جفت‌گیری باعث آزاد شدن تخمک می‌شود.

دوره آبستنی حدود ۲۸ تا ۳۲ روز طول می‌کشد. پیش از زمان زایمان باید جعبه لانه‌ای با بستر نرم در اختیار ماده گذاشت، و او خودش با کندن پشم از بدن خود آن را می‌پوشاند. اندازه لانه در این نژاد کوچک معمولاً محدود است و اغلب بین ۳ تا ۵ بچه‌خرگوش را شامل می‌شود.

بچه‌خرگوش‌ها بدون پشم و با چشمان بسته به دنیا می‌آیند. ماده معمولاً یک یا دو بار در روز به آن‌ها شیر می‌دهد و چشمان نوزادان در حدود روز دهم باز می‌شود. آن‌ها ظرف چند هفته شروع به چشیدن علوفه و دان می‌کنند و معمولاً در سن ۶ تا ۸ هفتگی از شیر گرفته می‌شوند. از آنجا که پوشش پشمی از نظر ژنتیکی کنترل می‌شود، پرورش خرگوش‌های پشمی لوپ نیازمند توجه به ژنتیک پوشش بدن است، و پرورش مسئولانه شامل غربالگری از نظر سلامت دندان و خلق‌وخوی مناسب نیز می‌شود.