Which clubs recognize the شو ریسر?

The شو ریسر is recognized by انجمن ملی کبوتر و فدراسیون پرورشدهندگان طیور نژادی آلمان.

شو ریسر

Q: شو ریسر چقدر بزرگ است؟

پرندهای با بدن متوسط است، بزرگتر و سنگینتر از کبوتر هومر مسابقهای که از آن پدید آمده، معمولاً بین ۳۵۰ تا ۴۵۰ گرم بسته به لاین و جنسیت.

Q: خلقوخوی شو ریسر چگونه است؟

آرام، هوشیار و مطمئن به خود. این نژاد بهراحتی دستورزی میشود و سریع آرام میگیرد، به همین دلیل برای نمایش و دستورزی مکرر مناسب است.

Q: نگهداری از شو ریسر دشوار است؟

نه. این نژاد مقاوم است و بهآسانی جفتگیری میکند، بنابراین نیازهای اصلی آن کبوترخانهای تمیز و خشک، تغذیه متعادل با دانه، آب تازه و کنترل منظم انگل است.

Q: آیا شو ریسر برای مبتدیان مناسب است؟

بله. این نژاد مقاوم است، بهآسانی جفتگیری میکند و خلقوخویی ثابت دارد، از این رو گزینهای معقول برای تازهواردان به دنیای کبوتران نمایشی است.

Q: شو ریسر از کجا آمده است؟

این نژاد در ایالات متحده از نژاد هومر مسابقهای، توسط پرورشدهندگانی که ظاهر را بر عملکرد پروازی ترجیح میدادند، پدید آمد.

شو ریسر نژادی زیبای آمریکایی است که از کبوترهای ریسینگ هومر برای میدان نمایش توسعه یافته و به‌خاطر نوع جسورانه و متعادلش ارزشمند است.

Size: متوسط
Lifespan: 10–15 years
Origin: ایالات متحده
Temperament: بااعتمادبه‌نفس
Standard colors: سیاه،‏ سفید، و آبی and 11 more

Key Traits

بااعتمادبه‌نفسگوش‌به‌زنگباوقارفعال

Find a شو ریسر Breeder Browse All Breeds

Characteristics

Energy Level3

Trainability5

Good With Kids3

Good With Pets3

Grooming Needs1

شو ریسر colors and patterns

What each club's breed standard says about every شو ریسر color and pattern. Point at a ruling to see the club's own wording.

Breed standards describe the شو ریسر in سیاه،‏ سفید،‏ آبی،‏ اسطوخودوسی،‏ نقره‌ای،‏ قهوه‌ای،‏ سمند،‏ خاکی،‏ قرمز خاکستری،‏ زرد،‏ کرم،‏ نیلی،‏ اوپالی غالب، و اوپالی مغلوب. Standard patterns: یکدست،‏ جوگندمی،‏ اسپلش،‏ شطرنجی،‏ شطرنجی مخملی،‏ دوخط،‏ بی‌خط،‏ گسترده، و پیسه.

پرها: rulings by club
Color or pattern	NPA	BDRG
سیاه	استاندارد (“Spread Black; Blue Bar; Blue Check; Dark Check; Black Check; Indigo/Andulusian; Splash or Pied; Mismark”)	استاندارد (“Schwarz; Schwarz-gescheckt; Blau ohne Binden; Blau mit Binden; Blau-gehämmert; Blau-dunkelgehämmert; Blau-dunkel; Andalusierfarbig”)
سفید	استاندارد (“Grizzle; Splash or Pied; Mismark”)	استاندارد (“Weiß; Blau-gescheckt ohne Binden; Blau-gescheckt mit Binden; Blau-gehämmert-gescheckt; Blau-dunkelgehämmert-gescheckt; Blau-dunkel-gescheckt”)
آبی	استاندارد (“Blue Bar; Blue Check; Dark Check; Black Check; Grizzle; Indigo/Andulusian; Splash or Pied; Mismark”)	استاندارد (“Blau ohne Binden; Blau mit Binden; Blau-gehämmert; Blau-dunkelgehämmert; Blau-dunkel; Andalusierfarbig; Blau-gescheckt ohne Binden”)
اسطوخودوسی	No ruling	استاندارد (“Aschfahl; Aschfahl-gescheckt”)
نقره‌ای	استاندارد (“Dilute”)	استاندارد (“Blaufahl ohne Binden; Blaufahl mit Binden; Blaufahl-gehämmert; Blaufahl-dunkelgehämmert; Blaufahl-gescheckt ohne Binden; Blaufahl-gescheckt mit Binden”)
قهوه‌ای	No ruling	استاندارد (“Braunfahl ohne Binden; Braunfahl mit Binden; Braunfahl-gehämmert; Braunfahl-dunkelgehämmert; Braunfahl-gescheckt ohne Binden”)
سمند	استاندارد (“Dilute”)	استاندارد (“Dun; Dun-gescheckt; Blaufahl ohne Binden; Blaufahl mit Binden; Blaufahl-gehämmert; Blaufahl-dunkelgehämmert; Indigofahl mit Binden (reinerbig)”)
خاکی	استاندارد (“Dilute”)	استاندارد (“Khakifahl ohne Binden; Khakifahl mit Binden; Khakifahl-gehämmert; Khakifahl-dunkelgehämmert; Khakifahl-gescheckt ohne Binden”)
قرمز خاکستری	استاندارد (“Red Bar; Red Check; Grizzle”)	استاندارد (“Rotfahl ohne Binden; Rotfahl mit Binden; Rotfahl-gehämmert; Rotfahl-dunkelgehämmert; Dominant Rot; Rotfahl-gescheckt ohne Binden”)
زرد	No ruling	استاندارد (“Dominant Gelb; Dominant Gelb-gescheckt; Gelbfahl ohne Binden; Gelbfahl mit Binden; Gelbfahl-gehämmert; Gelbfahl-dunkelgehämmert”)
کرم	استاندارد (“Dilute”)	استاندارد (“Gelbfahl ohne Binden; Gelbfahl mit Binden; Gelbfahl-gehämmert; Gelbfahl-dunkelgehämmert; Gelbfahl-gescheckt ohne Binden; Gelbfahl-gescheckt mit Binden”)
نیلی	استاندارد (“Indigo/Andulusian”)	استاندارد (“Indigo ohne Binden; Indigo mit Binden; Indigo-gehämmert; Indigo-dunkelgehämmert; Indigo-dunkel; Indigofahl mit Binden (reinerbig)”)
اوپالی غالب	استاندارد (“Dominant Opal”)	No ruling
اوپالی مغلوب	استاندارد (“Recessive Opal”)	No ruling
Patterns
یکدست	No ruling	استاندارد (“Schwarz; Dun; Weiß”)
جوگندمی	استاندارد (“Grizzle”)	استاندارد (“Blau-schimmel mit Binden; Blaufahl-schimmel mit Binden; Rotfahl-schimmel mit Binden; Gelbfahl-schimmel mit Binden; Indigo-schimmel mit Binden”)
اسپلش	استاندارد (“Splash or Pied; Mismark”)	No ruling
شطرنجی	استاندارد (“Blue Bar; Blue Check; Dark Check; Black Check; Red Bar; Red Check”)	استاندارد (“Blau-gehämmert; Blaufahl-gehämmert; Rotfahl-gehämmert; Gelbfahl-gehämmert; Braunfahl-gehämmert; Khakifahl-gehämmert; Indigo-gehämmert”)
شطرنجی مخملی	استاندارد (“Blue Bar; Blue Check; Dark Check; Black Check”)	استاندارد (“Blau-dunkelgehämmert; Blau-dunkel; Blaufahl-dunkelgehämmert; Rotfahl-dunkelgehämmert; Gelbfahl-dunkelgehämmert; Braunfahl-dunkelgehämmert”)
دوخط	استاندارد (“Blue Bar; Blue Check; Dark Check; Black Check; Red Bar; Red Check”)	استاندارد (“Blau mit Binden; Blaufahl mit Binden; Rotfahl mit Binden; Gelbfahl mit Binden; Braunfahl mit Binden; Khakifahl mit Binden; Indigo mit Binden”)
بی‌خط	No ruling	استاندارد (“Blau ohne Binden; Blaufahl ohne Binden; Rotfahl ohne Binden; Gelbfahl ohne Binden; Braunfahl ohne Binden; Khakifahl ohne Binden; Indigo ohne Binden”)
گسترده	استاندارد (“Spread Black; Indigo/Andulusian”)	استاندارد (“Dominant Rot; Dominant Gelb; Aschfahl; Andalusierfarbig; Dominant Rot-gescheckt; Dominant Gelb-gescheckt; Aschfahl-gescheckt”)
پیسه	استاندارد (“Splash or Pied; Mismark”)	استاندارد (“Blau-gescheckt ohne Binden; Blau-gescheckt mit Binden; Blaufahl-gescheckt ohne Binden; Blaufahl-gescheckt mit Binden; Schwarz-gescheckt; Dun-gescheckt”)

چشم‌ها: rulings by club
Color or pattern	NPA
سیاه	استاندارد (“A bull eye or solid black eye is permissible in Whites and Splashes.”)
مرواریدی	استاندارد (“False pearl eyes are acceptable in brown birds.”)
قهوه‌ای تیره	استاندارد (“A bull eye or solid black eye is permissible in Whites and Splashes.”)
قرمز	استاندارد (“Bright blood to dark red or chestnut preferred.”)
نارنجی	عیب (“Gravel, pale, broken or odd marked eyes are a serious fault.”)
Patterns
چشمان ناهمرنگ	عیب (“Gravel, pale, broken or odd marked eyes are a serious fault.”)

منقار: rulings by club
Color or pattern	NPA
سیاه	استاندارد (“dark in standard blue colors to amber in reds, to flesh color in Dilutes, Whites”)
شاخی	استاندارد (“dark in standard blue colors to amber in reds, to flesh color in Dilutes, Whites”)
صورتی	استاندارد (“dark in standard blue colors to amber in reds, to flesh color in Dilutes, Whites”)

پاها: rulings by club
Color or pattern	NPA
قرمز	استاندارد (“Feet and legs should be dark to bright red.”)

What the rulings mean

استاندارد: Described by the club's breed standard.
عیب: Named by the club's breed standard as a fault: the animal can be shown but is penalized.

Sources

Each ruling comes from the club's published breed standard or color list.

درباره کبوتر شو ریسر

شو ریسر کبوتری اهلی و میان‌اندام آمریکایی است که از نسل کبوترهای هومر مسابقه‌ای پدید آمده و برای اندام قوی و متعادل و رفتار آرام و مطمئنش در نمایش‌ها ارزش دارد.

شو ریسر کبوتری اهلی (Columba livia domestica) است که در ایالات متحده برای حضور در قفس داوری پرورش یافته، نه برای مسابقه. این نژاد از کبوترهای هومر مسابقه‌ای ریشه گرفته است، اما پرورش‌دهندگان به‌جای سرعت پرواز، ظاهر پرنده را معیار انتخاب قرار دادند. نتیجه‌ی این گزینش پرنده‌ای میان‌اندام با بدنی حجیم و گرد و ایستادگی راست و آرام است.

برخلاف کبوتر هومر، شو ریسر در مسابقه پرواز داده نمی‌شود. داوری آن بر مبنای تیپ بدنی انجام می‌گیرد: شکل سر، قرارگیری بدن، عمق سینه و تعادل کلی اندام. پرندگان این نژاد معمولاً آرام و راحت برای نگهداری‌اند، ویژگی‌ای که با بازرسی دقیق دوران نمایش سازگار است.

این نژاد برای پرورش‌دهندگانی جذاب است که کبوتری قوی‌بنیه و خوش‌خو برای کبوترخانه و میز داوری می‌خواهند. شو ریسر پرنده‌ای مقاوم است، به‌آسانی جفت‌گیری و تولیدمثل می‌کند و با کبوترخانه‌ای مدیریت‌شده به‌خوبی سازگار می‌شود. تازه‌کاران در نمایش کبوتر اغلب شو ریسر را نژادی قابل‌اغماض برای شروع کار می‌یابند.

اطلاعات کوتاه درباره شو ریسر
ویژگی	جزئیات
خاستگاه	ایالات متحده
اندازه	میان‌اندام
طول عمر	۱۰ تا ۱۵ سال
گروه / نقش	کبوتر نمایشی (از نسل کبوتر هومر مسابقه‌ای)
سازگار با	هم‌لانه‌ای‌ها و نگهدارندگان آرام؛ تحمل بالا در برابر دست‌زدن مکرر

چه کسانی مناسب او هستند

شو ریسر برای پرورش‌دهندگانی مناسب است که کبوترخانه دارند و پرنده‌ای آرام و خوش‌نما برای نمایش یا لذت نگهداری می‌خواهند. این نژاد گزینه‌ای مناسب برای نخستین تجربه‌ی نمایش کبوتر است، زیرا مقاوم است و بدون دشواری زیاد تولیدمثل می‌کند. شو ریسر پرنده‌ای پروازی یا مسابقه‌ای نیست؛ کسانی که کبوتری برای پرواز رقابتی می‌خواهند بهتر است به‌سراغ کبوتر هومر مسابقه‌ای بروند.

تاریخچه و خاستگاه

شو ریسر در ایالات متحده از نسل کبوترهای هومر مسابقه‌ای پدید آمد و پرورش‌دهندگان به‌جای عملکرد پروازی، تیپ بدنی و ظاهر پرنده را معیار گزینش قرار دادند.

شو ریسر خاستگاهی آمریکایی دارد. نژاد پایه‌ی آن کبوتر هومر مسابقه‌ای بود، کبوتری کاری که برای سرعت و توان مسیریابی در پروازهای طولانی پرورش یافته بود. پرورش‌دهندگان آمریکایی که شیفته‌ی اندام هومر بودند، به‌تدریج پرندگانی را برای زیبایی ظاهری برگزیدند، نه برای نتیجه‌ی مسابقه.

طی نسل‌های پیاپی، این گزینش پرنده‌ای سنگین‌تر و یکدست‌تر از هومر کاری به وجود آورد. پرورش‌دهندگان سری بزرگ‌تر، سینه‌ای عمیق‌تر و ایستادگی راست‌تر را در نژاد تثبیت کردند، ویژگی‌هایی که در میز داوری به‌خوبی دیده می‌شوند. این نژاد از نظر کاربرد و به‌مرور از نظر شکل ظاهری، از کبوتر هومر مسابقه‌ای فاصله گرفت.

شو ریسر به‌عنوان نژادی مستقل و نمایشی در میان علاقه‌مندان کبوتر آمریکا جا افتاد. این نژاد بر پایه‌ی استانداردی از کمال ارزیابی می‌شود که سر، بدن، ایستادگی و تناسب اندام ایدئال را توصیف می‌کند، و داوری آن بر مبنای همین استاندارد است، نه هیچ آزمون پروازی.

این نژاد همچنان عمدتاً آمریکایی باقی مانده است. پرورش‌دهندگانی که در نمایش‌های کبوتر شرکت می‌کنند و علاقه‌مندانی که اندازه و خلق‌وخوی پایدار آن را می‌پسندند، نگهدار این نژادند. تاریخ شو ریسر همچنان پیوندی نزدیک با خانواده‌ی هومر دارد که از آن پدید آمده است.

ظاهر و استاندارد نژاد

شو ریسر کبوتری میان تا بزرگ‌اندام با سری پهن، سینه‌ای عمیق و ایستادگی راست است که برای تعادل اندام و پری صاف در طیفی از رنگ‌ها پرورش یافته است.

شو ریسر برای تعادل و استحکام اندام پرورش یافته است. بدن آن پر و گرد است و روی پاهایی میان‌اندازه نسبتاً راست قرار می‌گیرد. سینه پهن و عمیق است و پشت به‌آرامی به‌سمت دم شیب می‌گیرد. سر یکی از ویژگی‌های تعیین‌کننده‌ی نژاد است: پهن، پرحجم و با انحنایی نرم از منقار تا فرق سر.

بال‌ها به‌آرامی در کنار بدن قرار می‌گیرند و پرهای اصلی روی دم یا نزدیک آن می‌نشینند. پرها فشرده و صاف‌اند و به پرنده طرحی تمیز و مرتب می‌بخشند. در مجموع، شو ریسر تصویر کبوتری استوار و متناسب را می‌سازد، بدون هیچ آرایه‌ی پر اغراق‌شده.

استاندارد نژاد به‌طور خلاصه
ویژگی	استاندارد
قد / اندازه	کبوتری میان‌اندام
وزن	تقریباً ۳۵۰ تا ۴۵۰ گرم، بسته به رگه و جنسیت
پوشش پر	فشرده، صاف و سخت؛ بدون کاکل، یال یا پرِ پا
رنگ‌ها	متنوع، از جمله آبی‌نواردار، آبی‌خانه‌دار، قرمز، خاکستری‌قرمز، نقره‌ای، سیاه و سفید
چشم‌ها	درشت و روشن؛ رنگ آن بسته به رنگ پر متفاوت است

پوشش پر و رنگ‌ها

شو ریسر در طیف گسترده‌ای از رنگ‌ها و طرح‌هایی به نمایش گذاشته می‌شود که از نیای هومر آن به ارث رسیده‌اند. رنگ‌های رایج شامل آبی‌نواردار، آبی‌خانه‌دار، خاکستری‌قرمز، قرمز، نقره‌ای، سیاه و سفید است، همراه با نشانه‌های ابلق و خاکستری‌دانه‌ای. صرف‌نظر از رنگ، پر باید تمیز، براق و نزدیک به بدن باشد. رنگ چشم عموماً از رنگ پر پیروی می‌کند و پرندگان تیره‌رنگ‌تر معمولاً چشمانی تیره‌تر دارند.

خلق‌وخو و رفتار

شو ریسر کبوتری آرام، هوشیار و مطمئن است که به‌خوبی دست‌آموز می‌شود، زود در کبوترخانه جا می‌افتد و با پرندگان دیگر کنار می‌آید.

شو ریسر به رفتاری پایدار و باوقار شهرت دارد. هوشیار و آگاه از محیط اطراف است، اما به‌ندرت رمنده می‌شود، ویژگی‌ای که بازرسی و نمایش آن را آسان می‌کند. پرندگان با تماس منظم به‌سرعت دست‌آموز می‌شوند و پس از عادت‌کردن به دست‌زدن، در دست به‌آرامی می‌نشینند.

در کبوترخانه، این نژاد اجتماعی است و در کنار هم‌لانه‌ای‌ها به‌آرامی زندگی می‌کند. جفت‌ها به‌آسانی پیوند می‌بندند و بدون دردسر زیاد جوجه بزرگ می‌کنند. رفتار شو ریسر با انسان مطمئن است، نه پرخاشگر، هرچند کبوترهای نر در فصل تولیدمثل ممکن است نسبت به لانه محافظه‌کار شوند. این نژاد علاقه‌ی چندانی به پروازهای طولانی نشان نمی‌دهد و به ماندن نزدیک کبوترخانه بسنده می‌کند.

امتیاز ویژگی‌ها (۱ = کم، ۵ = زیاد)
ویژگی	امتیاز
محبت / دست‌آموزی	۳
انرژی	۳
آموزش‌پذیری	۳
میزان صداسازی	۲
ریزش پر (شدت پرریزی)	۳

مراقبت و نگهداری

شو ریسر به کبوترخانه‌ای تمیز و خشک، تغذیه‌ی روزانه و آب تازه، بازرسی منظم و دست‌زدن مداوم نیاز دارد تا دست‌آموز و آماده‌ی نمایش بماند.

مراقبت از ظاهر

پاها و ناخن‌ها را هر ماه بررسی کنید و در صورت بلندشدن، ناخن‌ها را کوتاه کنید.
در هنگام دست‌زدن منظم، پرها را از نظر شپش، کنه و آسیب بررسی کنید.
هفته‌ای یک یا دو بار حمامی کم‌عمق فراهم کنید تا پرندگان بتوانند پر خود را تمیز نگه دارند.
در صورت انباشته‌شدن آلودگی، منقار و ناحیه‌ی چانه را پاک کنید.
پرندگان نمایشی را پیش از رویداد از هر چیزی که پر را لکه‌دار یا آسیب می‌زند دور نگه دارید.

تحرک

کبوترخانه و ایوان پرنده‌ای به‌اندازه‌ی کافی بزرگ برای حرکت آزاد و پروازهای کوتاه فراهم کنید.
دسترسی روزانه به ایوان یا قفس پرواز برای تمرین بال بدهید.
از ازدحام بیش از حد بپرهیزید، زیرا استرس و سایش پر به همراه دارد.
تنها در صورتی که محیط ایمن باشد اجازه دهید پرندگان آزادانه پرواز کنند؛ این نژاد برای مسابقه پرورش نیافته است.

محیط زندگی

شو ریسر را در کبوترخانه‌ای خشک، بدون جریان هوای سرد و با تهویه و نور طبیعی خوب نگه دارید. به هر جفت یک لانه اختصاص دهید و جای‌نشیمن‌هایی در ارتفاع‌های مختلف قرار دهید. کف و ناحیه‌ی لانه را تمیز نگه دارید تا از بیماری جلوگیری شود، و کبوترخانه را از موش، گربه و پرندگان شکاری محافظت کنید.

تغذیه و خوراک

شو ریسر با مخلوط غلات متعادل کبوتر همراه با سنگریزه و آب تازه، در مقادیر سنجیده و متناسب با تولیدمثل و پرریزی، به‌خوبی رشد می‌کند.

به شو ریسر مخلوط غلات باکیفیتی بدهید که چند دانه و حبوبات را در بر می‌گیرد، مانند ذرت، گندم، نخود، جو و ذرت خوشه‌ای. این ترکیب کربوهیدرات و پروتئینی را فراهم می‌کند که پرنده‌ای پایدار و کم‌پرواز به آن نیاز دارد. همیشه آب تازه و تمیز و منبعی جداگانه از سنگریزه در اختیار پرندگان بگذارید تا بتوانند خوراک را خرد کنند و مواد معدنی دریافت کنند. اندکی سنگ نمک یا سنگریزه‌ی معدنی در دوران تولیدمثل به کیفیت پوسته‌ی تخم کمک می‌کند.

راهنمای کلی تغذیه
مرحله‌ی زندگی	مقدار روزانه	تعداد وعده
بالغ، نگهداری	حدود ۳۰ تا ۳۵ گرم برای هر پرنده	۱ تا ۲
جفت تولیدمثل	افزایش ۲۰ تا ۳۰ درصد، پروتئین آزاد	۲
پرریزی	کمی افزایش‌یافته، دانه‌های پرپروتئین‌تر و روغنی‌تر	۲
جوجه‌های از‌شیرگرفته	دسترسی آزاد به مخلوطی نرم‌تر	۲ تا ۳

تنقلات و مکمل‌ها

مقدار کمی سبزی‌های بی‌خطر و گاهی دانه‌ی اضافه به‌عنوان تنقلات بدهید، نه به‌عنوان بخش اصلی رژیم غذایی. در دوران تولیدمثل و پرریزی، مکملی از ویتامین و مواد معدنی در آب یا خوراک، کیفیت تخم و رشد پر را تقویت می‌کند. در طول سال سنگریزه و منبعی از کلسیم فراهم کنید. از تغییرات ناگهانی و بزرگ در رژیم غذایی بپرهیزید، زیرا می‌تواند گوارش را مختل کند.

سلامت و بیماری‌های رایج

شو ریسر نژادی مقاوم است و با نگهداری بهداشتی معمولاً ۱۰ تا ۱۵ سال عمر می‌کند؛ بیشتر مشکلات آن انگل‌ها و عفونت‌های رایج کبوتران است، نه بیماری اختصاصی نژاد.

شو ریسر کبوتری تنومند و عموماً سالم است. با رعایت بهداشت کبوترخانه، تغذیه متعادل و کنترل منظم انگل، این پرندگان معمولاً ۱۰ تا ۱۵ سال زندگی می‌کنند. بیشتر مشکلات سلامتی در این نژاد همان ناخوشی‌های معمول کبوتران است، نه چیزی مختص خود شو ریسر. توجه زودهنگام به تغییر در مدفوع، اشتها یا وضعیت پرها، پیش از آنکه مشکل در کل کبوترخانه گسترش یابد آن را شناسایی می‌کند.

بیماری‌های رایج
بیماری	نشانه‌ها	توضیح
کانکر (تریکوموناز)	رشدهای زرد رنگ در گلو، دشواری در بلع	در جوجه‌ها شایع‌تر است، درمان‌پذیر است و از طریق آب پخش می‌شود
کوکسیدیوز	مدفوع شل یا سبزرنگ، کاهش وزن، بی‌حالی	با کبوترخانه‌های مرطوب یا کثیف مرتبط است
کرم‌ها (کرم گرد، کرم مویی)	وضعیت ضعیف بدن، کاهش وزن با وجود تغذیه کافی	با برنامه منظم کرم‌زدایی و کف تمیز کنترل می‌شود
انگل‌های خارجی (شپش، کنه)	آسیب به پر، بی‌قراری، دیده شدن حشرات روی بدن	هنگام دست گرفتن پرنده مشخص می‌شود، هم پرنده و هم کبوترخانه باید درمان شوند
عفونت تنفسی	عطسه، ترشح بینی، تنفس دشوار	تهویه ضعیف و ازدحام آن را تشدید می‌کند

مراقبت پیشگیرانه

کبوترخانه را تمیز، خشک و خوش‌تهویه نگه دارید.
هر روز آب تازه در اختیار پرندگان بگذارید و آبخوری‌ها را مرتب بشویید.
برنامه منظمی برای کنترل انگل و کرم اجرا کنید.
پرندگان تازه‌وارد یا بازگشته را پیش از ورود به کبوترخانه قرنطینه کنید.
در مناطقی که واکسیناسیون علیه پارامیکسوویروس توصیه یا الزامی است، پرندگان را واکسینه کنید.

تربیت و نحوه برخورد با پرنده

تربیت شو ریسر بیشتر برای رام‌سازی و ژست گرفتن در نمایش است، نه پرواز. این کار با دست‌ورزی ملایم و تکرارشونده و برنامه‌ای آرام پیش می‌رود.

از آنجا که شو ریسر پرنده‌ای نمایشی است، تربیت آن بیشتر بر آشنایی با انسان، عادت به دست گرفته شدن و ایستادن درست در قفس داوری متمرکز است. خلق‌وخوی آرام این نژاد کار را ساده می‌کند. جلسات کوتاه و مکرر بهتر از جلسات طولانی جواب می‌دهند و دست‌ورزی آرام و ثابت، سریع‌تر از زور، اعتماد پرنده را جلب می‌کند. پرنده‌ای که با انسان راحت باشد، در قفس داوری آرام می‌گیرد و کمتر دست‌وپا می‌زند.

اصول اولیه

۱. هر روز مدتی نزدیک کبوترخانه بگذرانید تا پرنده به حضور شما عادت کند. ۲. بلند کردن و نگه داشتن ملایم پرنده را شروع کنید و بدن و بال‌ها را حمایت کنید. ۳. قرار دادن پرنده در قفس نمایش و اجازه دادن به او برای آرام گرفتن را تمرین کنید. ۴. از چوب داوری برای تشویق پرنده به حرکت و ژست آرام استفاده کنید. ۵. در هفته‌های پیش از نمایش جلسات کوتاه را تکرار کنید تا این روند برای پرنده آشنا شود.

زیستگاه و چیدمان کبوترخانه

شو ریسر به کبوترخانه‌ای تمیز، خشک و خوش‌تهویه با جعبه لانه، چوب نشیمن و محوطه پرواز متصل نیاز دارد که از شکارچیان و رطوبت دور نگه داشته شود.

شو ریسر در کبوترخانه‌ای مدیریت‌شده نگهداری می‌شود، نه رها در فضای باز. کبوترخانه خوب در ارتفاع نشیمن خشک و بدون کوران است و در بالای آن تهویه مناسبی برقرار است. باید فضای کافی برای حرکت هر پرنده و جعبه لانه مستقل برای هر جفت فراهم کند. یک محوطه پرواز یا هوابند متصل، به پرنده اجازه می‌دهد در فضای باز ورزش و حمام کند و در همان حال از شکارچیان و بیماری در امان بماند.

مشخصات محل نگهداری
پارامتر	توصیه
فضای هر پرنده	دست‌کم ۰٫۳ تا ۰٫۵ متر مکعب حجم کبوترخانه
تهویه	جریان هوای پیوسته در بالای ارتفاع نشیمن، بدون کوران روی پرندگان
جعبه لانه	یک جعبه برای هر جفت مولد، به‌همراه چند جعبه یدکی
چوب نشیمن	چوب‌های جداگانه در ارتفاع‌های متفاوت
کف‌پوش	خشک و آسان برای تمیزکاری، بستر عمیق یا توری روی مدفوع
نور	نور طبیعی روز همراه با نواحی سایه‌دار و محافظت‌شده

فهرست بررسی چیدمان

سیم‌کشی ضدشکارچی و درهای محکم روی کبوترخانه و هوابند.
بخش‌های جداگانه برای پرندگان مولد، جوجه‌ها و پرندگان بیمار.
آبخوری و دان‌خوری تمیز و بالانصب‌شده برای کاهش آلودگی.
ظرف گریت و مواد معدنی همیشه پر و خشک.
حمام کم‌عمق در برنامه‌ای منظم در اختیار پرندگان.
زهکشی مناسب تا کف پس از باران یا شست‌وشو کاملاً خشک بماند.

جوجه‌کشی و پرورش جوجه‌ها

جفت‌های شو ریسر حدود ۱۷ تا ۱۹ روز روی دو تخم می‌نشینند، نشستن را میان خود تقسیم می‌کنند و جوجه‌ها را پیش از از شیر گرفتن در سن چهار تا شش هفتگی با شیر چینه‌دان تغذیه می‌کنند.

شو ریسرها به‌آسانی جفت‌گیری می‌کنند و والدینی توجه‌گر هستند. ماده معمولاً دو تخم را با فاصله چند روز می‌گذارد و هر دو والد نشستن روی تخم را بین خود تقسیم می‌کنند. نر اغلب میانه روز روی تخم می‌نشیند و ماده شب را برعهده می‌گیرد. تخم‌ها پس از حدود ۱۷ تا ۱۹ روز باز می‌شوند. در روزهای نخست، والدین جوجه‌ها را با شیر چینه‌دان، ترشحی غنی که هر دو پرنده تولید می‌کنند، تغذیه می‌کنند و سپس به دانه نرم‌شده روی می‌آورند.

خلاصه جوجه‌کشی
عامل	مقدار
تعداد تخم در هر دوره	معمولاً ۲ عدد
دوره جوجه‌کشی	حدود ۱۷ تا ۱۹ روز
چرخاندن تخم	توسط والدین و به‌طور طبیعی انجام می‌شود
دمای کبوترخانه	معتدل و بدون کوران، گرما را والدین تأمین می‌کنند
ترک لانه	جوجه‌ها در حدود ۴ هفتگی لانه را ترک می‌کنند
از شیر گرفتن	معمولاً در سن ۴ تا ۶ هفتگی

مراحل جوجه‌کشی

۱. پرندگان سازگار را جفت کنید و به هر جفت جعبه لانه و ظرف خودش را بدهید. ۲. مواد لانه‌سازی مانند ساقه توتون، کاه یا سوزن کاج فراهم کنید. ۳. اجازه دهید هر دو والد بدون مزاحمت روی تخم بنشینند و تخم‌ها را فقط برای مدتی کوتاه بررسی کنید. ۴. باز شدن تخم‌ها را حدود روز ۱۷ تا ۱۹ تأیید کنید و اجازه دهید والدین به تغذیه ادامه دهند. ۵. مطمئن شوید والدین در دوران پرورش جوجه، خوراک و آب کافی در دسترس دارند. ۶. جوجه‌ها را در حدود سن ۴ تا ۶ هفتگی، وقتی خودشان توانایی خوردن دارند، به دان نرم‌تری از شیر بگیرید.

پرسش‌های متداول

پرسش‌های رایج درباره شو ریسر به اندازه، خلق‌وخو، سطح مراقبت، طول عمر، مناسب بودن برای مبتدیان و امکان پرواز دادن آن می‌پردازد.

شو ریسر چقدر بزرگ است؟

پرنده‌ای با بدن متوسط است، بزرگ‌تر و سنگین‌تر از کبوتر هومر مسابقه‌ای که از آن پدید آمده، معمولاً بین ۳۵۰ تا ۴۵۰ گرم بسته به لاین و جنسیت.

خلق‌وخوی شو ریسر چگونه است؟

آرام، هوشیار و مطمئن به خود. این نژاد به‌راحتی دست‌ورزی می‌شود و سریع آرام می‌گیرد، به همین دلیل برای نمایش و دست‌ورزی مکرر مناسب است.

نگهداری از شو ریسر دشوار است؟

نه. این نژاد مقاوم است و به‌آسانی جفت‌گیری می‌کند، بنابراین نیازهای اصلی آن کبوترخانه‌ای تمیز و خشک، تغذیه متعادل با دانه، آب تازه و کنترل منظم انگل است.

شو ریسر چقدر عمر می‌کند؟

با مراقبت خوب، حدود ۱۰ تا ۱۵ سال.

آیا شو ریسر برای مبتدیان مناسب است؟

بله. این نژاد مقاوم است، به‌آسانی جفت‌گیری می‌کند و خلق‌وخویی ثابت دارد، از این رو گزینه‌ای معقول برای تازه‌واردان به دنیای کبوتران نمایشی است.

آیا می‌توان شو ریسر را پرواز داد یا در مسابقه شرکت داد؟

این نژاد برای مسابقه پرورش نیافته است. اگرچه از هومرهای مسابقه‌ای پدید آمده، برای نوع بدن انتخاب شده و برای قفس نمایش نگهداری می‌شود، نه پروازهای رقابتی.

شو ریسر از کجا آمده است؟

این نژاد در ایالات متحده از نژاد هومر مسابقه‌ای، توسط پرورش‌دهندگانی که ظاهر را بر عملکرد پروازی ترجیح می‌دادند، پدید آمد.