رولر بیرمنگام

بیرمنگام رولر کبوتری خانگی و کوچک‌اندام است که نه برای مسابقه یا نمایش، بلکه برای اجرای هنری در آسمان پرورش یافته است. این پرنده در پرواز به‌طور ناگهانی به عقب چرخ می‌زند و با سرعتی کنترل‌شده به‌سمت زمین می‌پیچد، سپس بازمی‌گردد و دوباره به گله می‌پیوندد. کیفیت این چرخش، از سرعت و عمق آن گرفته تا فشردگی اسپین، تمام هدف پرورش این نژاد را تشکیل می‌دهد.

این نژاد از منطقه بیرمنگام در انگلستان سرچشمه می‌گیرد، جایی که پرورش‌دهندگان طی نسل‌های متوالی پرندگانی را برای همین رفتار چرخشی گزینش کردند. یک بیرمنگام رولر خوب در گروهی به نام "کیت" پرواز می‌کند و این پرندگان اغلب هم‌زمان با هم چرخ می‌زنند، رفتاری که برای نگهدارندگان بیش از هر چیز دیگری ارزش دارد. هر پرنده از نظر عمق و سرعت چرخش با دیگری تفاوت دارد؛ برخی چرخش‌های کم‌عمق دارند و برخی دیگر اسپین‌هایی عمیق و سریع.

این پرنده‌ای مقاوم، فعال و کوچک‌جثه است که علاقه‌مندان به آموزش و پرواز دادن کیت‌ها در فضای باز آن را نگه می‌دارند. رولر پرنده‌ای نیست که در خانه زندگی کند یا روی دست بنشیند؛ او به کبوترخانه‌ای مناسب، زمان پرواز روزانه و نگهدارنده‌ای نیاز دارد که به کل گله به‌عنوان یک واحد توجه کند.

چه کسی مناسب این نژاد است

بیرمنگام رولر برای نگهدارنده‌ای مناسب است که به دنبال سرگرمی فعال در فضای باز باشد و مایل باشد پرندگان را در بیشتر روزهای هفته پرواز دهد. این نژاد به صبر و مشاهده پیوسته پاداش می‌دهد، زیرا شکل‌دادن به کیتی که هماهنگ می‌چرخد زمان می‌برد. کسانی که به دنبال حیوان خانگی قفسی یا پرنده تزئینی برای نمایش هستند باید گزینه دیگری را در نظر بگیرند.

کبوترهای چرخنده، پرندگانی که در پرواز به پشت می‌غلتند، قرن‌ها در کشورهای بسیاری نگهداری می‌شده‌اند. بیرمنگام رولر از دل همین نژادهای چرخنده کهن، در ناحیه میدلندز انگلستان شکل گرفت، جایی که پرورش‌دهندگان طبقه کارگر در اطراف بیرمنگام طی سده نوزدهم به‌شکل گسترده به این سرگرمی روی آوردند.

این نگهدارندگان دیگر فقط پرندگانی را انتخاب نمی‌کردند که یک‌بار چرخ بزنند، بلکه به‌دنبال پرندگانی بودند که بتوانند چندین چرخش پیاپی را در اسپینی سریع و فشرده اجرا کنند. نسل به نسل، این نژاد از چرخش‌های سست و پراکنده به‌سوی همان اسپین سریع و عمیقی حرکت کرد که امروز رولر را تعریف می‌کند. این پرنده برای عملکرد در آسمان پرورش یافت، پس توانایی پرواز اهمیتی به‌مراتب بیشتر از الگوی پر یا امتیازهای نمایشی داشت.

این نژاد در طول سده بیستم از انگلستان به کشورهای دیگر راه یافت؛ مهاجران و پرورش‌دهندگانی که پرندگان را با هم مبادله می‌کردند آن را گسترش دادند. این کبوتر در ایالات متحده و جاهای دیگر جا افتاد و باشگاه‌های محلی به پرواز دادن کیت و مسابقه روی آوردند. پرواز رقابتی، که در آن داوران کیت را بر اساس تعداد پرندگانی که هماهنگ می‌چرخند و کیفیت چرخش آنها امتیاز می‌دهند، به روش اصلی مقایسه پرندگان تبدیل شد.

از آنجا که رولر را پرورش‌دهندگان مستقل بسیاری برای یک رفتار واحد پرورش دادند، تنوع گسترده‌ای درون این نژاد دیده می‌شود. خط‌های پرورشی از نظر عمق چرخش، سرعت و ثبات با هم تفاوت دارند و نگهدارندگان همچنان بر اساس آنچه در آسمان می‌بینند، پرندگان مولد را انتخاب می‌کنند.

بیرمنگام رولر کبوتری کوچک با بدنی مرتب و متعادل است و هیچ ویژگی اغراق‌شده‌ای ندارد. او مانند پرنده‌ای توانا برای پرواز به نظر می‌رسد: سری صاف، منقاری متوسط، سینه‌ای پر اما نه سنگین، و بدنی که به‌سمت دمی مرتب باریک می‌شود. هیچ بخشی از ساختار بدن برای جلب توجه روی زمین طراحی نشده، زیرا این نژاد در آسمان داوری می‌شود.

بال‌ها به‌خوبی رشد کرده‌اند و نزدیک به بدن نگه داشته می‌شوند. تصویر کلی، پرنده‌ای فشرده و ورزیده است که می‌تواند به‌سرعت در خود جمع شود، وارد اسپین شود و از آن بازگردد.

پوشش پر و رنگ‌ها

پوشش پر صاف است و نزدیک به بدن قرار می‌گیرد، ویژگی‌ای که به پرواز سریع کمک می‌کند. این نژاد در طیف گسترده‌ای از رنگ‌ها و الگوها یافت می‌شود، زیرا پرورش‌دهندگان بر اساس توانایی چرخش گزینش می‌کردند نه بر اساس استاندارد رنگی مشخص. انواع رایج شامل رنگ‌های یکدست، خط‌های آبی و نقره‌ای، الگوی چک، ابلق و نشان‌های سرسفید یا پیشانی‌سفید است. رنگ هیچ تأثیری بر کیفیت چرخش پرنده ندارد و بیشتر به سلیقه نگهدارنده بستگی دارد.

بیرمنگام رولر پرنده‌ای سرزنده و فعال است و انگیزه قوی برای پرواز دارد. در کبوترخانه معمولاً آرام است و به‌خوبی با دیگر کبوترها کنار می‌آید، زیرا این نژاد به زندگی گله‌ای و پرواز دسته‌جمعی وابسته است. این پرندگان با یکدیگر اجتماعی‌اند و مراقبت‌های روزمره را تحمل می‌کنند، هرچند به آن شکل که یک طوطی اهلی یا سگ محبت نشان می‌دهد، دلبستگی نشان نمی‌دهند.

نسبت به انسان، رولر بیشتر محتاط است تا خصمانه. پرنده‌ای که با ملایمت نگه داشته و توسط نگهدارنده‌اش تغذیه شود، یاد می‌گیرد به او اعتماد کند و به‌طور پیوسته به کبوترخانه بازمی‌گردد، رفتاری که از هر چیز دیگری مهم‌تر است. در کنار سایر حیوانات خانگی، کبوتر طعمه‌ای طبیعی است و باید از گربه، سگ و پرندگان شکاری در امان نگه داشته شود.

ویژگی اصلی این نژاد ورزیدگی در آسمان است. یک رولر خوش‌نژاد مشتاق پرواز است، جای خود را در کیت حفظ می‌کند و با انرژی می‌چرخد. همین انگیزه به این معناست که این پرندگان به پرواز روزانه نیاز دارند و اگر مدت طولانی محدود بمانند، بی‌قرار می‌شوند.

نظافت و آرایش

• کبوترها خود را تمیز می‌کنند؛ برای آنها دو تا سه بار در هفته یک ظرف کم‌عمق آب فراهم کنید تا بتوانند حمام کنند و پرهایشان را تمیز نگه دارند.
• پاها و ناخن‌ها را به‌طور منظم بررسی کنید و ناخن‌های بلندشده را با احتیاط کوتاه کنید.
• ناحیه زیر دم و پرهای اطراف آن را از نظر آلودگی زیر نظر بگیرید، زیرا می‌تواند نشانه بیماری باشد.
• پرریزی سالانه را زیر نظر داشته باشید و با تغذیه مناسب از آن حمایت کنید.

تمرین و پرواز

• در روزهایی که هوا مناسب است، کیت را هر روز پرواز دهید؛ پرواز هم ورزش است و هم تمرین.
• زمان پرواز پرندگان جوان را به‌تدریج افزایش دهید تا پیش از آغاز چرخش سنگین، استقامت لازم را به‌دست آورند.
• در گرمای شدید از فشار بیش از حد به پرندگان خودداری کنید و در اوج پرریزی به آنها استراحت بدهید.

محیط نگهداری

پرندگان را در کبوترخانه‌ای خشک، بدون کوران هوا و با تهویه مناسب، جای‌های نشستن مطمئن و فضای کافی برای حرکت نگه دارید. کبوترخانه را تمیز نگه دارید، زیرا رطوبت و مدفوع باعث گسترش بیماری می‌شوند. در زمان پرواز و استراحت، از گله در برابر شکارگرانی مانند شاهین و گربه محافظت کنید.

بیرمنگام رولر از یک رژیم غلات مخلوط تغذیه می‌کند، معمولاً مخلوطی تجاری از دانه‌ها و حبوبات مانند ذرت، گندم، ذرت خوشه‌ای (میلو)، نخود فرنگی و دیگر دانه‌های ریز. پرندگان مسابقه‌ای معمولاً لاغر نگه داشته می‌شوند، زیرا وزن اضافه کیفیت پرواز را کاهش می‌دهد، بنابراین خوراک به‌جای در دسترس بودن دائمی، به‌مقدار مشخص داده می‌شود. بسیاری از نگهدارندگان در دوره‌های پرواز سنگین، نسبت دانه‌های پرکربوهیدرات را افزایش می‌دهند و در فصل جوجه‌کشی و پرریزی، پروتئین بیشتری اضافه می‌کنند.

گریت باید همیشه در دسترس باشد تا به هضم غذا کمک کند و مواد معدنی لازم را تأمین کند. آب تازه و تمیز هر روز، هم برای نوشیدن و هم برای حمام کردن، ضروری است.

تشویقی‌ها و مکمل‌ها

مقدار کمی از دانه‌های بی‌خطر را می‌توان در تمرین به‌عنوان پاداش استفاده کرد. بسیاری از نگهدارندگان مکمل‌های ویتامین و مواد معدنی را طبق برنامه‌ای منظم به آب اضافه می‌کنند، به‌ویژه در فصل جوجه‌کشی و پرریزی، و یک بلوک معدنی مخصوص کبوتر نیز در اختیار آنها می‌گذارند. مکمل‌ها را طبق دستور استفاده کنید و در مصرف آنها زیاده‌روی نکنید.

بیرمنگام رولر نژادی مقاوم است و در صورت نگهداری خوب، معمولاً ۱۰ تا ۱۵ سال عمر می‌کند. بیشتر مشکلات سلامتی آن ناشی از شرایطی است که برای همه کبوتران پرورشی مشترک است، نه ویژگی خاص این نژاد. لانه‌ای تمیز، خشک و دارای تهویه مناسب همراه با تغذیه سالم، از بروز بیشتر این مشکلات جلوگیری می‌کند، در حالی که ازدحام، رطوبت و آب کثیف عامل اصلی بسیاری از آن‌ها هستند.

مراقبت پیشگیرانه

• لانه را تمیز و خشک نگه دارید و آب را هر روز تعویض کنید.
• از ازدحام جمعیت پرهیز کنید و پرندگان جدید یا بیمار را جدا نگه دارید.
• برنامه منظمی برای کرم‌زدایی و کنترل انگل دنبال کنید.
• گریت و رژیم غذایی متعادل در اختیار پرندگان قرار دهید تا وضعیت بدنی آن‌ها حفظ شود.
• مدفوع و رفتار پرندگان را هر روز زیر نظر بگیرید تا نشانه‌های اولیه مشکل را تشخیص دهید.

بیرمنگام رولر به صورت گروهی آموزش می‌بیند، نه به صورت فردی. هدف، شکل‌گیری گروهی است که با هم پرواز کند، مدت معینی در هوا بماند و با یک نشانه به لانه بازگردد. خود چرخش در پرندگان با نسب خوب تا حد زیادی غریزی است و با رشد پرنده بروز می‌کند، بنابراین آموزش بیشتر بر انضباط گروهی، بازگشت به فراخوان و استقامت متمرکز است تا آموزش خود حرکت چرخشی.

ابزار اصلی این آموزش، نظم زمانی و غذاست. پرندگانی که هر روز در ساعت و مکان ثابتی تغذیه می‌شوند، یاد می‌گیرند به سرعت بازگردند. ثابت نگه داشتن ساعت پرواز، عادت جمع شدن گروه و پرواز دسته‌جمعی را تقویت می‌کند. جوجه‌های جوان در جلسات کوتاه و رو به افزایش پرواز داده می‌شوند تا پیش از شروع چرخش‌های شدید، آمادگی جسمانی لازم را کسب کنند.

اصول اولیه

1. جوجه‌های جوان را با لانه آشنا کنید تا آن را خانه خود بشناسند و به طور مطمئن بازگردند.
2. تغذیه را در ساعت ثابتی انجام دهید تا پرندگان لانه و نگهدارنده را با غذا مرتبط بدانند.
3. گروه را هر روز در ساعت مشخصی پرواز دهید تا عادت پرواز دسته‌جمعی شکل بگیرد.
4. مدت پرواز را به تدریج افزایش دهید تا استقامت لازم پیش از بروز چرخش عمیق ایجاد شود.
5. هنگام تغذیه از یک نشانه فراخوان ثابت استفاده کنید تا گروه با آن نشانه فرود بیاید و بازگردد.

بیرمنگام رولر در لانه‌ای نگهداری می‌شود، یعنی سازه یا محفظه‌ای که به طور اختصاصی برای پناه، جایگاه نشستن و فضای لانه‌گذاری ساخته شده است. لانه باید خشک و بدون جریان هوای مستقیم باشد، اما در عین حال تهویه مناسبی داشته باشد، زیرا هوای راکد و مرطوب به بیماری‌های تنفسی می‌انجامد. هر پرنده به جایگاه نشستن اختصاصی خود نیاز دارد و جفت‌های تولیدمثلی به جعبه لانه‌گذاری نیاز دارند. لانه باید به‌راحتی قابل تمیز کردن باشد، زیرا رعایت بهداشت مهم‌ترین عامل در سلامت گروه است.

فراتر از لانه، پرندگان به آسمان باز برای پرواز نیاز دارند. فضایی باز و بدون مانع زیاد، امکان اوج‌گیری، پرواز و چرخش ایمن گروه را فراهم می‌کند. شکارچیانی مانند شاهین، گربه و موش همواره نگرانی‌برانگیز هستند، بنابراین لانه باید در شب کاملاً ایمن باشد و نگهدارنده باید پرندگان را در زمان‌هایی که خطر کمتر است پرواز دهد.

فهرست راه‌اندازی

• لانه‌ای خشک و دارای تهویه با درها و توری امن بسازید یا تهیه کنید.
• برای هر پرنده یک جایگاه نشستن در نظر بگیرید و برای جفت‌ها جعبه لانه‌گذاری اضافه کنید.
• ظرف غذا، ظرف آب، محفظه گریت و تشت حمام فراهم کنید.
• شرایط را طوری تنظیم کنید که تمیزکاری آسان باشد و مدفوع به طور مرتب پاک شود.
• محلی امن و باز برای پرواز روزانه مشخص کنید.

بیرمنگام رولر، مانند سایر کبوتران، معمولاً خود تخم‌هایش را جوجه‌کشی می‌کند. هر جفت در هر نوبت دو تخم می‌گذارد و کبوتر نر و ماده به نوبت روی تخم‌ها می‌نشینند تا تخم‌ها تقریباً همیشه پوشیده بمانند. دوره جوجه‌کشی حدود ۱۷ تا ۱۹ روز طول می‌کشد. پس از تفریخ، هر دو والد جوجه‌ها را با شیر چینه‌دان تغذیه می‌کنند؛ ترشحی غنی که در روزهای نخست زندگی جوجه توسط هر دو جنس تولید می‌شود.

بیشتر نگهدارندگان اجازه می‌دهند این کار را والدین انجام دهند، زیرا کبوتران در نشستن روی تخم و تغذیه جوجه قابل اعتماد هستند. در موارد خاص می‌توان از دستگاه جوجه‌کشی استفاده کرد، اما پرورش دستی جوجه کبوتر کاری دشوار است و پرورش توسط والدین روشی به مراتب ساده‌تر و معمولاً برای پرندگان بهتر است.

مراحل جوجه‌کشی

1. اجازه دهید جفت مستقر شود و تخم‌گذاری کند؛ انتظار دو تخم در هر نوبت را داشته باشید.
2. اجازه دهید هر دو والد بدون مزاحمت در جوجه‌کشی سهیم باشند.
3. محیط لانه را در طول دوره نشستن تمیز، خشک و آرام نگه دارید.
4. انتظار تفریخ را حدود ۱۷ تا ۱۹ روز داشته باشید.
5. اجازه دهید والدین جوجه‌ها را با شیر چینه‌دان و سپس دانه، متناسب با رشدشان، تغذیه کنند.