تمورث

خوک تمورث یک نژاد اصیل با اندازه متوسط از انگلستان است که با پوشش موی زنجبیلی تا قرمز و بدن کشیده و باریک به آسانی قابل تشخیص است. این نژاد از قدیمی‌ترین نژادهای زنده خوک در بریتانیا به شمار می‌رود و در دو سده گذشته تغییر چندانی نکرده است. برخلاف بسیاری از خوک‌های تجاری مدرن که برای رشد سریع در محیط‌های بسته اصلاح شده‌اند، تمورث در محیط باز شکل گرفته و ساختار بدنی، پوشش مو و غریزه‌هایی متناسب با چراگاه و جنگل را حفظ کرده است.

این نژاد به دو ویژگی اصلی شناخته می‌شود: کارایی چرا و ویژگی‌های جسمانی که آن را در سیستم‌های باز مولد می‌سازد. تمورث‌ها حیواناتی فعال هستند که به خاک‌کنی، چریدن و پوشش زمین می‌پردازند و این ویژگی آن‌ها را برای سیستم‌های چرخشی در فضای باز بسیار مناسب می‌کند. پوزه بلند و اندام ورزیده از نظر کارکردی ابزارهایی هستند برای حیوانی که بخش مهمی از خوراک خود را از زمین تأمین می‌کند.

تمورث‌ها در شمار اقلیت نژادها باقی مانده‌اند و کوچک‌دامداران، مزارع اصیل‌نژاد و برنامه‌های حفاظتی آن‌ها را نگه می‌دارند. این نژاد در مقایسه با دورگه‌های تجاری دیرتر به بلوغ می‌رسد و به همین دلیل برای پرورش‌دهندگانی جذاب است که سرسختی، مقاومت و شیوه‌های دامپروری سنتی را در اولویت قرار می‌دهند.

برای چه کسی مناسب است

تمورث برای پرورش‌دهندگانی مناسب است که زمین کافی دارند و به تولید سنتی یا مبتنی بر چراگاه علاقه دارند. سرسختی و تحمل آب‌وهوایی این نژاد نیاز به مسکن پیچیده را کاهش می‌دهد و انگیزه چرا با پاکسازی جنگل و چرای چرخشی سازگاری دارد. همین استقلال و انرژی این نژاد را برای قفس‌های کوچک یا پرورش‌دهندگانی که انتظار حیوانی آرام و کم‌تحرک دارند ناسازگار می‌کند. حصارکشی محکم و آمادگی برای مدیریت یک خوک فعال ضروری است.

این نژاد نام خود را از شهر تمورث در استافوردشایر، در منطقه میدلندز انگلستان، گرفته است؛ جایی که در اوایل قرن نوزدهم شکل گرفت. از خوک‌های بومی انگلیسی همان منطقه نشأت می‌گیرد، نه از نژادهای آسیایی که در آن دوره با بسیاری از نژادهای بریتانیایی دیگر آمیخته شدند. همین انزوای نسبی از دام وارداتی یکی از دلایلی است که تمورث بدن کشیده و ورزیده و پوشش زنجبیلی خود را حفظ کرده، در حالی که نژادهای دیگر به سمت اندام کوتاه‌تر و چاق‌شوندگی سریع‌تر تغییر یافتند.

در طول قرن نوزدهم، تمورث به عنوان حیوانی صرفه‌جو در فضای باز ارزش‌گذاری می‌شد که می‌توانست از چراگاه، ریشه‌ها و میوه‌های جنگلی به خوبی تغذیه کند. این خوک در دوره‌ای پیش از ظهور سیستم‌های نگهداری متراکم داخلی، یک حیوان اهلی کاربردی بود.

در قرن بیستم، گسترش سیستم‌های نگهداری متراکم و دورگه‌های تجاری سریع‌الرشد نژادهای اصیل کندرشد را به حاشیه راند. شمار تمورث‌ها به شدت کاهش یافت و این نژاد در بریتانیا و سایر کشورهایی که به آن‌ها صادر شده بود، از جمله بخش‌هایی از آمریکای شمالی و استرالیا، نادر تلقی شد.

امروزه تمورث عمدتاً توسط کوچک‌دامداران، مزارع اصیل‌نژاد و برنامه‌های تکثیر حفاظتی نگه‌داری می‌شود. علاقه فزاینده به پرورش آزاد، بهره‌وری دام در محیط طبیعی و حفاظت از نژادها به بقای آن کمک کرده، هرچند این نژاد همچنان در اقلیت قرار دارد.

تمورث در مقایسه با شکل متراکم بسیاری از خوک‌های تجاری، بدنی کشیده، باریک و قابل توجه ورزیده دارد. پشت تقریباً صاف است، پاها بلند و قوی هستند و تأثیر کلی از خوکی است که برای حرکت و چرا ساخته شده. سر بلند با پوزه‌ای مستقیم و گوش‌های بزرگ و ایستاده است که به جلو و کمی به بیرون اشاره می‌کنند. پوشش زنجبیلی یکپارچه و یکدست، ویژگی تعریف‌کننده نژاد است.

پوشش مو و رنگ

رنگ پوشش مو از طلایی کمرنگ تا قرمز زنجبیلی عمیق متغیر است و باید در سراسر بدن یکپارچه باشد. لکه‌های سیاه روی پوست یا پوشش مو طبق استاندارد سنتی نقص محسوب می‌شوند، هرچند ممکن است پوست زیر مو دارای رنگدانه‌ای باشد. رنگ قرمزگون نسبت به پوست روشن بسیاری از خوک‌های سفید محافظت بهتری در برابر آفتاب‌سوختگی فراهم می‌کند و از سرسختی این نژاد در محیط باز پشتیبانی می‌کند. در ماه‌های سردتر پوشش مو انبوه‌تر می‌شود و به خوک کمک می‌کند آب‌وهوایی را تحمل کند که برای نژادهای نگهداری‌شده در محیط بسته مشکل‌ساز است. پوزه بلند از نظر کارکردی نیز متمایز است و به تمورث ظرفیت خاک‌کنی و چرای قوی می‌دهد.

تمورث خوکی هوشیار و فعال با روحیه مستقل قوی است. از نظر سرشت کنجکاو و پرکار است و بخش زیادی از وقت خود را صرف خاک‌کنی، کاوش و بررسی محیط اطراف می‌کند. این انرژی بخشی از آن چیزی است که نژاد را چراگر مؤثری می‌سازد، اما به این معنا هم هست که تمورث به فضا و مشغولیت نیاز دارد نه یک قفس خالی.

با رسیدگان، این نژاد به طور کلی واکنش‌پذیر و باهوش است. خوک‌هایی که از سنین پایین به آدم‌ها عادت کرده‌اند می‌توانند آرام و همکاری‌پذیر باشند و روال‌ها را سریع یاد می‌گیرند. با این حال، تمورث تمایل دارد پرشورتر و کمتر آرام از نژادهای تجاری کندتر باشد و حصارها یا دروازه‌های ضعیف را به چالش بکشد. رسیدگی ثابت و آرام بسیار بهتر از اجبار کار می‌کند.

ماده‌ها مادران حامی هستند و در اطراف نوزادان ممکن است تدافعی باشند، پس هوشیاری در زمان زایش منطقی است. تمورث‌ها در کنار سایر خوک‌ها معمولاً اجتماعی هستند و وقتی فضا اجازه می‌دهد به خوبی در گروه زندگی می‌کنند. مثل هر خوک دیگری، نرها نیاز به مدیریت توسط پرورش‌دهندگان باتجربه دارند. ترکیب هوش، انگیزه و استقلال این نژاد را برای پرورش‌دهندگان توانمند رضایت‌بخش و برای مبتدیان چالش‌برانگیز می‌کند.

تمورث نژادی مقاوم است که برای سیستم‌های باز و چراگاهی مناسب است. سرما و آب‌وهوای متغیر را بهتر از بسیاری از خوک‌ها تحمل می‌کند، اما همچنان به سرپناه خشک، سایه و وسیله‌ای برای خنک نگه داشتن خود در گرما نیاز دارد. انگیزه چرای نژاد باید از طریق دسترسی به چراگاه، محوطه‌های محصور یا جنگل‌های مدیریت‌شده به کار گرفته شود.

آراستگی و مراقبت از پوشش مو

• پوست و پوشش مو را به طور منظم برای بریدگی، انگل‌ها و آفتاب‌سوختگی بررسی کنید، حتی اگر پوشش زنجبیلی مقداری محافظت در برابر آفتاب فراهم می‌کند.
• یک گوداله گل یا محل غلت زدن فراهم کنید تا خوک در هوای گرم خود را خنک کند و پوستش را محافظت کند.
• در طول ریزش فصلی مو، پوشش را بررسی کرده و مواظب لکه‌های طاس یا تحریک پوست باشید.

تمرین و تحرک

• دسترسی روزانه به محوطه یا چراگاه برای خاک‌کنی و چریدن فراهم کنید.
• زمین را به صورت چرخشی استفاده کنید تا از فرسایش زمین جلوگیری شده و خوک با چرای تازه مشغول باشد.
• از انرژی نژاد به شکل مولد استفاده کنید، مثلاً پاکسازی علفزار یا زیر و رو کردن زمین، به جای محدود کردن آن.

محیط زندگی

یک سرپناه خشک و بدون کشش هوا با بستر تمیز مانند کاه فراهم کنید که به اندازه‌ای باشد که خوک بتواند دراز بکشد و راحت بچرخد. حصار محیطی محکم ضروری است زیرا تمورث‌ها فعال هستند و از نقاط ضعیف استفاده می‌کنند. حصار برقی با این نژاد به طور متداول استفاده می‌شود. دسترسی مداوم به آب تمیز و سایه در تابستان تضمین شود زیرا خوک‌ها حتی با پوشش تیره‌تر ممکن است دچار گرمازدگی شوند.

تمورث‌ها با ترکیب جیره تجاری متعادل خوک و علوفه‌ای که خودشان جمع‌آوری می‌کنند به خوبی رشد می‌کنند. از آنجا که این نژاد چرنده توانمندی است، چراگاه، ریشه‌ها و میوه‌های جنگلی می‌توانند در فصل رشد سهم معناداری از جیره را تأمین کنند، هرچند یک خوراک فرموله‌شده همچنان برای تضمین تغذیه کامل لازم است. مقدار خوراک باید با سن، وزن، وضعیت بدنی خوک و مرحله بارداری یا شیردهی ماده تنظیم شود. آب تمیز باید همیشه در دسترس باشد.

خوراک‌های اضافی و مکمل‌ها

سبزیجات اضافی، میوه و چراگاه را می‌توان به عنوان خوراک فرعی در حد اعتدال داد و باید نسبت به جیره اصلی کم باشد تا تعادل تغذیه حفظ شود. خوک‌هایی که از علوفه محدود یا ضعیف استفاده می‌کنند ممکن است به مواد معدنی اضافی نیاز داشته باشند؛ دامپزشک یا عرضه‌کننده خوراک می‌تواند در مورد کمبودهای محلی مانند سلنیوم یا آهن در بچه‌خوک‌ها مشاوره دهد. تغییرات ناگهانی در جیره باید به تدریج انجام شود تا از ناراحتی گوارشی جلوگیری شود.

تمورث نژادی مقاوم و مقاوم در برابر بیماری تلقی می‌شود که نسل‌ها انتخاب در محیط باز آن را شکل داده است. با نگهداری مناسب، معمولاً 6 تا 12 سال عمر می‌کند که از طول عمر کاری بسیاری از خوک‌های پرورشی بیشتر است. بیشتر مشکلات بهداشتی در تمورث‌های به خوبی مدیریت‌شده از محیط و انگل‌ها ناشی می‌شوند، نه بیماری‌های ارثی.

مراقبت پیشگیرانه

• یک برنامه کنترل انگل منظم متناسب با خوک‌های فضای باز داشته باشید.
• سم‌ها را کوتاه کرده و پاها و مفاصل را به طور روتین بررسی کنید.
• مسکن خشک و با تهویه مناسب و بستر تمیز فراهم کنید.
• در هوای گرم سایه، آب و محل غلت زدن تضمین شود.
• واکسیناسیون‌ها و بررسی‌های بهداشتی گله را بر اساس توصیه دامپزشک انجام دهید.

ماده‌های جوان تمورث (گیلت) معمولاً در سن حدود هفت تا نه ماهگی به بلوغ تولیدمثلی می‌رسند، هرچند بسیاری از پرورش‌دهندگان تا زمانی که حیوان به خوبی رشد کرده صبر می‌کنند قبل از اولین جفت‌گیری. مثل همه خوک‌ها، دوره آبستنی حدود 114 روز است که اغلب به عنوان سه ماه، سه هفته و سه روز به خاطر سپرده می‌شود. اندازه دسته بچه‌خوک معمولاً متوسط است و اغلب شامل شش تا ده بچه‌خوک می‌شود که به طور میانگین کمتر از برخی لاین‌های تجاری پرانتخاب است اما با ویژگی اصیل‌نژادی نژاد سازگار است.

ماده‌ها به عنوان مادران توانمند و حامی شناخته می‌شوند. آن‌ها معمولاً بچه‌خوک‌ها را در شرایط باز به خوبی شیر داده و بزرگ می‌کنند و سرسختی نژاد در نیروی دسته‌های سالم نمایان می‌شود. از آنجا که ماده‌ها می‌توانند در مقابل نوزادان تدافعی باشند، دست‌یاران باید آرام به محل زایش نزدیک شوند و نظارت کنند بدون اینکه قفس را شلوغ کنند.

بچه‌خوک‌ها معمولاً در حدود شش تا هشت هفتگی، بسته به سیستم، از شیر گرفته می‌شوند. رشد کندتر از دورگه‌های تجاری است، پس تمورث‌ها برای رسیدن به اندازه تولیدمثلی یا اندازه دام مادری زمان بیشتری می‌برند. این بلوغ کندتر بخشی از دلیل ارزش‌گذاری پرورش‌دهندگان به نژاد برای تولید سنتی است. نرها باید توسط پرورش‌دهندگان باتجربه مدیریت شوند و دام مولد باید برای سم‌های سالم، خلق‌وخوی مناسب و رنگ زنجبیلی درست انتخاب شود.