سیاه بزرگ

لارج بلک یک نژاد خوک اصیل از انگلستان است که با پوشش یکدست سیاه و گوش‌های بلندی که به جلو روی چشم‌ها می‌افتند، شناخته می‌شود. این حیوان با هیکلی بزرگ و عمیق، عمدتاً در سیستم‌های تولیدی پرورش داده می‌شود و از قدیمی‌ترین نژادهای خوک بریتانیا به شمار می‌رود که اکنون در زمره نژادهای نادر طبقه‌بندی شده است.

گوش‌های آویزان به جلو از ویژگی‌های اصلی این نژاد هستند. این گوش‌ها دید رو به جلو را محدود می‌کنند، که باعث آرام ماندن و کمتر پرسه زدن حیوان می‌شود. این خصوصیت در کنار خلق‌وخوی مطیع، نگهداری لارج بلک را در مراتع بدون نیاز به حصارکشی سنگین یا نظارت مستمر آسان می‌سازد.

این نژاد در چرا عملکرد خوبی دارد و علوفه و زمین‌های خشن را به رشد تبدیل می‌کند؛ از این رو اغلب در سیستم‌های گسترده چرای آزاد نگهداری می‌شود تا در واحدهای متراکم سرپوشیده. پوست سیاه نیز تا حدودی از آفتاب‌سوختگی محافظت می‌کند و پرورش در پردیس‌های باز را تسهیل می‌کند.

مناسب برای چه افرادی

لارج بلک برای دامداران خرده‌پا و تولیدکنندگان مبتنی بر مرتع که به دنبال خوکی سخت‌جان و کم‌استرس هستند مناسب است. خلق‌وخوی آرام این نژاد، مدیریت آن را برای دامدارانی که تجربه‌ای در پرورش دام دارند قابل‌اجرا می‌کند. این نژاد برای کسانی که خواهان خوکی کوچک یا سریع‌رشد هستند گزینه مناسبی نیست، زیرا نژادی بزرگ و دیررس است.

ریشه لارج بلک به انگلستان باز می‌گردد، جایی که خوک‌های با پوشش سیاه در چندین منطقه نگهداری می‌شدند. دو جمعیت اصلی در پیدایش این نژاد نقش داشتند: خوک‌های سیاه گوش‌آویز در ایالت‌های جنوب غربی مانند دوون و کورنوال، و خوک‌های سیاه مشابه در شرق آنگلیا از جمله اسکس و ساف‌مان. این نوع‌های محلی تحت یک توصیف واحد برای نژاد گردآوری شدند.

در طول قرن نوزدهم، این نژاد به‌عنوان یک خوک سخت‌جان مرتعی که در شرایط چرا عملکرد خوبی داشت و برای تولید مناسب بود، شهرت یافت. پرورش‌دهندگان کتاب گله‌ای برای ثبت جمعیت و تعیین استاندارد نژاد راه‌اندازی کردند.

در اوایل قرن بیستم، لارج بلک به‌طور گسترده در بریتانیا نگهداری می‌شد و به کشورهای دیگر نیز صادر شد. تقاضا برای این نژاد در این دوره فراتر از مرزهای انگلستان گسترش یافته بود.

از اواسط قرن بیستم، سیستم‌های متراکم داخلی نژادهای سفیدپوست سریع‌رشد را در اولویت قرار دادند و تعداد لارج بلک به‌شدت کاهش یافت. این نژاد اکنون در زمره نژادهای نادر به‌شمار می‌آید و تلاش‌های حفاظتی توسط دامداران کوچک و سازمان‌های نژادهای اصیل برای حفظ خط‌های خونی باقی‌مانده ادامه دارد.

لارج بلک خوکی بلند، عمیق و متناسب با پشتی صاف و هیکلی پهن است. سر دارای طول متوسط بوده و گوش‌های بزرگ به جلو و پایین آویزان می‌شوند به گونه‌ای که چشم‌ها را تا حدودی می‌پوشانند. پوشش و پوست در سراسر بدن سیاه است با موهایی ظریف. پاها نسبت به هیکل کوتاه هستند و کل هیکل محکم و استخوانی است.

پوشش و رنگ

این نژاد هم از نظر پوست و هم از نظر مو سیاه است و استاندارد نژاد رنگ یکدست بدون لکه‌های سفید را می‌طلبد. پوست سیاه تا حدودی در برابر آفتاب‌سوختگی مقاومت نشان می‌دهد و از پرورش در فضای باز حمایت می‌کند. گوش‌های آویزان بلند بارزترین ویژگی بصری این نژاد هستند و لارج بلک را از نژادهای با گوش ایستاده متمایز می‌کنند.

لارج بلک به داشتن خلق‌وخویی آرام و یکنواخت شناخته می‌شود. خوک‌های ماده مادرانی توجه‌کننده هستند و معمولاً در کنار فرزندانشان آرام می‌مانند. این نژاد دستکاری را تحمل می‌کند و دیر به وحشت می‌افتد، که استرس را در زمان جابجایی، وزن‌کشی و مراقبت‌های معمول کاهش می‌دهد.

گوش‌های آویزان به جلو دید رو به جلو را محدود می‌کنند و این بخشی از دلیل آرام چریدن خوک‌ها و کمتر پرسه زدن آن‌هاست. در چراگاه آرام می‌مانند و با روال منظم سازگار هستند. در تماس با انسان معمولاً دوستانه بوده و تماس منظم را می‌پذیرند.

با سایر خوک‌ها این نژاد اجتماعی است و در گروه‌ها به خوبی زندگی می‌کند، به شرط آنکه فضا و منابع کافی وجود داشته باشد. مانند هر خوک دیگری، قرار دادن بزرگسالان ناآشنا در کنار هم باید با دقت مدیریت شود و گرازهای نر نیز به رسیدگی معقولانه نیاز دارند. خلق‌وخوی مطیع این نژاد مزیت عملی برای دامداران کوچکی است که با دام‌های خود در تماس نزدیک کار می‌کنند.

نظافت و آراستگی

• پوست را به‌طور منظم از نظر بریدگی، انگل‌ها و نشانه‌های آفتاب‌سوختگی بررسی کنید، هرچند پوست سیاه تا حدودی محافظت ایجاد می‌کند.
• محیط را تمیز نگه دارید و یک محل لجن‌بازی یا ناحیه سایه‌دار فراهم کنید تا حیوان بتواند خودش را خنک کند و از پوستش مراقبت کند.
• سُم‌ها را در صورت نیاز برش دهید یا بررسی کنید و در حیواناتی که روی زمین نرم نگهداری می‌شوند، مراقب رشد بیش از حد سُم‌ها باشید.
• گوش‌هایی که پایین آویزانند را از نظر آلودگی یا تحریک بررسی کنید.

فعالیت بدنی

• چراگاه کافی فراهم کنید تا خوک بتواند بچرد، خاک را بکاود و آزادانه حرکت کند.
• از پردیس‌های تناوبی استفاده کنید تا زمین در وضعیت خوبی باقی بماند و از چرای طبیعی حمایت شود.
• از نگهداری این نژاد بزرگ در قفس‌های کوچک برای مدت طولانی خودداری کنید.

محیط نگهداری

لارج بلک با سیستم‌های چرای آزاد و مرتعی سازگاری بسیار خوبی دارد. یک سرپناه خشک و بدون کوران مانند یک کلبه یا سایبان با بستر تمیز، حصارکشی ساده اما محکم، و منبع آب تازه و قابل اطمینان فراهم کنید. محل لجن‌بازی یا سایه‌دار در هوای گرم ضروری است، زیرا خوک‌ها نمی‌توانند از طریق تعریق خودشان را خنک کنند. رفتار قوی شخم‌زنی این نژاد به این معناست که زمین برگردانده خواهد شد، پس برنامه‌ریزی استفاده از پردیس‌ها را بر این اساس انجام دهید.

لارج بلک در بهره‌برداری از چراگاه کارآمد است و از مرتع و علوفه به‌عنوان بخشی از جیره غذایی خود استفاده می‌کند. در اکثر گله‌ها، چرا با یک خوراک فرموله‌شده برای خوک ترکیب می‌شود تا پروتئین، انرژی، ویتامین‌ها و مواد معدنی متعادل تأمین شود. میزان خوراک به سن، وضعیت بدنی، کیفیت علوفه موجود و اینکه خوک ماده آبستن است یا شیرده بستگی دارد. آب تمیز باید همیشه در دسترس باشد.

خوراک‌های مکمل

سبزیجات اضافی و محصولات ریشه‌ای را می‌توان در حد اعتدال و به‌عنوان بخشی از جیره متعادل ارائه داد، در صورتی که مقررات محلی اجازه دهند. خوک‌هایی که در مرتع نگهداری می‌شوند بسیاری از مواد مغذی را از چرا دریافت می‌کنند، اما مکمل‌های معدنی ممکن است بسته به کیفیت خاک و علوفه لازم باشند. جیره را تنظیم کنید تا وضعیت بدنی ثابت بماند، زیرا این نژاد بزرگ در صورت پرخوری ممکن است چربی اضافه تجمع دهد.

لارج بلک به‌عنوان یک خوک مقاوم و سخت‌جان شناخته می‌شود که با شرایط زندگی مرتعی کنار می‌آید. طول عمر معمول 8 تا 12 سال است، هرچند حیوانات پرورشی معمولاً برای دوره کوتاه‌تری نگهداری می‌شوند. پرورش صحیح، بستر تمیز و جیره متعادل از سلامت بلندمدت حمایت می‌کنند.

مراقبت پیشگیرانه

• برنامه واکسیناسیون و کنترل انگل را با مشورت دامپزشک پیاده کنید.
• بستر تمیز و خشک فراهم کنید و پردیس‌ها را به‌صورت تناوبی تغییر دهید تا از تجمع بیماری‌ها و انگل‌ها جلوگیری شود.
• محل لجن‌بازی و سایه را در هوای گرم حفظ کنید تا از استرس گرمایی پیشگیری شود.
• وضعیت بدنی، سُم‌ها، پوست و گوش‌ها را به‌طور منظم بررسی کنید.
• سوابق دقیق تکثیر، سلامت و هرگونه درمان را نگهداری کنید.

لارج بلک در چند ماهگی به بلوغ تولیدمثلی می‌رسد و ماده‌های جوان (گیلت) معمولاً از حدود هشت ماهگی که به اندازه کافی رشد کرده‌اند، آمیزش داده می‌شوند. آمیزش از طریق روش طبیعی یا تلقیح مصنوعی صورت می‌گیرد. دوره آبستنی حدود 115 روز است که پس از آن خوک ماده فاروئینگ می‌کند.

این نژاد به‌خاطر ویژگی‌های مادری‌اش ارزشمند است. خوک‌های ماده آرام، دارای شیر کافی هستند و معمولاً فرزندانشان را به خوبی پرورش می‌دهند، از جمله در شرایط مرتعی. محل فاروئینگ تمیز، خشک و محافظت شده از سرما و له شدن فراهم کنید، همراه با گرما برای خوکچه‌های تازه متولد شده.

خوکچه‌ها از خوک ماده شیر می‌خورند و پیش از شیرگیری که معمولاً در چند هفتگی اتفاق می‌افتد، با خوراک جامد آشنا می‌شوند. خلق‌وخوی مطیع این نژاد در رسیدگی به خوک‌های ماده و جوانان نیز دیده می‌شود و مدیریت را در طول فاروئینگ و پرورش آسان‌تر می‌کند. برنامه‌های تکثیر حفاظتی خط‌های خونی را به‌دقت پیگیری می‌کنند زیرا جمعیت این نژاد اندک است.