لندریس

لاندریس یک نژاد خوک اهلی است که با بدن بلند، پوشش سفید و گوش‌های بزرگ آویزان رو به جلو شناخته می‌شود. این نژاد از پرتکرارترین نژادهای تجاری در جهان است و هم در گله‌های خالص و هم در برنامه‌های تلاقی‌پذیری به کار می‌رود. نژاد از دانمارک سرچشمه می‌گیرد، جایی که به عنوان خوک بیکن برای بازارهای صادراتی پرورش یافت.

ماده خوک‌های لاندریس به‌طور گسترده به عنوان لاین مادری در تولیدات تجاری استفاده می‌شوند. این خوک‌ها تمایل به تولید کودهای بزرگ دارند، شیردهی خوبی دارند و بدون نیاز به مداخله زیاد از بچه‌هایشان مراقبت می‌کنند. این نژاد بزرگ است و دام‌های بالغ اغلب چندین صد کیلوگرم وزن دارند، و ساختار بدنی آن بر طول بنا شده که به معنای کمر بلند و بازده بالای گوشت پهلو است.

خلق‌وخو آرام و خوش‌طبیعت است. خوک‌های لاندریس ملایم و باهوش هستند، ویژگی‌هایی که مدیریت آنها را در نگهداری گروهی و در طول کارهای روزمره آسان‌تر می‌کند. آنها در چرا فعال هستند و با طیف گسترده‌ای از سیستم‌های مدیریتی، از واحدهای داخلی متمرکز تا گله‌های بیرونی، سازگاری دارند.

چه کسی مناسب این نژاد است

لاندریس برای نگهدارندگانی مناسب است که به دنبال یک نژاد مادری پربازده هستند و فضای کافی برای نگهداری یک دام بزرگ دارند. خلق‌وخوی ملایم آن انتخاب معقولی برای کشاورزان کوچک‌مقیاس و نگهدارندگان تازه‌کار است، به شرطی که نیازهای مسکن و تغذیه یک خوک بزرگ تأمین شود. این نژاد همچنین گزینه استانداردی برای پرورش‌دهندگان تجاری است که گله‌های آمیخته می‌سازند، جایی که ماده‌های لاندریس با نژادهای نر پایانه جفت‌گیری می‌شوند.

لاندریس در دانمارک پدید آمد، جایی که پرورش‌دهندگان خوک، خوک‌های محلی را با موجودی سفید وارداتی تلاقی دادند تا حیوانی مناسب تولید بیکن بسازند. این کار در اواخر قرن نوزدهم شدت گرفت، زیرا کشاورزان دانمارکی بر تأمین بازار بیکن بریتانیا تمرکز کردند که لاشه‌های بلند و لاغر را ترجیح می‌داد.

دانمارک یک برنامه ملی اصلاح‌نژاد و آزمایش بنا کرد. ایستگاه‌های آزمایش نتاج، سرعت رشد، بازده خوراک و طول لاشه را اندازه‌گیری کردند، و این انتخاب سیستماتیک، نوع بیکن بلند‌اندامی را تولید کرد که نژاد به خاطر آن مشهور شد. برای مدت طولانی، دانمارک صادرات دام‌های اصلاح‌نژاد را محدود کرد تا موقعیت خود را در بازار حفظ کند.

با کاهش محدودیت‌های صادراتی و گسترش نژاد، خوک‌های لاندریس در کشورهای دیگری هم تثبیت شدند. ثبت‌نام‌های محلی، جمعیت‌های لاندریس خود را توسعه دادند که اغلب با پیشوندهای ملی مانند لاندریس بریتانیایی، لاندریس آمریکایی و دیگران توصیف می‌شوند، هر کدام با انتخاب محلی شکل گرفته در حالی که نوع مادری سفید بلند را حفظ کرده‌اند.

امروزه لاندریس یک نژاد مادری پایه در تولید تجاری خوک در سراسر جهان است. نقش اصلی آن به عنوان لاین مادر در سیستم‌های تلاقی است، جایی که اندازه کود و توانایی شیردهی آن با رشد و عضلات نژادهای نر ترکیب می‌شود.

لاندریس با طول خود شناخته می‌شود. بدن بلند و عمیق با پشت محکم و مسطح و دنده‌های خوش‌شکل است که نسبت بالایی از گوشت پهلو و کمر را می‌دهد. سر نسبتاً بلند و تمیز است، و گوش‌های بزرگ به جلو آویزانند و اغلب قسمتی از چشم‌ها را می‌پوشانند. پاها محکم و متناسب با حمل قاب بلند هستند.

پوشش کوتاه و سفید است. پوست روشن است، به این معنا که دام‌ها می‌توانند در برابر آفتاب قوی حساس باشند و اگر بدون سایه در شرایط گرم و آفتابی رها شوند، ممکن است دچار آفتاب‌سوختگی شوند.

پوشش و رنگ‌ها

نژاد کاملاً سفید است و هیچ علامت رنگی پذیرفته‌شده‌ای در استاندارد وجود ندارد. از آنجا که پوست کم‌رنگ است، نگهدارندگان در آب‌وهواهای آفتابی معمولاً سایه یا گودال گل فراهم می‌کنند تا خوک‌ها بتوانند از پوستشان محافظت کنند. پوشش کوتاه نیاز به آرایش برای ظاهر ندارد، اما پوست روشن مهم‌ترین عاملی است که در هوای گرم باید مدیریت شود.

لاندریس به داشتن خلق‌وخوی ثابت و خوش‌طبیعت شهرت دارد. ماده خوک‌ها به دلیل آرامش و توجه به عنوان مادر شناخته می‌شوند، و نژاد به طور کلی مدیریت و روتین‌های روزمره را به خوبی تحمل می‌کند. این آرامش یکی از دلایلی است که نژاد در سیستم‌های تجاری با نگهداری گروهی به‌طور گسترده استفاده می‌شود.

با افراد، خوک‌های لاندریس که به خوبی اجتماعی شده‌اند معمولاً آرام و پاسخ‌ده هستند. آنها باهوش هستند و روتین‌ها را سریع یاد می‌گیرند، بنابراین با برنامه‌های تغذیه و مدیریت بدون دردسر سازگار می‌شوند. در کنار سایر خوک‌ها معمولاً اجتماعی هستند و با زندگی گروهی کنار می‌آیند، هرچند رفتار اجتماعی طبیعی خوک مانند برقراری سلسله‌مراتب اجتماعی همچنان صدق می‌کند، به‌ویژه وقتی دام‌های ناآشنا مخلوط می‌شوند.

مانند هر خوک بزرگ دیگری، با ماده‌ای که کود جدید دارد باید با احتیاط رفتار شود، و گرازها به مدیریت باتجربه نیاز دارند. نژاد از نظر ذاتی پرخاشگر نیست، اما اندازه آن به معنای اهمیت مدیریت آرام و مداوم است.

مراقبت از لاندریس به معنای تأمین نیازهای یک خوک بزرگ و فعال است. این نژاد هم در سیستم‌های داخلی و هم بیرونی به خوبی رشد می‌کند، به شرطی که فضای استراحت تمیز و خشک، حفاظت در برابر آب‌وهوای شدید، و دسترسی قابل‌اطمینان به خوراک و آب تازه داشته باشد.

آرایش و نظافت

• پوشش سفید کوتاه و پوست را به‌طور منظم برای بریدگی، انگل یا آفتاب‌سوختگی بررسی کنید.
• گودال گل یا سایه فراهم کنید تا خوک‌ها بتوانند خنک شوند و از پوست کم‌رنگشان محافظت کنند.
• پنجه‌ها و پاها را ببرید یا نظارت کنید، چون بدن بلند و سنگین بار روی اندام‌ها می‌گذارد.
• بستر را تمیز و خشک نگه دارید تا مشکلات پوستی و تنفسی کاهش یابد.

ورزش

• فضای کافی در آغل یا چراگاه برای حرکت و جست‌وجو در روز فراهم کنید.
• دسترسی بیرونی به خوک‌ها اجازه چرا می‌دهد، که با طبیعت فعال نژاد سازگار است.
• از ازدحام اجتناب کنید، زیرا موجب استرس و رقابت در دانخوری می‌شود.
• غنی‌سازی مانند کاه یا مواد جست‌وجو فراهم کنید تا خوک‌های فعال و باهوش مشغول شوند.

محیط

مسکن باید خشک، بدون جریان هوای مستقیم و با تهویه خوب باشد، با منطقه استراحت راحت و فضای جداگانه برای دفع فضولات. در آب‌وهواهای گرم، سایه و گودال گل به دلیل پوست روشن اهمیت دارند. در هوای سرد، بستر عمیق و سرپناه در برابر باد خوک‌ها را راحت نگه می‌دارد. حصار و تجهیزات آغل باید به اندازه کافی محکم برای یک خوک بزرگ باشند.

خوک‌های لاندریس با جیره متعادلی بر پایه غلات و منبع پروتئین تغذیه می‌شوند، که ویتامین‌ها و مواد معدنی برای برآورده کردن نیازها به آن اضافه می‌شود. از آنجا که نژاد بزرگ است و سریع رشد می‌کند، کیفیت و مقدار خوراک باید با مرحله زندگی و وضعیت دام مطابقت داشته باشد. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد، چون خوک‌ها روزانه حجم زیادی آب می‌نوشند.

تنقلات و مکمل‌ها

سبزیجات، محصولات ریشه‌ای و علوفه را می‌توان به عنوان بخشی از رژیم غذایی متعادل داد، و خوک‌های بیرونی با جست‌وجو خوراکشان را تکمیل می‌کنند. هر مکمل یا تنقلی باید سهم کمی از کل دریافتی باشد تا جیره اصلی همچنان نیازهای رشد و تولیدمثل را برآورده کند. دامپزشک یا متخصص تغذیه می‌تواند در مورد تعادل مواد معدنی و ویتامین برای دام‌های پرورشی مشاوره دهد.

لاندریس به طور کلی یک نژاد مقاوم و پربازده است. با مدیریت خوب، دام‌های پرورشی می‌توانند حدود ۶ تا ۱۰ سال عمر کنند، هرچند خوک‌هایی که برای گوشت پرورش می‌یابند در بازه زمانی بسیار کوتاه‌تری مدیریت می‌شوند. نکات اصلی سلامتی که باید توجه کرد به اندازه و طول نژاد، پوست کم‌رنگ آن، و خطرات بیماری عمومی که همه خوک‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد، مربوط می‌شود.

مراقبت پیشگیرانه

• مسکن را تمیز، خشک و با تهویه خوب نگه دارید.
• با مشاوره دامپزشکی، برنامه واکسیناسیون و کنترل انگل را دنبال کنید.
• کف و بستر مناسب برای حفاظت از پاها و پنجه‌ها فراهم کنید.
• وضعیت بدنی را زیر نظر بگیرید و تغذیه را تنظیم کنید تا از چاقی یا لاغری بیش از حد دام‌های پرورشی جلوگیری شود.
• ماده‌ها را در زمان زایمان نظارت کنید و در روزهای اول زندگی کودها را بررسی کنید.

لاندریس در درجه اول برای ویژگی‌های مادری‌اش پرورش می‌یابد. ماده‌های جوان در چند ماهگی به سن تولیدمثل می‌رسند، و ماده‌های بالغ به‌طور منظم وارد چرخه می‌شوند. جفت‌گیری از طریق سرویس طبیعی یا تلقیح مصنوعی انجام می‌شود، و در سیستم‌های تجاری ماده‌های لاندریس اغلب با نژادهای نر پایانه تلاقی داده می‌شوند تا ویژگی‌های مادری با کیفیت لاشه ترکیب شوند.

دوره آبستنی حدود ۱۱۵ روز است که معمولاً به صورت سه ماه، سه هفته و سه روز به یاد سپرده می‌شود. اندازه کودها معمولاً بزرگ است، و نژاد به خاطر توانایی شیردهی و مراقبت دقیق از بچه‌هایش ارزشمند است. در سیستم‌های تجاری معمولاً بچه‌ها در حدود ۳ تا ۴ هفتگی شیرگیری می‌شوند، و در واحدهای وسیع یا کوچک‌مقیاس شیرگیری دیرتر انجام می‌شود. با مدیریت خوب، ماده‌ها بیش از یک کود در سال در طول چندین سال زندگی تولیدمثلی تولید می‌کنند.