دوروک

دوراک یکی از پرورش‌یافته‌ترین نژادهای گوشتی خوک در ایالات متحده است و در مزارع بسیاری از نقاط جهان نگهداری می‌شود. پوشش بدنی این نژاد از طلایی روشن تا قرمز ماهون تیره متغیر است و ساختار بدنی سنگین و عضلانی دارد. حیوانات بالغ بزرگ هستند؛ گرازها معمولاً به 350 تا 450 کیلوگرم می‌رسند و ماده‌ها کمی سبک‌تر.

این نژاد به افزایش وزن یکنواخت و تبدیل مناسب خوراک شناخته شده است. به همین دلیل در تلاقی‌های تجاری به‌عنوان نر پایانی بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرد. گوشت آن مرمری بوده و رطوبت خود را هنگام پخت به خوبی حفظ می‌کند، ویژگی‌ای که دوراک را نزد تولیدکنندگانی که بر کیفیت خوراکی تمرکز دارند محبوب ساخته است.

فراتر از جنبه تولیدی، دوراک به آرامش و خوش‌طبعی شهرت دارد. حیوانات در مقایسه با برخی نژادهای بزرگ دیگر، معمولاً آرام و قابل اداره هستند، که این ویژگی هم برای واحدهای صنعتی و هم برای مزارع چرایی کوچک‌تر مناسب است.

دوراک برای چه کسانی مناسب است

دوراک برای نگهدارندگانی مناسب است که خوک سریع‌الرشد و مقاوم برای تولید گوشت می‌خواهند، نه خوک به‌عنوان حیوان خانگی. اندازه و قدرت این نژاد به معنای نیاز به حصارکشی محکم و امکانات مناسب برای جابجایی است، بنابراین برای مزارع کوچک و تولیدکنندگان تجاری با زیرساخت مناسب، از نگهدارندگان تازه‌کار با فضای محدود، گزینه بهتری است.

دوراک ریشه در خوک‌های قرمز رنگی دارد که در اوایل و اواسط دهه‌های 1800 میلادی در شمال شرق ایالات متحده نگهداری می‌شدند. دو جمعیت منطقه‌ای بیشترین سهم را در پایه‌گذاری این نژاد داشتند: جرسی رد از نیوجرسی، یک خوک قرمز بزرگ و بلندقامت، و دوراک از نیویورک، خوکی کوچک‌تر و فشرده‌تر.

گفته می‌شود نام خط نیویورکی از یک اسب مشهور خون‌اصیل آن دوره گرفته شده است، هرچند مسیر دقیق این نام‌گذاری با قطعیت مستند نشده است. پرورش‌دهندگان نیویورک و نیوجرسی در میانه قرن، این دو نوع را با هم تلاقی دادند تا اندازه جرسی رد را با ساختار بدنی و مقاومت نژاد نیویورکی ترکیب کنند.

نژاد ترکیبی به نام دوراک-جرسی شناخته شد و بعدها در استفاده رایج به دوراک کوتاه شد. در اواخر دهه 1800 و اوایل 1900 به سمت غرب در میان ایالات ذرت‌خیز گسترش یافت، جایی که نرخ رشد و بازده خوراک آن را برای پرواربندی با غلات بسیار مناسب می‌ساخت.

در قرن بیستم دوراک به یکی از نژادهای اصلی تولید گوشت خوک آمریکا تبدیل شد و به طور گسترده صادر گردید. تا امروز به‌عنوان جزئی استاندارد از برنامه‌های تلاقی تجاری، معمولاً به‌عنوان خط نر برای خوک‌های بازاری، باقی مانده است.

دوراک خوکی سنگین و با بدن عمیق است که برای عضله‌سازی و رشد ساخته شده است. پشت کمی قوس‌دار، بدن بلند و پهن، و پاها قوی با استخوان‌بندی خوب هستند. گوش‌ها متوسط اند و به جلو روی چشم‌ها می‌آویزند، ویژگی‌ای که این نژاد را از نژادهای با گوش ایستاده متمایز می‌کند. صورت کمی فنجانی شکل و پوزه متوسط است.

پوشش و رنگ‌ها

رنگ مشخص‌ترین ویژگی شناختی این نژاد است. سایه‌های قابل قبول از طلایی کم‌رنگ تا ماهون تقریباً قهوه‌ای تیره ادامه دارند و قرمز گیلاسی متوسط رایج‌ترین است. پوشش کوتاه و پوست زیر آن معمولاً رنگ مشابهی دارد. رنگ یکدست ترجیح داده می‌شود؛ موهای سیاه بیش از حد یا نشانه‌های سفید رنگ طبق اکثر استانداردهای نژادی عیب محسوب می‌شوند.

دوراک به آرامش و اعتدال مزاج شهرت دارد. ماده‌ها معمولاً مادران توجه‌کار هستند و در مقایسه با برخی نژادهای دیگر در زمان زایمان کمتر پرخاشگری نشان می‌دهند، که این ویژگی به کاهش تلفات بره‌ها کمک می‌کند. گرازها می‌توانند بزرگ و قوی شوند، بنابراین همچنان به رسیدگی محتاطانه نیاز دارند، اما نژاد به عنوان کل قابل اداره در نظر گرفته می‌شود.

با نگهدارندگان آشنا، دوراک آرام و همکار است و به تغذیه منظم و حرکت آرام واکنش خوبی نشان می‌دهد. در برابر غریبه‌ها ممکن است ابتدا محتاط باشد اما به ندرت دچار وحشت می‌شود. خوک‌ها حیوانات اجتماعی هستند و دوراک‌ها در گله‌هایی که می‌توانند بجوند، در گل و لای بغلتند، و تعامل داشته باشند بهتر زندگی می‌کنند. مانند همه خوک‌ها، باهوش و کنجکاو هستند، پس حصار محکم و نوعی محرک برای جلوگیری از خستگی و رفتارهای مخرب لازم است.

دوراک نژادی قوی است که با طیف وسیعی از آب و هوا کنار می‌آید، هرچند پوشش کوتاه تک‌لایه‌اش به این معناست که در برابر شرایط حاد به محافظت نیاز دارد. پوست و مو قرمز رنگ آن نسبت به نژادهای سفید کمی تحمل بیشتری در برابر آفتاب دارد، اما همچنان می‌تواند دچار آفتاب‌سوختگی شود، بنابراین سایه و آب‌بازی در هوای گرم اهمیت دارد.

نظافت

• ارائه جای آب‌بازی یا ناحیه گل‌آلود که خوک‌ها برای خنک شدن و کنترل انگل‌های خارجی از آن استفاده می‌کنند
• بررسی منظم پوست برای آفتاب‌سوختگی، گال، یا شپش
• تراشیدن یا بررسی سم‌ها و پنجه‌های اضافه در صورت لزوم، به‌ویژه در گرازها و ماده‌های تولیدمثلی

ورزش

• فضای کافی برای جویدن زمین و راه رفتن فراهم کنید؛ مرتع یا قفس بزرگ برای این نژاد مناسب است
• در صورت امکان، چرخش چراگاه‌ها برای حفظ زمین و کاهش بار انگلی
• تهیه مواد یا اجسام محکم برای محرک ذهنی

محیط

دوراک‌ها را در سرپناه خشک و بدون کوران با بستر عمیق در هوای سرد، و تهویه و سایه مناسب در گرما نگه دارید. حصار باید محکم باشد زیرا خوک‌های بالغ سنگین هستند و می‌توانند موانع ضعیف را جابجا کنند. دسترسی دائم به آب تمیز فراهم کنید که برای خنک شدن نیز ضروری است.

دوراک خوراک را کارآمد تبدیل می‌کند و وزن سریع به دست می‌آورد، بنابراین جیره‌ها باید با مرحله و هدف حیوان تطبیق داده شوند. جیره‌های تجاری معمولاً بر پایه غلاتی مانند ذرت یا جو با منبع پروتئینی مانند کنجاله سویا هستند که از نظر انرژی، اسیدهای آمینه، ویتامین‌ها، و مواد معدنی متعادل شده‌اند. مرتع، علوفه، و محصولات فرعی غذایی تأییدشده می‌توانند جیره را تکمیل کنند، اما به ندرت آن را به طور کامل جایگزین می‌شوند.

خوراک‌های تنوعی و مکمل‌ها

علوفه، سبزیجات ریشه‌ای، و محصولات باغچه‌ای اضافه بعضاً به عنوان خوراک‌های تنوعی مناسب هستند. اکثر جیره‌های تجاری متعادل از قبل ویتامین‌ها و مواد معدنی لازم را تأمین می‌کنند، بنابراین مکمل‌های اضافی تنها بر اساس توصیه دامپزشک یا متخصص تغذیه باید داده شوند.

دوراک نژادی مقاوم و قوی با ساختار سالم در نظر گرفته می‌شود. در مدیریت خوب مشکلات خاص نژادی کمی دارد و نگرانی‌های سلامتی آن عمدتاً همان‌هایی است که برای خوک‌ها به طور کلی رایج است. طول عمر طبیعی حدود 6 تا 10 سال است، هرچند حیوانات تجاری در بازه زمانی بسیار کوتاه‌تری پرورش می‌یابند و تنها نژادهای تولیدمثلی بلندمدت نگهداری می‌شوند. استرس گرمایی به دلیل اندازه و ناتوانی در عرق کردن ریسک خاصی در آب و هواهای گرم است.

مراقبت پیشگیرانه

• برنامه واکسیناسیون و کنترل انگل را با دامپزشک دنبال کنید
• بستر تمیز و خشک و تهویه خوب برای کاهش بیماری تنفسی فراهم کنید
• سم، پا، و وضعیت بدنی را به طور منظم بررسی کنید
• بیوسکوریتی را حفظ کنید تا از ورود بیماری‌های اطلاع‌رسانی به گله جلوگیری شود

دوراک‌ها در حدود 6 تا 8 ماهگی به بلوغ جنسی می‌رسند، هرچند ماده‌های جوان معمولاً کمی دیرتر، پس از رسیدن به اندازه و وضعیت مناسب، جفت‌گیری می‌کنند. ماده تقریباً هر 21 روز یک‌بار وارد فحل می‌شود. پس از جفت‌گیری، دوره آبستنی حدود 114 روز طول می‌کشد، که اغلب به‌عنوان سه ماه، سه هفته، و سه روز به یاد سپرده می‌شود.

اندازه کرم معمولاً از 8 تا 12 بره است و ماده‌های دوراک به قابلیت مادری و تولید شیر خوب شهرت دارند که بقای بره‌ها را حمایت می‌کند. بره‌ها معمولاً در سیستم‌های تجاری در حدود سه تا چهار هفتگی و در سیستم‌های گسترده کمی دیرتر از شیر گرفته می‌شوند. چون این نژاد سریع رشد می‌کند، بره‌های شیرگیری شده با خوراک رشد متعادل وزن می‌گیرند. گرازها به طور گسترده به‌عنوان نر پایانی استفاده می‌شوند و صفات رشد و گوشت را به نوادگان دورگه منتقل می‌کنند.