برکشایر

برکشایر یکی از قدیمی‌ترین نژادهای مستند خوک در انگلستان است. این خوک بزرگ با پوشش سیاه و نشانه‌های سفید روی صورت، پاها و دم، امروزه بیشتر برای تولید گوشت خوک با کیفیت بالا نگهداری می‌شود. این نژاد تاریخ طولانی در مزارع و خانه‌های روستایی دارد و همچنان در میان دامداران کوچک و تولیدکنندگان گوشت میراثی محبوب است.

برکشایرها به آرامش و خوش‌خلقی شناخته می‌شوند. با سیستم‌های نگهداری در محیط بسته و چراگاه سازگاری خوبی دارند، به راحتی چرا می‌کنند و تحمل آب‌وهوای متنوع را دارند. حیوانات بالغ سنگین و کند هستند که مدیریت آن‌ها را نسبت به بسیاری از نژادهای سریع‌تر و لاغرتر آسان‌تر می‌کند.

شهرت این نژاد بر پایه گوشتش بنا شده است. گوشت خوک برکشایر معمولاً تیره‌تر، دانه‌ریزتر و مرمری‌تر از گوشت نژادهای تجاری رایج است. به همین دلیل اغلب زیر برچسب‌های لوکس و تخصصی به فروش می‌رسد.

مناسب برای چه کسی است

برکشایر برای دامدارانی مناسب است که خوکی رام و مقاوم برای تولید گوشت در چراگاه یا سیستم‌های مختلط می‌خواهند. این نژاد انتخاب عملی برای دامداران کوچک و مزارع میراثی است که به طعم و قابلیت مدیریت بیش از سرعت رشد اهمیت می‌دهند. برای کسانی که به دنبال حیوانی کوچک یا با نیاز فضایی کم هستند مناسب نیست، چون حیوانات بالغ سنگین‌اند و به حصار و سرپناه محکم نیاز دارند.

نام این نژاد از شهرستان برکشایر در جنوب انگلستان گرفته شده است، جایی که طی چندین قرن توسعه یافته و ثبت شده است. خوک‌های اولیه برکشایر بزرگ‌تر بوده و رنگ آن‌ها متنوع‌تر از نمونه امروزی بود و کشاورزان محلی آن‌ها را هم برای گوشت و هم برای چربی انتخاب می‌کردند.

در طول سده‌های هجدهم و نوزدهم، اصلاحگران انگلیسی برکشایر را به شکل کوچک‌تر و سیاه‌وسفید کنونی تبدیل کردند. تلاقی با خوک‌های آسیایی در این دوره به طور کلی در بهبود شکل بدنی و کیفیت گوشت نژاد موثر دانسته می‌شود.

در طول دهه ۱۸۰۰، برکشایر به کشورهای زیادی صادر شد. در اوایل همان قرن به ایالات متحده رسید و همچنین به ژاپن برده شد، جایی که پایه یک گوشت خوک تخصصی معروف شد. یک ثبت نژاد در انگلستان برای ثبت شجره‌نامه و حفظ استاندارد تأسیس شد.

در طول دهه ۱۹۰۰، کشاورزی صنعتی گسترده به نفع نژادهای سریع‌الرشد و لاغرتر بود و تعداد برکشایرها کاهش یافت. علاقه مجدد به نژادهای میراثی و گوشت‌های خوش‌طعم از آن زمان به بقای این نژاد کمک کرده است و اکنون در چندین کشور توسط تولیدکنندگان متخصص و پرورش‌دهندگان حفاظتی نگهداری می‌شود.

برکشایر خوکی محکم و عمیق‌بدن است با پوشش سیاه که با سفیدی روی بینی، قسمت پایین هر پا و نوک دم مشخص می‌شود. این نشانه‌ها اغلب به عنوان شش نقطه سفید نژاد توصیف می‌شوند، اگرچه اندازه و تعداد نقاط بین حیوانات متفاوت است. صورت کوتاه با پوزه سربالا است و گوش‌ها متوسط و ایستاده یا کمی به جلو هستند.

پوشش و رنگ‌ها

رنگ پایه سیاه است با نقاط سفید مشخصه. پوست زیر پوشش تیره است که به خوک‌های فضای باز در برابر آفتاب‌سوختگی کمک می‌کند. مو کوتاه و صاف است نه فرفری. حیوانی که فاقد نقاط سفید است یا لکه‌های بزرگ سفید روی بدن دارد، خارج از استاندارد شناخته‌شده قرار می‌گیرد، اگرچه تغییرات جزئی در نقاط رایج و پذیرفتنی است.

برکشایر به عنوان یکی از نژادهای خوک با خلق‌وخوی متعادل‌تر شهرت دارد. حیوانات در کنار انسان معمولاً آرام هستند و سریع با روال روزانه آشنا می‌شوند که رسیدگی روزانه و جابجایی بین جایگاه‌ها را ساده می‌کند. ماده‌ها معمولاً مادران توجه‌کننده‌ای هستند و نسبت به برخی نژادهای تهییج‌پذیرتر کمتر تمایل به له‌کردن یا رد کردن بره خوک‌ها دارند.

مانند همه خوک‌ها، برکشایرها باهوش و کنجکاو هستند. به طور فعال چرا می‌کنند، در خاک و چراگاه شخم می‌زنند و به دامداران آشنا پاسخ می‌دهند. حیوانات اجتماعی هستند و بهتر است در گروه نگهداری شوند تا تنها. در کنار سایر دام‌ها معمولاً آرام هستند، اگرچه گرازها و ماده‌های در حال زایمان به مراقبت و احترام معمول هر خوک بزرگی نیاز دارند.

آراستن

• در هوای گرم یک گودال گل یا منطقه لجن فراهم کنید تا خوک‌ها بتوانند خود را خنک کنند و پوستشان را محافظت کنند
• پوست و پاها را به طور منظم از نظر بریدگی، انگل‌ها و سم‌های رشد بیش از حد بررسی کنید
• اگر سم‌ها بیش از حد رشد کردند، خصوصاً در خوک‌های داخلی، آن‌ها را کوتاه کنید
• قبل از بررسی دقیق گل سنگین را پاک کنید تا مشکلات راحت‌تر دیده شوند

ورزش

• هر روز دسترسی به محوطه یا چراگاه برای چرا و شخم‌زنی فراهم کنید
• در صورت امکان چراگاه را تناوبی کنید تا آسیب به زمین و انباشت انگل کاهش یابد
• فضای حرکت آزاد فراهم کنید؛ خوک‌های محدود سریع چاق می‌شوند و ممکن است دچار لنگش شوند

محیط

برکشایرها تحمل طیف وسیعی از آب‌وهوا را دارند اما در هوای گرم به سایه و گودال گل نیاز دارند زیرا پوشش تیره‌شان گرما را جذب می‌کند. در سرما به سرپناه خشک و بدون کوران با بستر عمیق مانند کاه نیاز دارند. حصار باید محکم و نزدیک به زمین باشد چون خوک‌ها در نقاط ضعیف شخم می‌زنند و فشار می‌آورند. حصار برقی به طور گسترده‌ای برای نگه داشتن آن‌ها در چراگاه استفاده می‌شود.

برکشایرها با جیره تجاری متعادل خوک متناسب با مرحله زندگی، همراه با چراگاه و علوفه رشد می‌کنند. به عنوان یک نژاد میراثی که برای مرمری‌شدن گوشت انتخاب شده، چربی را سریع‌تر از نژادهای تجاری لاغر جمع می‌کند، بنابراین خوراک باید برای حفظ وضعیت مناسب تنظیم شود نه چربی اضافه. آب تازه و پاک باید همیشه در دسترس باشد و میزان مصرف در هوای گرم و در دوران شیردهی به شدت افزایش می‌یابد.

تنقلات و مکمل‌ها

سبزیجات، میوه‌ها و مازاد محصولات باغ را می‌توان به عنوان بخشی از جیره روزانه، نه علاوه بر آن، به مقدار متعادل داد. خوک‌های چراگاهی بسیاری از مواد مغذی را از علف و ریشه دریافت می‌کنند. مکمل مواد معدنی و ویتامین یا خوراک مرکب متعادل نیازهایی را که علوفه به تنهایی ممکن است تأمین نکند پوشش می‌دهد، و ماده‌های شیرده به ویژه از خوراکی که تولید شیر را پشتیبانی کند بهره می‌برند.

برکشایر نژادی قوی و دیرینه با سلامت کلی خوب در شرایط مراقبت درست است. حیوانات کاری و تولیدمثلی معمولاً ۶ تا ۱۰ سال عمر می‌کنند، اگرچه خوک‌های پرواری بسیار جوان‌تر کشتار می‌شوند. بیشتر مشکلات سلامتی در این نژاد به مدیریت مربوط می‌شود نه بیماری ارثی، و لنگش، استرس گرمایی، انگل‌ها و بیماری‌های پوستی شایع‌ترین نگرانی‌ها هستند.

مراقبت پیشگیرانه

• بستر خشک، سایه و گودال گل مناسب فصل فراهم کنید
• چراگاه را بچرخانید و جایگاه را تمیز نگه دارید تا انگل‌ها و بیماری محدود شود
• از یک برنامه واکسیناسیون و کرم‌کشی تحت نظر دامپزشک برای منطقه خود پیروی کنید
• پاها و سم‌ها را به طور منظم بررسی کنید و در صورت نیاز کوتاه کنید
• وضعیت بدنی را زیر نظر بگیرید و خوراک را برای جلوگیری از چربی اضافه تنظیم کنید

ماده‌های برکشایر معمولاً در حدود ۷ تا ۸ ماهگی به بلوغ تولیدمثلی می‌رسند، اگرچه ماده‌های جوان اغلب کمی دیرتر جفت‌گیری می‌کنند تا رشد کامل بدنی داشته باشند. دوره بارداری از الگوی معمول خوک پیروی می‌کند که تقریباً ۱۱۴ روز است، اغلب به صورت سه ماه، سه هفته و سه روز به یاد سپرده می‌شود. کوچک‌خانه‌ها از نظر اندازه متوسط هستند و خلق‌وخوی آرام نژاد و مادری خوب، زایمان را نسبتاً قابل مدیریت می‌کند.

ماده‌ها معمولاً با بره خوک‌هایشان مراقبت می‌کنند و شیر خوبی دارند. بره خوک‌ها معمولاً در حدود ۶ تا ۸ هفتگی از شیر گرفته می‌شوند، پس از آن ماده می‌تواند به وضعیت تولیدمثلی بازگردد. گرازها در بسیاری از مزارع کوچک برای آمیزش طبیعی استفاده می‌شوند، در حالی که تلقیح مصنوعی نیز برای ژنتیک برکشایر در دسترس است. مانند همه خوک‌ها، محل زایمان تمیز و مبله‌دار خوب و نظارت دقیق در زمان تولد، تلفات بره خوک را کاهش می‌دهد.