ابریشمی

لاما ابریشمی یک شتر بدون کوهان اهلی بزرگ است که عمدتاً به خاطر پشم نرم و درخشانش و خلق و خوی متعادلش نگهداری می‌شود. بالغین معمولاً حدود ۱.۷ تا ۱.۸ متر ارتفاع در ناحیه سر دارند و بین ۱۳۰ تا ۲۰۰ کیلوگرم وزن می‌کشند، که این نژاد را در رده‌بندی جثه بزرگ قرار می‌دهد. ویژگی بارز این نژاد پوشش آن است: الیاف بلند و ظریف با بافتی ابریشمی که به صورت طره‌های یکنواخت آویزان می‌شود، نه پشم متراکم و چین‌دار که در بسیاری از لاماهای الیاف‌محور دیده می‌شود.

خلق و خو دلیل دیگری است که صاحبان از این نژاد قدردانی می‌کنند. لاماهای ابریشمی به عنوان دوستانه، ملایم، آرام، کنجکاو و رام توصیف می‌شوند. تحمل آن‌ها در برابر دستکاری خوب است، روتین‌ها را سریع یاد می‌گیرند و در حضور انسان‌ها و سایر دام‌ها آرام می‌مانند. این ترکیب از الیاف مفید و خلق و خوی پایدار، آن‌ها را برای مزارع کوچک، تولیدکنندگان الیاف، و نگهداران‌هایی که به دنبال حیوانی بزرگ با قابلیت مدیریت هستند مناسب می‌کند.

مانند همه لاماها، لاما ابریشمی یک حیوان گله‌ای است و تنها نگهداری نمی‌شود. برای همنشینی حداقل به یک شتر بدون کوهان دیگر نیاز دارد و در گروه پیوند ایجاد می‌کند. با دستکاری منظم از سنین پایین، افراد به آسانی قابل هدایت، افساربندی و آرایش می‌شوند.

مناسب برای چه کسی

لاما ابریشمی برای علاقه‌مندان به الیاف، صاحبان مزارع کوچک و نگهداران‌هایی که می‌توانند چراگاه و حداقل یک حیوان همراه فراهم کنند مناسب است. خلق و خوی آرام آن را برای تازه‌واردان به نگهداری شتر بدون کوهان گزینه‌ای معقول می‌کند، به شرطی که نیازهای گله‌ای و مراقبت منظم از الیاف ظریف را درک کنند. برای کسانی که به دنبال حیوانی منفرد و تنها هستند یا نمی‌توانند به پشم‌چینی و آرایش منظم پوشش ظریف متعهد شوند، گزینه مناسبی نیست.

لاماها از گوانَکوی وحشی در آندهای مرتفع آمریکای جنوبی اهلی شدند. شواهد باستان‌شناختی این اهلی‌سازی را به چند هزار سال پیش در دشت‌های مرتفع پرو نسبت می‌دهد و لاما را به یکی از قدیمی‌ترین حیوانات اهلی قاره آمریکا تبدیل می‌کند. پرو همچنان مرکز اصلی نگهداری لاما و منشأ معرفی‌شده نوع ابریشمی است.

در جوامع آندی، لاما نقش محوری در زندگی روزمره داشت. بارها را از میان مسیرهای کوهستانی حمل می‌کرد، الیاف برای منسوجات تامین می‌کرد و گوشت و پوست فراهم می‌آورد. نگهداری گزینشی در طول نسل‌های متمادی حیواناتی با انواع مختلف پوشش تولید کرد: از پوشش‌های ضخیم دوگانه مناسب آب و هوای سخت گرفته تا پشم‌های ظریف‌تر و نرم‌تر که برای ریسندگی و بافندگی ارزش داشتند.

لاما ابریشمی در این دودمان الیاف‌محور جای می‌گیرد. نام آن توصیف‌کننده پوشش است: الیاف بلند، ظریف و تک‌لایه با احساس لمسی نرم و ابریشمی، متمایز از پوشش ضخیم دوگانه لاماهای باربر کلاسیک. پرورش‌دهندگان حیواناتی با این پشم ظریف‌تر و خلق و خوی ملایمی که دستکاری و پشم‌چینی را آسان‌تر می‌کند را ترجیح داده‌اند.

از اواخر قرن نوزدهم و در طول قرن بیستم، لاماها به آمریکای شمالی، اروپا و استرالیا معرفی شدند و پرورش‌دهندگان شتر بدون کوهان به انتخاب برای کیفیت الیاف و خلق و خو ادامه دادند. نوع ابریشمی امروز در میان نگهداران لاما به دلیل ترکیب الیاف ظریف و شخصیت آرامش‌بخش شناخته می‌شود، هرچند هنوز کمتر از لاماهای استاندارد رایج است.

لاما ابریشمی دارای گردن بلند، وضعیت ایستاده و گوش‌های خمیده‌ای است که مشخصه این گونه است، همراه با پوششی به طور چشمگیری ظریف و روان. بدن بزرگ و متناسب است و روی پاهای بلند با پاهای دو بندی دارای کف پا نگه داشته می‌شود. سر نسبت به بدن کوچک‌تر است، با چشمان درشت و گوش‌های خمیده‌ای که لاماها برای آن شناخته شده‌اند. در مجموع حیوان بلند و سبک‌ساخت به نظر می‌رسد تا تنومند.

پوشش و رنگ‌ها

پوشش امضای این نژاد است. برخلاف پوشش متراکم دوگانه بسیاری از لاماها، لاما ابریشمی یک پوشش تک‌لایه از الیاف ظریف دارد که در طره‌های بلند و نرم با احساسی صاف آویزان می‌شود. این پشم را هم برای دست لطیف و هم برای ریسندگی مورد توجه قرار می‌دهد. رنگ‌ها کل طیف لاما را در بر می‌گیرند، از جمله سفید، کرم، خاکی روشن، قهوه‌ای، خاکستری و مشکی یکنواخت، و همچنین حیوانات رنگارنگ و خالدار. الیاف ظریف و یکنواخت، نور را می‌گیرد و رنگ را به وضوح نشان می‌دهد، که بخشی از دلیل مطلوب بودن این پشم نزد ریسندگان دستی و تولیدکنندگان الیاف است.

لاما ابریشمی به خاطر طبعی متعادل و بی‌دردسر شناخته می‌شود. افراد معمولاً دوستانه و کنجکاو هستند و پس از اینکه به دستکاری عادت کردند، با علاقه به افراد جدید و اشیاء جدید نزدیک می‌شوند نه با وحشت. این نژاد ملایم و رام است که وظایف روتینی مثل افساربندی، هدایت و پشم‌چینی را ساده‌تر از حیوانات واکنش‌پذیرتر می‌کند.

در کنار اعضای خانواده و دستکاران آشنا، لاماهای ابریشمی اجتماعی‌شده آرام و همکار هستند. با غریبه‌ها معمولاً در ابتدا محتاط هستند اما به سرعت آرام می‌گیرند. آن‌ها حیوانات گله‌ای هستند و با سایر شترهای بدون کوهان پیوند نزدیکی ایجاد می‌کنند، بنابراین وقتی با حداقل یک لاما یا آلپاکای همراه نگهداری می‌شوند بیشترین آسایش را دارند. معمولاً به صورت صلح‌آمیز با گوسفند، بز، اسب و سایر دام‌های مزرعه همزیستی می‌کنند و برخی برای نگهبانی از دام‌های کوچک‌تر استفاده می‌شوند.

مانند هر لامای دیگری، حیواناتی که به عنوان کره‌های شیشه‌خور بیش از حد دستکاری شده‌اند می‌توانند در بزرگسالی رفتار پرخاشگرانه نشان دهند، بنابراین دستکاری منظم و محترمانه از همان ابتدا اهمیت دارد. تف کردن رفتار طبیعی لاماهاست که برای حل اختلافات درون گله به کار می‌رود و به ندرت به سمت انسان‌هایی که با حیوانات آرام رفتار می‌کنند هدایت می‌شود.

مراقبت روزانه از لاما ابریشمی بر چراگاه، همراهی گله و نگهداری از پوشش ظریف متمرکز است. پوشش نسبت به پوشش دوگانه ضخیم توجه بیشتری نیاز دارد زیرا الیاف بلند و ظریف می‌توانند مواد خارجی را جمع کرده و اگر مورد غفلت واقع شوند گره بزنند.

آرایش

• پوشش را به طور منظم برای پاکسازی گرد و غبار، گیاهان و گره‌ها قبل از اینکه کلاف بزنند شانه بزنید.
• یک بار در سال، معمولاً در بهار، برای خنک نگه داشتن حیوان و برداشت الیاف پشم‌چینی کنید.
• ناخن‌ها را هر چند ماه بررسی و هرس کنید، زیرا ناخن‌های بلند روی حرکت تأثیر می‌گذارند.
• در حین آرایش پوشش و پوست را برای انگل، زخم یا کلاف شدن بررسی کنید.

ورزش

• چراگاه باز برای حرکت و چرای روزانه فراهم کنید.
• فضایی برای دویدن و تعامل با اعضای گله فراهم کنید.
• لاماها انرژی کم تا متوسطی دارند و به ورزش اجباری فراتر از چرا نیاز ندارند.

محیط

لاماهای ابریشمی در چراگاه حصاردار با حصار محیطی محکم و یک سرپناه سه‌طرفه یا طویله برای سایه، باد و باران به خوبی رشد می‌کنند. آن‌ها در سرما مقاوم هستند اما پوشش تک‌لایه ظریف در مقایسه با پوشش دوگانه محافظت کمتری ارائه می‌دهد، بنابراین سرپناه مطمئن و سایه اهمیت دارند، به ویژه در گرما. همیشه حداقل یک شتر بدون کوهان همراه نگه دارید، زیرا لامای تنها دچار استرس می‌شود.

لاماهای ابریشمی چرنده‌های کارآمدی با معده سه‌قسمتی هستند که مواد گیاهی فیبردار را تخمیر می‌کند. پایه رژیم غذایی، علف چراگاه و یونجه‌ی علفی با کیفیت خوب است. لاماها خوراک را به خوبی مصرف می‌کنند و به راحتی وزن اضافه می‌کنند، بنابراین بخش‌ها و دسترسی به چراگاه باید به گونه‌ای مدیریت شوند که حیوانات در وضعیت کاری لاغر باقی بمانند نه اضافه وزن. از یونجه‌های پرپروتئین مانند یونجه سبز مستقل برای بالغین خودداری کنید مگر اینکه نیاز خاصی وجود داشته باشد.

خوراکی‌ها و مکمل‌ها

یک مخلوط معدنی آزاد مناسب برای شترهای بدون کوهان فراهم کنید، زیرا لاماها نیازهای خاصی دارند و می‌توانند از کمبود در مواد معدنی گاو یا گوسفند ساده رنج ببرند. وضعیت سلنیوم باید با راهنمایی دامپزشک با سطوح خاک محلی تطبیق داده شود، زیرا هم کمبود و هم مازاد مضر هستند. خوراکی‌هایی مانند مقادیر کوچک هویج یا سیب می‌توانند از آموزش حمایت کنند اما باید حداقل باشند تا از اضافه وزن جلوگیری شود. آب تمیز باید همیشه در دسترس باشد.

لاماهای ابریشمی حیواناتی محکم با طول عمر معمولی ۱۵ تا ۲۵ سال تحت مدیریت خوب هستند. اکثر مشکلات بهداشتی با تغذیه مناسب، کنترل انگل، سرپناه و دستکاری منظم قابل پیشگیری هستند. پوشش ظریف تک‌لایه مدیریت گرما را نسبت به لاماهای دولایه‌پوش مهم‌تر می‌کند، زیرا این نژاد در برابر دماهای بالا عایق‌بندی کمتری دارد.

مراقبت پیشگیرانه

• معاینات دامپزشکی منظم برنامه‌ریزی کنید و واکسیناسیون را طبق راهنمایی محلی به روز نگه دارید.
• شمارش تخم‌های مدفوع را انجام دهید و به جای یک برنامه ثابت جمعی، به صورت هدفمند کرم‌کشی کنید.
• ناخن‌های پا را به طور منظم کوتاه کنید و پاها را بررسی کنید.
• مواد معدنی مناسب شترهای بدون کوهان فراهم کنید و وضعیت بدنی را از زیر پوشش لمس کنید.
• سالانه پشم‌چینی کنید و سایه و آب برای پیشگیری از استرس گرمایی فراهم کنید.

ماده‌های لاما ابریشمی معمولاً در سن ۱۸ تا ۲۴ ماهگی به بلوغ تولیدمثلی می‌رسند، زمانی که اندازه و وضعیت بدنی کافی برای حمل بارداری دارند. نرها کمی دیرتر بالغ می‌شوند و معمولاً از حدود دو تا سه سالگی برای تولیدمثل استفاده می‌شوند. لاماها تخمک‌گذارهای القاشده هستند، به این معنا که ماده در پاسخ به جفت‌گیری تخمک آزاد می‌کند نه در یک چرخه ثابت، بنابراین می‌توان در بیشتر اوقات سال آن‌ها را جفت‌گیری داد.

جفت‌گیری توسط نر انجام می‌شود و این عمل خود موجب تخمک‌گذاری می‌شود. دوره بارداری طولانی است و به طور متوسط حدود ۱۱.۵ ماه است و تقریباً همیشه یک کره تولید می‌کند. دوقلوها بسیار نادر هستند. زایمان‌ها، که جدا شدن نامیده می‌شوند، معمولاً در طول روز اتفاق می‌افتند و معمولاً سریع هستند، با مادر ایستاده در طول زایمان.

کره در چند ساعت اول ایستاده و شیر می‌خورد. مهم است که نوزاد بلافاصله پس از تولد آغوز، اولین شیر مادر را برای محافظت ایمنی دریافت کند. کره‌ها معمولاً در سن چهار تا شش ماهگی از شیر گرفته می‌شوند. مادرهای سالم فرزندان خود را با کمک کمی بزرگ می‌کنند، هرچند دستکاران باید تولد را نظارت کنند، شیرخوردن را تأیید کنند و تنها در صورت بروز مشکل مداخله کنند. هنگام پرورش برای پوشش ابریشمی، انتخاب به نفع والدین با الیاف ظریف و ساختار خوب و خلق و خوی آرامی است که تعریف‌کننده این نوع است.