هانووری

هانوورین یک اسب خون‌گرم آلمانی است که برای سواری و رقابت پرورش یافته است. این نژاد در میان موفق‌ترین اسب‌های ورزشی جهان جای دارد و کارنامه‌ای طولانی در درساژ، پرش با مانع و ایونتینگ در بالاترین سطوح دارد. نام این نژاد از منطقه هانوور در شمال آلمان گرفته شده است، جایی که دفتر نسب آن در اوایل سده هجدهم بنیان نهاده شد.

هانوورین اندازه و توان را با ذهنی آرام و همکار درهم می‌آمیزد. اسب‌های این نژاد به دلیل مزاج آرام و اشتیاق به خشنودسازی ارزشمند شمرده می‌شوند و همین آنها را هم برای سوارکاران حرفه‌ای و هم برای آماتورهای توانمند مناسب می‌سازد. کیفیت حرکت یک ویژگی تعیین‌کننده است: این نژاد برای گام، یورتمه و چهارنعل آزاد و کشسان که در درساژ امتیاز خوبی می‌گیرند، گزینش می‌شود.

پرورش نوین از راه بازرسی سختگیرانه و آزمون عملکرد مدیریت می‌شود. مادیان‌ها و نریان‌ها باید پیش از پذیرش در دفتر نسب از ارزیابی‌ها سربلند بیرون بیایند تا ساختار اندام، گام‌ها و رام‌بودن زیر زین در نسل‌های پیاپی یکدست بماند.

برای چه کسانی مناسب است

هانوورین برای سوارکارانی مناسب است که همراهی چابک و آموزش‌پذیر برای رقابت یا کار تفریحی جدی می‌خواهند. مزاج آرام آن این نژاد را بردبارتر از بسیاری از نژادهای ورزشی خون‌گرم می‌کند، اما اندازه و انرژی آن همچنان سوارکاری را می‌طلبد که بتواند راهنمایی روشن و پیوسته بدهد. این اسب برای مبتدی کامل که بدون مربی کار می‌کند مناسب کمتری دارد.

تبار این نژاد به سال ۱۷۳۵ بازمی‌گردد، هنگامی که جورج دوم، شاهزاده‌گزیننده هانوور و پادشاه بریتانیای کبیر، اصطبل دولتی سله را در شمال آلمان بنیان نهاد. این اصطبل نریان‌های تأییدشده را در سراسر منطقه پخش کرد تا کشاورزان بتوانند اسب‌های نیرومند و کارآمد برای کشاورزی، حمل‌ونقل و ارتش پرورش دهند.

هانوورین‌های نخستین جانورانی سنگین‌تر بودند که برای کار با یراق و خدمت سواره‌نظام ساخته شده بودند. در سده‌های هجدهم و نوزدهم، پرورش‌دهندگان خون اسب اصیل انگلیسی و دیگر خون‌های ظریف‌کننده را افزودند تا اسبی سبک‌تر و چابک‌تر پدید آورند، در حالی که نیرو و مزاج سالم نژاد را نگه داشتند.

دفتر نسب هانوورین (هانوورانر فرباند) در سال ۱۸۸۸ در وردن سازمان‌دهی شد که همچنان مرکز اداری این نژاد است. پس از آنکه دو جنگ جهانی تقاضا برای اسب‌های کاری و نظامی را کاهش داد، پرورش‌دهندگان هدف خود را به سوی اسب سواری و ورزشی چرخاندند.

در نیمه دوم سده بیستم، پرورش گزینشی و آزمون عملکرد هانوورین را به یک اسب ورزشی خون‌گرم پیشرو تبدیل کرد. این نژاد از آن پس اسب‌های المپیکی و قهرمان جهان بسیاری در درساژ و پرش با مانع پرورش داده است.

هانوورین ساختاری متعادل و چابک دارد که هم نیرومند و هم ظریف دیده می‌شود. سر متوسط و رسا است و بر گردنی خوش‌فرم و ماهیچه‌ای نشسته است. شانه بلند و شیب‌دار، پشت نیرومند و پس‌دست پهن و قدرتمند است که به این نژاد رانش و بلندی در حرکت می‌بخشد. اندام‌ها درست و خوش‌ماهیچه با سم‌های سالم و سخت هستند.

پوشش مو و رنگ‌ها

بیشتر هانوورین‌ها تک‌رنگ هستند و کهر، خرمایی، قهوه‌ای و مشکی رایج‌ترین رنگ‌ها به شمار می‌روند. خاکستری نیز دیده می‌شود. نشان‌های سفید روی صورت و اندام‌ها پذیرفته می‌شوند. دفتر نسب در گذشته رنگ‌های دورنگ (پینتو) و چند الگوی دیگر را از ثبت اصلی کنار می‌گذاشت، از این رو بیشتر اسب‌های ثبت‌شده با یک رنگ پایه و سفیدی محدود دیده می‌شوند.

مزاج یکی از نیرومندترین نقاط قوت این نژاد است. هانوورین‌ها در کنار توانایی چابکی برای ذهنی آرام و قابل اتکا پرورش می‌یابند و رام‌بودن زیر زین بخشی امتیازدهی‌شده از آزمون نریان و مادیان است. بیشتر آنها آرام‌مزاج و مایل به همکاری هستند که رفتار روزانه و تعلیم را ساده می‌کند.

هانوورین‌ها با پرورش‌دهندگان خود روابط کاری پایدار می‌سازند و به روال‌های پیوسته خوب پاسخ می‌دهند. آنها باهوش هستند و کار تازه را زود فرا می‌گیرند، هرچند همین هوش سبب می‌شود سواری ناعادلانه یا ناپیوسته را دریابند و به آن واکنش نشان دهند. در برابر غریبه‌ها معمولاً آرام هستند تا رمنده.

در چراگاه و اصطبل معمولاً با دیگر اسب‌ها به‌خوبی می‌آمیزند. انرژی آنها واقعی اما قابل مدیریت است: رانش لازم برای ورزش را دارند بدون واکنش‌پذیری تندی که در بسیاری از نژادهای خون‌گرم دیده می‌شود.

هانوورین‌ها سرسخت هستند و به مراقبت پیچیده نیاز ندارند، اما به عنوان اسب‌های ورزشی بزرگ برای سالم ماندن به مدیریت پیوسته نیاز دارند. حرکت منظم، سطح زمین مناسب و توجه به اندام‌ها و پاها بیش از همه اهمیت دارند.

آرایش

• چند بار در هفته و روزانه در هنگام ریزش فصلی برس بکشید تا پوشش مو و پوست سالم بماند
• سم‌ها را هر روز پاک کنید و از نظر سنگریزه، پوسیدگی شیار سم یا ترک بررسی کنید
• یال و دم را در صورت نیاز بشویید و باز کنید
• در صورت نیاز و پس از کار سنگین حمام دهید، سپس کاملاً خشک کنید
• بدن را پس از سواری از نظر ساییدگی، ورم یا گرمی در اندام‌ها بررسی کنید

ورزش

• گردش روزانه در پادوک یا چراگاه فراهم کنید
• تعلیم زیر زین را با گردش در طبیعت و حرکت آزاد ترکیب کنید
• پیش از کار سنگین درساژ یا پرش، آمادگی بدنی را به تدریج بسازید
• روزهای استراحت را برای کاهش فشار بر مفاصل و زردپی‌ها در نظر بگیرید

محیط

هانوورین با اصطبلی پاک و خوش‌تهویه، گردش روزانه و دسترسی به زمینی ایمن و هموار برای کار بهترین عملکرد را دارد. این نژاد به عنوان نژاد آب‌وهوای معتدل سرما را به‌خوبی تاب می‌آورد، اما به سرپناه در برابر باد و رطوبت و به سایه و آب در گرما نیاز دارد.

مانند همه اسب‌ها، هانوورین یک گیاه‌خوار چرنده است که رژیم غذایی‌اش باید بر پایه علوفه باشد: چراگاه، یونجه خشک یا هیلاژ. علوفه باید بزرگ‌ترین بخش دریافت روزانه را تشکیل دهد تا دستگاه گوارش به‌درستی کار کند. خوراک‌های متمرکز مانند غله یا خوراک فرموله‌شده بر پایه شدت کار اسب افزوده می‌شوند، به‌طوری که اسب‌های کم‌کار به مقدار کمتری از اسب‌های در تمرین سنگین نیاز دارند. بر پایه وزن خوراک بدهید نه با پیمانه، و هر تغییری را به تدریج انجام دهید.

خوراکی‌ها و مکمل‌ها

مقدار کمی هویج یا سیب با اعتدال خوراکی مناسبی است. یک بلوک نمک یا مواد معدنی باید در دسترس باشد و دامپزشک یا کارشناس تغذیه اسب می‌تواند در صورت کمبود در تحلیل علوفه درباره مکمل‌ها راهنمایی کند. آب پاک و تازه باید همیشه در دسترس باشد، زیرا یک اسب بزرگ می‌تواند بسیار بیش از ۳۰ لیتر در روز بنوشد.

هانوورین نژادی نیرومند است که تندرستی آن تا حدی با بازرسی‌های سختگیرانه پرورش که ساختار اندام و سلامت را غربال می‌کنند، حفظ می‌شود. با مدیریت خوب بسیاری ۲۵ تا ۳۰ سال زندگی می‌کنند. بیماری‌هایی که بیش از همه دیده می‌شوند به الزامات کار چابکی و به اندازه اسب مربوط‌اند تا به یک عیب ارثی یگانه.

مراقبت پیشگیرانه

• معاینه‌های سالانه دامپزشکی به‌اضافه واکسیناسیون منظم
• بررسی و سوهان‌کاری دندان، معمولاً یک یا دو بار در سال
• سرکشی نعل‌بند هر ۶ تا ۸ هفته برای سم‌گیری یا نعل‌بندی
• برنامه‌ریزی‌شده انگل‌زدایی بر پایه شمارش تخم انگل در مدفوع
• آماده‌سازی بدنی که میزان کار را به تدریج می‌سازد تا از مفاصل و زردپی‌ها پاسداری کند

آموزش‌پذیری یک ویژگی تعیین‌کننده این نژاد است و پیش از تأیید اسب‌ها برای پرورش به‌طور رسمی آزموده می‌شود. هانوورین‌ها زود یاد می‌گیرند، آموخته‌های خود را نگه می‌دارند و معمولاً می‌خواهند با سوارکار کار کنند تا در برابر او. این تمایل به رفتار روشن و پیوسته پاداش می‌دهد و با روش‌های خشن یا ناپیوسته تضعیف می‌شود. بیشتر اسب‌ها در سه یا چهارسالگی زیر زین آغاز می‌شوند و به آرامی به سوی رشته خود پرورش می‌یابند.

پایه‌ها

۱. کار زمینی آرام را برقرار کنید: هدایت، ایستادن و پذیرش رفتار روی سراسر بدن ۲. تسلیم به فشار و اشاره‌های صوتی پایه را در دست یا روی لانژ آموزش دهید ۳. یراق و سوارکار را به تدریج در فضایی کنترل‌شده معرفی کنید ۴. گام، یورتمه و چهارنعل را با کار پیوسته، رو به جلو و متعادل بسازید ۵. پس از استوار شدن پایه‌ها، تعلیم ویژه رشته (شکل‌های درساژ یا پرش‌های ژیمناستیک کوتاه) را بیفزایید ۶. جلسه‌ها را کوتاه نگه دارید و با پاسخ خوب پایان دهید، به‌ویژه با اسب‌های جوان

پرورش قلب نظام هانوورین است و دفتر نسب بر آن نظارت می‌کند تا ساختار اندام، گام‌ها و مزاج یکدست بماند. نریان‌ها باید پیش از پروانه‌گیری از بازرسی ساختار اندام و آزمون عملکرد سربلند بیرون بیایند و مادیان‌ها پیش از ورود کره‌هایشان به دفتر نسب اصلی رتبه‌بندی می‌شوند.

مادیان‌ها در چندسالگی به بلوغ پرورشی می‌رسند، هرچند بسیاری پیش از پرورش در ورزش نگه داشته می‌شوند. پس از جفت‌گیری یا تلقیح مصنوعی، آبستنی حدود ۱۱ ماه به درازا می‌کشد و تقریباً همیشه یک کره‌اسب به دنیا می‌آورد. دوقلوها نادر و معمولاً در اسب‌ها نامطلوب هستند.

کره‌ها معمولاً در حدود شش‌ماهگی از شیر گرفته می‌شوند. سپس اسب‌های جوان با گردش و رفتار تدریجی پرورش می‌یابند و تا زمانی که بدنشان بالغ نشود، معمولاً در سه‌سالگی یا بالاتر، زیر زین آغاز نمی‌شوند.