آلپاکا

خوکچه هندی آلپاکا نژادی مو بلند است که با موهای فرفری و موج‌دار و روزتی مشخص می‌شود که روی پیشانی قرار گرفته و رو به جلو رشد می‌کند. نام این نژاد از شباهت پشم متراکم و کمی زبر آن به الیاف حیوان آلپاکا، از خانواده شترسانان، گرفته شده است، هرچند این دو جانور هیچ نسبتی با یکدیگر ندارند. خوکچه‌های بالغ این نژاد اندازه‌ای متوسط دارند و اگر موهایشان کوتاه نشود، در طول زندگی همچنان رشد می‌کند.

آلپاکا معمولاً در کنار سایر نژادهای خوکچه هندی مو بلند و فرفری مانند تکسل و مرینو دسته‌بندی می‌شود. موهای آن به‌جای رشته‌های صاف نژادهایی مانند پرویین یا شلتی، پیچ و موج مشخصی دارد. روزت روبه‌جلوی پیشانی همراه با الگوی چرخشی دیگری که روی بدن دیده می‌شود، ظاهر شناخته‌شده این نژاد را می‌سازد.

نگهدارندگان این نژاد آن را دلبند، ملایم، آرام و مطیع توصیف می‌کنند. این خلق و خو نگهداری از آلپاکا را ساده می‌کند. با این حال موی بلند و فرفری آن به مراقبت و آرایش منظم نیاز دارد و از این رو این نژاد بیشتر مناسب صاحبانی است که برای آرایش مکرر موها وقت کافی دارند.

این نژاد برای چه کسی مناسب است

آلپاکا برای صاحبی مناسب است که خواهان یک خوکچه هندی دوستانه و همراه است و حاضر است چندین بار در هفته موهای بلند و فرفری آن را آرایش کند. خانواده‌هایی که می‌توانند بیش از یک خوکچه هندی نگهداری کنند، تماس اجتماعی مورد نیاز این نژاد را فراهم می‌آورند. این نژاد برای کودکان بسیار خردسال که نمی‌توانند با موی حیوان با احتیاط رفتار کنند، یا برای نگهدارندگانی که خواهان حیوانی مو کوتاه و کم‌نیاز به مراقبت هستند، چندان مناسب نیست.

خوکچه هندی اهلی از کاوی‌های وحشی نسل می‌گیرد که مردم بومی مناطق کوهستانی آند، در سرزمینی که امروز پرو و کشورهای همسایه آن را دربر می‌گیرد، نگهداری و پرورش می‌دادند. تصور می‌شود اهلی‌سازی این جانور چند هزار سال پیش آغاز شده و این حیوانات هم به‌عنوان منبع غذایی و هم در زندگی فرهنگی و خانگی مردم نقشی داشته‌اند. تمام نژادهای امروزی خوکچه هندی نمایشی، از جمله انواع مو بلند و فرفری، از همین جمعیت‌های اهلی‌شده منشأ گرفته‌اند.

خوکچه‌های هندی مو بلند همزمان با گسترش این گونه و انتخاب پرورش‌دهندگان برای طول و بافت مو پدید آمدند. پرویین با موی بلند و صاف خود یکی از قدیمی‌ترین گونه‌های مو بلند به شمار می‌رود. از دل همین رده‌های مو بلند و فرفری، نژادهایی سر برآوردند که طول مو را با پیچ یا موج ترکیب می‌کنند.

آلپاکا یکی از نژادهای مو بلند فرفری است و ویژگی فرفری بودن مو را با تکسل و رکس مو فرفری مشترک دارد. مشخصه اصلی این نژاد ترکیب موی فرفری با روزت روبه‌جلوی پیشانی است، ویژگی‌ای که آن را از تکسل با پیشانی صاف متمایز می‌کند.

آلپاکا در مقایسه با خوکچه‌های هندی مو کوتاه نژادی کمتر رایج است و بیشتر توسط علاقه‌مندان و شرکت‌کنندگان در نمایشگاه‌ها نگهداری می‌شود. شناسایی رسمی و استانداردهای این نژاد میان باشگاه‌ها و مناطق مختلف خوکچه هندی یکسان نیست، بنابراین جایگاه رسمی آن در سازمان‌های مختلف ثبت نژاد متفاوت است.

آلپاکا بدنی فشرده و متوسط دارد که با موی بلند و متراکمی پوشیده شده که به‌جای صاف افتادن، فر یا موج می‌خورد. روزتی روی پیشانی باعث می‌شود موهای آن ناحیه رو به جلو و روی صورت رشد کنند، و الگوی چرخشی دیگری نیز در سرتاسر بدن دیده می‌شود. بافت مو فنری و کمی زبر است و فر آن زمانی بیشتر به چشم می‌آید که موها تمیز و به‌خوبی آرایش‌شده باشند.

سر این خوکچه گرد است و صورت کوتاهی دارد که بخشی از آن زیر چتری پیشانی پنهان می‌شود. گوش‌ها آویزان و چشم‌ها تیره‌رنگ و برجسته‌اند. مانند دیگر نژادهای مو بلند، موی آلپاکا پیوسته رشد می‌کند، از این رو حیوانات نمایشی با موی کامل عرضه می‌شوند، در حالی که حیوانات خانگی اغلب برای سهولت نگهداری کوتاه می‌شوند.

پوشش مو و رنگ‌ها

ویژگی اصلی این نژاد فر بودن موهاست. رشته‌های مو در طول خود موج می‌خورند و پوشش مویی نسبت به نژادهای مو صاف بیشتر از بدن فاصله می‌گیرد. رنگ‌ها به یک دسته محدود نمی‌شوند: آلپاکا در رنگ‌های یک‌دست (سلف)، خالدار آگوتی، روآن، لکه‌دار و لاک‌پشتی و ترکیبی از این‌ها دیده می‌شود. فر بودن مو می‌تواند الگوهای رنگی را نرم‌تر یا کم‌رنگ‌تر از آنچه روی موی صاف دیده می‌شود، نشان دهد.

آلپاکا شخصیتی آرام و مطیع دارد. این نژاد عموماً دلبند و ملایم است و معمولاً پس از اعتماد به نگهدارنده‌اش، به‌سرعت آرام می‌گیرد. این نژاد به رمیدگی یا پرخاشگری شناخته نمی‌شود و بسیاری از افراد این نژاد، دست‌گیری و آرایش مکرری را که موهایشان می‌طلبد، به‌خوبی تحمل می‌کنند.

آلپاکا در کنار اعضای خانواده اجتماعی و پاسخ‌گو است و اغلب به استقبال افراد می‌رود و یاد می‌گیرد در زمان‌های مشخص انتظار غذا و توجه داشته باشد. در برخورد با افراد غریبه ممکن است در ابتدا محتاط باشد و به آشناسازی آرام نیاز دارد. خوکچه‌های هندی حیواناتی گله‌ای هستند، بنابراین آلپاکا بهتر است دست‌کم با یک خوکچه هندی سازگار دیگر نگهداری شود، زیرا نگهداری تنها می‌تواند آن را کناره‌گیر کند. در کنار سایر حیوانات خانگی، نظارت ضروری است، زیرا سگ، گربه و سایر حیوانات بزرگ‌تر می‌توانند خوکچه هندی را بترسانند یا به آن آسیب برسانند.

آرایش مو

موی بلند و فرفری این نژاد بیشترین نیاز مراقبتی آن است. برنامه‌ریزی کنید که چندین بار در هفته، و برای حیوانات نمایشی هر روز، موهایش را آرایش کنید.

• با برس نرم یا شانه دندانه‌درشت به‌آرامی موها را برس بزنید تا آلودگی پاک شود و از گره خوردن مو جلوگیری شود
• موها را از نظر گره، فضولات و بستر گیرکرده در آن‌ها بررسی کنید، به‌ویژه در ناحیه پشتی
• برای کاهش گره‌خوردگی و آلودگی، موی حیوانات خانگی را تا طولی قابل‌مدیریت کوتاه کنید
• موهای آلوده را نقطه‌ای تمیز کنید، حمام دادن را فقط در صورت نیاز و با شامپوی مخصوص حیوانات کوچک انجام دهید و سپس کاملاً خشک کنید
• ناخن‌ها را هر چند هفته یک‌بار بررسی و در صورت نیاز کوتاه کنید

تحرک

فعالیت روزانه آلپاکا را سالم نگه می‌دارد و از بی‌حوصلگی آن جلوگیری می‌کند.

• محفظه‌ای بزرگ با فضای کافی برای حرکت فراهم کنید
• هر روز زمانی برای گشت‌وگذار تحت نظارت در فضایی امن و محصور در نظر بگیرید
• تونل، مخفی‌گاه و اقلام جویدنی امن برای غنی‌سازی محیط در اختیارش بگذارید

محیط نگهداری

آلپاکا را در فضای داخلی با آب‌وهوایی ثابت و معتدل نگه دارید. خوکچه‌های هندی هم نسبت به گرما و سرما و هم نسبت به رطوبت و کوران هوا حساس‌اند. مکانی آرام و دور از نور مستقیم آفتاب انتخاب کنید و بستر را تمیز و خشک نگه دارید تا از پوست و موی حیوان محافظت شود.

خوکچه‌های هندی گیاه‌خوارند و اساس رژیم غذایی آلپاکا را علوفه خشک تشکیل می‌دهد که باید همواره در دسترس حیوان باشد. علوفه به روند گوارش کمک می‌کند و دندان‌هایی را که به‌طور پیوسته رشد می‌کنند، ساییده و کوتاه نگه می‌دارد. علاوه بر آن، سهم مشخصی از دان ساده مخصوص خوکچه هندی و مقداری سبزیجات برگ‌سبز تازه به‌صورت روزانه به رژیم غذایی افزوده می‌شود. خوکچه‌های هندی قادر به سنتز ویتامین C در بدن خود نیستند، بنابراین رژیم غذایی باید این ویتامین را از طریق سبزیجات مناسب یا مکملی ویژه خوکچه هندی تأمین کند. آب تازه و پاکیزه باید همیشه در دسترس باشد.

تنقلات و مکمل‌ها

مقدار کمی میوه تازه مانند فلفل دلمه‌ای یا یک برش سیب تنها به‌صورت تنقلات گاه‌به‌گاه قابل ارائه است، زیرا قند می‌تواند گوارش را مختل کند. ویتامین C مهم‌ترین مکمل مورد نیاز است؛ آن را از طریق خوراکی‌های تازه یا محصولی مخصوص خوکچه هندی تأمین کنید، نه با حل کردن قرص در آب که در آن ویتامین به‌سرعت تجزیه می‌شود. از تنقلات تجاری با قند، چربی یا دانه بالا پرهیز کنید.

آلپاکا در صورت نگهداری و تغذیه صحیح، نژادی عموماً سالم با طول عمر معمول ۵ تا ۷ سال است. موی بلند و مجعد آن نیاز به توجه بیشتری دارد، زیرا موی گره‌خورده یا آلوده می‌تواند رطوبت و فضولات را در خود نگه دارد و به تحریک پوست، زخم یا آلودگی به لارو مگس بینجامد. مانند همه خوکچه‌های هندی، آلپاکا نیز مستعد ابتلا به مجموعه‌ای از مشکلات سلامتی رایج است که صاحب حیوان باید مراقب آن‌ها باشد.

مراقبت پیشگیرانه

• هر روز ویتامین C کافی به آن بدهید
• علوفه خشک نامحدود برای سلامت دندان و گوارش فراهم کنید
• موی و پوست حیوان را مرتب شانه بزنید و بررسی کنید
• بستر قفس را پاکیزه، خشک و نرم نگه دارید
• وزن آن را به‌طور منظم بسنجید تا بیماری زودهنگام شناسایی شود

آلپاکا را در بزرگ‌ترین قفس ممکن و در فضای سرپوشیده نگه دارید. خوکچه‌های هندی بیشتر به فضای افقی نیاز دارند تا ارتفاع؛ برای یک خوکچه هندی، حداقل مساحت کف قفس باید حدود ۰٫۷ متر مربع باشد و برای هر حیوان اضافه، این فضا باید بیشتر شود. از قفسی با کف صاف استفاده کنید، زیرا کف توری به پای خوکچه هندی آسیب می‌زند. از آنجا که این نژاد موی بلند و مجعد دارد، مدیریت بستر قفس اهمیتی بیشتر از خوکچه‌های کوتاه‌مو دارد: بستر پاکیزه، خشک و کم‌گرد و غبار به تمیز ماندن موی حیوان کمک می‌کند.

فهرست تجهیزات

• قفس بزرگ با کف صاف یا محفظه از نوع C&C
• بستر نرم و جاذب رطوبت
• حداقل یک پناهگاه برای هر خوکچه هندی
• قفسه علوفه یا منبع دائمی علوفه خشک
• بطری آب سنگین یا کاسه آب و ظرف غذا
• تونل و وسایل جویدنی ایمن برای سرگرمی

خوکچه‌های هندی در سنین پایین بالغ می‌شوند: ماده‌ها از حدود چهار تا شش هفتگی و نرها نیز تقریباً در همین سن باروری پیدا می‌کنند، به همین دلیل باید جنس‌ها را زود از هم جدا کرد تا از آبستنی ناخواسته جلوگیری شود. پرورش مسئولانه آلپاکا بر کیفیت مو، سلامت و خلق‌وخو تمرکز دارد و از جفت‌گیری حیوانات بیش‌ازحد جوان یا خویشاوند نزدیک پرهیز می‌کند. نکته‌ای که مخصوص ماده‌هاست این است که اگر ماده‌ای برای نخستین بار پس از حدود هفت تا هشت ماهگی آبستن شود، خطر جوش‌خوردن استخوان لگن وجود دارد که می‌تواند زایمان را خطرناک کند؛ پرورش‌دهندگان باتجربه برنامه نخستین زایمان را با در نظر گرفتن این نکته تنظیم می‌کنند.

دوره آبستنی برای جونده‌ای کوچک نسبتاً طولانی است و حدود ۵۹ تا ۷۲ روز طول می‌کشد. تعداد بچه در هر زایمان کم است و نوزادان از نوع نوزادان کامل‌رشدند: با موی کامل، چشمان باز و توانایی حرکت و نوک‌زدن به غذای جامد در عرض چند ساعت پس از تولد. مادر حدود سه هفته به بچه‌ها شیر می‌دهد. موی بلند و مجعد آلپاکا هم‌زمان با رشد بچه‌ها ظاهر می‌شود، بنابراین نوع موی هر بچه در جریان رشد ارزیابی می‌شود، نه در لحظه تولد.