امبدن

امبدن از بزرگ‌ترین نژادهای غاز اهلی به شمار می‌رود. نرهای بالغ معمولاً به ۹ تا ۱۴ کیلوگرم (۲۰ تا ۳۱ پوند) می‌رسند. این نژاد پوشش پر کاملاً سفید، منقار نارنجی روشن و ساق و پای نارنجی دارد. اندازه بزرگ و حالت راست‌قامت آن شناسایی‌اش را در گله‌های مختلط آسان می‌کند.

این نژاد در اصل به عنوان غاز گوشتی توسعه یافت. وزن‌گیری‌اش سریع است و زودتر از اغلب غازهای دیگر به وزن بازار می‌رسد. همین ویژگی بود که گسترش آن را در سراسر اروپا و آمریکای شمالی ممکن ساخت. بسیاری از پرورش‌دهندگان آن را برای مقاومت در آب‌وهوای سرد و رفتار هوشیارانه‌اش در محیط مزرعه نیز ارزشمند می‌دانند.

امبدن‌ها پرندگانی فعال و با اطمینان هستند. پیوندهای قوی زوجی تشکیل می‌دهند، در صورت داشتن فضا به گستردگی حرکت می‌کنند و معمولاً ورود افراد غریبه را با صدای بلند اعلام می‌کنند. این نژاد برای فضاهای کوچک یا نقش کاملاً تزئینی مناسب نیست و برای چریدن و دسترسی به آب نیاز به فضای کافی دارد.

چه کسی برای این نژاد مناسب است

امبدن برای مزارع کوچک و مالکان زمین‌های باز مناسب است، به شرطی که علفزار برای چرا و استخر یا ظرف آب برای شستشو در دسترس باشد. رفتار هوشیارانه و محافظ آن از آن یک پرنده نگهبان کارآمد می‌سازد. به دلیل اندازه بزرگ و شخصیت قوی، برای باغچه‌های بسیار کوچک یا خانه‌هایی با کودکان خردسال که ممکن است از غاز بزرگ و پرصدا در فصل تولیدمثل بترسند، چندان مناسب نیست.

این نژاد نام خود را از اِمدن، بندری در منطقه زاکسن سفلی در شمال‌غرب آلمان، و حومه آن در امتداد ساحل دریای شمال گرفته است. غازهای سفید درشت‌اندام از قرن‌ها پیش در این منطقه برای مصرف گوشتی و به خاطر پرهای روشن‌رنگشان پرورش داده می‌شدند.

در طول سده‌های هفدهم و هجدهم میلادی، پرورش‌دهندگان به دنبال تولید غاز سفید سنگین‌تر و سریع‌تر بودند. گزارش‌های مربوط به توسعه این نژاد اغلب از آمیزش غازهای سفید محلی آلمان با نمونه‌های سفید درشت‌اندام هلندی سخن می‌گویند که به تثبیت اندازه و رنگ سفید خالص کنونی کمک کرد.

امبدن در سده نوزدهم به بریتانیا رسید و در میان نژادهای سنگین‌وزن برای تولید گوشت در آنجا جایگاه یافت. در همان سده به آمریکای شمالی نیز برده شد و به یکی از غازهای سفید تجاری استاندارد در هر دو قاره تبدیل گشت.

این نژاد در استاندارد کمال انجمن ماکیان آمریکا (APA) گنجانده شده و در رده غازهای سنگین‌وزن به رسمیت شناخته شده است. هنوز هم یکی از پرکاربردترین غازهای سفید برای تولید گوشت و به عنوان غاز چندمنظوره مزرعه‌ای است.

امبدن غازی بزرگ و راست‌قامت با گردن بلند، بدن پهن و کیل عمیقی است که با افزایش سن برجسته‌تر می‌شود. سر بیضوی، منقار کوتاه و ستبر است و حالت کلی آن باشکوه و افراشته است. نرهای بالغ به‌طور محسوسی از ماده‌ها بزرگ‌ترند.

پوشش پر و رنگ‌ها

پرها در بزرگسالی کاملاً سفیدند. جوجه‌های تازه متولد اغلب با کرک خاکستری و کمی پر خاکستری به دنیا می‌آیند که با رشد به سفید تبدیل می‌شوند. رنگ کرک می‌تواند در برخی نژادها نشانه اولیه‌ای از جنس باشد. منقار، پاها و پنجه‌ها نارنجی روشن هستند و چشمان آبی‌رنگ، این ترکیب را از سایر غازهای سفید متمایز می‌کند. پرندگانی که روی زمین گلی نگهداری می‌شوند ممکن است پرهای کثیف‌رنگ پیدا کنند، بنابراین دسترسی به آب تمیز برای حفظ سفیدی پرها ضروری است.

امبدن پرنده‌ای هوشیار و با اطمینان است. نزدیک شدن افراد و حیوانات را متوجه می‌شود و با صدای بلند اعلام می‌کند، این ویژگی از آن یک غاز نگهبان مؤثر می‌سازد. در گله فعال و قلمروجوست و نرها به‌ویژه می‌توانند در برابر غریبه‌ها و سایر حیوانات قاطعانه عمل کنند.

امبدن‌هایی که از جوجگی با انسان آشنا شده‌اند می‌توانند با نگهدارنده‌هایشان آرام باشند و پیوندهای پایداری تشکیل دهند. آنها نگهدارنده‌هایشان را می‌شناسند و اغلب دنبالشان در حیاط راه می‌روند. در برابر بازدیدکنندگان ناآشنا محتاط‌ترند و در فصل تولیدمثل بهار، نرها ممکن است برای دفاع از ماده در حال آشیان‌سازی، خش‌خش کنند، حالت تهاجمی بگیرند یا حمله کنند.

با سایر طیور و پرندگان آبزی، امبدن‌ها معمولاً در صورت پرورش مشترک و داشتن فضا و آب کافی سازگار هستند، هرچند اندازه بزرگشان ممکن است باعث تسلطشان بر پرندگان کوچک‌تر در کنار ظرف غذا شود. کودکان خردسال که ممکن است از غاز بزرگ و خش‌خش‌کننده بترسند باید تحت نظارت بزرگ‌سالان با این پرندگان در تماس باشند.

امبدن‌ها برای پرورش‌دهندگانی که بتوانند نیازهای اساسی‌شان را تأمین کنند، سخت‌جان و کم‌دردسر هستند. مراقبت روزانه شامل آب تمیز، علوفه مناسب و مکانی امن برای شب است.

آراستن

• آب شستشو به اندازه کافی عمیق فراهم کنید تا غاز بتواند سرش را فرو برد و خودش را بشوید؛ این کار سفیدی پرها را حفظ می‌کند و چشمان و سوراخ‌های بینی را تمیز نگه می‌دارد.
• منقار، پاها و پنجه‌ها را به طور منظم برای بررسی زخم، تورم یا نشانه‌های عفونت کف پا بررسی کنید.
• پرها را به طور معمول کوتاه نکنید؛ غازها در صورت دسترسی به آب شستشو، خودشان پرهایشان را حفظ می‌کنند.
• ناحیه مخرج و پرها را در طول پوست‌اندازی سالانه برای انگل‌ها بررسی کنید.

ورزش

• اجازه دهید هر روز آزادانه روی چمن چرا کنند؛ امبدن‌ها چرنده‌های فعالی هستند و زیاد راه می‌روند.
• به جای محوطه محصور، زمین باز فراهم کنید زیرا این نژادی بزرگ و پرانرژی است.
• در صورت امکان آب برای شنا فراهم کنید که هم ورزش مفیدی است و هم به وضعیت پرها کمک می‌کند.

محیط

امبدن‌ها به دلیل پرهای فشرده سرما را به‌خوبی تحمل می‌کنند، اما نسبت به گرما حساسند و در تابستان به سایه و آب آشامیدنی فراوان نیاز دارند. محوطه را به خوبی حصارکشی کنید و شب‌ها پرندگان را در سرپناهی در برابر شکارچیان قفل کنید. از تبدیل زمین به باتلاق دائمی جلوگیری کنید، زیرا شرایط مرطوب و کثیف پرها را تیره می‌کند و خطر عفونت پا را افزایش می‌دهد.

علف پایه اصلی رژیم غذایی امبدن است. غازهای بالغ در مراتع خوب می‌توانند بخش زیادی از نیازشان را از چرا تأمین کنند و جیره ماکیان آبزی یا طیور فرموله‌شده و مقداری دانه به آن اضافه می‌شود. جوجه‌ها برای حمایت از رشد سریع اولیه به آغازدهنده پر پروتئین‌تری نیاز دارند، سپس به جیره رشد و در نهایت به جیره نگهداری منتقل می‌شوند. از خوراندن غذای جوجه دارویی که برای ماکیان آبزی تأیید نشده خودداری کنید.

تنقلات و مکمل‌ها

ماسه یا سنگریزه نامحلول فراهم کنید تا پرندگان بتوانند علف و دانه را هضم کنند، و برای ماده‌های تخم‌گذار منبع کلسیم مثل پوسته صدف فراهم کنید. تنقلات مناسب شامل سبزیجات برگدار، کاهو و سبزیجات خردشده به مقدار متعادل است. همیشه آب آشامیدنی تمیز را در دسترس خوراک نگه دارید، زیرا غازها برای بلعیدن غذا به آب نیاز دارند.

امبدن نژادی سخت‌جان است و با مراقبت مناسب حدود ۱۵ تا ۲۰ سال عمر می‌کند. اکثر مشکلات بهداشتی از محیط ناشی می‌شوند نه از بیماری ارثی، بنابراین کف خشک، سایه، آب تمیز و رژیم غذایی متعادل از اکثر مشکلات پیشگیری می‌کنند. اندازه بزرگ این نژاد باعث می‌شود سلامت مفاصل و پاها به‌ویژه مهم باشد.

مراقبت پیشگیرانه

• سرپناه و زمین را خشک و تمیز نگه دارید تا از عفونت‌های پایی پیشگیری شود.
• در هوای گرم سایه و آب فراوان فراهم کنید.
• برای هضم بهتر و حمایت از تخم‌گذاری، سنگریزه و کلسیم تأمین کنید.
• پاها، چشمان و پرها را به طور منظم بررسی کنید، به‌ویژه در طول پوست‌اندازی.
• برای جلوگیری از بال فرشته در جوجه‌های سریع‌الرشد، جیره غذایی مناسب سن تهیه کنید.

امبدن‌ها در فضای باز روی مرتع نگهداری می‌شوند نه در قفس. در طول روز به فضای چرا، آب شستشو و شب‌ها به خانه‌ای خشک و در برابر شکارچیان ایمن نیاز دارند. چون پرندگانی سنگین‌وزن هستند، سرپناه باید فضای کافی روی زمین و تهویه مناسب داشته باشد و زمین باید زهکشی خوبی داشته باشد.

چک‌لیست راه‌اندازی

• سرپناه شبانه امن و قابل قفل با فضای کافی به ازای هر پرنده.
• حصار ضد شکارچی دفن‌شده یا پهن‌شده در پایه در برابر حیواناتی که می‌کنند.
• آب شستشوی تمیز و یک منبع جداگانه آب آشامیدنی.
• سایه از درختان یا سازه‌ها برای روزهای گرم.
• بستر خشک و زهکشی مناسب برای جلوگیری از گل‌ولای و مشکلات پایی.
• ناحیه آشیان‌سازی پناهیده و آرام برای ماده‌های مولد.

غازهای امبدن در فصل بهار تخم می‌گذارند و تخم‌ها می‌توانند به صورت طبیعی زیر غاز مرغ نشین یا به صورت مصنوعی در دستگاه جوجه‌کشی جوجه داده شوند. تخم غاز بزرگ است و به رطوبت بیشتری نسبت به تخم مرغ نیاز دارد، همچنین به چرخش منظم و در بسیاری از موارد خنک‌سازی و مه‌پاشی برای تقلید از رفتار غاز مادر نیاز دارد. دوره جوجه‌کشی تقریباً یک ماه است.

مراحل جوجه‌کشی

۱. تخم‌های تمیز جمع‌آوری کنید و آنها را خنک و سر به پایین برای حداکثر حدود یک هفته قبل از قرار دادن در دستگاه نگهداری کنید. ۲. تخم‌ها را در دستگاه جوجه‌کشی تمیز روی حدود ۳۷.۵ درجه سانتیگراد بگذارید و بگذارید دما تثبیت شود. ۳. تخم‌ها را چندین بار در روز بچرخانید و رطوبت هدف را حفظ کنید. ۴. حدود روز دهم و دوباره بعداً نورافشانی کنید تا تخم‌های صاف یا بدون رشد برداشته شوند. ۵. از هفته دوم اگر به صورت مصنوعی جوجه می‌گیرید، تخم‌ها را روزانه خنک کنید و کمی مه‌پاشی کنید. ۶. ۲ تا ۳ روز قبل از موعد سرباز کردن، چرخش را متوقف کرده و رطوبت را برای سرباز کردن افزایش دهید. ۷. قبل از انتقال جوجه‌ها به مهتابه گرم، بگذارید در دستگاه خشک و پف‌کرده شوند.