باف

بافت یک اردک بزرگ خانگی است که در ایالات متحده پرورش یافته. این نژاد دومنظوره است، یعنی برای هر دو هدف گوشت و تخم‌گذاری پرورش داده شده، نه برای یک هدف تنها. نام آن به رنگ پوشش آن اشاره دارد، یک سایه فاو-بافت ملایم که بیشتر بدن را می‌پوشاند. بسیاری از نگهدارندگان آن را با نام اردک بافت اورپینگتون نیز می‌شناسند.

بزرگسالان پرندگانی سنگین‌وزن هستند که معمولاً بین ۶ تا ۸ پوند وزن دارند. با وجود اندازه‌شان، بافت با آرامش حرکت می‌کند و به ندرت پرواز می‌کند، که نگهداری آن را نسبت به نژادهای سبک‌تر و فعال‌تر آسان‌تر می‌سازد. نرها و ماده‌ها ظاهر مشابهی دارند، هرچند نر معمولاً سری اندکی تیره‌تر و پرهای دُم پیچیده‌ای دارد که در اردک‌های نر رایج است.

این نژاد به خوش‌اخلاقی و آرامش شهرت دارد. بافت‌ها با دست‌کاری کنار می‌آیند، در یک گله سریعاً جا می‌افتند و با دیگر پرندگان آرام خانگی به خوبی زندگی می‌کنند. برای یک مزرعه کوچک که می‌خواهد هم پرنده برای گوشت داشته باشد و هم عرضه مداوم تخم از همان گله، انتخابی عملی است.

مناسب برای چه کسانی است

بافت برای نگهدارندگانی مناسب است که پرنده‌ای آرام و بی‌دردسر می‌خواهند. خلق‌وخوی آرام و پرواز محدود آن را برای کسانی که برای اولین بار اردک نگهداری می‌کنند و برای خانواده‌هایی که کودکانشان در مراقبت از پرندگان کمک می‌کنند، گزینه‌ای معقول می‌سازد. این نژاد به فضا برای چرا و دسترسی به آب برای حمام کردن نیاز دارد، پس برای حیاط یا زمین کوچک مناسب‌تر است تا یک محوطه محبوس.

اردک بافت توسط ویلیام کوک از اورپینگتون، در کنت انگلستان، همان پرورش‌دهنده‌ای که مرغ اورپینگتون را نیز پرورش داد، ایجاد شد. کوک این اردک را در اوایل قرن بیستم به عموم معرفی کرد و آن را به خاطر رنگ پَر بافت‌اش نام‌گذاری کرد. به همین دلیل این نژاد اغلب اردک بافت اورپینگتون نامیده می‌شود.

کوک هدفش پرورش یک پرنده مزرعه‌ای پرتولید بود که تخم خوبی بگذارد و برای سفره مناسب باشد. رنگ بافت یک هدف آگاهانه بود. این رنگ توسط یک ژن رقیق‌کننده تولید می‌شود و حفظ یکنواختی سایه در سراسر یک گله دشوار است، که بخشی از دلیل نیاز این نژاد به گزینش دقیق است.

این اردک پس از معرفی اولیه‌اش به ایالات متحده رسید و طرفداران کافی به دست آورد تا توسط انجمن پرورش طیور آمریکا به رسمیت شناخته شود. این انجمن بافت را در سال ۱۹۱۴ به استاندارد کمال خود پذیرفت. این نژاد تحت گونه رنگی بافت فهرست شده، نه به عنوان یک کلاس اورپینگتون جداگانه.

در دهه‌های بعدی بافت یک نژاد مزرعه‌ای متواضع و منطقه‌ای باقی ماند تا یک نژاد تجاری. گروه‌های حفاظتی آن را به عنوان یک اردک میراثی ارزشمند برای نگهداری معرفی کرده‌اند و بیشتر جمعیت فعلی توسط صاحبان زمین‌های کوچک و پرورش‌دهندگان سرگرمی که به خلق‌وخو و تولید دومنظوره آن ارزش می‌دهند، نگهداری می‌شود.

بافت بدنی دراز و پهن دارد که با زاویه‌ای اندک به سمت بالا حمل می‌شود، با سینه‌ای گرد و گردنی به اندازه متوسط. تأثیر کلی یک اردک مزرعه‌ای محکم و خوش‌اندام است نه یک اردک باریک. سر بیضی‌شکل است و منقار طول متوسطی دارد.

پَر و بال در سراسر بدن یکنواخت فاو-بافت است. نر معمولاً سر و گردنی با رنگ قهوه‌ای تیره‌تر دارد، در حالی که ماده در سراسر بدن رنگ یکنواخت‌تری دارد. این تضاد در نر قابل اطمینان‌ترین نشانه بصری برای تشخیص جنسیت است، همراه با پَر دُم پیچیده در نر.

پوشش و رنگ‌ها

ویژگی شاخص رنگ بافت یکنواخت است که از یک ژن رقیق‌کننده روی یک پایه تیره‌تر ناشی می‌شود. از آنجا که آن ژن همیشه به طور یکسان بیان نمی‌شود، جوجه‌ها می‌توانند پرندگانی خیلی روشن، خیلی تیره یا ناهمگون داشته باشند. پرندگان مناسب برای نمایشگاه رنگ بافت صاف و یکنواخت با بدون لکه‌های سفید یا نوارهای مشخص دارند. منقار، پاها و انگشتان در هر دو جنس در محدوده نارنجی تا زرد باقی می‌مانند.

بافت یکی از نژادهای اردک با خلق‌وخوی متعادل‌تر است. آرام و خوش‌اخلاق است، تمایل دارد در کنار افراد ریلکس باشد و با دست‌کاری بهتر از بسیاری از اردک‌های هراسان‌تر کنار می‌آید. پرندگانی که با تماس منظم پرورش یافته‌اند اغلب به اندازه‌ای رام می‌شوند که از دست تغذیه کنند.

با اعضای خانواده این نژاد ملایم و بی‌ادعاست. در برابر غریبه‌ها ممکن است ابتدا محتاط باشد اما به ندرت وحشت‌زده می‌شود. بافت از نظر صدا متوسط است: ماده‌ها برای ارتباط قار می‌زنند اما این نژاد نسبت به برخی دیگر صدای بلندی ندارد و نرها از آن هم آرام‌ترند. به خوبی با اردک‌های آرام دیگر و با مرغ‌ها کنار می‌آید، هرچند مثل هر پرنده خانگی، یک نر نباید با تعداد خیلی کمی ماده نگهداری شود، که می‌تواند ماده‌ها را تحت فشار قرار دهد.

بافت در چراندن مهارت دارد و از پوزه زدن در چمن و آب کم‌عمق برای حشرات و گیاهان لذت می‌برد. نسبت به پرندگان دیگر پرخاشگر نیست و به ندرت با همنشینان گله درگیر می‌شود، که گروه مختلط را آرام نگه می‌دارد.

آرایش

• اردک‌ها خودشان را تمیز می‌کنند؛ نیازی به برس‌زدن یا چیدن نیست
• آب حمام به اندازه کافی عمیق برای فرو بردن سر تهیه کنید تا چشم‌ها، سوراخ‌های بینی و پَر تمیز بمانند
• پاها را به طور منظم بررسی کنید برای بریدگی یا علائم بامبل‌فوت
• انتظار داشته باشید که یک یا دو بار در سال پوست‌اندازی سنگین‌تری داشته باشند

ورزش

• دسترسی روزانه به حیاط یا محوطه برای چرا و پوزه زدن فراهم کنید
• استخر یا ظرف بزرگی برای شنا رفتار طبیعی و تناسب اندام را حمایت می‌کند
• بافت به ندرت پرواز می‌کند، پس حصارکشی حدود ۶۰ تا ۹۰ سانتی‌متر ارتفاع معمولاً کافی است
• از نگهداری پرندگان در محوطه کوچک و برهنه اجتناب کنید، که به کسالت و شرایط کثیف منجر می‌شود

محیط

بافت در طیف متنوعی از آب‌وهواها مقاوم است اما به پناهگاه خشک و بدون کوران در شب و سایه در هوای گرم نیاز دارد. گله را در یک مرغدانی یا انبار محافظت‌شده از شکارچیان نگه دارید، چون اردک‌ها در برابر روباه‌ها، راکون‌ها و پرندگان شکاری آسیب‌پذیرند. بستر را خشک نگه دارید، چون اردک‌ها آب می‌پاشند و بستر مرطوب بیماری را تشویق می‌کند. تقریباً ۴ فوت مربع فضای کف داخلی به ازای هر پرنده را به عنوان حداقل در نظر بگیرید.

خوراک تجاری طیور آبزی یا ماکیان متناسب با سن پرنده تهیه کنید. جوجه‌های تازه به خوراک آغازین نیاز دارند، پرندگان در حال رشد به خوراک رشد منتقل می‌شوند و بزرگسالان بسته به اینکه تخم تولید می‌کنند یا نه، خوراک نگهداری یا لایه دریافت می‌کنند. اردک‌های تخم‌گذار به کلسیم اضافی نیاز دارند که معمولاً در یک ظرف جداگانه به صورت پوسته صدف خرد شده ارائه می‌شود. بافت در چراندن فعال است و هنگام آزاد بودن بخشی از رژیم غذایی خود را با چمن، حشرات و گیاهان آبزی تأمین می‌کند.

از خوراک مرغی دارویی ساده خودداری کنید مگر اینکه برای اردک‌ها مناسب باشد، و هرگز نان ندهید که ارزش غذایی کمی دارد و می‌تواند در طیور آبزی مشکل ایجاد کند.

خوراکی‌های اضافه و مکمل‌ها

سبزیجات برگ‌دار، نخودسبز، کاهوی خرد شده و مقادیر کمی کرم آردی خوراکی‌های مناسبی هستند و باید کمتر از ۱۰ درصد مصرف روزانه باشند. ماسه نامحلول به پرندگان کمک می‌کند تا علوفه را هضم کنند. آب تمیز باید همیشه در دسترس باشد، هم برای نوشیدن و هم برای پاک کردن منقار و سوراخ‌های بینی هنگام خوردن.

بافت یک نژاد محکم و طولانی‌عمر بدون اختلالات ژنتیکی تعریف‌شده است. با آب تمیز، مسکن خشک و رژیم غذایی متعادل معمولاً ۸ تا ۱۲ سال زندگی می‌کند، که از بسیاری از سویه‌های اردک تجاری بیشتر است. بیشتر مشکلات بهداشتی در این نژاد از نگهداری ناشی می‌شود نه از ضعف ارثی.

مراقبت پیشگیرانه

• آب آشامیدنی و حمام تمیز روزانه فراهم کنید
• بستر را خشک و محوطه را عاری از گل و لای نگه دارید
• پوسته صدف برای اردک‌های تخم‌گذار برای حمایت از سلامت پوسته تخم و استخوان ارائه دهید
• از خوراک مخصوص طیور آبزی استفاده کنید تا از کمبود نیاسین جلوگیری شود
• پاها و مخرج را به طور منظم بررسی کنید و وزن بدن را زیر نظر داشته باشید

بافت یک پرنده زمینی است که در شب به مسکن امن و در روز به فضای باز نیاز دارد. یک انبار یا مرغدانی بدون کوران آن را از شکارچیان و آب‌وهوا محافظت می‌کند، در حالی که یک محوطه یا حیاط حصارکشی‌شده فضای چرا را فراهم می‌کند. از آنجا که این نژاد به ندرت پرواز می‌کند، حصارها نیازی به ارتفاع زیاد ندارند، اما باید شکارچیان زمینی را دور نگه دارند. دسترسی به آب برای حمام برای سلامت پَر و چشم مهم است، حتی اگر استخر کامل در دسترس نباشد.

چک‌لیست راه‌اندازی

• مرغدانی محافظت‌شده از شکارچی با در قفل‌دار محکم
• بستر خشک و عمیق که به طور منظم تعویض شود
• آب حمام کم‌عمقی که بتوان آن را خالی و تمیز کرد
• آبخوری‌های به اندازه کافی عمیق برای فرو بردن منقار
• سایه و جریان هوای خوب برای هوای گرم
• محوطه حصارکشی‌شده با چمن یا ناحیه چرا

تخم‌های بافت می‌توانند زیر یک اردک مادر یا در انکوباتور قرار داده شوند. انکوباسیون حدود ۲۸ روز طول می‌کشد، چند روز بیشتر از تخم مرغ. برخی مادرهای بافت کرمی می‌شوند و جوجه‌های خود را بزرگ می‌کنند، اما بسیاری از نگهدارندگان برای نتایج قابل پیش‌بینی از انکوباتور استفاده می‌کنند. اگر تخم‌ها بلافاصله قرار نمی‌گیرند، باید با انتهای تیز به سمت پایین نگهداری شوند و قبل از قرار گرفتن روزانه چرخانده شوند.

مراحل جوجه‌کشی

1. تخم‌های تمیز و حاصلخیز را قرار دهید و انکوباتور را به ۹۹.۵ درجه فارنهایت پایدار برسانید
2. تخم‌ها را چند بار در روز بچرخانید تا از چسبیدن جنین جلوگیری شود
3. در روزهای ۷ و ۱۴ تخم‌ها را با شمع بررسی کنید تا رشد را کنترل کنید و تخم‌های بی‌جنین را خارج کنید
4. از روز ۱۰، تخم‌ها را به آرامی سمپاشی کرده و روزانه به مدت کوتاهی خنک کنید تا رفتار طبیعی اردک از لانه را تقلید کنید
5. چرخش را در روز ۲۵ (قفل شدن) متوقف کنید و رطوبت را افزایش دهید
6. جوجه‌ها را در انکوباتور بگذارید تا خشک و کرکی شوند، سپس به مرورگر منتقل کنید