تریر ابریشمی

سیلکی تریر سگی همدم و کوچک است که در اواخر دهه ۱۸۰۰ در استرالیا پرورش یافت. ساختار بدن و غرایز یک تریر کاری را در قالبی اسباب‌بازی دارد، ارتفاع شانه‌اش حدود ۹ تا ۱۰ اینچ و وزنش تقریبا ۸ تا ۱۱ پوند است. این نژاد به پوشش بلند، صاف و ابریشمی‌اش که از روی پشت فرق باز می‌کند شناخته می‌شود و به رفتار پرجنب‌وجوش و با‌اعتماد‌به‌نفسی که آن را از نژادهای دامن‌نشین نرم‌خوتر جدا می‌کند.

سیلکی تریر با وجود اندازه کوچکش مانند یک تریر واقعی رفتار می‌کند. به حرکت حساس است، با هر تغییری صدا می‌دهد و به‌سرعت سراغ بررسی می‌رود. صاحبان اغلب این نژاد را سگ کوچکی توصیف می‌کنند که انگار از کوچک بودنش بی‌خبر است. با خانواده‌اش پیوند نزدیکی برقرار می‌کند و ترجیح می‌دهد در طول روز نزدیک افرادش بماند.

پوشش، شناخته‌شده‌ترین ویژگی این نژاد است. صاف می‌افتد و به‌طور طبیعی در امتداد ستون فقرات فرق باز می‌کند و به سگ خط بیرونی مرتب و ظریفی می‌دهد. رنگ پوشش بزرگسالی آبی و قهوه‌ای روشن است که با بالغ شدن سگ از رنگ تیره‌تر دوران توله‌گی پررنگ‌تر و تثبیت می‌شود.

این نژاد برای چه کسانی مناسب است

سیلکی تریر برای کسانی مناسب است که همدمی کوچک و سرزنده می‌خواهند و می‌توانند هر روز به آن توجه کنند. در آپارتمان و خانه به شرط پیاده‌روی و بازی منظم به‌خوبی سر می‌کند. پوشش به برس‌کشی منظم نیاز دارد، بنابراین این نژاد برای کسانی مناسب است که حاضرند برنامه آراستن را دنبال کنند. هوشیاری‌اش آن را به یک نگهبان آماده تبدیل می‌کند، هرچند همین ویژگی می‌تواند به پارس کردنی منجر شود که نیاز به آموزش زودهنگام دارد. خانواده‌هایی که کودکان بسیار خردسال یا حیوانات کوچک قفسی دارند باید بر تعامل‌ها نظارت کنند، زیرا این نژاد غریزه تعقیب تریری خود را حفظ کرده است.

خاستگاه سیلکی تریر به اواخر دهه ۱۸۰۰ در استرالیا برمی‌گردد. پرورش‌دهندگان در سیدنی و حومه آن استرالین تریر را با یورکشایر تریر آمیختند تا سگی همدم و کوچک بسازند که خوی تریری را حفظ کند و در عین حال پوششی بلندتر و ظریف‌تر داشته باشد. نتیجه ویژگی‌هایی از هر دو نژاد بنیان‌گذار را گرفت و آن‌قدر متمایز شد که به‌عنوان نژادی مستقل ثبت گردد.

این نژاد در آغاز تاریخش نام‌های گوناگونی داشت، از جمله سیدنی سیلکی، که نشان‌دهنده پیوند آن با این شهر بود. استانداردهای منطقه‌ای نژاد در استرالیا در اوایل قرن بیستم تدوین شدند و با گذشت زمان در یک استاندارد ملی واحد ادغام گشتند. رنگ آبی و قهوه‌ای روشن و پوشش ابریشمی به نقاط ثابت تیپ نژاد تبدیل شدند.

این نژاد در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم به ایالات متحده رسید، تا حدی به‌دست سربازان و مسافران بازگشته. در سال ۱۹۵۹ از باشگاه کنل آمریکا به رسمیت شناخته شد و در گروه اسباب‌بازی فهرست گردید، جایی که تا امروز مانده است. این نژاد در زادگاه و خارج از آن جایگاهش را به‌عنوان همدم و نه سگ کاری حفظ کرد.

سیلکی تریر با وجود اینکه تا اندازه اسباب‌بازی کوچک شد، هرگز خوی نیاکان تریری خود را از دست نداد. تاریخش به‌عنوان همدم شهری سگی را شکل داد که برای زندگی نزدیک به مردم ساخته شده، در حالی که خوی هوشیار و آماده یک تریر موش‌گیر را نگه می‌دارد.

سیلکی تریر سگی اسباب‌بازی، جمع‌وجور و سبک‌ساختار است که اندکی بلندتر از ارتفاعش است. بدن کوتاه‌نشسته اما بدون استخوان‌بندی درشت است، با استخوان ظریف و خط پشت تراز. سر به نسبت بلند با جمجمه‌ای صاف، چشمان کوچک و بادامی تیره و گوش‌های کوچک و V شکل است که سرپا حمل می‌شوند. برداشت کلی بیشتر ظرافت است تا خشونت، هرچند سگ با گامی آزاد و سبک حرکت می‌کند.

پوشش و رنگ‌ها

ویژگی شاخص، پوشش تک‌لایه است که صاف، براق و در بافت مانند ابریشم است. از فرقی که از پشت گوش‌ها تا قاعده دم کشیده می‌شود، در هر دو طرف صاف می‌افتد. روی بدن پوشش بلند نگه داشته می‌شود، حدود ۵ تا ۶ اینچ، در حالی که موی صورت و قسمت پایین پاها کوتاه‌تر است. دسته‌ای از موی ظریف روی سر قرار دارد.

رنگ بزرگسالی آبی و قهوه‌ای روشن است. آبی می‌تواند از آبی نقره‌ای تا خاکستری سنگی متغیر باشد و در برابر نشانه‌های قهوه‌ای روشن روی پوزه، گونه‌ها، پاها و دور قاعده دم قرار می‌گیرد. توله‌ها بسیار تیره‌تر، اغلب تقریبا سیاه، به دنیا می‌آیند و آبی به‌تدریج با بالغ شدن پوشش طی یک تا دو سال نخست روشن‌تر می‌شود.

سیلکی تریر همدمی با‌اعتماد‌به‌نفس و پرانرژی با وابستگی قوی به خانواده‌اش است. با افرادی که می‌شناسد مهربان است و دوست دارد به‌جای استراحت در گوشه‌ای، در فعالیت روزانه حاضر باشد. این نژاد طبیعتا کنجکاو و پرجنب‌وجوش است و اغلب صاحبانش را از اتاقی به اتاق دیگر دنبال می‌کند و دیدنی‌ها و صداهای تازه را بررسی می‌کند.

سیلکی تریر با غریبه‌ها معمولا هوشیار و مراقب است. به‌راحتی ورود مهمانان را اعلام می‌کند، که آن را به نگهبان کوچک کارآمدی تبدیل می‌کند اما در عین حال یعنی پارس کردن باید از سنین پایین مدیریت شود. با معرفی درست، بیشترشان به‌سرعت آرام می‌گیرند. با کودکان این نژاد بازیگوش است، هرچند ساختار ظریف و روحیه تریری‌اش آن را برای خانواده‌هایی با کودکان بزرگ‌تر و ملایم مناسب‌تر می‌کند تا برای نوپایان.

این نژاد با دیگر حیوانات خانگی می‌تواند اجتماعی باشد، به‌ویژه وقتی در کنار آن‌ها بزرگ شود. تبار تریری‌اش میل به تعقیب را بر جای می‌گذارد، بنابراین حیوانات کوچک مانند جوندگان و پرندگان ممکن است پیگرد را برانگیزند و تعامل با آن‌ها باید با نظارت باشد. سگ‌های هم‌اندازه معمولا پذیرفته می‌شوند، هرچند سیلکی تریر می‌تواند جسور باشد و ممکن است در برابر سگ‌های بزرگ‌تر کوتاه نیاید، که آگاهی صاحب را می‌طلبد.

سیلکی تریر نژادی اسباب‌بازی و فعال با پوششی است که به مراقبت پیوسته نیاز دارد. نگهداری روزمره بر نگهداری پوشش، ورزش متعادل و تماس نزدیک با خانواده متمرکز است.

آراستن

• چند بار در هفته، ترجیحا روزانه، پوشش را برس بکشید تا از گره و کلاف جلوگیری شود
• تقریبا هر سه تا چهار هفته یک بار سگ را بشویید تا پوشش تمیز و براق بماند
• پوشش را در امتداد پشت بررسی و به‌آرامی فرق باز کنید تا خطش مرتب بماند
• موی دور چشم‌ها، گوش‌ها و پنجه‌ها را در صورت نیاز کوتاه کنید
• گوش‌ها را مرتب تمیز کنید و ناخن‌ها را تقریبا هر سه تا چهار هفته بگیرید
• چند بار در هفته دندان‌ها را مسواک بزنید، چون نژادهای کوچک مستعد مشکلات دندانی هستند

ورزش

• هر روز یک تا دو پیاده‌روی کوتاه با مجموع حدود ۳۰ دقیقه فراهم کنید
• جلسات بازی اضافه کنید تا کنجکاوی و انرژی نژاد ارضا شود
• اسباب‌بازی‌های فکری یا بازی‌های ساده ارائه دهید تا ذهن مشغول بماند
• در صورت امکان بازی آزاد و ایمن را در محوطه حصارکشی‌شده مجاز بدارید

محیط

سیلکی تریر تا زمانی که فعالیت و همراهی روزانه داشته باشد، با آپارتمان و خانه‌های کوچک به‌خوبی سازگار می‌شود. سگی است که داخل خانه نگه داشته می‌شود و برای زندگی در فضای باز مناسب نیست. این نژاد ترجیح می‌دهد نزدیک افرادش باشد و اگر مدت طولانی تنها بماند ممکن است بی‌حوصله یا پرسروصدا شود. حیاط امن مزیت است، اما حصارکشی باید بررسی شود، چون این نژاد می‌تواند زیر بزند و از شکاف‌ها بیرون بخزد.

سیلکی تریر به‌عنوان نژادی کوچک و فعال با رژیم کاملی که برای سگ‌های کوچک یا اسباب‌بازی تنظیم شده باشد به‌خوبی سر می‌کند. این غذاها چگالی کالری و اندازه کوچک‌تر دانه‌ای دارند که با این نژاد سازگار است. چون سگ سبک است، حتی پرخوری اندک می‌تواند به افزایش وزن منجر شود، بنابراین مقدار غذا باید سنجیده باشد و نباید به‌طور آزاد در دسترس رها شود. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد.

خوراکی‌های تشویقی و مکمل‌ها

خوراکی‌های تشویقی را به حدود ۱۰ درصد کالری روزانه محدود کنید تا از افزایش وزن جلوگیری شود. خوراکی‌های تشویقی کوچک و کم‌کالری با توجه به اندازه نژاد برای آموزش خوب جواب می‌دهند. بیشتر سیلکی تریرهایی که رژیم کامل تجاری دارند به مکمل اضافه نیازی ندارند. درباره هر مکملی، مانند پشتیبانی مفصل یا دندان، پیش از افزودن با دامپزشک مشورت کنید، چون نیازها بسته به سن و سلامت متفاوت است.

سیلکی تریر نژادی معمولا سالم با طول عمر متعارف ۱۳ تا ۱۵ سال است. مانند بسیاری از نژادهای اسباب‌بازی، نگرانی‌های اصلی به زانوها، دندان‌ها و چند بیماری ارثی مربوط می‌شود. خرید از پرورش‌دهندگانی که گله خود را غربالگری می‌کنند و پیگیری مراقبت‌های دامپزشکی منظم خطر بسیاری از مشکلات را کاهش می‌دهد.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسن‌های اصلی و توصیه‌شده را به‌روز نگه دارید
• معاینه دامپزشکی سالانه را برنامه‌ریزی کنید، با مراجعه دوبار در سال برای سگ‌های سالخورده
• روال دندانی را با مسواک منظم و تمیزکاری حرفه‌ای حفظ کنید
• به‌جای قلاده گردنی از هارنس استفاده کنید تا نای محافظت شود
• سگ را در وزنی متناسب نگه دارید تا فشار روی زانوها و مفاصل کم شود
• پیشگیری از انگل‌ها را برای کک، کنه و کرم در تمام طول سال حفظ کنید

سیلکی تریر باهوش است و سریع یاد می‌گیرد، اما رگه استقلال یک تریر را دارد و اگر آموزش ناپیوسته باشد می‌تواند لجباز شود. به جلسات کوتاه و شاد که علاقه‌اش را نگه می‌دارد و همکاری را پاداش می‌دهد بهتر پاسخ می‌دهد. تنبیه شدید معمولا نتیجه عکس می‌دهد و می‌تواند سگ را لجباز یا مضطرب کند. جامعه‌پذیری زودهنگام با مردم، مکان‌ها و دیگر حیوانات به تعدیل هوشیاری نژاد کمک می‌کند و پارس کردن باید از همان آغاز و پیش از آنکه به عادت تبدیل شود رسیدگی شود.

مبانی

1. به‌محض اینکه توله به خانه آمد آموزش خانگی و آموزش قفس را آغاز کنید
2. زود او را با طیفی از مردم، صداها و محیط‌ها جامعه‌پذیر کنید
3. دستورهای اصلی مانند بنشین، بمان، بیا و رها کن را بیاموزید
4. یک دستور سکوت معرفی کنید تا تمایل نژاد به پارس کردن مدیریت شود
5. جلسات را کوتاه نگه دارید، حدود ۵ تا ۱۰ دقیقه، و با یک موفقیت پایان دهید
6. دستورها را در مکان‌های مختلف تمرین کنید تا رفتار به زندگی روزانه منتقل شود

پرورش سیلکی تریر به همان مراقبتی نیاز دارد که دیگر نژادهای اسباب‌بازی، جایی که زایمان‌های کوچک و توله‌های ظریف معمول هستند. سگ‌ها باید پیش از تولیدمثل به بلوغ کامل جسمی و رفتاری برسند، معمولا حدود یک تا دو سالگی، و هر دو والد باید برای بیماری‌های ارثی دیده‌شده در نژاد، از جمله مشکلات کشکک و چشم، غربالگری شوند. پرورش مسئولانه می‌کوشد خوی سالم و تیپ درست پوشش نژاد را حفظ کند و در عین حال خطر انتقال بیماری ارثی را کاهش دهد.

دوره آبستنی حدود ۶۳ روز است. زایمان‌ها کوچک و اغلب سه تا پنج توله است و زایمان باید زیر نظر باشد، چون نژادهای اسباب‌بازی ممکن است در زایمان دشواری داشته باشند. توله‌ها بسیار تیره‌تر از رنگ بزرگسالی خود به دنیا می‌آیند و پوشش آبی و قهوه‌ای روشن را طی یک تا دو سال نخست پیدا می‌کنند. دست‌ورزی زودهنگام و جامعه‌پذیری ملایم در هفته‌های نخست به شکل‌گیری بزرگسالان آرام و با‌اعتماد‌به‌نفس کمک می‌کند. توله‌ها باید دست‌کم تا هشت‌هفتگی نزد مادر بمانند.

ثبت‌نام سگ نژاد تریر ابریشمی در ایران

در ایران فهرست سراسری واحدی برای سگ‌های خانگی وجود ندارد، پس پرونده‌ای که همه‌جا جواب بدهد را خودتان می‌سازید. برای سگ نژاد تریر ابریشمی این پرونده رایگان است: عکس، مشخصات و شماره شما، قابل جست‌وجو از هر شهر و هر کشور. ثبت‌نام یک بار انجام می‌شود و می‌ماند.

پانزده رقم زیر پوست سگ نژاد تریر ابریشمی فقط وقتی به شما می‌رسد که یک فهرست این را بگوید. بگذارید یونایتد پت کلاب رایگان بگوید: ثبت هرگز منقضی نمی‌شود، هر برند چیپی پذیرفته است و هر تغییر اطلاعات رایگان است. اول ثبت چیپ، بعد حساب، و تمام.