تازی اسکاتلندی

اسکاتیش دیرهاند یکی از بلندقدترین نژادهای سگ است، تازی‌ای که در اسکاتلند برای دنبال کردن و شکار گوزن قرمز در دشت‌های باز پرورش یافته است. نرها معمولاً ارتفاع شانه‌ای بین 76 تا 81 سانتی‌متر دارند و وزنشان به 38 تا 50 کیلوگرم می‌رسد، که این نژاد را در رده غول‌پیکر قرار می‌دهد. با این حجم، دیرهاند با گام سبک و فنری که مخصوص تازی‌های شکاری است حرکت می‌کند.

پوشش بدن زبر و سیمی است و معمولاً طولی بین 7 تا 10 سانتی‌متر دارد، با رنگ‌های خاکستری، برینده و کِرِم. ظاهر کلی آن یادآور یک گرِی‌هاند بزرگ‌تر با موی زبر است. خلق‌وخوی این نژاد ملایم و باوقار است. دیرهانده‌ها نسبت به صاحبان خود محبت‌آمیزند، در خانه آرام و بی‌سروصدا هستند و با غریبه‌ها محتاط‌اند نه پرخاشگر.

این نژادی با دو سرعت است. اگر روزانه یک دو میدانی در فضای امن داشته باشد، دیرهاند بزرگسال بیشتر وقت روز را استراحت می‌کند و از کنار صاحبش دراز کشیدن راضی است. غریزه شکار قوی که آن را شکارچی موثری کرده همچنان پابرجاست، از این رو حیوانات کوچک در حال دویدن می‌توانند رفتار تعقیب را برانگیزند.

چه کسی برای این نژاد مناسب است

دیرهاند برای صاحبی مناسب است که بتواند فضایی با حصار محکم برای دویدن روزانه بدون قلاده فراهم کند، به علاوه فضای داخلی کافی برای دراز کشیدن یک سگ بزرگ. این نژاد معمولاً در خانه آرام و کم‌دردسر است اما به همراهی نیاز دارد و اگر مدت طولانی تنها بماند حالش خوب نمی‌شود. خانوارهایی که حیوانات خانگی کوچک دارند باید غریزه شکار این نژاد را جدی بگیرند.

تازی‌های درشت با پوشش زبر از قرن‌ها پیش در جزایر بریتانیا وجود داشته‌اند. در هایلند اسکاتلند این سگ‌ها برای شکار گوزن قرمز، بزرگ‌ترین پستاندار بومی خشکی، در زمین‌های ناهموار و باز تخصص یافتند؛ جایی که سرعت و استقامت از بوی ردپا مهم‌تر بود.

این نژاد به سیستم قبایل هایلند و اشراف اسکاتلند گره خورد. به طور سنتی مالکیت دیرهانده‌ها به افراد بلندمرتبه محدود بود و این سگ‌ها هدایای ارزشمند در میان اشراف به شمار می‌رفتند. این ارتباط تعداد آن‌ها را کاهش داد و سرنوشت نژاد را به خانواده‌هایی که نگهداری می‌کردند گره زد.

زوال سیستم قبایل پس از قرن هجدهم، همراه با تغییرات در شکار و کاربری اراضی، جمعیت را به شدت کاهش داد. در اوایل قرن نوزدهم نژاد نزدیک به نابودی بود. تلاش برنامه‌ریزی‌شده برای احیای آن عموماً به برادران آرچیبالد و دانکن مک‌نیل نسبت داده می‌شود که از دهه 1820 به بعد برای بازسازی تیپ و تعداد کوشیدند.

نژاد در نمایشگاه‌های رسمی سگ در اواخر قرن نوزدهم جایگاه خود را یافت و با سازماندهی باشگاه‌های سگ، استانداردهای نژادی شکل گرفت. اسکاتیش دیرهاند نسبتاً نادر مانده و دوستدارانی آن را نگه می‌دارند که هم تاریخچه شکاری آن و هم خلق‌وخوی آرامش را ارزش می‌گذارند.

اسکاتیش دیرهاند دارای قفسه سینه عمیق، کمر جمع‌شده و پشت قوسی یک تازی شکاری است که بر اندامی بلند و لاغر حمل می‌شود. سر کشیده با پوزه باریک است، گوش‌های کوچک در حالت استراحت به گردن تا می‌شوند و هنگام هوشیاری کمی بالا می‌آیند. کل سیلوئت آن سرعت را با توانی که برای مهار کردن گوزن لازم است ترکیب می‌کند.

پوشش و رنگ‌ها

پوشش بیرونی لمس خشنی دارد و در برابر آب و هوا مقاوم است، با ریش و ابروهای جزئی که ظاهر مشخص چهره را می‌سازند. آبی‌خاکستری تیره اغلب ترجیح داده می‌شود، اما خاکستری، برینده، کِرِم و قرمز شنی هم دیده می‌شوند. مقدار کمی سفیدی روی سینه و پنجه‌ها در اکثر استانداردها پذیرفته می‌شود، اما لکه‌های سفید بزرگ مطلوب نیست. پوشش نیازی به کوتاه کردن ندارد و با شانه زدن دستی منظم بافت زبر خود را حفظ می‌کند.

اسکاتیش دیرهاند به خلق‌وخوی آرام و باوقار شناخته می‌شود. در خانه ساکت و بی‌توقع است و خوشحال است کنار خانواده‌اش بیشتر وقت روز را استراحت کند. این نژاد پیوند محکمی با صاحبانش می‌بندد و ملایم و صبور است، که آن را همراه مناسبی برای خانوارهایی با کودکان بزرگ‌تر می‌کند که می‌دانند در کنار یک سگ بسیار بزرگ چطور رفتار کنند.

با غریبه‌ها دیرهاند معمولاً مؤدبانه و محتاط است نه مشکوک. به خاطر طبیعتش نگهبان ضعیفی است، زیرا پرخاشگری نسبت به انسان‌ها بخشی از شخصیت این نژاد نیست. با سگ‌های دیگر معمولاً اجتماعی است، به‌ویژه با آن‌هایی که از کودکی کنارشان بزرگ شده.

تنها هشدار پایدار غریزه شکار است. به عنوان تازی، دیرهاند به طور طبیعی به دنبال حیوانات سریع‌الحرکت می‌دود و گربه‌ها یا سگ‌های کوچک در فضای باز می‌توانند این رفتار را برانگیزند. اجتماعی‌سازی زودهنگام با حیوانات خانگی کمک می‌کند، اما حصار محکم و طناب بلند در فضاهای باز احتیاط‌های منطقی هستند. دیرهانده‌ها از تنهایی طولانی خوشحال نمی‌شوند و بدون همراه ناراحت می‌شوند.

نگهداری پوشش

• یک یا دو بار در هفته موها را برای از بین بردن موهای مرده Ùˆ جلوگیری از گره شانه بزنید.
• چند بار در سال موهای مرده را با دست بکنید تا بافت زبر حفظ شود؛ از کوتاه کردن با قیچی خودداری کنید چون موها را نرم می‌کند.
• ریش را بررسی کنید Ùˆ بعد از هر وعده غذایی تمیز کنید، چون غذا Ùˆ آب در آن جمع می‌شود.
• هر چند هفته یک بار ناخن‌ها را کوتاه کنید Ùˆ در همان برنامه گوش‌ها Ùˆ دندان‌ها را بررسی کنید.

ورزش

• حداقل یک بار در روز فرصت دویدن با سرعت کامل در فضایی با حصار محکم فراهم کنید.
• یک پیاده‌روی طولانی روزانه با قلاده برای ورزش منظم Ùˆ تغییر ذهنی اضافه کنید.
• در فضاهای باز بدون حصار از طناب بلند استفاده کنید، به خاطر غریزه شکار این نژاد.
• ورزش سنگین Ùˆ تکراری در توله‌سگ‌های در حال رشد را محدود کنید تا مفاصل در حال رشد محافظت شوند.

محیط

دیرهاند با زندگی خانگی خوب کنار می‌آید و معمولاً در داخل آرام است، اما به فضای کف نیاز دارد تا دراز بکشد و تخت نرمی برای محافظت از اندام بزرگش و جلوگیری از زخم فشار. سرما را به لطف پوششش تا حدی تحمل می‌کند اما نباید دور از خانواده‌اش در بیرون زندگی کند. خانه‌ای با باغ بزرگ و حصارکشی محکم بهترین محیط برای اوست.

اسکاتیش دیرهاند با یک رژیم کامل و متعادل مناسب نژادهای بزرگ و غول‌پیکر به خوبی رشد می‌کند. از آنجا که سگ به طور طبیعی بلند و لاغر است، هدف وضعیت بدنی مناسب است که آخرین دنده‌ها به راحتی لمس شوند و از بالا کمر مشخص باشد. تغذیه بیش از حد وزن اضافه می‌کند که قلب و مفاصل یک سگ غول‌پیکر را تحت فشار قرار می‌دهد. توله‌سگ‌ها در طول دوره طولانی رشد می‌کنند، اغلب تا بعد از یک سال، و از فرمول مخصوص نژادهای بزرگ که از رشد ثابت به جای سریع حمایت می‌کند بهره می‌برند.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را به حدود 10 درصد از کالری روزانه محدود کنید و آن‌ها را در سهمیه کلی حساب کنید. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد، به‌ویژه بعد از ورزش. بیشتر دیرهانده‌هایی که رژیم تجاری کامل دارند به مکملی نیاز ندارند؛ هر مکمل مفصلی یا دیگری باید با دامپزشک مشورت شود، به‌ویژه برای توله‌سگ‌های در حال رشد که مکمل‌های اضافی می‌توانند آسیب برسانند.

اسکاتیش دیرهاند برای یک نژاد غول‌پیکر به طور کلی سالم است، اما اندازه‌اش میانگین طول عمر را به حدود 8 تا 11 سال کاهش می‌دهد و مجموعه‌ای از نگرانی‌های بهداشتی رایج در سگ‌های بزرگ با قفسه سینه عمیق ایجاد می‌کند. پرورش‌دهندگان مسئول موجودی اجداد را برای بیماری‌های قلبی و استخوانی بررسی می‌کنند و صاحبان می‌توانند با رژیم غذایی مناسب، ورزش معقول و توجه به موقع دامپزشکی کمک زیادی بکنند.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسیناسیون‌های اصلی Ùˆ کنترل انگل را به‌روز Ù†Ú¯Ù‡ دارید.
• وضعیت بدنی لاغر را حفظ کنید تا قلب Ùˆ مفاصل در فشار کمتری باشند.
• غذا را اندازه‌گیری‌شده بدهید Ùˆ فعالیت در اطراف وعده‌های غذایی را محدود کنید تا خطر نفخ کاهش یابد.
• معاینات منظم دامپزشکی برنامه‌ریزی کنید، از جمله غربالگری قلب بر اساس توصیه دامپزشک.
• هر لنگیدن یا تورم تازه را زیر نظر بگیرید Ùˆ فوری معاینه کنید.

اسکاتیش دیرهاند باهوش است اما استقلال رأی مشترک تازی‌ها را دارد. برای کار در فاصله دور و تصمیم‌گیری مستقل در حین تعقیب پرورش یافته، پس انگیزه خوش‌خدمتی برخی نژادهای کاری دیگر را ندارد. آموزش وقتی کوتاه، آرام و منسجم باشد بهترین نتیجه را می‌دهد. تنبیه شدید به طبیعت حساس این نژاد آسیب می‌رساند و پیشرفت را کند می‌کند نه تسریع. بازیابی سخت‌ترین مهارت برای اثبات کردن است، چون دیرهاند در حال تعقیب شکار متحرک ممکن است دستورات را کاملاً نادیده بگیرد؛ به همین دلیل حصار محکم و طناب بلند در طول زندگی سگ اهمیت دارند.

اصول اولیه

1. اجتماعی‌سازی را زود شروع کنید و توله را با انسان‌ها، مکان‌ها، صداها و حیوانات دیگر آشنا کنید.
2. پاسخ مطمئن به اسم و نشستن را با جوایز غذایی کوچک آموزش دهید.
3. پیش از آنکه توله بزرگ و قوی شود، راه رفتن با قلاده شل را یاد بدهید.
4. بازیابی را ابتدا در فضای حصاردار تمرین کنید و هر بار که سگ برمی‌گردد پاداش خوبی بدهید.
5. نشستن آرام و روال قفس را معرفی کنید تا سگ در خانه ساکت استراحت کند.

پرورش اسکاتیش دیرهاند مسئولیتی است که بهتر است به عهده پرورش‌دهندگان باتجربه‌ای باشد که برای بیماری‌های قلبی و استخوانی غربالگری می‌کنند. سگ‌ها باید از نظر جسمی و روانی بالغ باشند، که برای یک نژاد غول‌پیکر به معنای صبر کردن فراتر از فصل اول یا دوم است. والدین با آزمایش سلامت، جفت‌گیری دقیق و آمادگی حمایت از خریداران توله در طول عمر سگ نشانه‌های پرورش مسئولانه است.

ماده حدود 63 روز، تقریباً نه هفته، باردار است. پِرت‌ها اغلب متوسط تا بزرگ هستند. به خاطر اندازه ماده، زایمان به فضا، نظارت و دامپزشکی در دسترس نیاز دارد، چون نژادهای غول‌پیکر ممکن است در هنگام زایمان با مشکل مواجه شوند. توله‌ها به کندی رشد می‌کنند و تا خیلی بعد از یک سال به اندازه کامل بزرگسالی نمی‌رسند، پس تغذیه و ورزش باید برای محافظت از استخوان‌ها و مفاصل در حال رشد مدیریت شود. اجتماعی‌سازی زودهنگام در خانه پرورش‌دهنده پایه‌ای برای خلق‌وخوی آرام بزرگسالانه می‌گذارد که نژاد به آن شناخته می‌شود.

ثبت‌نام سگ نژاد تازی اسکاتلندی در ایران

در ایران فهرست سراسری واحدی برای سگ‌های خانگی وجود ندارد، پس پرونده‌ای که همه‌جا جواب بدهد را خودتان می‌سازید. برای سگ نژاد تازی اسکاتلندی این پرونده رایگان است: عکس، مشخصات و شماره شما، قابل جست‌وجو از هر شهر و هر کشور. ثبت‌نام یک بار انجام می‌شود و می‌ماند.

دامپزشک چیپ را می‌کارد، اما ثبت شماره با شماست و چیپ ثبت‌نشده هیچ‌کس را معرفی نمی‌کند. میکروچیپ را ثبت کنید، رایگان در طرح مادام‌العمر: هر برندی که در ایران کاشته شود پذیرفته است، به‌روزرسانی بعد از جابه‌جایی هزینه‌ای ندارد و پرونده در هر ساعت پاسخ جست‌وجو را می‌دهد، داخل و خارج کشور. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امشب تمام کنید.