United Pet Club
تریر راسل — a کوچک و پرشور سگ breed originating in انگلستان

تریر راسل

راسل تریر تریر کاری فشرده و سرزنده‌ای سرشار از انرژی و هوش است که برای رفتن به زیر زمین به دنبال شکار پرورش یافته است.

Size
کوچک
Lifespan
12–14 years
Origin
انگلستان
Temperament
پرشور
Standard colors
سیاه،‏ سفید،‏ قهوه‌ای، و خرمایی
Key Traits
پرشورپرانرژیباهوشگوش‌به‌زنگورزشکار

Characteristics

Energy Level2
Trainability2
Good With Kids3
Good With Pets2
Grooming Needs4

Coat and grooming

How the تریر راسل coat is built, and what that means when you groom it.

لایه‌های پوشش مو
پوشش دولایه
بافت مو
صاف
طول مو
کوتاه
ریزش مو
ریزش متوسط

Grooming guidance

  • بحرانی: A تریر راسل should not be shaved.

    کرک زیرین گرما را همان‌قدر بیرون نگه می‌دارد که سرما را، و موی رویی پوست را از آفتاب و گزش حشرات حفظ می‌کند. تراشیدن کل پوشش هر دو را از بین می‌برد. اغلب لکه‌لکه، نرم یا با رنگی دیگر درمی‌آید و در برخی حیوانات موی محافظ دیگر هرگز درست بازنمی‌گردد. کرک را شانه بزنید، نه اینکه ببرید.

تریر راسل colors and patterns

What each club's breed standard says about every تریر راسل color and pattern. Point at a ruling to see the club's own wording.

Breed standards describe the تریر راسل in سیاه،‏ سفید،‏ قهوه‌ای، و خرمایی. Standard patterns: یکدست،‏ دورنگ،‏ سه‌رنگ، و چال.

پوشش مو: rulings by club
Color or patternFCIAKCUKCKCKUSA
سیاهاستاندارد (“black and/or tan markings”)استاندارد (“black and/or tan markings”)استاندارد (“black, tan, or brown markings”)استاندارد (“black and/or tan markings”)استاندارد (“black and/or tan markings”)
سفیداستاندارد (“White must predominate”)استاندارد (“White”)استاندارد (“Solid white or predominantly white”)استاندارد (“White must predominate”)استاندارد (“White MUST predominate”)
قهوه‌ایبه رسمیت شناخته نشدهاستاندارد (“Brown Markings”)استاندارد (“black, tan, or brown markings”)به رسمیت شناخته نشدهبه رسمیت شناخته نشده
خرماییاستاندارد (“from the lightest tan to the richest tan (chestnut)”)استاندارد (“Tan can vary from lemon to mahogany”)استاندارد (“black, tan, or brown markings”)استاندارد (“from light tan to rich chestnut tan”)استاندارد (“from the lightest tan to the richest tan (chestnut)”)
آلبینوبه رسمیت شناخته نشدهردکنندهردکننده (“albinism”)به رسمیت شناخته نشدهبه رسمیت شناخته نشده
Patterns
یکدستNo rulingNo rulingاستاندارد (“Solid white”)به رسمیت شناخته نشدهNo ruling
دورنگاستاندارد (“White must predominate with black and/or tan markings”)استاندارد (“White is predominate with black and/or tan markings”)استاندارد (“predominantly white with any combination of black, tan, or brown markings”)استاندارد (“White must predominate with black and/or tan markings”)استاندارد (“White MUST predominate with black and/or tan markings”)
سه‌رنگاستاندارد (“black and/or tan markings”)استاندارد (“Tri Color Markings”)استاندارد (“any combination of black, tan, or brown markings”)استاندارد (“black and/or tan markings”)استاندارد (“black and/or tan markings”)
چالNo rulingاستاندارد (“Ticking is acceptable”)استاندارد (“Any white area may be ticked providing that white predominates”)به رسمیت شناخته نشدهNo ruling
ببریNo rulingردکننده (“brindle coloring”)ردکنندهبه رسمیت شناخته نشدهNo ruling
ببری معکوسNo rulingردکننده (“brindle coloring”)ردکنندهبه رسمیت شناخته نشدهNo ruling
چشم‌ها: rulings by club
Color or patternFCIAKCUKCKCKUSA
قهوه‌ای تیرهاستاندارد (“Small dark”)استاندارد (“Dark”)استاندارد (“dark in color”)استاندارد (“fairly small and dark”)استاندارد (“Small, dark”)
قهوه‌ای روشنNo rulingNo rulingعیب (“Light eyes”)No rulingNo ruling
آبیNo rulingردکننده (“Blue eye or eyes”)ردکننده (“Blue eye”)No rulingNo ruling
بینی: rulings by club
Color or patternFCIAKCUKCKCKUSA
سیاهاستاندارد (“Black”)استاندارد (“Black and fully pigmented”)استاندارد (“The nose is black and fully pigmented”)استاندارد (“Nose and lips black”)استاندارد (“The nose should be black”)
جگریNo rulingردکننده (“Nose any color other than black”)ردکننده (“Brown or liver nose”)No rulingNo ruling
صورتیNo rulingردکننده (“not fully pigmented”)ردکننده (“Absence of pigment in nose”)No rulingNo ruling

What the rulings mean

استاندارد
Described by the club's breed standard.
عیب
Named by the club's breed standard as a fault: the animal can be shown but is penalized.
ردکننده
The club's breed standard disqualifies an animal of this color or pattern.
به رسمیت شناخته نشده
The club does not accept this color or pattern for the breed.

Color changes

How a تریر راسل's colors can change over its life.

  • سیاهchanges toزنگ‌آهنی

    پوشش مو · با وضعیت بدن · can change back

  • سیاهchanges toخاکستری

    پوشش مو · پیش‌رونده

  • سیاهchanges toقهوه‌ای

    پوشش مو · در آفتاب · can change back

  • سفیدchanges toچال

    پوشش مو · با افزایش سن · from 2 weeks

  • سیاهchanges toبینی برفی

    بینی · با فصل · can change back

  • سیاهchanges toصورتی

    بینی · با فصل · can change back

درباره راسل تریر

راسل تریر یک تریر کاری کوچک و پرانرژی از انگلستان است که برای شکار روباه و سایر شکارها در زیر زمین پرورش یافته. ارتفاع آن حدود ۲۵ تا ۳۰ سانتی‌متر بوده و طول عمرش ۱۲–۱۴ سال است.

راسل تریر سگی کوچک‌جثه اما پرتوان است که ریشه‌های کاری عمیقی دارد. این نژاد در انگلستان به عنوان یک تریر شکاری پرورش یافت تا روباه را در زیرزمین تعقیب کند و شکار را از لانه بیرون براند یا نگه دارد. همین کار بود که شکل ظاهری و رفتار نژاد را مشخص کرد: اندازه، پاها، سینه انعطاف‌پذیر و شخصیت جسور و مصمم.

یک راسل تریر بالغ معمولاً ۴ تا ۷ کیلوگرم وزن دارد و ارتفاعش حدود ۲۵ تا ۳۰ سانتی‌متر است. این نژاد کمی کوتاه‌تر و مربع‌شکل‌تر از انواع مشابه مثل جک راسل و پارسون راسل است. بدن عمدتاً سفیدرنگ است، ویژگی‌ای که پرورش‌دهندگان اولیه برای تشخیص سگ از شکار در صحرا آن را انتخاب کردند.

این نژاد به خاطر انرژی بالا و ذهن تیزبینش شناخته می‌شود. راسل تریر همیشه دنبال کاری برای انجام دادن است. اگر تمرین و ورزش کافی داشته باشد، همراهی شاد و مهربان است. اما اگر بی‌حوصله شود، شروع به کندن زمین، پارس کردن و خلق وقت‌گذرانی برای خودش می‌کند.

اطلاعات کلیدی راسل تریر
ویژگیجزئیات
منشأانگلستان
اندازهکوچک (حدود ۲۵ تا ۳۰ سانتی‌متر، ۴ تا ۷ کیلوگرم)
طول عمر۱۲–۱۴ سال
گروه / نقشتریر، اصالتاً پرورش‌یافته برای شکار روباه و جوندگان زیر زمین
مناسب برایصاحبان فعال و کودکان بزرگ‌تر؛ نیاز به نظارت در کنار حیوانات خانگی بسیار کوچک دارد

برای چه کسانی مناسب است

این نژاد برای خانواده‌ای فعال مناسب است که بتواند تمرین روزانه و فعالیت ذهنی به سگ بدهد. با صاحبانی که از بازی‌های آموزشی، ورزش با سگ و پیاده‌روی‌های طولانی لذت می‌برند، خوب کنار می‌آید. برای خانه‌های کم‌تحرک یا کسانی که سگ آرامی می‌خواهند مناسب نیست. غریزه شکار قوی یعنی خانه‌هایی که خرگوش، جونده یا پرنده دارند باید احتیاط کنند. خانواده‌هایی که وقت و حوصله کانالیزه کردن این انرژی را دارند، بیشترین بهره را از این سگ می‌برند.

تاریخچه و منشأ نژاد

راسل تریر ریشه در تریرهای کاری پرورش‌یافته توسط کشیش جان راسل در انگلستان قرن نوزدهم دارد و بعدها به عنوان یک نژاد مستقل از نوع کوچک و سفیدرنگ شناخته شد.

ریشه‌های این نژاد به کشیش جان راسل، یک کشیش و علاقه‌مند به شکار در دوون، انگلستان در نیمه اول قرن نوزدهم برمی‌گردد. راسل می‌خواست تریری داشته باشد که بتواند با سگ‌های شکاری بدود و سپس زیرزمین برود تا روباه را بیرون براند. او برای توانایی کاری پرورش می‌داد، نه ظاهر نمایشگاهی؛ و سگ‌هایی را انتخاب می‌کرد که پوشش عمدتاً سفید، سینه‌ای باریک و انعطاف‌پذیر، و شجاعت رویارویی با شکار در زیرزمین داشتند.

سگ‌هایی که راسل پرورش داد به طور کلی با نام جک راسل تریر شناخته شدند، اما این نوع هرگز یکدست نبود. تریرهای کاری از نظر طول پا، پوشش و اندازه بسته به زمین و نوع شکار متفاوت بودند. در دهه‌های بعد، این تریرها در میان اهالی شکار در بریتانیا و خارج از آن گسترش یافتند و بیشتر به عنوان سگ‌های کاری نگه داشته می‌شدند تا حیوانات خانگی.

در قرن بیستم، پرورش‌دهندگان و باشگاه‌های نژادی شروع به تفکیک این ذخیره متنوع به انواع مجزا کردند. سگ بلندتر و مربع‌شکل‌تر تبدیل به پارسون راسل تریر شد، در حالی که تریر کوتاه‌تر و کوچک‌تر به عنوان راسل تریر به طور جداگانه شناخته شد. راسل تریر به سمت ساختاری فشرده‌تر با ارتفاع حدود ۲۵ تا ۳۰ سانتی‌متر انتخاب شد.

ثبت‌های نژادی اصلی در اوایل دهه ۲۰۰۰ راسل تریر را به عنوان نژادی مستقل شناختند و استاندارد نوع کاری کوچک‌تر را رسمی کردند. نژاد امروز بسیاری از انرژی و سرسختی سگ‌های شکاری اصلی را حفظ کرده است.

ظاهر و استاندارد نژاد

راسل تریر تریری کوچک، قوی و کمی کشیده با ارتفاع حدود ۲۵ تا ۳۰ سانتی‌متر است که پوشش آن عمدتاً سفید با نشانه‌های قهوه‌ای یا مشکی و نگاهی هوشیار و باهوش دارد.

راسل تریر ساختاری کوچک اما محکم دارد که کمی از طول از ارتفاعش بیشتر است و ظاهری مستطیلی به آن می‌دهد. سینه باریک است و می‌توان آن را با دو دست احاطه کرد، ویژگی‌ای که از سگ‌های کاری به ارث رسیده که باید در سوراخ جای می‌گرفتند. پاها صاف هستند و سگ با گامی راحت و زمین‌پوش حرکت می‌کند. نگاهش تیز و گوش‌هایش به جلو تا می‌خورند، به شکل دکمه یا V.

استاندارد نژاد راسل تریر
ویژگیاستاندارد
ارتفاعحدود ۲۵ تا ۳۰ سانتی‌متر در شانه
وزنحدود ۴ تا ۷ کیلوگرم
پوششصاف، ترکیبی یا خشن؛ متراکم و مقاوم در برابر آب‌وهوا
رنگعمدتاً سفید با نشانه‌های قهوه‌ای، مشکی یا سه‌رنگ
چشم‌هاتیره، بادامی‌شکل، با نگاهی هوشیار

پوشش و رنگ‌ها

این نژاد سه نوع پوشش دارد: صاف، ترکیبی و خشن. هر سه متراکم هستند و برای دفع آب‌وهوا و مقاومت در برابر آسیب میدانی ساخته شده‌اند. پوشش عمدتاً سفید است، ویژگی‌ای طراحی‌شده که به شکارچیان کمک می‌کرد تا سگ را از روباه در تاریکی زیرزمین تشخیص دهند. نشانه‌ها معمولاً قهوه‌ای، مشکی یا ترکیبی از هر دو به صورت سه‌رنگ هستند و اغلب روی سر و پایه دم ظاهر می‌شوند. پوشش صاف کوتاه و صاف است، پوشش ترکیبی موهای بلندتری روی صورت و بدن دارد و پوشش خشن بلندترین و زبرترین نوع است. هیچ‌کدام از انواع پوشش نباید پشمی یا مجعد باشند.

خلق‌وخو و شخصیت

راسل تریر سرزنده، باهوش و جسور است. همراهی مهربان است که به خانواده‌اش وابستگی نزدیک دارد، اما غریزه شکار قوی داشته و به رهنمود محکم و ثابت نیاز دارد.

راسل تریر سگی مطمئن و پرانرژی است. با خانواده‌اش صمیمی و وفادار است و معمولاً با شور و شوق به جای کم‌رویی به افراد خوشامد می‌گوید. این نژاد هوشیار است و وجود بازدیدکنندگان را با پارس کردن اعلام می‌کند، که آن را با وجود اندازه کوچکش به یک نگهبان خوب تبدیل می‌کند.

با کودکانی که با آن‌ها بزرگ شده بازیگوش و بردبار است، هرچند انرژی بالا و واکنش‌های سریعش بیشتر با کودکان بزرگ‌تر سازگار است تا کودکان نوپا. در مقابل غریبه‌ها پس از معرفی برون‌گرا است. نکته اصلی قابل توجه حیوانات دیگر هستند: غریزه شکار قوی یعنی این نژاد اغلب گربه‌ها، خرگوش‌ها و جوندگان را تعقیب می‌کند و بعضی افراد با سگ‌های ناآشنا رفتار جنگ‌جویانه دارند. اجتماعی‌سازی زود هنگام کمک زیادی می‌کند.

این سگ متفکری مستقل است که برای کار تنها در زیرزمین پرورش یافته، پس می‌تواند لجوج باشد. ذاتاً پرخاشگر نیست اما جسور و پافشار است. صاحبانی که قوانین روشنی وضع می‌کنند و سگ را مشغول نگه می‌دارند، همراهی شاد و قابل مدیریت دارند. صاحبانی که سگ را بی‌کار رها می‌کنند با کندن زمین، پارس کردن و تلاش برای فرار مواجه می‌شوند.

امتیاز ویژگی‌ها (۱ = پایین، ۵ = بالا)
ویژگیامتیاز
محبت█┤
انرژی█╡
قابلیت آموزش█┤
صدای‌دهی█┤
ریزش مو█│

مراقبت و نیازهای روزانه

راسل تریر به ورزش روزانه پرفشار، مراقبت منظم از پوشش که بسته به نوع آن متفاوت است، و یک محیط امن نیاز دارد که غریزه کندن و انرژی‌اش را مدیریت کند.

آرایش و بهداشت

  • پوشش‌های صاف را هفته‌ای یک‌بار شانه کنید؛ پوشش‌های ترکیبی و خشن را دو یا سه‌بار در هفته.
  • پوشش‌های خشن و ترکیبی را چند بار در سال با دست بکنید تا بافت حفظ شود، یا اگر سگ صرفاً حیوان خانگی است آن را کوتاه کنید.
  • فقط در صورت نیاز حمام کنید، چون پوشش مقاوم در برابر آب‌وهوا خودش خاک را پس می‌زند.
  • ناخن‌ها را هر چند هفته یک‌بار کوتاه کنید و گوش‌ها را از نظر موم یا کثیفی بررسی کنید.
  • چند بار در هفته دندان‌ها را مسواک بزنید تا از بیماری‌های دندانی پیشگیری شود.

ورزش

  • حداقل ۴۵ تا ۶۰ دقیقه ورزش فعال در روز فراهم کنید.
  • پیاده‌روی را با دویدن آزاد در فضای امن، بازی گرفتن توپ و بازی‌های بویایی یا تعقیبی ترکیب کنید.
  • آموزش و کار با پازل را برای خستگی ذهنی در کنار خستگی جسمی اضافه کنید.
  • ورزش‌های سگ مثل چابکی، فلای‌بال یا آزمون‌های زمین‌شکار را در نظر بگیرید که برای این نژاد بسیار مناسب هستند.

محیط

این نژاد تا زمانی که ورزش کافی داشته باشد با آپارتمان یا خانه سازگار است، اما یک حیاط با حصارکشی محکم امتیاز واقعی است. حصار باید در پایه محکم باشد چون این سگ زمین می‌کند و می‌تواند از شکاف‌های کوچک رد شود. راسل تریر بی‌حوصله سرگرمی خودش را پیدا می‌کند، پس خانه‌ای که ساختار، همراهی و فعالیت ارائه می‌دهد سگ را آرام نگه می‌دارد.

تغذیه و غذادهی

راسل تریر با یک رژیم غذایی کامل متناسب با اندازه کوچک و فعالیت بالایش، که در وعده‌های اندازه‌گیری‌شده داده شود، لاغر و ورزشکار باقی می‌ماند.

غذای سگ کامل و متعادلی بدهید که متناسب با مرحله زندگی و سطح فعالیت سگ باشد. از آنجا که این نژاد کوچک اما بسیار فعال است، غذا باید به اندازه کافی کالری‌دار باشد که ورزش را تأمین کند بدون اینکه پرخوری شود. به جای غذادهی آزاد، مقدار را اندازه‌گیری کنید، چون این نژاد وقتی فعالیتش کم شود به سرعت وزن اضافه می‌کند. مقدار را بر اساس وضعیت بدنی تنظیم کنید: باید بتوانید دنده‌ها را به راحتی لمس کنید و از بالا کمر را ببینید.

راهنمای کلی غذادهی
مرحله زندگیمقدار روزانهوعده‌ها
توله (۲ تا ۶ ماهگی)حدود نصف تا یک فنجان، طبق راهنمای غذای توله۳ تا ۴
جوان (۶ تا ۱۲ ماهگی)حدود نصف تا یک فنجان۲ تا ۳
بالغحدود نصف تا سه‌چهارم فنجان█▓
سالمندمقدار بالغ، کاهش‌یافته برای فعالیت کمتر█▓

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را به حدود ۱۰ درصد از کالری روزانه محدود کنید تا رژیم غذایی را به هم نزنند یا وزن اضافه نکنند. تنقلات کوچک و کم‌کالری به عنوان پاداش آموزشی خوب هستند، که برای نژادی که این‌قدر زیاد آموزش می‌بیند اهمیت دارد. اکثر راسل تریرهایی که غذای کامل می‌خورند به مکمل نیاز ندارند. قبل از افزودن مکمل‌های مفصل، پوست یا سایر مکمل‌ها با دامپزشک مشورت کنید، چون برای سگ سالم به ندرت ضروری هستند.

سلامت و بیماری‌های شایع

راسل تریر به طور کلی سگی سالم با طول عمر ۱۲–۱۴ سال است، اما این نژاد مستعد چند بیماری ارثی چشمی، مفصلی و گوشی است که غربالگری و مراقبت منظم به مدیریت آن‌ها کمک می‌کند.

راسل تریر نژادی قوی و با طول عمر بالا است و اکثر سگ‌ها ۱۲–۱۴ سال زندگی می‌کنند و با مراقبت خوب بسیاری از آن‌ها به سن بالاتری می‌رسند. استخر ژنتیکی کوچک و پیشینه کاری این نژاد یعنی تعدادی بیماری ارثی بیشتر از جمعیت عمومی سگ‌ها در آن دیده می‌شود. خرید از پرورش‌دهندگانی که دام‌هایشان را غربالگری می‌کنند خطر ابتلا به چندین بیماری را کاهش می‌دهد.

بیماری‌های شایع در نژاد
بیماریعلائمنکته
جابجایی کشکک زانوراه رفتن پرشی، لنگش گهگاهی پاهای عقبدر نژادهای کوچک شایع است؛ از خفیف تا نیازمند جراحی
جابجایی عدسی اولیهچشم کدر یا دردناک، تغییر بیناییارثی؛ آزمایش DNA برای دام‌های تولیدمثلی موجود است
بیماری لگ-کالوه-پرتزلنگش اندام عقبی، کاهش عضله در سگ‌های جوانمفصل ران را تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ اغلب با جراحی درمان می‌شود
ناشنواییعدم واکنش به صدا، اغلب از بدو تولدبا پوشش سفید مرتبط است؛ با آزمون BAER قابل بررسی است
بیماری دندانیبوی بد دهان، جرم دندانی، قرمزی لثهبا مسواک زدن منظم و جرم‌گیری مدیریت‌پذیر است

مراقبت پیشگیرانه

  • واکسیناسیون‌ها و کنترل انگل را به‌روز نگه دارید.
  • حداقل یک بار در سال، و برای سگ‌های سالمند بیشتر، به دامپزشک مراجعه کنید.
  • دندان‌ها را به طور منظم مسواک بزنید و جرم‌گیری حرفه‌ای را طبق توصیه انجام دهید.
  • سگ را لاغر نگه دارید تا از مفاصل محافظت شود.
  • نتایج غربالگری چشم، شنوایی (BAER) و کشکک زانو را از پرورش‌دهنده بخواهید.

آموزش

راسل تریر باهوش و سریع‌یاد است اما مستقل و به راحتی خسته‌کننده‌ها را نادیده می‌گیرد، بنابراین آموزش وقتی کوتاه، ثابت، مبتنی بر پاداش و از سنین پایین شروع شده باشد بهترین نتیجه را دارد.

این نژاد سریع یاد می‌گیرد و از چالش‌های ذهنی لذت می‌برد، که آن را در رشته‌های اطاعت و ورزش سگ توانا می‌کند. اما استقلالش مانع است: از آنجا که برای کار تنها در زیرزمین پرورش یافته، می‌تواند برنامه خودش را داشته باشد و تمرین‌های تکراری را نادیده بگیرد. جلساتی که کوتاه، متنوع و پاداش‌دار هستند توجهش را نگه می‌دارند. روش‌های سختگیرانه نتیجه عکس می‌دهند و سگ را لجوج یا گریزپا می‌کنند. اجتماعی‌سازی زودهنگام با انسان‌ها، سگ‌ها و موقعیت‌های روزمره به خاطر غریزه شکار قوی و تمایل نگهبانی نژاد اهمیت دارد. تمرین فراخوانی معتبر کار واقعی می‌خواهد، چون سگی که در حالت تعقیب است اغلب دستورها را نادیده می‌گیرد.

اصول اولیه

۱. اجتماعی‌سازی و دستکاری ملایم را در دوران توله‌گی شروع کنید. ۲. ابتدا واکنش به اسم و تمرکز را بیاموزید. ۳. دستورات پایه را بسازید: بنشین، بخواب، بمان و بیا. ۴. فراخوانی را مرحله‌به‌مرحله تمرین کنید، از اتاق آرام تا محیط‌های بیرونی با حواس‌پرتی بیشتر. ۵. بازی‌های کنترل تکانه را برای مدیریت غریزه تعقیب اضافه کنید. ۶. جلسات را ۵ تا ۱۰ دقیقه نگه دارید و با موفقیت پایان دهید.

تکثیر

راسل تریرها در حدود یک تا دو سالگی به بلوغ می‌رسند و معمولاً کوچه‌های کوچکی دارند؛ تکثیر مسئولانه به غربالگری بهداشتی هر دو والد وابسته است.

راسل تریرها در سال اول به بلوغ جنسی می‌رسند، اما پرورش‌دهندگان مسئول تا زمانی که سگ از نظر جسمی و روانی به بلوغ رسیده باشد، معمولاً حدود ۱۸ تا ۲۴ ماهگی، و غربالگری بهداشتی را گذرانده باشد صبر می‌کنند. ماده‌ها تقریباً دو بار در سال چرخه جنسی دارند. دوره بارداری حدود ۶۳ روز از لقاح است، مشابه سگ‌ها به طور کلی.

کوچه‌ها کوچک هستند و معمولاً ۳ تا ۶ توله دارند که اندازه نژاد را منعکس می‌کند. زایمان معمولاً بدون مشکل است، اما پرورش‌دهنده باید آماده کمک باشد و اگر زایمان متوقف شد با دامپزشک مشورت کند. توله‌های تازه‌متولد در بدو تولد کور و کر هستند و در هفته‌های اول کاملاً به مادر وابسته‌اند.

بزرگ کردن خوب توله‌ها یعنی نگه داشتن آن‌ها با مادر و هم‌کوچه‌ای‌ها در هفته‌های اولیه، سپس شروع اجتماعی‌سازی وقتی متحرک و هوشیار شدند. از آنجا که ناشنوایی و برخی بیماری‌های چشمی در نژاد ارثی هستند، پرورش‌دهندگان باید والدین و در صورت لزوم توله‌ها را قبل از واگذاری آزمایش کنند. توله‌ها معمولاً در حدود ۸ تا ۱۰ هفتگی به خانه جدید می‌روند.

اطلاعات تکثیر
معیارمقدار
بلوغ جنسیحدود ۶ تا ۱۲ ماهگی
سن توصیه‌شده برای تکثیرحدود ۱۸ تا ۲۴ ماهگی
دوره بارداریحدود ۶۳ روز
میانگین تعداد توله در هر کوچه۳ تا ۶ توله
سن از شیر گرفتنحدود ۴ تا ۶ هفتگی
سن واگذاری به خانه جدیدحدود ۸ تا ۱۰ هفتگی

ثبت‌نام سگ نژاد تریر راسل و میکروچیپ آن

پروفایل رایگان مادام‌العمر برای سگ نژاد تریر راسل شما در یونایتد پت کلاب، با ثبت میکروچیپ بدون هزینه و بدون تمدید.

ثبت‌نام سگ نژاد تریر راسل در ایران

از پرونده شروع کنید: نام سگ نژاد تریر راسل، تاریخ تولد، یک عکس واضح و شماره تلفن شما، همه در چند دقیقه ذخیره می‌شود. پروفایل در تمام عمر سگ رایگان است و شماره چیپ را هر وقت داشتید اضافه می‌کنید. ثبت‌نام سگ با چیپ و بی‌چیپ کار می‌کند.

دامپزشک چیپ را می‌کارد، اما ثبت شماره با شماست و چیپ ثبت‌نشده هیچ‌کس را معرفی نمی‌کند. میکروچیپ را ثبت کنید، رایگان در طرح مادام‌العمر: هر برندی که در ایران کاشته شود پذیرفته است، به‌روزرسانی بعد از جابه‌جایی هزینه‌ای ندارد و پرونده در هر ساعت پاسخ جست‌وجو را می‌دهد، داخل و خارج کشور. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امشب تمام کنید.

چطور سگ نژاد تریر راسل خود را در ایران ثبت‌نام کنم؟

در یونایتد پت کلاب حساب رایگان بسازید، مشخصات سگ نژاد تریر راسل را با یک عکس وارد کنید و پروفایل را ذخیره کنید. در تمام عمر سگ رایگان می‌ماند و شماره چیپ را بعداً هم می‌توانید اضافه کنید.

چطور میکروچیپ سگ نژاد تریر راسل را ثبت کنم؟

شماره پانزده‌رقمی چیپ را همراه نشانی و تلفن در حساب رایگان خود وارد کنید. طرح مادام‌العمر هر برند چیپی را می‌پذیرد و بابت به‌روزرسانی هیچ‌وقت هزینه‌ای نمی‌گیرد.

آیا چیپ برای سگ نژاد تریر راسل در ایران اجباری است؟

فهرست سراسری اجباری وجود ندارد و رویه‌ها شهر به شهر فرق می‌کند. آنچه قطعی است این است که چیپ فقط با یک پرونده به‌روز پشت شماره‌اش به کار می‌آید، و این پرونده در یونایتد پت کلاب رایگان است.

ثبت‌نام سگ نژاد تریر راسل چقدر هزینه دارد؟

هیچ. طرح رایگان مادام‌العمر پروفایل، ثبت میکروچیپ و همه به‌روزرسانی‌های بعدی را بدون حق تمدید پوشش می‌دهد.

سوالات پرتکرار

سوالات رایج درباره راسل تریر اندازه، خلق‌وخو، نیاز به ورزش، طول عمر، مناسب بودن برای خانواده و تفاوت آن با انواع مشابه جک راسل را پوشش می‌دهند.

راسل تریر چقدر بزرگ می‌شود؟

این یک نژاد کوچک است که ارتفاعش حدود ۲۵ تا ۳۰ سانتی‌متر در شانه بوده و وزنش تقریباً ۴ تا ۷ کیلوگرم است. بدن کمی از طولش بیشتر از ارتفاعش است.

خلق‌وخوی راسل تریر چطور است؟

سرزنده، باهوش و جسور. با خانواده‌اش مهربان است و آن‌قدر هوشیار که نگهبان خوبی باشد، اما غریزه شکار قوی و استقلال‌طلبی دارد که نیاز به مدیریت دارند.

مراقبت از راسل تریر سخت است؟

مراقبت به خودی خود ساده است، اما این نژاد از نظر زمانی پرتقاضا است. روزانه ۴۵ تا ۶۰ دقیقه ورزش به علاوه فعالیت ذهنی نیاز دارد. بدون فعالیت کافی، زمین می‌کند، پارس می‌کند و سعی می‌کند فرار کند.

راسل تریرها چقدر عمر می‌کنند؟

اکثرشان ۱۲–۱۴ سال زندگی می‌کنند و بسیاری با تغذیه، ورزش و مراقبت دامپزشکی خوب به سن بالاتری می‌رسند.

راسل تریر با خانواده و حیوانات خانگی دیگر کنار می‌آید؟

برای خانواده‌های فعال مناسب است و با کودکان بزرگ‌تر خوب کنار می‌آید. غریزه شکارش یعنی باید در کنار گربه‌ها، خرگوش‌ها و جوندگان احتیاط کرد، و اجتماعی‌سازی زودهنگام به کنار آمدن با سگ‌های دیگر کمک می‌کند.

تفاوت راسل تریر با جک راسل یا پارسون راسل چیست؟

هر سه منشأ کاری مشترکی از کشیش جان راسل دارند. راسل تریر نوع کوچک‌تر و فشرده‌تر است با حدود ۲۵ تا ۳۰ سانتی‌متر ارتفاع، در حالی که پارسون راسل بلندتر و مربع‌شکل‌تر است. نام جک راسل به طور کلی برای ذخیره متنوع اصلی کاری به کار می‌رود.

راسل تریر را از کجا پیدا کنم؟

دنبال پرورش‌دهندگانی باشید که آزمون‌های چشم، شنوایی و کشکک زانو را انجام می‌دهند، و مراکز نجات مخصوص نژاد را هم بررسی کنید، چون تریرها بعضاً وقتی صاحبان انرژی آن‌ها را دست‌کم می‌گیرند نیاز به خانه جدید پیدا می‌کنند.

No questions about the تریر راسل yet. Be the first to ask.

Browse Dog breeds