رت تریر

رت تریر یک سگ کاری کوچک است که در ایالات متحده به‌عنوان همراه چندمنظوره مزرعه و شکارچی جوندگان پرورش یافته. این نژاد ساختاری فشرده و عضلانی را با ذهنی تیز و اعصابی آرام ترکیب می‌کند؛ ویژگی‌هایی که در دوران اولیه قرن بیستم آن را جزء جدایی‌ناپذیر مزارع آمریکایی کرده بود. اغلب بزرگسالان بین ۲۵ تا ۴۵ سانتی‌متر ارتفاع دارند و بسته به خط نژادی و فرد، حدود ۴.۵ تا ۱۱ کیلوگرم وزن دارند.

در برخی اتحادیه‌های نژادی دو نوع اندازه به رسمیت شناخته می‌شود: مینیاتور و استاندارد؛ اما هر دو همان حالت هوشیار و کت کوتاه ساده را دارند. رت تریرها به انسان وابسته‌اند و پیوند نزدیکی با خانواده خود برقرار می‌کنند. این سگ‌ها تا بزرگسالی نیز فعال می‌مانند و غریزه شکاری که مشخصه نژاد است را حفظ می‌کنند.

این سگ به یک وظیفه و همراهی انسان نیاز دارد. برای صاحبانی مناسب است که بتوانند ورزش روزانه، تحریک ذهنی و حیاطی با حصار محکم یا زمان مشخص در فضای باز فراهم کنند.

برای چه کسانی مناسب است

رت تریر برای خانوارهایی مناسب است که بتوانند با یک سگ شلوغ و کنجکاو همگام شوند. با صاحبانی که همراه کوچکی می‌خواهند که در عین حال مقاوم و چابک باشد، سازگاری خوبی دارد. صاحبان تازه‌کار نیز می‌توانند این نژاد را مدیریت کنند، به شرطی که از همان ابتدا به جامعه‌پذیری و روال منظم پایبند باشند، چرا که انرژی و هوش سگ باید مسیر مشخصی داشته باشد.

ریشه‌های رت تریر به تریرهایی برمی‌گردد که مهاجران بریتانیایی در قرن نوزدهم به آمریکای شمالی آوردند. نسل اولیه از همان تریرهای کاری اروپایی تغذیه می‌شد که پایه بسیاری از نژادهای موش‌گیر آن دوره بودند، از جمله اجداد منچستر تریر و فاکس تریر صاف.

کشاورزان آمریکایی این تریرها را با نژادهای دیگر آمیخته کردند تا ویژگی‌های خاصی را تقویت کنند. اغلب به آمیزش با بیگل و ویپت اشاره می‌شود که توانایی بویایی و سرعت را به غریزه اولیه کَندن و کشتن افزود. نتیجه یک سگ مزرعه انعطاف‌پذیر بود که می‌توانست طویله‌ها و مزارع را از موش و سایر آفات کوچک پاک کند.

نام رت تریر در اوایل قرن بیستم رایج شد و این نژاد در آن دوره در مزارع آمریکایی چهره‌ای آشنا بود. با تغییر الگوی کشاورزی و گسترش کنترل شیمیایی آفات در اواسط قرن بیستم، شمار آن‌ها کاهش یافت و نژاد عمدتاً در مناطق روستایی و نزد نگهدارندگان متعهد باقی ماند.

شناسایی رسمی نژاد دیرتر صورت گرفت. اتحادیه کنل باشگاه متحد رت تریر را در سال ۱۹۹۹ به رسمیت شناخت و اتحادیه کنل باشگاه آمریکا در سال ۲۰۱۳ شناسایی کامل را اعطا کرد و آن را در گروه تریر قرار داد. این گام‌ها به رسمی‌سازی استاندارد کمک کرد، در حالی که نژاد بخش زیادی از ماهیت کاری خود را حفظ کرد.

رت تریر ظاهری متعادل و ورزشکارانه دارد که بیشتر حس استواری تا ظرافت می‌دهد. بدن کمی بلندتر از ارتفاعش است، با سینه‌ای عمیق، خط پشتی تراز و عضلات مرتب که برای سگی ساخته شده برای کَندن و دویدن‌های سریع مناسب است. سر گوه‌ای شکل با توقف متوسط است و گوش‌ها می‌توانند ایستاده، دکمه‌ای یا خمیده باشند.

حرکت روان و کارآمد است و گذشته کاری نژاد را بازتاب می‌دهد. با وجود اندام کوچک، تأثیر کلی احساس قدرت و چابکی است.

کت و رنگ‌ها

کت کوتاه و چسبیده است که نگهداری را ساده می‌کند و ریزش مو را متوسط نگه می‌دارد. بیشتر رت تریرها الگوی لکه‌دار دارند، یعنی زمینه سفید با یک یا چند لکه رنگی، هرچند سگ‌های تک‌رنگ و دورنگ هم وجود دارند. رنگ‌های رایج شامل مشکی، شکلاتی، قهوه‌ای روشن، آبی و لیمویی است که اغلب با نقاط قهوه‌ای یا خال‌های ریز همراه است. پوست زیر کت تنگ است و موی کوتاه در هوای بسیار سرد محافظت محدودی ایجاد می‌کند.

رت تریر مهربان است و پیوند نزدیکی با اهل خانه برقرار می‌کند. معمولاً با تمام اعضای خانواده رابطه خوبی دارد و اغلب از این اتاق به آن اتاق دنبال آن‌ها می‌رود. با کودکان معمولاً بازیگوش و بردبار است و با کودکان بزرگ‌تری که می‌دانند چطور با یک سگ کوچک فعال رفتار کنند، بهتر کنار می‌آید.

با غریبه‌ها این نژاد هوشیار و گاهی محفوظ‌تر است. ورود بازدیدکنندگان را اعلام می‌کند و تغییرات محیطی را متوجه می‌شود، که آن را علی‌رغم اندام کوچکش به یک نگهبان خوب تبدیل می‌کند. جامعه‌پذیری زودهنگام کمک می‌کند که به محض درک اینکه یک تازه‌وارد خوش‌آمد است، سریعاً آرام بگیرد.

در کنار سایر حیوانات وضعیت متفاوت است. رت تریرها معمولاً با سگ‌هایی که از کودکی با آن‌ها بزرگ شده‌اند خوب کنار می‌آیند، اما غریزه شکاری قوی به این معناست که حیوانات کوچک مثل جوندگان، خرگوش‌ها و گاهی گربه‌ها می‌توانند تعقیب را برانگیزند. حصار محکم و نظارت عاقلانه است. این نژاد باهوش و تیزیاد است، اما همان هوش بدون فعالیت کافی می‌تواند به رفتار لجوجانه یا شیطنت‌آمیز منجر شود.

آراستن

• کت کوتاه را هفته‌ای یک بار برس بزنید تا موهای ریخته شده جدا شود Ùˆ روغن‌های پوستی پخش شوند.
• فقط در صورت نیاز حمام کنید، چون شستشوی مکرر می‌تواند پوست را خشک کند.
• هر دو تا چهار هفته ناخن‌ها را کوتاه کنید تا پاها راحت باشند.
• گوش‌ها را به طور منظم بررسی Ùˆ تمیز کنید، به‌خصوص در سگ‌هایی Ú©Ù‡ نوک گوش‌هایشان تا می‌شود.
• چند بار در هفته دندان‌ها را مسواک بزنید تا سلامت دهانی حفظ شود.

ورزش

• حداقل Û´Ûµ تا Û¶Û° دقیقه فعالیت روزانه فراهم کنید Ú©Ù‡ بین پیاده‌روی Ùˆ بازی تقسیم شود.
• بازی‌هایی اضافه کنید Ú©Ù‡ از بینی Ùˆ ذهن استفاده می‌کنند، مثل جستجوی بویایی یا تغذیه‌کننده‌های پازل.
• یک فضای محصور با حصار محکم برای دویدن آزاد فراهم کنید، چرا Ú©Ù‡ غریزه شکاری بازگشت را در کنار حیوانات Ú©ÙˆÚ†Ú© غیرقابل اعتماد می‌کند.
• از فعالیت‌های سازمان‌یافته مثل آجیلیتی، آزمون‌های ارت‌داگ یا فلای‌بال برای هدایت انرژی استفاده کنید.

محیط زندگی

رت تریر به آپارتمان یا خانه سازگار می‌شود، به شرطی که ورزش کافی روزانه داشته باشد. ترجیح می‌دهد نزدیک خانواده‌اش باشد و اگر برای مدت طولانی تنها بماند ممکن است رفتارهای مزاحم‌آور پیدا کند. کت کوتاه به این معناست که سگ سریع سرمایش می‌خورد، پس یک کت یا ژاکت در دماهای پایین کمک می‌کند، و در گرما سایه و آب اهمیت دارند.

رت تریر به یک رژیم غذایی متعادل و کامل نیاز دارد که برای مرحله زندگی و سطح فعالیتش تنظیم شده باشد. یک بزرگسال فعال از پروتئین باکیفیت برای حمایت از عضلات بدون چربی بهره می‌برد و کالری باید با میزان تحرک روزانه سگ تنظیم شود. چون این نژاد کوچک است و به غذا علاقه دارد، وعده‌ها باید اندازه‌گیری شوند نه به‌صورت آزاد در دسترس باشند تا از اضافه‌وزن جلوگیری شود؛ اضافه‌وزن به مفاصل فشار می‌آورد و سال‌های سالم را کوتاه می‌کند.

آب تازه باید همیشه در دسترس باشد. اکثر صاحبان از غذای تجاری کامل و متعادل استفاده می‌کنند؛ رژیم‌های خانگی باید با یک دامپزشک برنامه‌ریزی شوند تا کمبودی نباشد.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را حدود ۱۰ درصد کالری روزانه نگه دارید و برای آموزش از تکه‌های کوچک استفاده کنید. بیشتر رت تریرهایی که رژیم کامل دارند به مکمل نیاز ندارند. پیش از افزودن مکمل‌های مفصل، پوست یا کت با دامپزشک مشورت کنید و در روزهایی که تنقلات بیشتری داده می‌شود، مقدار وعده را کاهش دهید.

رت تریر نژادی مقاوم است و اغلب ۱۲ تا ۱۸ سال عمر می‌کند. بسیاری از خط‌های نژادی تا سنین بالا سالم می‌مانند، تا حدودی به این دلیل که نژاد پیش‌زمینه کاری داشته نه ویژگی‌های فیزیکی افراطی. با این حال، مراقبت مسئولانه و معاینات منظم دامپزشکی به شناسایی زودهنگام مشکلات کمک می‌کند. پرورش‌دهندگان معتبر نژادگان را برای مشکلات شناخته‌شده غربال می‌کنند و نتایج را با خریداران به اشتراک می‌گذارند.

مراقبت پیشگیرانه

• معاینات دامپزشکی سالانه برنامه‌ریزی کنید؛ برای سالمندان دو بار در سال.
• واکسیناسیون‌ها Ùˆ پیشگیری از انگل را به‌روز Ù†Ú¯Ù‡ دارید.
• وزن سالم را برای محافظت از مفاصل حفظ کنید.
• دندان‌ها را به طور منظم مسواک بزنید Ùˆ تمیزکاری دندانی حرفه‌ای را طبق توصیه انجام دهید.
• از پرورش‌دهندگان درباره گواهی‌های سلامت Ú©Ø´Ú©Ú©ØŒ هیپ Ùˆ چشم بپرسید.

رت تریر سریع یاد می‌گیرد و از چالش آموزشی لذت می‌برد. این هوش جنبه دیگری هم دارد: سگی که کسل شده یا ورزش کافی نداشته، بازی‌های خودش را اختراع می‌کند. جلسات را کوتاه و شاداب نگه دارید و با یک موفقیت پایان دهید. غریزه شکاری و استقلال نژاد به این معنی است که بازگشت فرمانبردارانه و کنترل تکانه نیاز به کار مداوم و صبورانه دارند، به‌خصوص در کنار حیوانات کوچک.

جامعه‌پذیری باید زود شروع شود. در معرض گذاشتن توله در برابر انسان‌های متنوع، سگ‌ها، سطوح مختلف و صداهای گوناگون، بزرگسال مطمئن و آرامی تربیت می‌کند که این نژاد می‌تواند باشد.

مراحل پایه

۱. با تشخیص اسم و بازی‌های توجهی در یک فضای آرام شروع کنید. ۲. نشستن، دراز کشیدن و ماندن را با پاداش‌های غذایی کوچک یاد بدهید. ۳. بازگشت مطمئن را به مرور و ابتدا با بند بلند در فضاهای امن تمرین کنید. ۴. آداب قلاده و آشنایی ملایم با محیط‌های جدید را اضافه کنید. ۵. فعالیت‌های غنی‌سازی مثل کار بویایی یا آموزش ترفند را برای استفاده از ذهن سگ معرفی کنید.

پرورش مسئولانه رت تریر از والدین تست‌شده از نظر سلامت و خلق‌وخوی خوب شروع می‌شود. ماده‌ها معمولاً نباید پیش از بلوغ جسمی آمیزش داده شوند؛ اغلب بعد از سال اول و پس از تکمیل گواهی‌های سلامت. دوره بارداری در سگ‌ها حدود ۶۳ روز از لقاح است و معمولاً اندازه پرتاب در این نژاد بین سه تا شش توله است، هرچند پرتاب‌های کوچک‌تر و بزرگ‌تر هم اتفاق می‌افتد.

تربیت نوزادان نیازمند یک محل زایمان تمیز و گرم و نظارت دقیق بر مادر و توله‌ها در هفته‌های اول است. توله‌ها باید تا حداقل هشت هفتگی با مادر و هم‌پرتاب‌هایشان بمانند که به رشد اجتماعی کمک می‌کند. دست‌زدن ملایم اولیه و در معرض قرار گرفتن در این پنجره زمانی به تربیت بزرگسالانی سازگار کمک می‌کند. پرورش باید به افرادی سپرده شود که می‌توانند به غربالگری، حمایت مادام‌العمر از توله‌هایی که تولید می‌کنند و یافتن خانه‌های مناسب متعهد باشند.

ثبت‌نام سگ نژاد رت تریر در ایران

در ایران فهرست سراسری واحدی برای سگ‌های خانگی وجود ندارد، پس پرونده‌ای که همه‌جا جواب بدهد را خودتان می‌سازید. برای سگ نژاد رت تریر این پرونده رایگان است: عکس، مشخصات و شماره شما، قابل جست‌وجو از هر شهر و هر کشور. ثبت‌نام یک بار انجام می‌شود و می‌ماند.

دامپزشک چیپ را می‌کارد، اما ثبت شماره با شماست و چیپ ثبت‌نشده هیچ‌کس را معرفی نمی‌کند. میکروچیپ را ثبت کنید، رایگان در طرح مادام‌العمر: هر برندی که در ایران کاشته شود پذیرفته است، به‌روزرسانی بعد از جابه‌جایی هزینه‌ای ندارد و پرونده در هر ساعت پاسخ جست‌وجو را می‌دهد، داخل و خارج کشور. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امشب تمام کنید.