پاگ

پاگ نژادی کوچک و همدم است که خاستگاهش چین است. بدنی جمع‌وجور و مربعی دارد با صورتی پرچین‌وچروک، پوزه‌ای کوتاه و دمی محکم تابیده. وزن سگ‌های بالغ معمولاً بین ۱۴ تا ۱۸ پوند است و ارتفاع شانه‌شان حدود ۱۰ تا ۱۳ اینچ، که نگهداری این نژاد را در طیف گسترده‌ای از خانه‌ها آسان می‌کند.

پاگ‌ها برای یک هدف پرورش یافتند: همدمی. می‌خواهند کنار آدم‌ها باشند و صاحب خود را از اتاقی به اتاق دیگر دنبال می‌کنند. خلق‌وخوی این نژاد آرام و اجتماعی است، با رگه‌ای از دلقک‌بازی که آن را به انتخابی محبوب برای خانواده‌ها و صاحبان مسن تبدیل کرده است. شعاری که دوستداران این نژاد اغلب نقل می‌کنند، «multum in parvo» (چیز بسیار در جثه‌ای کوچک)، به همین شخصیت بزرگ در بدنی کوچک اشاره دارد.

موی کوتاه و نیاز ورزشی اندک، مراقبت روزانه را ساده نگه می‌دارد، اما صورت پهن مسئولیت‌های خاصی برای سلامتی به همراه دارد، از جمله حساسیت به گرما و مراقبت از تنفس. پاگ برای صاحبی مناسب است که همدمی نزدیک در فضای داخل خانه می‌خواهد، نه سگی کاری یا ورزشی.

پاگ مناسب چه کسی است

پاگ برای صاحبانی مناسب است که وقت زیادی را در خانه می‌گذرانند و سگی می‌خواهند که همدمی را به تنهایی‌های طولانی ترجیح می‌دهد. با آپارتمان و خانه‌های کوچک سازگار می‌شود، تنها به ورزش سبک تا متوسط نیاز دارد و با کودکان شکیباست. کسانی که در اقلیم‌های بسیار گرم زندگی می‌کنند، یا نمی‌توانند نیازهای تنفسی و گرمایی یک سگ صورت‌پهن را مدیریت کنند، باید پیش از انتخاب این نژاد این عوامل را بسنجند.

ریشه پاگ به چین باستان بازمی‌گردد، جایی که سگ‌های کوچک صورت‌پهن به‌عنوان همدم امپراتوران و طبقه حاکم نگه داشته می‌شدند. سوابق نوشتاری و تصویری از سگ‌های دامنی پوزه‌کوتاه در چین تقریباً به دو هزار سال پیش بازمی‌گردد. این سگ‌ها در کاخ‌ها زندگی می‌کردند و نزد صاحبانشان عزیز بودند.

آوردن پاگ از چین به اروپا در سده‌های شانزدهم و هفدهم را به بازرگانان هلندی نسبت می‌دهند. این نژاد به خاندان اورانژ در هلند وابسته شد و در همین پیوند داستانی ماندگار یافت: می‌گویند پاگی ویلیام، شاهزاده اورانژ، را از نزدیک شدن خطر آگاه کرد و این نژاد پس از آن جایگاهی در دربار نگه داشت.

از هلند، پاگ در سراسر اروپا گسترش یافت و به همدمی مد روز در میان اشراف بدل شد. تا سده‌های هجدهم و نوزدهم، پاگ‌ها در نقاشی‌ها ظاهر شدند و در خانواده‌های سلطنتی و اشرافی چند کشور، از جمله بریتانیا، نگه داشته می‌شدند، جایی که محبوبیت این نژاد در دوره ویکتوریا رشد کرد.

پاگ در اواخر سده نوزدهم از سوی سازمان‌های بزرگ کنل به رسمیت شناخته شد و از آن زمان همواره همدمی پرطرفدار در خانه باقی مانده است. پرورش امروزی این نژاد را به‌عنوان حیوان خانگی در نظر گرفته است، نه برای هیچ کار خاصی، و تاریخ آن به‌عنوان سگ دربار خلق‌وخوی نزدیک و آدم‌محوری را که امروز دیده می‌شود توضیح می‌دهد.

پاگ بدنی جمع‌وجور، مربعی و تنومند دارد که برای اندازه‌اش محکم به نظر می‌رسد. سر بزرگ و گرد است با چین‌های عمیق صورتی، پوزه‌ای کوتاه و کند، و چشمانی درشت، تیره و گویا. گوش‌ها کوچک و نرم‌اند و به شکل «گل سرخ» یا «دکمه‌ای» حمل می‌شوند. دم محکم روی لگن تاب می‌خورد و تاب دوگانه در میدان نمایش ارزشمند شمرده می‌شود. برداشت کلی، تعادل و وزن در بدنی کوچک است.

مو و رنگ‌ها

مو کوتاه، صاف و نازک است و به بدن می‌چسبد. با وجود کوتاهی، مو به‌طور پیوسته می‌ریزد، و پاگ‌های شنی‌رنگ مویی دولایه دارند که بیش از پاگ‌های مشکی تک‌لایه می‌ریزد. رنگ‌های به‌رسمیت‌شناخته‌شده شنی، زردآلویی، شنی نقره‌ای و مشکی هستند. پاگ‌های شنی معمولاً ماسکی تیره روی صورت همراه با گوش‌های تیره‌تر و خطی نازک در امتداد پشت نشان می‌دهند. نشانه‌هایی مانند ماسک، رنگ گوش و علامتی کوچک شبیه شست روی پیشانی بخشی از ظاهر سنتی این نژاد هستند.

پاگ همدمی مهربان و اجتماعی است که می‌خواهد در هر کاری که خانواده‌اش انجام می‌دهد سهیم باشد. این نژاد آرام و خوش‌اخلاق است، به‌ندرت پرخاشگر، و به رگه‌ای بانمک و توجه‌طلب شناخته می‌شود که بسیاری از صاحبان آن را سرگرم‌کننده می‌یابند. پاگ‌ها هم از بازی خرسندند و هم به همان اندازه از لمیدن روی دامان، که با خانه‌ای آرام جور است.

پاگ با کودکان شکیبا و ملایم است، هرچند جثه کوچکش به این معناست که بازی با کودکان بسیار خردسال باید زیر نظر باشد. با غریبه‌ها این نژاد عموماً دوستانه و خوش‌برخورد است نه محتاط، پس جز پارسی پشت در، نگهبان خوبی نیست. پاگ‌ها معمولاً با سگ‌های دیگر و با گربه‌ها خوب کنار می‌آیند، به‌ویژه اگر در کنار آن‌ها بزرگ شده باشند.

روی دیگر این وفاداری، بیزاری از تنها ماندن است. پاگی که مدت‌های طولانی تنها بماند می‌تواند ناخشنود شود و ممکن است پارس کند یا رفتار نامناسب نشان دهد. این نژاد در بیشتر ساعات روز به همدمی نیاز دارد. پاگ‌ها به غذا انگیزه می‌گیرند و کمی لجبازند، که هم آموزش و هم گرایش‌شان به اضافه‌وزن را رنگ می‌زند.

آراستن

• موی سگ را هفته‌ای یک یا دو بار شانه بزنید تا ریزش پیوسته مدیریت شود؛ پاگ‌های شنی در دوره‌های ریزش سنگین‌تر به شانه‌زنی بیشتری نیاز دارند.
• چین‌های صورت را چند بار در هفته با پارچه‌ای نرم Ùˆ نمدار تمیز کنید Ùˆ کاملاً خشک کنید تا از عفونت پوست جلوگیری شود.
• گوش‌ها را مرتب بررسی Ùˆ تمیز کنید Ùˆ ناخن‌ها را هر چند هفته یک بار کوتاه کنید.
• گاه‌گاه، هر چند هفته تا چند ماه یک بار، حمام کنید Ùˆ چین‌ها را پس از آن با دقت خشک کنید.

ورزش

• فعالیت سبک تا متوسط فراهم کنید، حدود Û²Û° تا Û´Û° دقیقه در روز Ú©Ù‡ به جلسات کوتاه تقسیم شود.
• در ساعات خنک‌تر روز پیاده‌روی کنید Ùˆ سرعت را ملایم Ù†Ú¯Ù‡ دارید.
• از بازی داخل خانه Ùˆ گردش‌های کوتاه استفاده کنید تا سگ بدون گرمازدگی فعال بماند.
• از ورزش سنگین، دویدن‌های طولانی Ùˆ فعالیت شدید در هوای گرم بپرهیزید.

محیط

پاگ سگی داخل‌خانه‌ای است و برای زندگی در بیرون مناسب نیست. به‌خوبی با آپارتمان و خانه‌های کوچک سازگار می‌شود. فضای زندگی را خنک نگه دارید و همیشه سایه و آب فراهم کنید. چون صورت پهن خنک شدن را محدود می‌کند، پاگ به گرما و رطوبت بالا حساس است و در اقلیم‌های گرم اغلب به کولر نیاز است.

پاگ باید غذای کامل و متعادل سگ مناسب مرحله زندگی و جثه کوچکش بخورد. کنترل وزن دغدغه اصلی است: پاگ‌ها غذا را دوست دارند و سریع چاق می‌شوند، و اضافه‌وزن مشکلات تنفسی و مفصلی این نژاد را بدتر می‌کند. هر وعده را اندازه بگیرید به‌جای غذای آزاد، و مقدار را طوری تنظیم کنید که سگ در وضعیت بدنی لاغر بماند، جایی که دنده‌ها زیر لایه‌ای نازک از چربی لمس شوند. همیشه آب تازه فراهم کنید، به‌ویژه در هوای گرم.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را تقریباً ۱۰ درصد یا کمتر از کالری روزانه نگه دارید و آن‌ها را در مجموع روزانه به حساب آورید. گزینه‌های کم‌کالری مانند تکه‌های کوچک سبزیجات ساده برای یک پاگ غذادوست خوب جواب می‌دهند. بیشتر پاگ‌هایی که رژیم کامل دارند به مکمل نیاز ندارند؛ پیش از افزودن مکمل مفصلی یا پوستی، به‌جای مکمل دادن خودسرانه، با دامپزشک مشورت کنید.

پاگ معمولاً ۱۳ تا ۱۵ سال عمر می‌کند. بیشتر دغدغه‌های سلامتی به صورت پهن و بدن تنومند این نژاد بازمی‌گردد. پوزه کوتاه در بسیاری از پاگ‌ها سندرم انسدادی راه هوایی بریکیسفالیک ایجاد می‌کند که به تنفس پرسروصدا، خروپف و تحمل ضعیف گرما می‌انجامد. چشمان برجسته به‌راحتی آسیب می‌بینند و به بیماری‌های قرنیه مستعدند. مدیریت دقیق وزن و پرهیز از گرما اثر چند تا از این مشکلات را کاهش می‌دهد.

مراقبت پیشگیرانه

• سگ را با غذای سنجیده Ùˆ وزن‌کشی منظم لاغر Ù†Ú¯Ù‡ دارید.
• معاینات سالانه دامپزشکی را برنامه‌ریزی کنید، با مراجعات مکررتر برای سگ‌های مسن.
• واکسیناسیون Ùˆ پیشگیری از انگل را حفظ کنید.
• چین‌ها Ùˆ گوش‌ها را تمیز کنید Ùˆ دندان‌ها را طبق برنامه منظم مسواک بزنید.
• از گرما Ùˆ فعالیت شدید بپرهیزید Ùˆ هرگز پاگ را در خودروی گرم رها نکنید.

پاگ باهوش است و می‌خواهد خشنود کند، اما رگه‌ای از لجبازی هم دارد که می‌تواند پیشرفت را کند کند. این نژاد به جلسات کوتاه و پرنشاط با پاداش روشن بهترین پاسخ را می‌دهد. پاگ‌ها به‌شدت با غذا انگیزه می‌گیرند، که تنقلات را ابزاری مؤثر می‌کند، هرچند مقدارها باید برای پرهیز از اضافه‌وزن شمارش شوند. روش‌های خشن با خلق‌وخوی حساس و آدم‌محور سازگار نیست و معمولاً نتیجه معکوس می‌دهد. خانه‌آموزی می‌تواند به صبر و ثبات نیاز داشته باشد. اجتماعی‌سازی زودهنگام با آدم‌ها، حیوانات دیگر و موقعیت‌های روزمره کمک می‌کند پاگ به بزرگسالی بااعتمادبه‌نفس و آسان‌گیر تبدیل شود.

مبانی

۱. با شناخت نام شروع کنید و توجه را با تنقلی کوچک پاداش دهید. ۲. نشستن را آموزش دهید، سپس خوابیدن و آمدن را، در جلسات کوتاه چنددقیقه‌ای. ۳. راه رفتن با بند شل را در شرایط خنک تمرین کنید تا تنفس محافظت شود. ۴. روال محکمی برای خانه‌آموزی با گردش‌های مکرر و تحسین در صورت موفقیت تعیین کنید. ۵. زود اجتماعی‌سازی کنید با معرفی آدم‌ها، سگ‌ها و مکان‌های تازه با سرعتی آرام.

پاگ‌ها تقریباً در ۶ تا ۱۲ ماهگی به بلوغ جنسی می‌رسند، اما پرورش‌دهندگان مسئول تا زمانی که سگ از نظر جسمی بالغ و از نظر سلامتی آزمایش شده باشد صبر می‌کنند، معمولاً حدود دو سالگی. دوره بارداری حدود ۶۳ روز است، مشابه سگ‌های دیگر. سر بزرگ و گرد این نژاد می‌تواند زایمان طبیعی را دشوار کند، و بسیاری از زایش‌های پاگ با سزارین انجام می‌شود، پس یک پرورش برنامه‌ریزی‌شده باید از همان آغاز دامپزشک را درگیر کند.

هر زایش به‌طور میانگین چهار تا شش توله دارد. توله‌های تازه‌متولد کوچک‌اند و به گرما و پایش دقیق نیاز دارند. مادر معمولاً با مراقبت دقیق توله‌ها را بزرگ می‌کند، و توله‌ها باید تا حدود هشت هفتگی برای از شیر گرفتن درست و اجتماعی‌سازی اولیه نزد مادر و هم‌زاد‌هایشان بمانند. به‌دلیل مشکلات شناخته‌شده سلامتی این نژاد، پرورش اخلاقی شامل غربالگری والدین برای مشکلات تنفسی، چشمی و مفصلی، و انتخاب برای راه‌های هوایی بازتر و ساختار سالم‌تر است.

ثبت‌نام سگ نژاد پاگ در ایران

از پرونده شروع کنید: نام سگ نژاد پاگ، تاریخ تولد، یک عکس واضح و شماره تلفن شما، همه در چند دقیقه ذخیره می‌شود. پروفایل در تمام عمر سگ رایگان است و شماره چیپ را هر وقت داشتید اضافه می‌کنید. ثبت‌نام سگ با چیپ و بی‌چیپ کار می‌کند.

دامپزشک چیپ را می‌کارد، اما ثبت شماره با شماست و چیپ ثبت‌نشده هیچ‌کس را معرفی نمی‌کند. میکروچیپ را ثبت کنید، رایگان در طرح مادام‌العمر: هر برندی که در ایران کاشته شود پذیرفته است، به‌روزرسانی بعد از جابه‌جایی هزینه‌ای ندارد و پرونده در هر ساعت پاسخ جست‌وجو را می‌دهد، داخل و خارج کشور. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امشب تمام کنید.