مالتیز

مالتیز سگ همدمی از گروه اسباب‌بازی است با پوششی تک‌لایه از موهای بلند، صاف و سفید که نزدیک به بدن آویزان می‌شود. وزن سگ بالغ کمتر از ۷ پوند است و ارتفاع آن از شانه حدود ۸ تا ۱۰ اینچ. همین اندازه آن را در شمار کوچک‌ترین سگ‌های گروه اسباب‌بازی قرار می‌دهد. با وجود ساختار ظریف، مالتیز روی پاهایش محکم می‌ایستد و با گامی نرم و سبک حرکت می‌کند.

این نژاد قرن‌ها به عنوان سگ بغلی در کنار انسان زندگی کرده و خوی آن همین تاریخ را بازتاب می‌دهد. مالتیز مهربان، آرام و بازیگوش است و معمولاً با کسانی که با آنها زندگی می‌کند پیوند نزدیکی برقرار می‌کند. هوشیاری هم بخشی از این مجموعه است، بنابراین بسیاری از آنها با وجود اینکه سگ نگهبان نیستند، برای اعلام آمدن مهمان پارس می‌کنند.

چون موها پیوسته رشد می‌کنند و ریزش بسیار اندکی دارند، مالتیز را اغلب کسانی نگه می‌دارند که سگ کوچکی می‌خواهند که موی کمی در خانه بریزد. همان پوشش به نگهداری منظم نیاز دارد، پس این نژاد به صاحبانی می‌خورد که می‌توانند به برس کشیدن روزانه یا کوتاهی منظم موها متعهد بمانند.

مناسب چه کسانی است

مالتیز برای صاحبانی مناسب است که همدمی کوچک و خانگی می‌خواهند و آن‌قدر در خانه هستند که بتوانند به طور منظم به آن توجه کنند. در آپارتمان‌ها و خانه‌های کوچک‌تر خوب پیش می‌رود چون نیاز ورزشی‌اش اندک است. این نژاد می‌تواند انتخاب خوبی برای سالمندان و کسانی باشد که برای نخستین بار سگ نگه می‌دارند، به شرط آنکه به مراقبت از موها و بهداشت دندان برسند. خانه‌هایی که کودکان بسیار خردسال دارند باید سگ را از نزدیک زیر نظر بگیرند، چون اندام کوچک آن هنگام بازی خشن به‌راحتی آسیب می‌بیند.

مالتیز یکی از کهن‌ترین نژادهای گروه اسباب‌بازی است و ریشه‌هایش به مدیترانه مرکزی بازمی‌گردد. سگ‌های همدم کوچک و سفید این منطقه در نوشته‌ها و آثار هنری یونان و روم دیده می‌شوند و جزیره مالت سرچشمه سنتی نام آن است. خاستگاه دقیق پیش از دوره کلاسیک ثبت نشده است، پس ادعاهای کهن درباره تاریخ بنیان‌گذاری معین را باید بیشتر سنت دانست تا سند.

در سراسر دوران باستان این سگ‌ها به جای حیوان کاری به عنوان همدم نگهداری می‌شدند. نویسندگان رومی از سگ کوچک مِلیته‌ای یاد کرده‌اند و این گونه روی سفال‌ها و در اشاره‌هایی به سگ‌های بغلی متعلق به ثروتمندان ظاهر می‌شود. نقش این نژاد به عنوان همدم خانگی در طول تاریخ بلندش ثابت مانده است.

در دوره رنسانس مالتیز یکی از سگ‌های محبوب اشراف اروپا بود و در پرتره‌های آن دوران، اغلب روی دامان صاحبان اشرافی، دیده می‌شود. این حمایت به حفظ گونه کوچک و سفید کمک کرد، حتی با تغییر سلیقه‌ها در سگ‌ها.

این نژاد در سده نوزدهم به انگلستان و سپس آمریکای شمالی رسید و در آنجا بر پایه استانداردی نوشته‌شده نمایش داده و پرورش یافت. باشگاه‌های ملی سگ مالتیز را در اواخر سده نوزدهم و اوایل سده بیستم به رسمیت شناختند و سگ امروزی از نظر اندازه و هدف به نیاکان تاریخی‌اش نزدیک مانده است.

مالتیز طرحی متوازن و کمی مربعی دارد با خط پشت صاف و دمی که روی پشت حمل می‌شود. سر با بدن متناسب است، با شیب پیشانی ملایم، بینی سیاه و چشمان گرد و تیره که حالتی هوشیار به آن می‌دهند. گوش‌ها پایین قرار دارند و آویزان‌اند و با موهای بلندی پوشیده شده‌اند که در پوشش بدن محو می‌شوند. برداشت کلی، سگ کوچکی است که در حرکت ظریف است اما شکننده نیست.

پوشش و رنگ‌ها

ویژگی شاخص، پوششی تک‌لایه از موهای بلند و صاف بدون زیرپوش است که به دو سوی فرق وسط می‌ریزد و در پوشش نمایشی می‌تواند تا زمین برسد. رنگ استاندارد، سفید خالص است. نشانه‌های کم‌رنگ لیمویی یا قهوه‌ای روشن روی گوش‌ها در برخی استانداردها پذیرفته می‌شود اما ترجیح داده نمی‌شود. چون پوشش بیشتر مو است تا کرک انبوه، این نژاد ریزش کمی دارد، اما بدون برس کشیدن منظم گره می‌خورد و نمد می‌بندد. بسیاری از صاحبان حیوان خانگی برای کاهش نگهداری روزانه موها را کوتاه‌تر نگه می‌دارند و بافت نرم اطراف صورت و پاها را حفظ می‌کنند.

مالتیز همدمی انسان‌مدار است که ترجیح می‌دهد بیشتر روز را نزدیک صاحبانش باشد. با خانواده مهربان و آرام است و اغلب از اتاقی به اتاق دیگر دنبال آدم‌هایش می‌رود. بسیاری از مالتیزها رگه‌ای بازیگوش را تا بزرگسالی حفظ می‌کنند و از بازی‌های کوتاه و اسباب‌بازی لذت می‌برند.

با غریبه‌ها این نژاد معمولاً پس از معرفی دوستانه است، هرچند به تازه‌واردها و صداهای ناآشنا پارس می‌کند. همین هوشیاری آن را به نگهبانی صدامحور توانا تبدیل می‌کند، اما با توجه به اندازه‌اش هیچ توانایی محافظتی ندارد. اجتماعی‌سازی زودهنگام به کاهش پارس آزاردهنده و دلهره کمک می‌کند.

با حیوانات خانگی دیگر، مالتیز هرگاه با هم بزرگ شده باشند معمولاً کنار می‌آید، از جمله با گربه‌ها و سگ‌های کوچک دیگر. در کنار سگ‌های بسیار بزرگ‌تر باید به دلیل اختلاف اندازه احتیاط کرد. این نژاد می‌تواند مستعد استرس ناشی از جدایی باشد، پس در خانه‌هایی بهترین حال را دارد که برای مدت‌های طولانی تنها گذاشته نشود.

آراستن

• موها را روزانه برس بزنید تا گره و نمد نبندد، به‌ویژه پشت گوش‌ها و زیر پاها.
• هر یک تا سه هفته یک بار با شامپوی ملایم سگ حمام کنید و موها را کاملاً خشک کنید تا صاف بمانند.
• هر روز اطراف چشم‌ها را تمیز کنید تا لکه اشک روی موهای سفید محدود شود.
• موهای بالای چشم‌ها را کوتاه کنید یا ببندید تا دید باز بماند.
• چند بار در هفته دندان‌ها را مسواک بزنید، چون نژادهای کوچک مستعد بیماری دندان هستند.
• هر چند هفته ناخن‌ها را کوتاه کنید و گوش‌ها را از نظر جرم و آلودگی بررسی کنید.

ورزش

• روزانه حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه فعالیت از طریق پیاده‌روی کوتاه و بازی فراهم کنید.
• برای برآوردن بیشتر نیازهای سگ از بازی‌های داخل خانه و آوردنک ملایم استفاده کنید.
• از بیرون رفتن‌های طولانی یا سنگین بپرهیزید، چون این نژاد زود خسته می‌شود و در هوای گرم گرمازده می‌شود.
• سگ را از شرایط سرد و مرطوب محافظت کنید، چون پوشش تک‌لایه عایق چندانی ندارد.

محیط

مالتیز سگی خانگی است و با آپارتمان‌ها و خانه‌های کوچک به‌خوبی سازگار می‌شود. به دماهای حدی حساس است و باید داخل خانه و کنار خانواده‌اش زندگی کند نه بیرون. جای استراحتی بدون کوران، چند اسباب‌بازی ایمن و پله یا سطح شیب‌دار برای رسیدن به مبلمان محبوب به محافظت اندام کوچک از آسیب‌های ناشی از پریدن کمک می‌کند.

مالتیز با یک رژیم کامل و متعادل که برای نژادهای کوچک یا اسباب‌بازی تنظیم شده بهترین حال را دارد. اندازه کوچک کیبل جویدن را آسان‌تر می‌کند و از سلامت دندان پشتیبانی می‌کند. چون این نژاد کوچک و مستعد افزایش وزن است، باید مقدار غذا اندازه‌گیری شود نه آنکه آزادانه در دسترس باشد، و تنقلات به سهم کوچکی از کالری روزانه محدود شود. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد.

تنقلات و مکمل‌ها

برای آموزش از تنقلات کوچک و کم‌کالری استفاده کنید و آنها را در مجموع روزانه به حساب آورید. بیشتر مالتیزهایی که رژیم تجاری کامل دارند به مکمل نیاز ندارند، اما دامپزشک ممکن است در موارد خاص جویدنی دندان یا مکمل مفصل یا مو پیشنهاد دهد. توله‌های نژاد اسباب‌بازی در صورت از قلم افتادن وعده‌ها می‌توانند دچار افت قند خون (هیپوگلیسمی) شوند، پس توله‌ها باید وعده‌های کوچک را طبق برنامه‌ای منظم بخورند.

مالتیز نژادی به‌طور کلی سالم با طول عمر معمول ۱۲ تا ۱۵ سال است و بسیاری از افراد با مراقبت خوب بیشتر عمر می‌کنند. مانند بیشتر نژادهای اسباب‌بازی، نگرانی‌های اصلی به اندازه کوچک مربوط می‌شود: ازدحام دندان، استخوان‌های شکننده و ساختار مفاصلی که می‌تواند جابه‌جا شود. خرید از پرورش‌دهندگانی که برای شرایط شناخته‌شده غربالگری می‌کنند و رساندن به مراقبت دامپزشکی منظم، هر دو به کاهش خطر کمک می‌کنند.

مراقبت پیشگیرانه

• معاینه سالانه دامپزشکی و برای سگ‌های مسن دو بار در سال تنظیم کنید.
• واکسیناسیون و پیشگیری از انگل را به‌روز نگه دارید.
• دندان‌ها را منظم مسواک بزنید و طبق توصیه جرم‌گیری حرفه‌ای ترتیب دهید.
• برای محافظت از نای با هارنس پیاده‌روی کنید.
• سگ را در وزنی لاغر نگه دارید تا فشار روی زانوها و مفاصل کم شود.
• درباره غربالگری کشکک و در صورت مرتبط بودن کبد در والدین از پرورش‌دهنده بپرسید.

مالتیز باهوش و توجه‌کننده است و معمولاً وقتی جلسات کوتاه و مثبت نگه داشته شوند از یادگیری لذت می‌برد. این نژاد به تحسین، پاداش غذایی و بازی پاسخ می‌دهد نه به تنبیه خشن، که می‌تواند سگ حساس را مضطرب کند. آموزش خانگی اغلب به صبر نیاز دارد، چون سگ‌های کوچک مثانه کوچکی دارند و ممکن است کند یاد بگیرند، پس برنامه‌ای پیوسته و گزینه پد داخل خانه می‌تواند کمک کند. اجتماعی‌سازی زودهنگام با آدم‌ها، صداها و دست زدن، خجالت و گرایش به پارس کردن به چیزهای تازه را کاهش می‌دهد.

پایه‌ها

۱. با شناخت نام و فراخوان مطمئن در اتاقی آرام شروع کنید. ۲. نشستن، خوابیدن و ماندن را با تنقلات کوچک و صدایی آرام بیاموزید. ۳. برنامه دستشویی ثابتی تعیین کنید و سگ را بلافاصله برای رفتن در جای درست پاداش دهید. ۴. دست زدن ملایم برای آراستن، از جمله برس کشیدن، پاها و صورت را معرفی کنید. ۵. توله را در ماه‌های نخست با آدم‌ها، سطوح و صداهای گوناگون اجتماعی کنید. ۶. جلسات کوتاه و مکرر چند دقیقه‌ای را تمرین کنید نه جلسات طولانی.

پرورش مالتیز به دلیل اندازه کوچک نژاد به دقت نیاز دارد. ماده‌ها معمولاً تنها پس از رسیدن به بلوغ جسمی، عموماً حدود ۱۸ تا ۲۴ ماهگی، جفت‌گیری داده می‌شوند، هرچند می‌توانند زودتر به فحلی بروند. توله‌ها کم‌تعدادند، اغلب یک تا چهار توله، و بارداری از زمان لقاح حدود ۶۳ روز طول می‌کشد. چون توله‌ها هنگام تولد بسیار کوچک هستند، زایمان می‌تواند خطر بالاتری از عوارض داشته باشد و برخی ماده‌های کوچک به پشتیبانی دامپزشکی یا زایمان سزارین نیاز دارند.

توله‌های تازه‌متولدشده در برابر سرما و افت قند خون آسیب‌پذیرند، پس محل زایمان باید گرم باشد و توله‌ها از نظر شیر خوردن پیوسته و افزایش وزن پایش شوند. از شیر گرفتن معمولاً حدود سه تا چهار هفتگی آغاز می‌شود و توله‌ها معمولاً در هشت تا دوازده هفتگی، پس از آنکه خوب غذا بخورند و اجتماعی‌سازی زودهنگام را آغاز کرده باشند، آماده خانه‌های تازه هستند. پرورش‌دهندگان مسئول، حیوانات مولد را از نظر مشکلات کشکک و کبد غربالگری می‌کنند و از جفت کردن سگ‌هایی که نقص یکسانی دارند پرهیز می‌کنند.

ثبت‌نام سگ نژاد مالتیز در ایران

در ایران فهرست سراسری واحدی برای سگ‌های خانگی وجود ندارد، پس پرونده‌ای که همه‌جا جواب بدهد را خودتان می‌سازید. برای سگ نژاد مالتیز این پرونده رایگان است: عکس، مشخصات و شماره شما، قابل جست‌وجو از هر شهر و هر کشور. ثبت‌نام یک بار انجام می‌شود و می‌ماند.

دامپزشک چیپ را می‌کارد، اما ثبت شماره با شماست و چیپ ثبت‌نشده هیچ‌کس را معرفی نمی‌کند. میکروچیپ را ثبت کنید، رایگان در طرح مادام‌العمر: هر برندی که در ایران کاشته شود پذیرفته است، به‌روزرسانی بعد از جابه‌جایی هزینه‌ای ندارد و پرونده در هر ساعت پاسخ جست‌وجو را می‌دهد، داخل و خارج کشور. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امشب تمام کنید.