لاگوتو رومانیولو

لاگوتو رومانیولو یک سگ متوسط‌اندام از ایتالیا است. نام این نژاد از واژه‌ای لهجه‌ای به معنای «سگ آبی» (لاگو به معنای دریاچه) و منطقه رومانیا گرفته شده که نژاد در آنجا شکل گرفت. این سگ نخست به عنوان بازیابنده شکار در باتلاق‌ها و دریاچه‌های شمال‌شرقی ایتالیا کار می‌کرد، سپس به وظیفه‌ای رفت که امروزه او را تعریف می‌کند: یافتن ترافل در زیر خاک تنها از روی بو.

پوشش بدن برجسته‌ترین ویژگی این نژاد است. پشم‌های آن به صورت فرهای تنگ و پشمی روی تمام بدن از جمله سر و پوزه می‌روید و به شکل معمول ریزش نمی‌کند. این بافت روزگاری سگ را در آب سرد و علف‌های انبوه محافظت می‌کرد. اکنون یکی از دلایل جذابیت این نژاد برای صاحبانی است که سگ کاری با ریزش پشم کم می‌خواهند.

لاگوتوها مهربان و انسان‌محور هستند. پیوندهای محکمی با خانواده‌شان می‌بندند، سریع یاد می‌گیرند و تا سنین بالا فعال می‌مانند. ترکیب بویایی قوی، آموزش‌پذیری بالا و میل به خوشحال کردن صاحب، این نژاد را برای کار بویایی، اطاعت و زندگی خانوادگی فعال مناسب می‌سازد.

این نژاد برای چه کسی مناسب است؟

لاگوتو برای خانواده‌ای فعال مناسب است که بتواند روزانه ورزش و کاری برای بینی سگ فراهم کند. افرادی که از آموزش، بازی‌های بویایی یا فعالیت‌های بیرونی لذت می‌برند معمولاً با این نژاد رابطه خوبی دارند. پوشش فری نیاز به نگهداری منظم دارد، بنابراین این نژاد برای کسانی هم مناسب است که آماده برس زدن مکرر و چیدن دوره‌ای پشم باشند. برای کسی که سگ آرام و کم‌نیاز می‌خواهد که ساعت‌های طولانی تنها بماند، گزینه مناسبی نیست.

این نژاد از نواحی پست رومانیا در شمال‌شرق ایتالیا می‌آید، منطقه‌ای از دریاچه‌ها، دریاچه‌های ساحلی و باتلاق که به تالاب‌های کوماکیو و دشت راونا شناخته می‌شود. سگ‌های کاری آبی از این نوع برای قرن‌ها در آنجا برای بازیابی پرندگان شکار شده توسط شکارچیان استفاده می‌شدند. پشم فری، متراکم و ضدآب برای آن محیط ایده‌آل بود.

در طول دهه ۱۸۰۰ و اوایل ۱۹۰۰، بخش بزرگی از باتلاق‌ها برای کشاورزی خشک شد. با کوچک شدن تالاب‌ها، نقش اصلی سگ به عنوان بازیابنده از آب رنگ باخت. پرورش‌دهندگان بویایی قوی این نژاد را به وظیفه جدیدی هدایت کردند: یافتن ترافل، قارچ‌های زیرزمینی که در نزدیکی ریشه درختان خاصی در تپه‌های رومانیا رشد می‌کنند. لاگوتو به یک سگ ترافل‌یاب تخصصی تبدیل شد که برای کار با بو به همان شیوه‌ای که نژادهای دیگر شکار را دنبال می‌کنند، ارزشمند بود.

تا میانه قرن بیستم نژاد کاهش یافته و یکنواختی در نوع را از دست داده بود. گروهی از علاقه‌مندان ایتالیایی در دهه ۱۹۷۰ کارهای احیای سازمان‌یافته را برای تثبیت نژاد و ایجاد یک استاندارد مکتوب آغاز کردند. تلاش آنها به شناسایی رسمی توسط باشگاه سگ ملی ایتالیا و تأسیس باشگاه نژادی اختصاصی منجر شد.

شناسایی بین‌المللی پیروی کرد. فدراسیون بین‌المللی سگ‌شناسی این نژاد را در دهه ۱۹۹۰ پذیرفت و باشگاه سگ آمریکا در سال ۲۰۱۵ شناسایی کامل را اعطا کرد. لاگوتو همچنان به عنوان سگ ترافل‌یاب در ایتالیا فعال است و به عنوان نژادی برای همراهی و ورزش بویایی در سراسر جهان گسترش می‌یابد.

لاگوتو یک سگ فشرده و متناسب با اندازه متوسط است که برای استقامت ساخته شده نه سرعت. بدن تقریباً مربع‌شکل با پشت صاف و قفسه سینه عمیق است. سر به طور متوسط پهن با استاپ مشخص و پوزه کوتاه است. چشمان بزرگ و گرد که به خوبی از هم فاصله دارند، حالتی هوشیار و باز به این نژاد می‌دهند. گوش‌ها متوسط، مثلثی و آویزان در طرفین سر هستند. تأثیر کلی یک سگ کاری روستایی است، نه یک نوع نمایشگاهی شیک.

پشم و رنگ‌ها

پشم ویژگی تعریف‌کننده نژاد است. فرهای تنگ و یکنواختی با بافت پشمی تشکیل می‌دهد و به طور مداوم رشد می‌کند، بنابراین به جای تکیه بر ریزش فصلی نیاز به چیدن دارد. فرها پوزه را می‌پوشانند و ریش و ابرو تشکیل می‌دهند. رنگ‌های قابل قبول شامل سفید مایل به کرم، سفید با علائم قهوه‌ای یا نارنجی، قهوه‌ای یکدست در سایه‌های روشن تا تیره، نارنجی و رنگ مخلوط است. رنگدانه بینی بسته به رنگ پشم از قهوه‌ای روشن تا قهوه‌ای تیره متغیر است. توله‌ها اغلب با رشد رنگ تغییر می‌دهند و برخی سگ‌های قهوه‌ای با افزایش سن روشن‌تر می‌شوند.

لاگوتو یک سگ وفادار و انسان‌محور است که می‌خواهد نزدیک خانواده‌اش باشد. ارتباط نزدیکی با اعضای خانه می‌بندد و معمولاً با کودکان خوب است و پس از آشنایی انرژی خود را با اطرافیان هماهنگ می‌کند. با غریبه‌ها در ابتدا بیشتر محتاط است تا ترسیده یا تهاجمی و بیشتر آنها پس از معرفی مناسب به سرعت آرام می‌گیرند. اجتماعی‌سازی زودهنگام به لاگوتو کمک می‌کند در محیط‌های جدید آرام بماند.

با سایر حیوانات این نژاد معمولاً اجتماعی است، به خصوص زمانی که با سگ‌های دیگر رشد می‌کند. پیشینه شکار این نژاد بر بویایی متمرکز است نه غریزه شکار طعمه، بنابراین بسیاری از لاگوتوها با گربه‌ها و حیوانات کوچک بهتر از برخی نژادهای کاری دیگر زندگی می‌کنند، هرچند خلق‌وخوی فردی متفاوت است.

این یک ذهن کاری در بدنی متوسط است. لاگوتو به همان اندازه که به ورزش فیزیکی نیاز دارد به تحریک ذهنی هم نیاز دارد. بدون کاری که انجام دهد، این نژاد می‌تواند انرژی خود را صرف کندن زمین کند که عادتی از گذشته ترافل‌یابی است، یا صرف پارس کردن. با آموزش، بازی‌های بویایی و فعالیت روزانه، لاگوتو باثبات، فرمانبردار و مهربان است.

پشم فری و ذهن فعال شکل نیازهای مراقبتی نژاد را تعیین می‌کنند. پشم به شکل معمول ریزش نمی‌کند، بنابراین پشم مرده در فرها می‌ماند و اگر مدیریت نشود گره می‌زند. آراستن منظم و ورزش پایدار دو تعهد اصلی هستند.

آراستن

• فرها را به طور منظم برس بزنید یا شانه بکشید تا گره‌ها Ùˆ پشم مرده قبل از کلاف شدن برداشته شوند
• پشم را چند بار در سال برای Ù†Ú¯Ù‡ داشتن در طول قابل مدیریت بچینید؛ بسیاری از صاحبان هر دو تا چهار ماه یک بار می‌چینند
• از برس زدن بیش از حد پشم خشک اجتناب کنید چون می‌تواند فر را شل کند؛ Ú©Ù…ÛŒ مرطوب کردن Ú©Ù…Ú© می‌کند
• موی اطراف چشم را کوتاه کنید تا سگ به خوبی ببیند Ùˆ گوش‌ها را برای موی گیر کرده Ùˆ رطوبت بررسی کنید
• فقط در صورت نیاز حمام دهید زیرا حمام مکرر مقاومت طبیعی پشم در برابر آب را از بین می‌برد

ورزش

• حداقل یک ساعت فعالیت در روز تقسیم بین پیاده‌روی Ùˆ بازی فراهم کنید
• کار بویایی، بازی‌های بینی یا قایم موشک با غذا برای استفاده از قوی‌ترین حس نژاد اضافه کنید
• جلسات آموزشی Ùˆ ظرف‌های معما برای برآوردن جنبه ذهنی نژاد ارائه دهید
• یک مکان امن برای کندن مانند جعبه شن برای هدایت عادت طبیعی حفاری فراهم کنید

محیط

لاگوتو با زندگی در خانه یا آپارتمان سازگار است تا زمانی که ورزش و همراهی روزانه دریافت کند. این یک نژاد اجتماعی است که تنها ماندن طولانی‌مدت را خوب تحمل نمی‌کند و ممکن است وقتی حوصله‌اش سر رفته یا منزوی است پارس کند یا زمین بکند. یک محوطه با حصار ایمن برای تمایل به کندن این نژاد مناسب است. پشم ضدآب آب‌وهوای خنک و مرطوب را به خوبی تحمل می‌کند.

لاگوتو به یک رژیم غذایی کامل و متعادل متناسب با مرحله زندگی و فعالیت روزانه‌اش نیاز دارد. به عنوان یک نژاد متوسط و فعال، از پروتئین با کیفیت برای حمایت از عضله و انرژی پایدار بهره‌مند می‌شود. سگ‌های کاری یا ورزشی که سخت شکار می‌کنند یا تمرین می‌کنند ممکن است به کالری بیشتری نسبت به یک همراه عمدتاً خانگی نیاز داشته باشند. وعده‌ها را اندازه‌گیری کنید نه آزاد بگذارید و مقدار را برای حفظ وزن سالم تنظیم کنید زیرا پشم فری می‌تواند افزایش وزن تدریجی را پنهان کند.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را به سهم کمی از کالری روزانه محدود کنید و از تکه‌های کوچک و کم‌چرب برای آموزش استفاده کنید با توجه به اینکه این نژاد از یادگیری لذت می‌برد. سگی که با یک رژیم تجاری کامل تغذیه می‌شود معمولاً به مکمل‌های اضافه نیاز ندارد. قبل از اضافه کردن مکمل‌های مفصلی، پوستی یا غیره به خصوص برای توله‌ها و سگ‌های مسن با دامپزشک مشورت کنید. همیشه آب تازه در دسترس داشته باشید.

لاگوتو یک نژاد طولانی‌عمر و به طور کلی سالم با عمر معمول ۱۵ تا ۱۷ سال است. مثل همه سگ‌های نژاد خالص برخی خطرات ارثی دارد و این نژاد آزمایش‌های DNA برای دو بیماری خاص آن در دسترس دارد. خرید از پرورش‌دهنده‌ای که والدین را غربالگری می‌کند احتمال بروز این مشکلات را کاهش می‌دهد. مراقبت‌های دامپزشکی منظم و کنترل وزن از طول عمر طبیعی نژاد حمایت می‌کنند.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسیناسیون‌ها Ùˆ کنترل انگل‌ها را به روز Ù†Ú¯Ù‡ دارید
• معاینات سالانه برنامه‌ریزی کنید Ùˆ برای سگ‌های مسن بیشتر مراجعه داشته باشید
• وزن بدن را در حد سالم Ù†Ú¯Ù‡ دارید تا از مفاصل محافظت شود
• گوش‌ها را به طور منظم تمیز Ùˆ خشک کنید تا از عفونت جلوگیری شود
• مراقبت دهانی برای حمایت از سلامت Ú©Ù„ÛŒ فراهم کنید
• خطوط تولیدمثلی را Ú©Ù‡ برای دو بیماری ژنتیکی خاص نژاد آزمایش شده‌اند انتخاب کنید

لاگوتو یکی از نژادهای متوسط با بیشترین قابلیت آموزش است. باهوش، سریع در یادگیری و صادقانه مشتاق خوشحال کردن است، بنابراین به آموزش ثابت مبتنی بر پاداش به خوبی پاسخ می‌دهد. تاریخچه نژاد به عنوان سگ کاری بویایی یعنی از تکالیف بینی هم لذت می‌برد و در آنها برتری دارد، و کانال کردن آن انگیزه به کار ساختارمند آموزش را در همه زمینه‌ها آسان‌تر می‌کند. جلسات کوتاه و متنوع توجه نژاد را بهتر از تمرینات طولانی و تکراری حفظ می‌کنند. چون لاگوتوها حساس و انسان‌محور هستند، تنبیه‌های سخت پیشرفت آموزش را کند می‌کنند.

اصول اولیه

۱. اجتماعی‌سازی را زود شروع کنید و توله را در معرض افراد، سگ‌ها، صداها و مکان‌ها قرار دهید ۲. تشخیص اسم و فراخوانی مطمئن را قبل از معرفی مهارت‌های سخت‌تر یاد دهید ۳. دستوراتی مثل بنشین، دراز بکش، بمان و رها کن را با پاداش غذایی بسازید ۴. یک دستور آرام یا جا اضافه کنید تا انرژی نژاد در محیط داخلی مدیریت شود ۵. بازی‌های بویایی و جستجو را معرفی کنید تا بینی کاری داشته باشد ۶. جلسات را کوتاه نگه دارید، با موفقیت پایان دهید و در مکان‌های مختلف تمرین کنید

پرورش مسئولانه لاگوتو با والدین آزمایش‌شده از نظر سلامت شروع می‌شود. هم پدر و هم مادر باید قبل از جفت‌گیری برای دو بیماری ژنتیکی خاص نژاد، وضعیت هیپ و چشم‌ها آزمایش شوند. پرورش‌دهندگان معمولاً صبر می‌کنند تا سگ از نظر جسمی و روحی بالغ شود، به طور معمول در سال دوم، به جای اینکه در اولین فصل جفت‌گیری کنند.

ماده‌ها حدود دو بار در سال وارد فصل می‌شوند. پس از جفت‌گیری، بارداری حدود نه هفته طول می‌کشد. پنجه‌ها معمولاً اندازه متوسطی برای یک نژاد متوسط دارند. مادر معمولاً بدون کمک وضع حمل می‌کند، هرچند یک محوطه آرام و آماده زایمان و یک دامپزشک در دسترس برای هرگونه عارضه‌ای توصیه می‌شود.

در هفته‌های اول توله‌ها کاملاً به مادر برای گرما و شیر وابسته هستند. شیرگرفتن به غذای جامد حدود سه تا چهار هفته شروع می‌شود. دوره تقریباً سه تا دوازده هفتگی پنجره اصلی اجتماعی‌سازی است: دست زدن ملایم، صداها و سطوح جدید، و قرار گرفتن تدریجی در معرض زندگی روزمره، شخصیت با اعتماد و انسان‌محور نژاد را می‌سازد. توله‌ها باید به اندازه کافی با پنجه بمانند تا از مادر و همنژادانشان یاد بگیرند.

ثبت‌نام سگ نژاد لاگوتو رومانیولو در ایران

در ایران فهرست سراسری واحدی برای سگ‌های خانگی وجود ندارد، پس پرونده‌ای که همه‌جا جواب بدهد را خودتان می‌سازید. برای سگ نژاد لاگوتو رومانیولو این پرونده رایگان است: عکس، مشخصات و شماره شما، قابل جست‌وجو از هر شهر و هر کشور. ثبت‌نام یک بار انجام می‌شود و می‌ماند.

پانزده رقم زیر پوست سگ نژاد لاگوتو رومانیولو فقط وقتی به شما می‌رسد که یک فهرست این را بگوید. بگذارید یونایتد پت کلاب رایگان بگوید: ثبت هرگز منقضی نمی‌شود، هر برند چیپی پذیرفته است و هر تغییر اطلاعات رایگان است. اول ثبت چیپ، بعد حساب، و تمام.