کیشهوند

کیشاند یک عضو متوسط‌اندام از خانواده اسپیتز است که در هلند پدیدار شده است. سر گوه‌ای شکل، گوش‌های برافراشته، و دم پیچیده محکم از ویژگی‌های رایج سگ‌های شمالی را دارد که در پوشش دوگانه ضخیم خاکستری، مشکی، و کرم پیچیده شده است. نشانه‌ای که این نژاد را بیشتر از هر چیز متمایز می‌کند، نقوش دور چشم است که «عینک» نام دارد: ترکیبی از سایه‌زنی و خطوط ظریف که چهره‌ای هوشیار و پرانرژی به سگ می‌دهد.

کیشاندها به عنوان سگ همراه و نگهبان پرورش یافته‌اند، نه به عنوان شکارچی یا گله‌بان. نتیجه این است که سگی پدید آمده که در کنار خانواده‌اش می‌ماند، حالات انسانی را به خوبی می‌خواند، و آمدن مهمان را سریع اطلاع می‌دهد. بزرگسالان معمولاً بین ۱۶ تا ۲۰ کیلوگرم وزن دارند و حدود ۴۳ تا ۴۶ سانتیمتر ارتفاع دارند، اندازه‌ای که برای بیشتر خانواده‌ها مناسب است.

شخصیت این سگ با چهره دوستانه‌اش همخوانی دارد. کیشاندها محبوب، باهوش، و هوشیار هستند و عادت پرصدایی دارند که برای یک سگ هشداردهنده مناسب است، اما بدون آموزش می‌تواند به عادت تبدیل شود. آن‌ها تمایل دارند با تمام اعضای خانه پیوند عمیقی برقرار کنند، نه فقط با یک نفر.

مناسب برای چه کسانی است

این نژاد برای خانواده‌ها و افرادی مناسب است که می‌خواهند یک همراه صمیمی درون‌خانه داشته باشند و می‌توانند هر روز همنشینی و توجه به آن را فراهم کنند. با کودکان و حیوانات خانگی دیگر زمانی که از اوایل اجتماعی شده باشد کنار می‌آید. پوشش انبوه نیاز به برس زدن منظم دارد، و طبع مراقب و پرحرف این سگ به این معناست که خانه‌هایی با محدودیت سروصدای بسیار سخت باید برنامه آموزشی داشته باشند. کسانی که سفر زیاد می‌کنند یا سگ را مدت طولانی تنها می‌گذارند، انتخاب مناسبی نیستند، چون کیشاند مستعد تنهایی است.

کیشاند به خانواده بزرگ اسپیتزهای اروپایی تعلق دارد که با اسپیتز آلمانی ریشه مشترک دارند. در هلند این نژاد به عنوان یک سگ همه‌کاره برای همراهی و نگهبانی پرورش یافت و در مزارع، قایق‌های رودخانه، و کشتی‌های باربری کانال‌ها نگهداری می‌شد. وظیفه‌اش اعلام خطر بود، نه شکار یا گله‌بانی، و همین موضوع طبع هوشیار و پرصدایی را که امروز هم دیده می‌شود شکل داد.

این نژاد در اواخر قرن هجدهم با سیاست هلند پیوند خورد. در دوران آشوب میان هواداران خاندان حاکم اورانژ و گروه میهن‌پرستان، این سگ به عنوان شعار میهن‌پرستان برگزیده شد. نام نژاد معمولاً به همین دوره نسبت داده می‌شود. وقتی که جنبش میهن‌پرستان عقب نشست، محبوبیت نژاد هم کاهش یافت و شمار آن‌ها کم شد.

علاقه به این نژاد در اوایل قرن بیستم دوباره زنده شد. پرورش‌دهندگان هلندی با پشتیبانی علاقه‌مندان خارجی برای پایدار کردن نوع و حفظ نژاد تلاش کردند. نمونه‌هایی به بریتانیا و جاهای دیگر صادر شدند و در آنجا با نام کیشاند شناخته و نمایش داده شدند، در حالی که در بخش‌هایی از اروپای قاره‌ای همچنان در دسته‌بندی بزرگ‌تر اسپیتز قرار می‌گرفت.

در طول قرن بیستم، کیشاند جایگاه خود را به عنوان یک سگ همراه تثبیت کرد. این نژاد به یک سگ خانوادگی نسبتاً محبوب تبدیل شده که بیشتر به خاطر طبع و ظاهرش ارزش دارد تا برای کار تخصصی.

کیشاند تصویری از یک سگ فشرده و مربع‌شکل با پوشش انبوه ارائه می‌دهد. بدن متعادل است نه دراز، سینه عمیق است، و دم محکم روی پشت پیچیده می‌شود و اغلب صاف روی آن می‌خوابد. سر گوه‌ای شکل با یک برجستگی مشخص، گوش‌های کوچک مثلثی راست، و چشمان تیره‌رنگ که با نقوش عینک پوشیده شده‌اند. پوشش برجسته‌ترین ویژگی است: یک لایه بیرونی خشن و ایستاده روی یک زیرپوشش نرم و متراکم، با یال بارزی دور گردن و پر و بال روی پاها.

پوشش و رنگ‌ها

رنگ‌بندی مقبول ترکیبی از خاکستری، مشکی، و کرم است. هر تار موی لایه بیرونی از پایه کمرنگ است و نوکش مشکی، که اثر سایه‌زنی و نقره‌ای روی بدن ایجاد می‌کند. شانه‌ها ناحیه روشن‌تری دارند که گاهی «کیپه» نامیده می‌شود، و پاها، کف پاها، و نوک دم از کرم تا خاکستری روشن هستند. چهره سایه تیره‌تری به سمت پوزه دارد و خطوط ظریف عینک از گوشه بیرونی هر چشم به سمت گوش کشیده می‌شوند. توله‌ها اغلب تیره‌تر به دنیا می‌آیند و با رشد پوشش بزرگسالی روشن‌تر می‌شوند، بنابراین رنگ نهایی ممکن است چند ماه طول بکشد تا کامل شود.

کیشاند در درجه اول یک نژاد همراه است و طبعش این تاریخچه را بازتاب می‌دهد. دوستانه و محبوب است، به دنبال همنشینی با انسان‌ها می‌گردد و در خانه در کنار آن‌ها می‌ماند. این نژاد تمایل دارد با تمام اعضای خانه پیوند بسته، نه با یک نفر خاص، که آن را یک سگ خانوادگی پایدار می‌کند. همچنین باهوش است و سریع موقعیت‌ها را می‌خواند، ویژگی‌هایی که هم در آموزش و هم در نقش نگهبانی کمک می‌کنند.

با غریبه‌ها هوشیار است و آمدن مهمان را اطلاع می‌دهد، اما معمولاً پرخاشگر نیست. اجتماعی‌سازی زودهنگام کمک می‌کند از پارس هشداردهنده به پذیرش آرام برسد وقتی مهمانی خوش‌آمد گفته می‌شود. با کودکان صبور و بازیگوش است و معمولاً سگ‌ها و حیوانات خانگی دیگر را وقتی با آن‌ها بزرگ شده باشد می‌پذیرد. نکته رفتاری اصلی که صاحبان باید برای آن برنامه داشته باشند پرصداییست: این نژاد پرحرف است و پارس می‌تواند بیش از حد شود اگر سگ حوصله‌اش سر برود، نگران شود، یا مدت طولانی تنها بماند. این نژاد مستعد ناراحتی ناشی از جدایی است، پس بهتر است همراه و تعامل روزانه داشته باشد.

پوشش دوگانه ضخیم بزرگ‌ترین بخش مراقبت روتین است، اما از آنچه به نظر می‌رسد قابل مدیریت‌تر است چون لایه بیرونی خشن با برس زدن منظم در برابر گره مقاوم است.

آرایش

• یک یا دو بار در هفته به طور کامل برس بزنید تا زیرپوشش برداشته شود و از گره خوردن پشت گوش‌ها و روی پاها جلوگیری شود.
• در طول دو دوره ریزش شدید سالانه که زیرپوشش به مقدار زیاد جدا می‌شود، برس زدن را به چند بار در هفته افزایش دهید.
• فقط در صورت نیاز حمام دهید؛ پوشش خودش کثیفی را دفع می‌کند و حمام دادن زیاد روغن‌های طبیعی را از بین می‌برد.
• پوشش را کوتاه نکنید، چون از گرما و سرما محافظت می‌کند؛ کوتاه کردن باید به تمیز کردن پاها و مچ‌ها محدود شود.
• ناخن‌ها را بررسی و کوتاه کنید، و گوش‌ها و دندان‌ها را با برنامه منظم تمیز کنید.

ورزش

• هر روز ۴۵ دقیقه تا یک ساعت از طریق پیاده‌روی و بازی فعالیت فراهم کنید.
• فعالیت‌های ذهنی مثل بازی‌های آموزشی یا تغذیه‌دهنده‌های معما ارائه دهید، چون این نژاد باهوش است و زود خسته می‌شود.
• از ورزش سنگین در هوای گرم پرهیز کنید و دسترسی به سایه و آب فراهم کنید.

محیط

کیشاند یک همراه درون‌فضاست که می‌خواهد با خانواده‌اش باشد. در آپارتمان یا خانه سازگار است تا زمانی که ورزش و همنشینی روزانه داشته باشد، و به خاطر پوششش بیشتر از گرما سرما را تحمل می‌کند. ساعت‌های طولانی تنها ماندن اصلی‌ترین چیزی است که باید از آن پرهیز شود.

کیشاند با یک غذای کامل و متعادل که برای مرحله زندگی‌اش فرموله شده باشد به خوبی رشد می‌کند. چون پوشش سنگین می‌تواند اضافه وزن را پنهان کند، باید مقدار غذا اندازه‌گیری شود نه اینکه آزادانه در دسترس باشد، و وضعیت بدنی باید با دست در طول دنده‌ها و کمر بررسی شود. توله‌ها نیاز به فرمول رشد با وعده‌های بیشتر دارند، در حالی که بزرگسالان معمولاً دو بار در روز غذا می‌خورند. مقادیر زیر نقاط شروع کلی هستند؛ بر اساس سن، فعالیت، و وضعیت سگ تنظیم کنید و راهنمای غذادهی روی غذای انتخابی را دنبال کنید.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را در سهم کمی از کالری روزانه نگه دارید تا رژیم غذایی را بر هم نزنند یا باعث اضافه وزن نشوند؛ تا جای ممکن از بخشی از جیره روزانه برای پاداش آموزش استفاده کنید. اکثر کیشاندهایی که غذای تجاری کاملی می‌خورند نیازی به مکمل اضافی ندارند. هرگونه مکمل مفصلی یا پوستی را پیش از افزودن با دامپزشک مشورت کنید، چون یک غذای با کیفیت معمولاً آنچه یک سگ سالم نیاز دارد را تأمین می‌کند. آب تازه در همه اوقات در دسترس باشد.

کیشاند به طور کلی یک نژاد محکم با طول عمر معمول ۱۲ تا ۱۵ سال است. مثل اکثر سگ‌های نژاددار، چند بیماری وجود دارد که بیشتر از حد معمول در آن دیده می‌شود و چند تا از آن‌ها می‌توانند در سگ‌های مولد غربالگری شوند. خرید از پرورش‌دهندگانی که سگ‌هایشان را آزمایش می‌کنند و ادامه دادن به مراقبت‌های دامپزشکی روتین خطر را کاهش می‌دهد و مشکلات را زودتر شناسایی می‌کند.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسیناسیون و کنترل انگل را به‌روز نگه دارید.
• معاینات سالانه را برنامه‌ریزی کنید و برای سگ‌های سالمند به دو بار در سال افزایش دهید.
• وزن سالم برای محافظت از مفاصل و قلب حفظ کنید.
• دندان‌ها را به طور منظم مسواک بزنید و طبق توصیه دامپزشک جرم‌گیری انجام دهید.
• از پرورش‌دهندگانی استفاده کنید که نتایج غربالگری مفصل ران و کشکک را ارائه می‌دهند.

کیشاند باهوش است و به مربی خود توجه می‌کند، که آن را یکی از قابل آموزش‌ترین نژادهای اسپیتز می‌کند. به روش‌های مثبت مبتنی بر پاداش خوب پاسخ می‌دهد و از درگیری ذهنی یادگیری لذت می‌برد. تصحیح‌های خشن برای این نژاد حساس کارساز نیست و می‌تواند آن را نگران یا گوشه‌گیر کند. دو حوزه‌ای که بیشتر از همه نیاز به توجه زودهنگام دارند پارس کردن است، که این نژاد به طور طبیعی به عنوان نگهبان انجام می‌دهد، و تحمل تنها ماندن، چون مستعد ناراحتی ناشی از جدایی است.

اصول اولیه

1. اجتماعی‌سازی را از دوران توله‌سگی شروع کنید و سگ را با انسان‌ها، حیوانات دیگر، و مناظر و صداهای روزمره آشنا کنید.
2. دستورات اصلی مثل بنشین، بخواب، بمان، و برگرد را در جلسات کوتاه و مکرر آموزش دهید.
3. یک فرمان آرامش را زود معرفی کنید تا پارس را پیش از اینکه به عادت تبدیل شود مدیریت کنید.
4. زمان تنها ماندن را به تدریج افزایش دهید تا سگ یاد بگیرد بدون اعضای خانواده آرام بماند.
5. آموزش را با بازی‌ها و حل مسئله‌های سبک متنوع و جذاب نگه دارید تا علاقه سگ حفظ شود.

پرورش مسئولانه کیشاند با والدینی آغاز می‌شود که از نظر سلامت آزمایش شده باشند، از نظر جسمی بالغ بوده و طبع سالمی داشته باشند. پرورش‌دهندگان معمولاً تا پس از اولین سال سگ صبر می‌کنند و پیش از جفت‌گیری مشکلات مفصل ران و کشکک را غربالگری می‌کنند. ماده‌ها حدود دو بار در سال به فحل می‌روند. پس از جفت‌گیری موفق، بارداری حدود نه هفته طول می‌کشد و کوچکی تا متوسط بودن کوتاه معمول است.

توله‌های تازه متولد شده تیره‌رنگ هستند و رنگ خاکستری، مشکی، و کرم بزرگسالی را به تدریج در ماه‌های بعد پیدا می‌کنند. از حدود سه تا چهار هفتگی در کنار شیر مادر از غذا استفاده می‌کنند و باید حداقل تا هشت هفتگی با کوچک بمانند تا رشد اجتماعی طبیعی حمایت شود. دست زدن زودهنگام و آشنا کردن ملایم با زندگی خانوادگی به شکل دادن بزرگسالی دوستانه و با اعتماد به نفس که این نژاد برای آن شناخته شده کمک می‌کند. هر کسی که به پرورش فکر می‌کند باید برای وقت، هزینه، و مسئولیت سپردن توله‌ها به خانه‌های مناسب برنامه داشته باشد.

ثبت‌نام سگ نژاد کیشهوند در ایران

در ایران فهرست سراسری واحدی برای سگ‌های خانگی وجود ندارد، پس پرونده‌ای که همه‌جا جواب بدهد را خودتان می‌سازید. برای سگ نژاد کیشهوند این پرونده رایگان است: عکس، مشخصات و شماره شما، قابل جست‌وجو از هر شهر و هر کشور. ثبت‌نام یک بار انجام می‌شود و می‌ماند.

پانزده رقم زیر پوست سگ نژاد کیشهوند فقط وقتی به شما می‌رسد که یک فهرست این را بگوید. بگذارید یونایتد پت کلاب رایگان بگوید: ثبت هرگز منقضی نمی‌شود، هر برند چیپی پذیرفته است و هر تغییر اطلاعات رایگان است. اول ثبت چیپ، بعد حساب، و تمام.