تازی ایتالیایی

گریهاوند ایتالیایی یک تازی واقعی است که به اندازه نژادهای اسباب‌بازی کوچک شده است. همان خط پشت قوسی، قفسه سینه عمیق و پاهای بلند گریهاوند بزرگ‌تر را دارد، اما قد آن از شانه کمتر از ۳۸ سانتی‌متر است و وزنش معمولاً بین ۳ تا ۶ کیلوگرم قرار می‌گیرد. این نژاد ظاهری ظریف و تقریباً شکننده را با توانایی دویدن واقعی ترکیب می‌کند و می‌تواند در مسافت‌های کوتاه در حیاط یا پارک به سرعت‌های بالا برسد.

این نژاد پیش از هر چیز یک سگ همدم است. گریهاوند ایتالیایی با یک یا دو نفر پیوند محکمی برقرار می‌کند و ترجیح می‌دهد نزدیک آن‌ها بماند، اغلب خود را به فردی می‌چسباند یا زیر پتو فرو می‌رود. در داخل خانه آرام است و بیشتر روز را در حال استراحت می‌گذراند، سپس به بازی‌های کوتاه و پرتحرک روی می‌آورد. این نژاد به لحن صدا و تغییر در روال روزانه حساس است، بنابراین خانه‌ای آرام بیشتر از محیطی پرسروصدا یا پرآشوب با آن سازگار است.

موی کوتاه است و به نگهداری کمی نیاز دارد، اما تقریباً هیچ عایق گرمایی ایجاد نمی‌کند. گریهاوند ایتالیایی سرما را به سرعت احساس می‌کند و اغلب در زمستان بیرون از خانه کت یا ژاکت می‌پوشد. پاهای باریک آن نیز ممکن است بر اثر بازی خشن یا پریدن از روی مبلمان آسیب ببیند، بنابراین صاحبان معمولاً خانه را طوری سامان می‌دهند که این خطرها کاهش یابد.

مناسب چه کسانی است

گریهاوند ایتالیایی برای صاحبانی مناسب است که سگی کوچک و مهربان می‌خواهند که نزدیک آن‌ها بماند و در خانه آرام باشد. به دلیل نیاز به فضای کم، با آپارتمان‌ها و خانه‌های کوچک‌تر سازگار است، هرچند همچنان به ورزش روزانه نیاز دارد. این نژاد برای خانه‌هایی با کودکان بزرگ‌تر یا محتاط مناسب‌تر است، زیرا پاهای آن راحت‌تر از سگ‌های کوچک محکم‌تر می‌شکند. کسانی که می‌توانند گرمای زمستانی، جای استراحت نرم و رفتاری شکیبا و ملایم فراهم کنند، آن را همدمی آسان خواهند یافت.

تازی‌های کوچکی شبیه گریهاوند ایتالیایی در آثار هنری و اشیای مدیترانه باستان، از جمله مصر، یونان و جهان روم، دیده می‌شوند. این سگ‌ها به عنوان همدم و در برخی محیط‌ها برای شکار شکار کوچک نگهداری می‌شدند. خط دقیق نسب آن‌ها ثبت نشده است، اما گونه تازی باریک و کوتاه‌مو در اندازه کوچک بسیار قدیمی است.

تا دوره رنسانس این نژاد در ایتالیا به عنوان همدم ثروتمندان جا افتاده بود که سرچشمه نام امروزی آن است. در پرتره‌های آن دوره موضوعی پرتکرار شد و اغلب در پای اشراف یا در آغوش صاحبانشان نشان داده می‌شد. نقاشان سراسر ایتالیا و شمال اروپا این تازی‌های کوچک را در صحنه‌های خانوادگی و درباری می‌گنجاندند.

این نژاد از ایتالیا در دربارهای اروپایی گسترش یافت. در سده‌های بعد در خانواده‌های سلطنتی و اشرافی چند کشور نگهداری شد و بیشتر به خاطر ظاهر زیبا و سرشت ملایم خود، نه برای کار، ارزشمند بود. چند چهره تاریخی سرشناس به عنوان صاحبان آن ثبت شده‌اند.

شناسایی رسمی با پیدایش باشگاه‌های سازمان‌یافته سگ در سده نوزدهم و اوایل سده بیستم به دست آمد، زمانی که استانداردهای نژادی نوشته و شجره‌نامه‌ها پیگیری شد. این نژاد امروز عمدتاً به عنوان همدم ادامه دارد و سگ‌های مدرن همان اندام پابلند و استخوان‌ظریفی را که در سده‌ها پرتره دیده می‌شود حفظ کرده‌اند.

گریهاوند ایتالیایی شبیه گریهاوندی کوچک‌شده است. بدن قفسه سینه‌ای عمیق و باریک، شکمی جمع‌شده و کمری قوسی دارد که به پشت انحنایی ملایم می‌بخشد. سر بلند و باریک است، پوزه ظریف و گوش‌ها کوچک و در حال استراحت به عقب تا شده‌اند، که هنگام هوشیاری سگ بالا می‌آیند و می‌چرخند. پاها به نسبت بدن بلند و باریک‌اند و سگ با گامی بلند و فنری حرکت می‌کند.

مو و رنگ‌ها

مو بسیار کوتاه است و صاف روی پوست می‌خوابد، که سگ را در لمس صاف و نگهداری آن را آسان می‌کند. زیرمو ندارد، بنابراین در برابر سرما یا آفتاب محافظت کمی فراهم می‌کند. رنگ‌های رایج شامل گندمی، آبی (خاکستری رقیق‌شده)، مشکی، قرمز و کرم است و بسیاری از سگ‌ها روی سینه، پاها یا صورت سفیدی نشان می‌دهند. چون مو بسیار نازک است، فرم بدن و خطوط عضلات به آسانی دیده می‌شود و پوست می‌تواند به ساییدگی حساس باشد.

گریهاوند ایتالیایی همدمی وفادار است که به خانه‌اش دلبستگی نزدیکی پیدا می‌کند و دوست دارد کنار افرادش بماند. در خانه معمولاً آرام و ساکت است و راضی به استراحت روی دامان یا زیر پتو برای مدت‌های طولانی، با دوره‌های کوتاه حرکت سریع و بازیگوشانه در میان آن‌ها. با اعضای خانواده گرم و مهربان است.

بسیاری از گریهاوندهای ایتالیایی در ابتدا با غریبه‌ها محتاط یا کم‌رو هستند و ممکن است برای صمیمی‌شدن زمان لازم داشته باشند. اجتماعی‌سازی زودهنگام و ملایم به آن‌ها کمک می‌کند تا در کنار افراد و مکان‌های جدید مطمئن بمانند. این نژاد حساس است و به صدای بلند و رفتار خشن واکنش نشان می‌دهد، بنابراین با رفتاری آرام و یکدست بهترین نتیجه را می‌گیرد.

با سگ‌های دیگر این نژاد عموماً اجتماعی است، به‌ویژه با سگ‌هایی هم‌اندازه و با سبک بازی مشابه. به دلیل پاهای باریک گریهاوند ایتالیایی، در کنار سگ‌های بزرگ یا خشن باید مراقب بود. این نژاد به عنوان یک تازی ممکن است حیوانات کوچک در حال دویدن را تعقیب کند، بنابراین حیاطی امن و فراخوان قابل اعتماد اهمیت دارد. می‌تواند با گربه‌هایی که با آن‌ها بزرگ شده زندگی کند، هرچند غریزه تعقیب در هر سگ متفاوت است.

آراستن

• موی کوتاه را یک یا دو بار در هفته با پارچه‌ای نرم یا دستکش لاستیکی پاک کنید تا موهای ریخته جدا شوند.
• فقط در صورت نیاز حمام کنید، زیرا مو به آسانی تمیز می‌ماند.
• چند بار در هفته دندان‌ها را مسواک بزنید، چون این نژاد مستعد بیماری دندانی است.
• هر چند هفته ناخن‌ها را کوتاه کنید Ùˆ گوش‌ها را از نظر کثیفی یا بو بررسی کنید.

ورزش

• روزی یک یا دو پیاده‌روی کوتاه به همراه فرصت دویدن در فضایی امن Ùˆ محصور فراهم کنید.
• اجازه دهید در حیاطی محصور آزادانه بدود، Ú©Ù‡ با سبک دویدن انفجاری این نژاد سازگار است.
• به جای قلاده تنها از بند ایمن استفاده کنید، زیرا گردن باریک می‌تواند از قلاده بیرون بلغزد.
• از تحمیل ورزش در هوای سرد یا خیس بدون کت خودداری کنید.

محیط

گریهاوند ایتالیایی سگی خانگی است که به جایی گرم و بدون کوران برای استراحت نیاز دارد، با بستر نرمی که بتواند در آن فرو رود. برای پیاده‌روی در هوای سرد ژاکت یا کت فراهم کنید. پریدن از روی مبل و تخت را مدیریت کنید، زیرا فرود روی کف سخت یکی از علل رایج شکستگی پاست. رمپ یا پله و سطح کف ضدلغزش به کاهش خطر آسیب کمک می‌کند.

گریهاوند ایتالیایی با غذای کامل سگ که برای نژادهای کوچک و مرحله زندگی سگ مناسب است خوب پیش می‌رود. چون این نژاد کوچک و به طور طبیعی لاغر است، وعده‌ها اندک‌اند و با چشم به آسانی بیش از حد داده می‌شوند، بنابراین اندازه‌گیری غذا به جلوگیری از اضافه‌وزن کمک می‌کند. کمر مشخص و دنده‌هایی که به راحتی لمس می‌شوند نشانه‌های معمول وضعیت خوب‌اند. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد. برخی گریهاوندهای ایتالیایی بدغذا هستند و وعده‌های منظم با تنقلات محدود اغلب بیشتر از تغییر مکرر غذا کمک می‌کند.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را به سهم کوچکی از کالری روزانه محدود کنید تا سگ لاغر بماند. تنقلات کوچک و کم‌کالری برای آموزش مناسب‌اند. یک رژیم کامل و متعادل معمولاً تمام مواد مغذی لازم را تأمین می‌کند، بنابراین مکمل‌ها فقط با توصیه دامپزشک، مثلاً برای یک مشکل سلامتی خاص، باید داده شوند.

گریهاوند ایتالیایی نژادی عموماً سالم و دیرعمر با طول عمری معمولاً ۱۴ تا ۱۵ سال است. رایج‌ترین مشکلات بیماری‌های داخلی نیستند بلکه آسیب‌ها و مسائل دندانی‌اند. پاهای باریک مستعد شکستگی‌اند، به‌ویژه بر اثر پریدن و افتادن، و دهان کوچک بدون مراقبت منظم مستعد ازدحام دندان، پلاک و افتادن زودهنگام دندان است. تعدادی بیماری ارثی نیز در این نژاد رخ می‌دهد که می‌توان آن‌ها را در گله مولد غربالگری کرد.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسیناسیون Ùˆ پیشگیری از انگل را طبق برنامه دامپزشک به‌روز Ù†Ú¯Ù‡ دارید.
• دندان‌ها را به طور منظم مسواک بزنید Ùˆ طبق توصیه جرم‌گیری حرفه‌ای ترتیب دهید.
• سگ را در وزنی لاغر Ù†Ú¯Ù‡ دارید تا فشار روی مفاصل کاهش یابد.
• پریدن را مدیریت کنید Ùˆ برای کاهش خطر شکستگی از رمپ استفاده کنید.
• در معاینه‌های معمول چشم‌ها Ùˆ زانوها را بررسی کنید Ùˆ پرورش‌دهندگانی را انتخاب کنید Ú©Ù‡ سگ‌هایشان را غربالگری می‌کنند.

گریهاوند ایتالیایی باهوش است و توان یادگیری طیف گسترده‌ای از فرمان‌ها و حتی ورزش‌های سگی را دارد، اما حساس است و اگر آموزش خشن یا تکراری باشد تمرکز خود را از دست می‌دهد. به تشویق، غذا و بازی پاسخ می‌دهد و زیر سرزنش یا اصلاح خشن از کار می‌افتد. آموزش دستشویی اغلب دشوارترین بخش است، چون این نژاد از سرما و خیسی بدش می‌آید و ممکن است در هوای بد از بیرون رفتن خودداری کند؛ روال یکدست، گزینه‌ای داخل خانه و شکیبایی همگی کمک می‌کنند. جلسات را کوتاه نگه دارید و با موفقیت تمام کنید.

مبانی

1. اجتماعی‌سازی را زود آغاز کنید و توله را به ملایمت با افراد، صداها و سگ‌های دوست‌داشتنی دیگر آشنا کنید.
2. پیش از اجازه هر گونه آزادی بدون بند، فراخوانی قابل اعتماد بیاموزید، زیرا غریزه تعقیب قوی است.
3. آموزش دستشویی را با برنامه‌ای ثابت و پاداش برای رفتن در جای درست بسازید.
4. از بند ایمن استفاده کنید و راه‌رفتن آرام با بند را بیاموزید.
5. جلسات کوتاه و مکرر را به جای جلسات طولانی تمرین کنید.

پرورش مسئولانه گریهاوند ایتالیایی با والدین سلامت‌آزمایی‌شده آغاز می‌شود، زیرا این نژاد چند بیماری ارثی دارد. پرورش‌دهندگان معمولاً بیماری چشم، دررفتگی کشکک و دیگر مشکلات شناخته‌شده را غربالگری می‌کنند و تا پیش از بلوغ جسمی و رفتاری سگ‌ها صبر می‌کنند. ماده‌ها معمولاً پس از کامل شدن رشدشان جفت‌گیری می‌شوند، عموماً نه در نخستین فحلی.

دوره بارداری مانند دیگر سگ‌ها حدود ۶۳ روز است. زاد و ولد کوچک است، اغلب دو تا چهار توله، متناسب با اندازه اسباب‌بازی این نژاد. توله‌ها استخوان‌ظریف و شکننده به دنیا می‌آیند و به مراقبت دقیق نیاز دارند. هفته‌های اول بر گرما، تغذیه پیوسته و رفتار ملایم تمرکز دارد و از چندهفتگی اجتماعی‌سازی آغاز می‌شود تا توله‌ها به بزرگسالانی مطمئن تبدیل شوند. چون پاها ظریف‌اند، توله‌ها در حین رشد از پریدن‌های بلند و سطوح لغزنده دور نگه داشته می‌شوند.

ثبت‌نام سگ نژاد تازی ایتالیایی در ایران

از پرونده شروع کنید: نام سگ نژاد تازی ایتالیایی، تاریخ تولد، یک عکس واضح و شماره تلفن شما، همه در چند دقیقه ذخیره می‌شود. پروفایل در تمام عمر سگ رایگان است و شماره چیپ را هر وقت داشتید اضافه می‌کنید. ثبت‌نام سگ با چیپ و بی‌چیپ کار می‌کند.

پانزده رقم زیر پوست سگ نژاد تازی ایتالیایی فقط وقتی به شما می‌رسد که یک فهرست این را بگوید. بگذارید یونایتد پت کلاب رایگان بگوید: ثبت هرگز منقضی نمی‌شود، هر برند چیپی پذیرفته است و هر تغییر اطلاعات رایگان است. اول ثبت چیپ، بعد حساب، و تمام.